Είχαμε την εντύπωση πως λόγω οικονομικής αλλά και πολιτικής κρίσης τα τερτίπια του παρελθόντος είχαν τελειώσει. Χαρτιά, αφίσες, πλαστικές σημαίες, πληρωμένοι χρόνοι σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις, στημένες εκπομπές και συνεντεύξεις με δημοσιογράφους χαμηλής νοημοσύνης και αναλόγου ηθικού αναστήματος σε εφημερίδες και ιστοσελίδες…
Κι όμως, το πρώτο φυλλάδιο που είδαμε να διανέμεται στην πόλη ήρθε να μας επαναφέρει στην πραγματικότητα. “Επιστροφή στο μέλλον” λέει, είναι περιεκτικό, καλαίσθητο, με έναν Εύρη στην πρώτη σελίδα πιο ανανεωμένο από ποτέ. Δυστυχώς όμως το χαρτί είναι εδώ να μας θυμίζει πως κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ, ούτε καν ανανεώνονται. Παρόλο που ζούμε στην εποχή της επικοινωνίας και του διαδικτύου είμαστε σίγουροι πως κινήσεις προσέγγισης των ψηφοφόρων όπως η παραπάνω θα δούμε και από τους άλλους υποψηφίους τις αμέσως επόμενες ημέρες.
Τι κι αν ο νόμος περί διαφημιστικής προβολής των υποψηφίων πλέον έχει γίνει πολύ πιο αυστηρός από ποτέ; Τι κι αν οι συγκεκριμένες μορφές “διαφήμισης” θεωρούνται πλέον ξεπερασμένες από την πλειοψηφία των ψηφοφόρων; Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να δούμε βροχή φυλλαδίων, δημοσιεύσεων σε εφημερίδες και αναλόγων εκπομπών σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις που ως στόχο θα έχουν το ακατόρθωτο: να εγκλωβίσουν στο “μαντρί” όλο και περισσότερους αγανακτισμένους πολίτες και να επαναφέρουν σε αυτό με κάθε τρόπο όλους όσους έκαναν το “λάθος” να βγούνε προς τα έξω.
Ποιος δίνει σημασία σε τέτοιες μορφές πολιτικής προβολής; Προφανώς οι πολίτες που έχουν χαμηλή έως καθόλου επαφή με την σύγχρονη πραγματικότητα και επικαιρότητα. Γιατί αλίμονο αν με όλα όσα έχουν διαδραματιστεί τα τελευταία χρόνια, ένα φυλλάδιο ή μία στημένη προεκλογική συνέντευξη είναι ικανή να αλλάξει γνώμη σε κάποιον!
Προεκλογική περίοδος για έναν σοβαρό πολιτικό είναι όλο το χρονικό διάστημα από την επομένη ημέρα των εκλογών μέχρι την προηγουμένη των επομένων εκλογών. Και σε αυτή την προεκλογική περίοδο για σοβαρούς ανθρώπους προβολή δεν είναι οι φωτογραφίσεις και οι χαιρετούρες που προφανώς απευθύνονται σε ανόητους ψηφοφόρους – πελάτες αλλά όλη η διαδρομή ενός ανθρώπου που συμμετέχει στο σύστημα εξουσίας και που θα έπρεπε ήδη να έχει αξιολογηθεί από σοβαρούς και αξιοπρεπείς ψηφοφόρους – πολίτες.
Οι λιγοστές ημέρες της κάθε προεκλογικής περιόδου θα έπρεπε να είναι ένα διάστημα ξεκούρασης για όποιον έχει προσφέρει στον τόπο και είναι σίγουρος πως οι πολίτες το γνωρίζουν. Σε κάθε άλλη περίπτωση μετατρέπονται σε έναν αγώνα δρόμου ή σε μία θεατρική παράσταση μεγάλης διάρκειας απέναντι στην οποία ο κάθε λογικός και αξιοπρεπής πολίτης οφείλει να δείξει την δέουσα περιφρόνηση.