Υπάρχει ένα πολύ διδακτικό βρετανικό ρητό που ταιριάζει στην περίπτωσή μας: «Οταν φτάσεις στον πάτο», λένε οι Εγγλέζοι, «μην αρχίσεις το σκάψιμο». Θυμάστε που η S&P υποβίβασε την πιστοληπτική ικανότητα της Ελλάδος σε επίπεδο junk bonds (σκουπιδο-ομολόγων) προ ενός μηνός; Ε λοιπόν, πρόσφατα η χώρα μας υποβαθμίστηκε ακόμη παραπάνω, από bb σε σκέτο b ή και c (ποιος μετράει πια…).
Οι κραταιές πολιτικές δυνάμεις έσπευσαν να καταδικάσουν για μία ακόμη φορά την κίνηση αυτή των οίκων αξιολόγησης, που κατά τον Κ. Παπούλια έχουν εξαπολύσει «ανελέητη επίθεση» κατά της χώρας μας. Αυτό όμως το σενάριο, του δήθεν «αέναου» διωγμού μας από ξένα συμφέροντα, έχει κουράσει. Ιδού τα γεγονότα: η κυβέρνηση Γ.Α.Π. έσπασε σε δύο χρόνια έξι αρνητικά ρεκόρ στην ελληνική οικονομία: υψηλότερη ανεργία, δανεισμό και χρέος (επί του ΑΕΠ) των τελευταίων 50 ετών, χαμηλότερη ανάπτυξη και μεγαλύτερες μειώσεις μισθών των τελευταίων 40 ετών και υψηλότερο πληθωρισμό των τελευταίων 13 ετών. Ολα αυτά τα δεινά ήρθαν μετά από μια εξαετία διακυβέρνησης Καραμανλή, που διαχειρίστηκε 435 δισ. ευρώ σε έξι χρόνια (αντιστοιχούν σε τρεισήμισι μνημόνια) για να παραδώσει το έλλειμμα 8 μονάδες υψηλότερο απ’ όσο το είχε παραλάβει!
Υστερα απ’ όλα αυτά, το ερώτημα δεν είναι γιατί υποβιβαζόμαστε διαρκώς, αλλά γιατί να μην υποβιβαστούμε. Στο μόνο που διαπρέπουμε εν τέλει, από δημοσιονομικής απόψεως, είναι το να αιτούμαστε δανεικά. Εκεί είμαστε άξιοι συγχαρητηρίων, καθώς οι εταίροι μας, βλέποντας με τρόμο την κατηφόρα, προετοιμάζονται ψυχολογικά για νέες ενέσεις ρευστότητας στον Ελληνα ασθενή. Ομως όποιος δανείζεται χωρίς να μπορεί να ξεπληρώσει τα δανεικά, είθισται να θεωρείται αναξιόπιστος. Αυτό ακριβώς λέει για εμάς η S&P.
Οποιοσδήποτε μιλά για ορθή δημοσιονομική διαχείριση στην εποχή μας νιώθει λιγάκι σαν να παραινεί έναν ναρκομανή να κόψει τα ναρκωτικά. Η απεξάρτηση όμως απαιτεί υπευθυνότητα, καθαρό μυαλό και πίστη. Είναι θλιβερό που οι ταγοί τούτης της χώρας δεν έχουν τίποτα από τα τρία.
Πηγή: Καθημερινή