Το επεισόδιο με τον Κίμωνα Κουλούρη, αν το δει κανείς συνολικά, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια επίδειξη αλαζονείας από έναν άνθρωπο που είχε συνηθίσει στα προνόμια της εξουσίας. Για τον ίδιο τον Κουλούρη δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα, αρκεί να μπει κανείς σ’ ένα site εφημερίδας ή σ’ ένα Forum για να δει την ολική αποδοκιμασία της στάσης του από τους πολίτες.
Το θέμα είναι, όμως, πως το επεισόδιο αντιμετωπίστηκε απλώς κάτω από το πρίσμα της αποδοκιμασίας της αλαζονείας ενός αντιπαθητικού εκπροσώπου του συστήματος εξουσίας. Κατά τα άλλα, η λογική μας ήταν «εντάξει, πέρασε με κόκκινο, σε όλους μπορεί να συμβεί, ας το παραδεχόταν» κλπ. Αυτό που αποδοκιμάστηκε, δηλαδή, κατά βάση ήταν η στάση του και όχι το ότι πέρασε 3 κόκκινα φανάρια, έχοντας και το παιδί του μέσα στο αυτοκίνητο!
Τον αποδοκιμάσαμε για το πταίσμα και όχι για το έγκλημα! Γατί τους νόμους θεωρούμε πως όλοι μπορούμε να τους παραβιάζουμε, αρκεί να μη μας πιάσουν. Γι’ αυτό καταντήσαμε έτσι…
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
