ΔΟΥΛΕΥΟΥΜΕ ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ
Θυμόμαστε από τα μαθητικά / φοιτητικά μας χρόνια τις ατελείωτες απεργίες των εκπαιδευτικών που τον καιρό εκείνο κρατούσαν μέχρι και μήνες! Τα αιτήματα των κοινωνικών εκείνων αγωνιστών, πάντα τα ίδια και τα ίδια: το πόσο % αύξηση θα πάρουν του χρόνου πάνω από τον πληθωρισμό, τα μόρια για τις μεταθέσεις τους, η καλοπέραση της καλοβολεμένης και καλοταϊσμένης συντεχνίας τους, τα καταχρηστικά εις βάρος του ελληνικού λαού προνόμια κι άλλα τέτοια.
Αργότερα η Ελλάδα έζησε για τα καλά στο πετσί της την “ασύμετρη απειλή” των εκβιασμών από κάθε λογής πανίσχυρες συντεχνίες που κόντρα στις αποφάσεις κάθε μα κάθε κυβέρνησης παρέλυαν μέχρι διάλυσης το κράτος με σκοπό να διατηρήσουν τα δικά τους καταχρηστικά προνόμια εις βάρος του ανυπεράσπιστου πολίτη, πάντα υπό τη μορφή κάποιας “απεργίας” ή “διαμαρτυρίας”:
Ποιους άλλους να θυμηθούμε;
Ο κατάλογος είναι ατελείωτος και συμπεριλαμβάνει κάθε πανίσχυρη συντεχνία που για τα δικά της συμφέροντα, είναι σε θέση επειδή έτσι γουστάρει να διαλύει κατά το δοκούν το κράτος.
Στην περίπτωση των δημοσιογράφων δε μπορούμε να πούμε πως η όποια απεργία τους διαλύει το κράτος. Ισα – ίσα που οι απεργίες τους είναι …όαση για κάθε πολίτη αφού για ορισμένες ώρες ή και ημέρες ησυχάζει το κεφάλι του από τα κοκτέιλ βαβούρας, ημιμάθειας, προπαγάνδας και παραπληροφόρησης που πολλοί από αυτούς ονομάζουν “δελτία ειδήσεων” ή “ενημερωτικές εκπομπές”. Στην περίπτωση των δημοσιογράφων μπορούμε να πούμε το ακριβώς αντίθετο: πως το κράτος διαλύει όχι η απεργία τους αλλά όλα όσα ορισμένοι από αυτούς κάνουν κατά την διάρκεια της εργασίας τους! Και εξηγούμαστε…
Απεργούν οι φίλτατοι δημοσιογράφοι μας για ζητήματα που απασχολούν τον κλάδο τους όπως οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, η διατήρηση των θέσεων εργασίας και των μισθών τους κ.ο.κ. Μόνο που πριν οι δημοσιογράφοι πάνε σε απεργία και πριν ζητήσουν την συμπάθειά μας για τον αγώνα τους, δεν έκαναν κάποιες αυτονόητες για εμάς κινήσεις:
Οσο λοιπόν ο χώρος της δημοσιογραφίας θα βυθίζεται συνεχώς στην αδιαφάνεια, την ανομία και την ανυποληψία κάθε απεργία με στόχο την προάσπιση μόνο συντεχνιακών οικονομικών συμφερόντων δε θα έχει κανένα λόγο να τυγχάνει συμπάθειας από το σύνολο του δοκιμαζόμενου τα τελευταία χρόνια ελληνικού λαού. Ο χώρος της δημοσιογραφίας ήταν και είναι πάντα δεκανίκι του κάθε καθεστώτος ενώ ακόμη κι αυτά τα όρια της δημοσιογραφίας πολλές φορές χάνονται όταν δημοσιογράφοι με μεγάλη ευκολία περνούν τα σύνορα της προπαγάνδας. Προφανώς με το αζημίωτο…
Στην ανακοίνωση της ΕΣΗΕΜΘ για την απεργία (http://www.esiemth.gr/default.aspx?lang=el-GR&loc=gr&page=545&NewsItem=1056) απαντάμε και δηλώνουμε:
1. Στα παλιά μας τα παπούτσια οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.Τη στιγμή που ο κόσμος καίγεται κάποιοι εξακολουθούν να “χτενίζονται” προσκολλημένοι σε απολιθωμένα στερεότυπα που προφανώς βολεύουν μόνο τους ίδιους και τη συνδικαλιστική τους υστεροφημία και με τις λαοπλάνες και λαϊκίστικες τακτικές τους οδηγούν χιλιάδες εργαζόμενους στην εργασιακή μιζέρια ή και στην ανεργία! Κανείς δε ρωτά τον εργαζόμενο τι θέλει και τι έχει αυτή τη δεδομένη στιγμή ανάγκη παρά μόνο αποφασίζει για εκείνον χωρίς εκείνον. Τι κι αν χιλιάδες εργαζόμενοι σε λίγους μήνες θα είναι άνεργοι; Οι “εργατοπατέρες” και οι επαγγελματίες απεργοί απαγορεύουν διά της βίας την ελεύθερη επιλογή σύμβασης εργασίας στους άλλους φιλήσυχους εργαζόμενους παρόλο που σε άλλα κράτη το σύστημα λειτούργησε μια χαρά σώζοντας χιλιάδες θέσεις εργασίας! Προτιμούν εκατοντάδες χιλιάδες ανέργους παρά να μειωθούν τα δικά τους (ελέω συνδικαλισμού) κεκτημένα. Γιατί για τα κεκτημένα των εργαζομένων απλά …χέστηκαν!
