Οι εποχές εντάσεων και βίαιων αμφισβητήσεων ευνοούν πάντα τις ακραίες τάσεις και απόψεις. Και όσο πιο ακραία και ανεδαφική είναι μία άποψη συνήθως τόσο μεγαλύτερη αποδοχή συναντά, αρκεί να σερβίρεται με δόσεις αγανάκτισης.
Ως πολίτες μίας χώρας των ακροτήτων, της ανηφόρας και της κατηφόρας δηλαδή (κατά την παροιμία που λέει “χάθηκε η ισιάδα;”) μάθαμε να θεωρούμε φυσιολογικό τις απότομες αλλαγές που συνιστούν ψυχολογικό “σκοτσέζικο ντουζ”. Τη μία στο ύψος, την άλλη στο βάθος, τη μία στις αλόγιστες και προκλητικές σπατάλες ως τρόπο ζωής, την άλλη στην στέρηση ακόμη και των βασικών αγαθών και υπηρεσιών για την επιβίωση.
Ετσι και από την παντελή αδιαφορία των πολλών για τα κοινά, πράγμα για το οποίο εξέφραζαν παράπονα τις τελευταίες δεκαετίες, φθάσαμε στην καθημερινή μέχρι κοπώσεως ενασχόληση των πάντων με τα κοινά. Και τι καταφέραμε; Προφανώς να βλέπουμε καθημερινά στο e-mail και στο facebook μας εικόνες όπως η παραπάνω…
Ενασχόληση με τα κοινά δεν θέλατε; Φάτε την τώρα!
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
