Αρης Γιαννακίδης, Γιώργος Παπανδρέου και Γιώργος Πετρίδης φωτογραφίζονται κατά την υποδοχή του πρωθυπουργού πριν λίγες ημέρες στο ξενοδοχείο Arcadia στην Κομοτηνή. Λίγη ώρα πριν οι δύο αυτοδιοικητικοί μας είχαν συναντηθεί με υπουργούς και άλλους φορείς για ανεύρεση λύσεων σε θέματα που απασχολούν την περιοχή μας.
Κάποιοι λένε πως οι επισκέψεις αυτές είναι “για το θεαθήναι” ενώ κάποιοι άλλοι πιο ακραίοι τις ονομάζουν “περιφερόμενο θίασο”. Είναι όμως έτσι; Μία απλή σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν μπορεί να δώσει μία καλή απάντηση.
Δεν πέρασε πολύς καιρός από το καλοκαίρι του 2009 όταν την περιοχή είχε επισκεφθεί ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής με την συνοδεία του. Η δραστηριότητα του τότε πρωθυπουργού και των συνεργατών του περιλάμβανε επίσκεψη στο “γιοφύρι της Αρτας” δηλαδή στον κάθετο οδικό άξονα Νυμφαίας, επίσκεψη στις εργατικές κατοικίες Ξυλαγανής (άλλο “γιοφύρι της Αρτας” κι αυτό το έργο) ενώ η τρίτη επίσκεψη ήταν στο χώρο του αρχαίου θεάτρου Μαρώνειας.
Και μετά τι; Σωστά μαντέψατε! Τι άλλο από ξεκούραση σε κάποιο γνωστό μαρωνίτικο ξενοδοχείο αλλά και …επιδρομή σε ταβέρνες! Τότε λοιπόν όλοι αυτοί οι όψιμοι αγωνιστές κατά του μνημονίου και ομιλούντες περί “περιφερόμενου θιάσου” τι έκαναν; Μα φυσικά έσπαγαν τα χέρια τους στο χειροκρότημα! Τώρα “σκίζουν το καλσόν τους”, φωνασκούν από δω κι από κει και γεμίζουν τους δρόμους με πανό διαμαρτυρίας.
Δεν ξέρουμε αν η επιλογή του μνημονίου και το “κατσίκωμα” της Τρόικας στον σβέρκο μας ήταν η καλύτερη επιλογή. Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε να επιλέξει μεταξύ συγκεκριμένων λύσεων και επέλεξε αυτή που ο ίδιος θεώρησε προτιμότερη. Αυτός είναι ο “προπονητής της ομάδας” σήμερα και με το δικό του “σύστημα” οφείλουμε να παίξουμε μπάλα.
Αυτό όμως που γνωρίζουμε στα σίγουρα είναι πως οι σημερινοί φωνασκούντες και διαφωνούντες όταν το προηγούμενο καθεστώς τα “είχε φορτώσει στον κόκορα” και είχε ανάγει τα σκάνδαλα και τις μάσες σε ….εθνικά σπορ με αποτέλεσμα να βουλιάζουμε ολοένα και γρηγορότερα, οι εν λόγω κύριοι χτυπούσαν παλαμάκια! Και σήμερα διοργανώνουν πορείες, πρωτοβουλίες και μισθώνουν λεωφορεία για μεταφορά διαδηλωτών σε άλλες πόλεις (με τι λεφτά άραγε;) δημιουργώντας μας απορίες ως προς τα κέντρα που υποκινούν όλες αυτές τις ενέργειες.
Οταν κάποιοι τα τρώνε, δεν μιλάμε. Οταν κάποιοι προσπαθούν (με οποιοδήποτε τρόπο) να δώσουν λύση και να αλλάξουν την χώρα, τότε ξεσηκώνουμε τον κόσμο! Προς τι λοιπόν αυτή η αγωνία να μην αλλάξει η χώρα; Ποιους ενοχλεί η …πράσινη ενέργεια και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και θέλουν να επιστρέψουμε στο βαθύ μπλε μαζούτ του παρελθόντος;
Εδώ σε θέλω κάβουρα…
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
