«Μία γραμμή – δύο πρόσωπα» τιτλοφορείται το θέμα του περιοδικού «Κτίριο – αρχιτεκτονική» που αναφέρεται σε συγκρότημα κατοικιών στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης. Στη σελίδα 41 του συγκεκριμένου περιοδικού παρουσιάζεται η αρχιτεκτονική μελέτη μιας βίλας τα σχέδια της οποίας έκανε ο Κομοτηναίος αρχιτέκτονας Γιάννης Βασιλειάδης.
Το συνολικό εμβαδόν του σπιτιού είναι 750 τ.μ. και ο χρόνος της κατασκευής του από το 2005 ως το 2007. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται μεταξύ άλλων στη βίλα είναι επίχρισμα, σίδηρος, γυαλί και μεταλλικά πετάσματα και προσπαθούν να αναδείξουν τις γεωμετρικές φόρμες των αρχιτεκτονικών σχεδίων. Το κτίριο περιλαμβάνει και εξωτερική πισίνα περιτριγυρισμένη από γκαζόν και χαμηλή βλάστηση.
Αυτό που αξίζει να σημειωθεί είναι ότι ο Γιάννης Βασιλειάδης είναι αρχιτέκτονας Κομοτηναίος που διαπρέπει στη Θεσσαλονίκη από τότε που ολοκλήρωσε την στρατιωτική του θητεία. Είναι υιός του πατέρα Δημητρίου Βασιλειάδη, εφημέριου στο μητροπολιτικό ναό Κομοτηνής. Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία για την πόλη είναι ότι ο Κομοτηναίος αρχιτέκτονας έχει κάνει τα σχέδια και τις μελέτες για την ανακαίνιση του κτιρίου της 21ης Τ.Θ. Ταξιαρχίας όσο ακόμη υπηρετούσε τη θητεία του στο Μηχανικό Σώμα του Στρατού.
Το δυσάρεστο όμως είναι ότι η προηγούμενη πολιτική ηγεσία όπως και το υπουργείο Πολιτισμού στο οποίο υπάγεται το κτίριο της Ταξιαρχίας, έδειξαν αδιαφορία για την ανακαίνιση του ιστορικού αυτού κτιρίου. Τη στιγμή λοιπόν που το πέρασμα του χρόνου αφήνει τα σημάδια του πάνω στο κτίριο το οποίο κινδυνεύει να πέσει στα κεφάλια των στρατιωτικών που φιλοξενεί, ωστόσο δε γίνεται κανένα βήμα από την Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων για την ανακαίνισή του.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το κτίριο της 21ης Τ.Θ. Ταξιαρχίας χτίστηκε το 1911 όπως και το διπλανό κτίριο, όπου φιλοξενούνταν το παλιό δικαστικό μέγαρο. Έμεινε γνωστό στην Κομοτηνή με την ονομασία «Μεραρχία». Για την κατασκευή του οι Τούρκοι χρησιμοποίησαν λίθους από βυζαντινό φρούριο της Κομοτηνής, κατεδαφίζοντας τις επάλξεις του.
Αρχικά χρησιμοποιήθηκε σαν έδρα τούρκικης μεραρχίας με διοικητή τον Γιαβέρ Πασά και στη συνέχεια έγινε έδρα σχηματισμών του ελληνικού στρατού και κατά καιρούς των τμημάτων κατοχής κυρίως βουλγαρικών, καθώς και συμμαχικών στρατιωτικών μονάδων.
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.