2. Να μην αποκατασταθεί καμία αδικία εις βάρος των εργαζομένων στην ΕΡΤ. Πρώτα να αποκατασταθούν όλες οι αδικίες των εργαζομένων της ΕΡΤ εις βάρος του ελληνικού λαού που τόσες δεκαετίες χρυσοπληρώνει αυτό τον αδηφάγο κρατικοδίαιτο ελέφαντα που καταβροχθίζει εκατομμύρια ευρώ σε χρόνο ρεκόρ για να βολεύουν κάποιες κάστες της κυβερνούσας ολιγαρχίας τους εκλεκτούς τους. Να μας ενημερώσουν οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ ποιοι συνάδελφοί τους έχουν διοριστεί μέσω βουλευτικών γραφείων, ποιοι από δημόσιοι υπάλληλοι έχουν γίνει νεροκουβαλητές πολιτικών προσώπων, ποιοι είναι αυτοί που ελάμβαναν και λαμβάνουν ακόμη πολλές χιλιάδες μισθό για “έργο” που συνήθως παράγεται μέσα σε κομματικά γραφεία. Να μας ενημερώσουν για εργασιακές διώξεις και εργασιακό μεσαίωνα που βιώνουν καθημερινά όσοι συνάδελφοί τους δεν δέχτηκαν να γίνουν κομματικές “φιλιππινέζες” όπως επίσης και για το ποιοι τόσα χρόνια ήταν πολυθεσίτες και απολάμβαναν ένα φορτηγό λεφτά κάθε μήνα από διάφορες καλοπληρωμένες δουλειές του δημοσίου. Μέχρι τότε καμία αποκατάσταση καμίας αδικίας.
3. Να μη προστατευθεί κανένα εργασιακό δικαίωμα κανενός δημοσιογράφου παραπάνω από το εργασιακό δικαίωμα κάθε εργαζόμενου στη χώρα. Καμία συμπάθεια σε περιπτώσεις απώλειας θέσης εργασίας δημοσιογράφου παραπάνω από την συμπάθεια που δείχνουν οι δημοσιογράφοι και οι ενώσεις τους σε περιπτώσεις απώλειας εργασίας οποιουδήποτε πολίτη, ο οποίος μάλιστα δεν έχει και την πολυτέλεια συμμετοχής σε πανίσχυρες συντεχνίες όπως οι εν λόγω δημοσιογραφικές ενώσεις.
4. Το ίδιο και για τα εισοδήματά τους, σε σχέση με τα εισοδήματα του κάθε πολίτη.
5. Να ιδιωτικοποιηθούν άμεσα όλα τα δημοτικά μέσα ενημέρωσης. Και όχι μόνο αυτό αλλά να γίνει εις βάθος έρευνα της δικαιοσύνης για τα χρήματα των δημοτών που τόσα χρόνια καταληστεύθηκαν από δημοτικές διοικήσεις που προσελάμβαναν στρατιές μισθωμένων προπαγανδιστών ώστε να διασφαλίζουν την προπαγάνδα τους δωρεάν για τους ίδιους, πανάκριβη όμως εις βάρος των δημοτών. Να κλείσουν όλα τα άντρα της κομματοκρατίας και της ανομίας εδώ και τώρα και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι ένοχοι αλλά και όσοι τόσα χρόνια ήξεραν και σιωπούσαν π.χ. δημοσιογραφικές ενώσεις.
6. Παρομοίως και για τους δημοσιογράφους διαδικτυακών μέσων.
ΠΡΩΤΑ ΚΑΘΑΡΣΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΣΥΜΠΑΘΕΙΑ!
ΑΠΕΡΓΗΣΤΕ ΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΕΛΕΤΕ – ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΗΝ ΗΣΥΧΙΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑ! ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΝ ΕΙΧΑΜΕ ΞΕΧΑΣΕΙ…
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗΣ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΡΩΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΘΕΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΡΟΥΣΦΕΤΙΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ, ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΝ!
ΛΙΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΚΥΚΛΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΑΕΙ ΚΑΘΕ ΚΑΘΕΣΤΩΣ. ΤΟΥΣ ΞΕΡΟΥΜΕ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΙΜΑΜΕ.
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.