ΤΑΣΟΣ ΒΑΒΑΤΣΙΚΛΗΣ: ΣΙΓΟΥΡΑ Ο ΠΙΟ ΠΑΡΕΞΗΓΗΜΕΝΟΣ ΜΑ ΙΣΩΣ ΚΑΙ Ο ΠΙΟ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
Πολλές φορές τα λέμε στη “νύφη” για να τ’ ακούσει η “πεθερά”. Με την οποία “πεθερά” μπορεί να μη μας ενώνουν και πολλά, ωστόσο οφείλουμε να εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε, για να μην αφήνουμε περιθώριο στην “νύφη” να …αλωνίζει, κάνοντας παιχνίδι πότε εναντίον μας και πότε εναντίον της “πεθεράς” στη σκιά της οποίας (και χάρη στο όνομα -και το επώνυμο!- της οποίας) πάντα ζούσε και για πάντα θα ζει…
Με αφορμή πρόσφατη επίσκεψή μας στο περαστικό άλσος της Νυμφαίας έτυχε να παρατηρήσουμε ορισμένες καταστάσεις και μοιραία να συγκρίνουμε το σήμερα αλλά και το πρόσφατο παρελθόν με τα όσα συνέβαιναν στις ημέρες που δήμαρχος ήταν ο Τάσος Βαβατσικλής.
Πρώτα απ’ όλα η καθαριότητα και ο ευπρεπισμός του χώρου. Σήμερα το άλσος της Νυμφαίας βρίσκεται δυστυχώς σε κατάσταση εγκατάλειψης και παρακμής. Γεμάτο σκουπίδια παντού, πάνω στο δρόμο αλλά και μέσα σε δύσβατες περιοχές και χαράδρες (απορίας άξιο ποια ανόητα δίποδα τα πετούν εκεί), κάδοι σκουπιδιών κατεστραμμένοι, το ίδιο και οι ξύλινες περιφράξεις, παγκάκια και άλλες κατασκευές που κάποτε κατασκευάστηκαν για το κοινό χωρίς κανείς να ασχολείται εδώ και χρόνια με την αντικατάστασή τους ή την συντήρηση αυτών τόσο για την αισθητική και την λειτουργικότητα, όσο και για την ασφάλεια των πολιτών. Και το πλέον θλιβερό, εκτάσεις μέσα στην δασική περιοχή που έχουν αρχίσει να οργώνονται και να καλλιεργούνται άγνωστο από ποιους και με ποιο δικαίωμα!
Η σύγκριση στον τομέα αυτό με την εποχή της δημαρχίας του Τάσου είναι απογοητευτική τόσο για την σημερινή όσο και για την προηγούμενη δημοτική αρχή. Τότε συνεργεία καθαριότητας περνούσαν σε εβδομαδιαία βάση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ώστε να καθαρίσουν τυχόν σκουπίδια ενώ και οι ζημίες τότε ήταν αισθητά λιγότερες με την Διεύθυνση Δασών να δείχνει ενδιαφέρον. Βεβαίως είχαν περάσει και λιγότερα χρόνια από την κατασκευή των ξύλινων υποδομών στο άλσος και οι βάνδαλοι δεν είχαν προλάβει να ξεδιπλώσουν τις “αρετές” τους, όμως αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για τις πρόσφατες δημοτικές αρχές και την αδιαφορία που έδειξαν και δείχνουν τόσα χρόνια όχι μόνο για τα σκουπίδια αλλά ακόμη και για καταστροφές σε παγκάκια και τραπέζια, κάδους απορριμμάτων, μέχρι και περιφράξεις δίπλα σε γκρεμό όπου η ασφάλεια των πολιτών τίθεται καθημερινά σε κίνδυνο! Οσο για τους καταπατητές, με τον γνωστό χαρακτήρα – “μπουλντόζα” του Βαβατσικλή κανείς δεν τολμούσε να επέμβει σε δημόσια και πολύ περισσότερο σε δασική έκταση χωρίς να ξέρει πως η αντίδραση θα ήταν ενστικτώδης και άμεση!
Φυσικά και μέσα στην πόλη η σύγκριση είναι το ίδιο απογοητευτική για τους μετέπειτα κατόχους του δημαρχιακού θώκου: απαλλοτριώσεις για διάνοιξη δρόμων, ασφαλτοστρώσεις και άλλα μεγάλα έργα υποδομών σε τέτοιο βαθμό μέσα στην πόλη έχουμε δυστυχώς να δούμε από τότε! Αλλά ακόμη και σε αυτόν τον τομέα του Πολιτισμού, ήταν μάλλον ο πρώτος δήμαρχος που “δε μάσησε” και τίμησε επίσημα την ημέρα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ασχέτως αν αμέσως μετά τα “μάζεψε” λόγω των οργανωμένων αντιδράσεων από ντόπιους …εκπροσώπους τουρκικών συμφερόντων!
Από την άλλη πλευρά ο Τάσος είχε ελαττώματα που δυστυχώς γι αυτόν καθόρισαν και την πορεία του στην τοπική αυτοδιοίκηση και γενικότερα στον δημόσιο βίο. Το ένα και σημαντικό ήταν οι αψυχολόγητες αντιδράσεις του. Είχε την ικανότητα μέχρι και να έρθει στα χέρια με κάποιον επειδή του ζήτησε κάτι με λάθος τρόπο αλλά στη συνέχεια τον εξυπηρετούσε εφ όσον το αίτημά του ήταν δίκαιο. Αλλά πάντα έμενε η κακή πρώτη εικόνα την οποία ερχόταν να συμπληρώσουν φήμες για σχέση με αδιαφανείς και παρασκηνιακούς μηχανισμούς αλλά και για καθεστωτική νοοτροπία και συμπεριφορά, μέχρι και για οικογενειοκρατία.
Περισσότερο όμως σήμερα παρεξηγημένος ο Τάσος δεν είναι για πράξεις και παραλείψεις δικές του, όσο για σκιώδεις ενέργειες πολύ δικών του ανθρώπων που φροντίζουν ώστε οι (δίκαιες ή άδικες) φημολογίες όχι μόνο να συντηρούνται αλλά και να γιγαντώνονται. Κι ενώ ο ίδιος θα έπρεπε να έχει την δυνατότητα να κάνει ήσυχος έναν συνολικό απολογισμό του έργου του και να μιλήσει στους πολίτες της Κομοτηνής ως ο Τάσος που όλοι από τότε θυμόμαστε, ο ίδιος έχει αποτραβηχτεί ομολογουμένως απότομα από τα κοινά με ελάχιστη πιθανότητα να επανέλθει.
Κακές επιλογές προσώπων και συνεργατών; Υπερβολική εμπιστοσύνη ακόμη και σε πολύ δικά του άτομα τα οποία χάρη στο δικό του …επώνυμο έχτισαν και χτίζουν καριέρες σε νέα «καλλικρατικά» πόστα, κυρίως λόγω υποστήριξης που παρείχαν και παρέχουν σε διαχρωματικούς και διακομματικούς πάτρωνες;
Ο ίδιος μπορεί πλέον ως συνταξιούχος να απολαμβάνει τη ζωή και το έργο του στο εξοχικό του, δίπλα στο γεμάτο οξυγόνο άλσος της Νυμφαίας. Κι όταν το αποφασίσει, θα είχε ενδιαφέρον να μαθαίναμε τις σκέψεις του για όλα όσα έγιναν στο όνομά του, για εκείνον χωρίς εκείνον. Και όλα όσα συνεχίζουν να γίνονται ακόμη και σήμερα με χρήση του επωνύμου του…
* = Δήμος Κομοτηνής