Η πόλη μας κάποτε ή αλλιώς η “Κομοτηνή του Μπουκλουτζά” σε μία φωτογραφία πολλές δεκαετίες πίσω, από το αρχείο του Συλλόγου Κομοτηναίων “Η Ενωσις”.
Οτι και να λένε κάποιοι, εμάς εκείνη η παλιά Κομοτηνή μας εκφράζει περισσότερο και το έχουμε γράψει δεκάδες φορές. Τα επιχειρήματά μας είναι γνωστά και έχουν προκαλέσει σειρά συζητήσεων, όμως η κεντρική ιδέα είναι μία: το αυθεντικό είναι πάντα καλύτερο από το αντίγραφο!
Δεν μας αρέσουν τα πανάκριβα μέγαρα – τερατουργήματα, δίνουμε όμως ρέστα για τις κλασικές ομορφιές της εποχής εκείνης που έχουν απομείνει μέχρι σήμερα! Δεν συμφωνούμε με πανάκριβες υλοποιήσεις που κόστισαν και κοστίζουν εκατομμύρια δημοσίου χρήματος όταν ο κόσμος πεινάει ενώ πάντα συμφωνούσαμε με την συμβολή του ιδιωτικού τομέα στον χώρο του Πολιτισμού, το οποίο είναι κάτι που γίνεται από την αρχαία Ελλάδα και μάλιστα πολύ πετυχημένα!
Οταν πρόκειται για Επιστήμη ή Πολιτισμό δεν μας αρέσει η πρακτική του “είδα φως και τζάμπα λεφτά και μπήκα” όπως συμβαίνει σε πολλές άλλες περιπτώσεις όπου κάποιοι ξύπνησαν ένα πρωί και την είδαν …”του Πολιτισμού” και “της Μουσικής”! Χαιρόμαστε απλά όταν άνθρωποι με δεδομένη πορεία και προσφορά στον χώρο αναδεικνύουν νέες πτυχές της πολιτιστικής ζωής του τόπου αλλά και της δικής τους αξίας και εκεί είναι που θέλουμε να συμμετέχουμε και να προσφέρουμε!
Στον Πολιτισμό υπάρχει σαφής ιεραρχία, από ανθρώπους γνώστες και μυημένους κι όχι από αλεξιπτωτιστές ή “πυροτεχνήματα” που όσο φανταχτερά και πανάκριβα κι αν είναι, σε μικρό χρονικό διάστημα εξαφανίζονται μυστηριωδώς. Οπως ακριβώς δηλαδή εμφανίστηκαν.
Αλλωστε ποτέ δεν είμασταν υπέρ των δήθεν στυλάτων, πανάκριβων και στην πλειοψηφία τους κρατικοδίαιτων “πολιτιστικών μαγαζιών” τα οποία ξεπήδησαν ξαφνικά τις 2 τελευταίες δεκαετίες όλως περιέργως από μία συγκεκριμένη κάστα ανθρώπων που με το “έτσι θέλω” αυτοανακηρύχθηκαν “άνθρωποι του Πολιτισμού” και μέσω της υπερπροβολής από τα (ιδιοκτησίας τους ή καλοπληρωμένα από δημόσια χρήματα) ΜΜΕ καθιερώθηκαν ως μονοπώλιο κουλτούρας. Μιας κουλτούρας όμως “κούφιας”, πνιγμένης στα παρασκήνια και στα συμφέροντα και πάνω απ’ όλα απίστευτα σπάταλης, χάρη στο κρατικοδίαιτο μοντέλο χάρη στο οποίο γεννήθηκε και επιβλήθηκε από κάποιους στην κοινωνία. Με τα λεφτά φυσικά της ίδιας της κοινωνίας! Και τα επακόλουθα όλης αυτής της απίστευτης σπατάλης κρατικού χρήματος από διάφορες κλειστές ομάδες (“πολιτισμένων”;;) συμφερόντων τα ζούμε όλοι μας σήμερα…
Δεν συμβαδίσαμε ούτε για ένα δευτερόλεπτο με αυτή την λογική ακόμη κι όταν τα χρήματα έπεφταν βροχή και κάποιοι έφτιαξαν ολόκληρες καριέρες. Εχουμε άμεση σχέση με τις Τέχνες και την Μουσική όμως αυτό που βλέπαμε τόσο καιρό δεν ήταν ούτε Τέχνη, ούτε Μουσική. Εκτός κι αν “τέχνη” είναι ο τρόπος ανάδειξης κάποιου ή κάποιας μέσω αδιαφάνειας και ανάρμοστων διαπροσωπικών σχέσεων και “μουσική” ο ήχος που ακούγεται από ορισμένα γραφεία τις μεταμεσονύχτιες ώρες κατά την σύναντηση – συνεύρεση ορισμένων κυρίων και κυριών κατά τη διάρκεια της …στενής συνεργασίας τους, τη στιγμή που για όλα αυτά πληρώνει πάντα το “κορόϊδο” ο λαός που ποτέ δεν ρωτήθηκε αν θα ήθελε τα λεφτά του να πηγαίνουν στα γούστα αυτών των ανθρώπων!
Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν να μη χαρούμε που μία εικόνα της Κομοτηνής του χθες, της “Κομοτηνής του Μπουκλουτζά” όπως μας αρέσει να την αποκαλούμε μέσα στις δύσκολες στιγμές που περνά η χώρα μας βρήκε τον τρόπο όχι μόνο να επιβιώσει για τόσες δεκαετίες αλλά και να ξαναζωντανέψει την “αίγλη του παρελθόντος” με κύριο σκοπό να δώσει στον σημερινό Κομοτηναίο μία πολύ ενδιαφέρουσα εναλλακτική επιλογή για τις κοινωνικές του επαφές και συνευρέσεις αλλά και για κάθε μορφής κοινωνικές εκδηλώσεις. Κι όλα αυτά, αγαπητέ αναγνώστα, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν, χωρίς να δαπανηθεί ούτε ευρώ κρατικού χρήματος αφού όλες οι εργασίες αναπαλαίωσης του σημαντικότατου αυτού ιστορικούκτιρίου της πόλης μας έγιναν εξ ολοκλήρου με ιδιωτικά κεφάλαια ανθρώπων που θέλησαν να επενδύσουν κόπο, χρόνο και προπαντός χρήμα σε κάτι διαφορετικό στην πόλη τους!
Αν μη τι άλλο έχουμε αγωνία να δούμε το (όπως μάθαμε διακοσμημένο με εξαιρετικό γούστο) εσωτερικό του κτιρίου κατά τα εγκαίνια το Σάββατο 7 Απριλίου στις 20:30 το βράδυ. Ομως γνωρίζοντας τα άτομα που ενεπλάκησαν στο όλο έργο και την συνολική τους παρουσία στα πολιτιστικά δρώμενα της πόλης είμαστε από τώρα σίγουροι για το τελικό αποτέλεσμα!
Η Λέσχη Κομοτηναίων ήρθε την πιο κατάλληλη στιγμή για να ξαναζωντανέψει όμορφες εικόνες από το παρελθόν της πόλης αλλά και να στείλει το μήνυμα πως όλα στην ζωή δεν είναι χρήμα (και μάλιστα δημόσιο!) και πυροτεχνήματα μίας βραδιάς αλλά υπάρχουν αξίες με διάρκεια στο χρόνο που είναι ικανές να φέρουν στον δοκιμαζόμενο σήμερα πολίτη αυτό που όλα τα σπάταλα και “αστραφτερά” κρατικοδίαιτα μέγαρα δεν μπόρεσαν: την αισιοδοξία αλλά και το μήνυμα πως όπως η Λέσχη έπειτα από κάποιο διάστημα αδράνειας επανέκαμψε, έτσι και ο ίδιος χάρη στην δική του ιδιωτική πρωτοβουλία και προσπάθεια έχει την δύναμη επίσης να επανέλθει σε παλιές καλές στιγμές!
Η Λέσχη Κομοτηναίων, ανεξαρτήτως ανθρώπων που βρίσκονται στο τιμόνι του Συλλόγου, ήταν και θα είναι για μεγάλη μερίδα των σημερινών συμπολιτών μας το αληθινό στολίδι της πόλης, το λαμπερό Μέγαρο που στην πρόσοψή του συνοψίζεται το χθες και το σήμερα του υγιούς και αισιόδοξου προσώπου της Κομοτηνής. Μίας Κομοτηνής που έχει γούστο, επίπεδο και Πολιτισμό και που δεν χρειάζεται ξένες παρεμβάσεις (και μάλιστα δαπανηρές) για να αναδείξει αυτές τις πλευρές της αλλά …μπορεί και μόνη της!
Καλωσήρθες Λέσχη Κομοτηναίων!
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.