Ελληνικές σημαίες στα μπαλκόνια …και πολύχρωμα μπαλόνια!

15 Φεβρουαρίου, 2012 | by rodopinews

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Μέσα στη γενικότερη ιδεολογική αναμπουμπούλα των τελευταίων ετών, τάσεις και προτάσεις ξεπηδούν κάθε δευτερόλεπτο από όλες τις πλευρές. Μία από αυτές είναι η ανάρτηση σημαιών ως ένδειξη αντίδρασης προς τα μέτρα της εκάστοτε κυβέρνησης.

“Ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται” λέει η παροιμία αλλά είναι όντως τραγικό ο πνιγμένος να πιάνεται μόνος του …από τα δικά του τα μαλλιά!

Είναι άδικο για έναν ολόκληρο λαό να βρίσκεται σε ιδεολογική και πολιτισμική σύγχιση και κάθε φορά που βρίσκει τα δύσκολα (πολλές φορές εξαιτίας δικών του ενεργειών) να καταφεύγει σε αψυχολόγητες ενέργειες ή να γυρνά πίσω στα παλιά, ψάχνοντας ένδοξες στιγμές για να αναπαράγει, στην ουσία για να μαϊμουδίσει.

Δεκτή η ανάρτηση σημαιών σε κάθε σπίτι όμως ως ένδειξη ποιου πράγματος; Πατριωτισμού; Και τι είναι πατριωτισμός; Το να κουνάμε λάβαρα σαν τις μαϊμούδες ή να κάνουμε κάτι χρήσιμο για τον τόπο όπως π.χ. να πληρώσουμε κανέναν φόρο, να σταματήσουμε να στηρίζουμε τις κομματικές μαφίες που στηρίζαμε τόσα χρόνια ή απλά …να μαζέψουμε κανένα σκουπίδι από το πεζοδρόμιο μπας και γίνει η πόλη μας πιο ανθρώπινη;

Και γιατί θυμόμαστε τον όποιον πατριωτισμό μας κάθε φορά που έρχεται το τσεκ για να πληρώσουμε; Οταν τρώγαμε τον αγλέορα (ως λαός) τότε δεν υπήρχε ανάγκη ανάρτησης σημαίας ώστε να υπενθυμίσουμε στους απερίσκεπτους τους κινδύνους που διατρέχαμε ως κράτος; Σήμερα που κόπηκε το φράγκο γίναμε πατριώτες;

Είναι ωραίο σε ένα μπαλκόνι να κυμματίζει μία σημαία, ιδιαίτερα η ελληνική. Οπως είναι ωραίο να υπάρχουν και γλάστρες για να πρασινίζει ο τόπος. Καλύτερο όμως θα ήταν να μη τα θυμόμαστε όλα αυτά όταν βρισκόμαστε σε σύγχιση και αδιέξοδο αλλά να τα εκτιμάμε διαχρονικά.

Και όποιος αγαπάει τον τόπο του έχει χιλιάδες τρόπους να το δείξει. Ας επιλέξει ο καθένας αυτόν που τον ταιριάζει. Δεν είναι ανάγκη να γεμίσει ο τόπος με σημαίες. Καλύτερο θα ήταν να γέμιζε με λογικούς και τίμιους πολίτες, ώστε από αυτούς να προκύψει μία νέα πολιτική γενιά που θα μπορεί να διοικήσει αυτή την χώρα.

Αλλά αυτό είναι δύκολο, θέλει κόπο και χρόνο. Είμαστε σε θέση να κουραστούμε για να γίνουμε σοβαροί πολίτες και σοβαρό κράτος ή θα προτιμήσουμε και πάλι την εύκολη λύση, να πετάξουμε ένα “πανί” στο μπαλκόνι για να νοιώσουμε περισσότερο “πατριώτες” και μετά θα το ξαναρίξουμε στην ρεμούλα;