Εκαναν “παρέλαση” και στην πόλη μας οι άδειες καρέκλες κατά την πρόσφατη εθνική επέτειο!
Κι αφού η παρουσία επισήμων και “επισήμων” πλέον στις παρελάσεις αντιμετωπίζεται ως τυπική διαδικασία, μήπως οι καρέκλες θα έπρεπε να είναι στη διάθεση κάθε άλλου ενδιαφερόμενου; Είμαστε όλοι ίσοι ή δεν είμαστε; Και ποιος είναι αυτός που χρειάζεται περισσότερο μία καρέκλα, ο οποιοσδήποτε επίσημος ή η γιαγιά και ο παππούς που ήρθαν να καμαρώσουν το εγγόνι τους; Γι αυτούς δεν έχει καρέκλες;
Αν λοιπόν οι επίσημοι θέλουν όντως να τιμήσουν τις παρελάσεις ας κατέβουν κάτω να τις παρακολουθήσουν από το έδαφος, μαζί με τον υπόλοιπο λαό. Για να δείξουν πως προέρχονται από τον λαό και τιμούν τον λαό και δεν είναι μέλη της “άρχουσας τάξης”.
Και στο κάτω – κάτω της γραφής γιατί να υπάρχουν εξέδρες; Ολοι στο ίδιο χώμα θα έπρεπε να πατάμε. Η παρέλαση δεν είναι προεκλογική συγκέντρωση για να είναι ο αρχηγός / ομιλητής σε ψηλότερη θέση ισχύος. Στην παρέλαση πρωταγωνιστές δεν είναι οι επίσημοι αλλά αυτοί που παρελαύνουν άρα μήπως αυτοί θα έπρεπε να βρίσκονται ψηλότερα από τους υπόλοιπους όπως ακριβώς συμβαίνει στη σκηνή ενός θεάτρου, μίας συναυλίας ή μίας …επίδειξης μόδας; Αρέσκονται όλοι αυτοί οι επίσημοι να κοιτούν αφ υψηλού όλους τους υπόλοιπους;
Τα σκέφτηκε άραγε ποτέ κανείς όλα αυτά; Αναπάντητα ερωτήματα…
Δείτε επίσης:
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.