12.31 ξημερώματα 18ης Μαρτίου…
Το τηλέφωνο χτυπάει και μαθαίνουμε πως ο Κάρλος έχασε τη μάχη. Μας άφησε για το δικό του Ουράνιο Τόξο.
Ηρθε κοντά μας άρρωστος…και τον γιατρέψαμε, ήρθε παραμελημένος και τον φροντίσαμε. Η ζωή του…μικρή, σύντομη. Η πορεία του σε αυτή την κοινωνία δύσκολη. Ο μικρός δεν πάλεψε…έτσι απλά.
Λες κι από την αρχή ήθελε να φύγει από αυτό τον κόσμο. Καρλίτο, αυτή η αγαθή ψυχή που είχες, θα είναι πάντα βαθιά χαραγμένη στη μνήμη μας. Να είσαι καλά αγόρι μου…
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.