Γέμισαν τα προπαγανδιστικά Μέσα με μαϊμουδο-δημοσκοπήσεις και γκάλοπ του καφενέ τις τελευταίες ημέρες, σχετικά με τον νικητή των δημοτικών εκλογών για τον Δήμο Κομοτηνής.
Από τη μία οι προπαγανδιστές του ενός μεγάλου κόμματος να βγάζουν πρώτο τον δικό τους, από την άλλοι οι προπαγανδιστές του άλλου κόμματος επίσης τον δικό τους ενώ φυσικά υπάρχει και η κατηγορία των “ντούμπλε φας” λαμογίων και προπαγανδιστών που μπορούν άνετα να μεταπηδούν πότε στον ένα και πότε στον άλλον χώρο ή να “κάνουν παιχνίδι” ταυτόχρονα και στους δύο παρουσιάζοντας και τους δύο αντιπάλους ως πρώτους! (είπαμε, στην Κομοτηνή βρισκόμαστε, στην πόλη που όλα συμβαίνουν!)
Ως πολίτες αυτού του Δήμου ορθώς και μας αγγίζουν τέτοια φαινόμενα εκμαυλισμού της πολιτικής ζωής του τόπου. Οι διάφοροι κομματικοί μηχανισμοί δηλαδή που αντί να δουλεύουν με σκοπό να δημιουργήσουν προϋποθέσεις ώστε να παραχθεί πολιτική, να λειτουργούν με σκοπό την απαξίωση της πολιτικής και την αποθέωση της διαχρωματικής υποκουλτούρας, ως μηχανισμοί ανάδειξης του πλέον απολίτικου life-style αχταρμά που έχει κάτσει στο σβέρκο μας εδώ και δεκαετίες! Με λίγα λόγια: αν προσκυνάς τον αφέντη, σε κάνουμε θεό με λίγα δημοσιεύματα, αν δε προσκυνάς σε τρώει η μαρμάγκα! Οσο για τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα για αδιάφορους και αγράμματους ιθαγενείς…
Σκεφτήκαμε λοιπόν να αναζητήσουμε μέσα από μία διαφορετική “μέθοδο” τα κριτήρια με τα οποία επιλέγει δήμαρχο, ένας πολίτης μακριά από κομματικούς και άλλους μηχανισμούς προπαγάνδας, υποβάθμισης της πολιτικής και προσβολής της νοημοσύνης των ψηφοφόρων. Και η αλήθεια είναι πως δε χρειάστηκε να το σκεφτούμε για πολύ. Ψάξαμε λοιπόν να βρούμε έναν δήμαρχο με τα παρακάτω χαρακτηριστικά:
– Να μην προέρχεται από κομματικό μηχανισμό, δηλαδή να μην είναι φαύλο δημιούργημα ενός κλειστού συστήματος συμφερόντων το οποίο εντοπίζει και προωθεί σε θέσεις ανθρώπους τους οποίους στη συνέχεια χρησιμοποιεί για εξυπηρέτηση δικών του, οικονομικοπολιτικών συμφερόντων.
– Να είναι άνθρωπος βγαλμένος μέσα από την καθημερινότητα, από την κοινωνία, από τον επαγγελματικό και κοινωνικό στίβο, φτωχός ή πλούσιος, γραμματιζούμενος ή αγράμματος, όμως με κοινωνική Παιδεία που να του επιτρέπει να στέκεται δίπλα σε κάθε άνθρωπο, κάθε τάξης σαν αδελφός κι όχι σαν πολιτικός και κοινωνικός δυνάστης και “αφεντικό”.
– Να είναι αυτόφωτος με δική του πολιτική σκέψη και κοινωνικές ευαισθησίες κι όχι κυνηγός χρημάτων, καριέρας και καλοπέρασης. Να έχει πολιτικό υπόβαθρο κι όχι να κοροϊδεύει ιθαγενείς επαναλαμβάνοντας λέξεις και φράσεις επικοινωνιολόγων.
– Να μένει ΜΕΣΑ στην πόλη και εάν είναι δυνατόν στο κέντρο, εκεί που όλα τα προβλήματα ενός αστικού περιβάλλοντος μεγενθύνονται και κανείς τα ζει στην καθημερινότητά του: σκουπίδια, φασαρία, κυκλοφοριακό, πάρκιν κ.α. κι όχι σε κάποιο πανάκριβο και αποστειρωμένο προάστιο μακριά από την καθημερινότητα του πολίτη.
– Να έχει καθημερινή επαφή με την πραγματικότητα της πόλης και τον ίδιο τον πολίτη κι όχι να τον βλέπουν κάποιοι τόσες φορές, όσες κάποιον πολιτικό που …βρίσκεται στην Αθήνα κι αυτό από μακριά. Να είναι προσεγγίσιμος και συζητίσιμος κι όχι απόμακρος και αλαζόνας.
– Να κάνει προεκλογικό αγώνα με καρδιά και ψυχή κι όχι με χρήμα και κομματικές αβάντες. Να έχει δίπλα του συνεργάτες ανθρώπους δικούς μας, του λαού κι όχι κομματικούς τζουτζέδες που θα κατεβάζαν …ακόμη και τα βρακιά τους για μία ψευτοκαριέρα!
Και πολλά άλλα που θα μπορούσαμε να απαριθμούμε για ημέρες…
Ψάξαμε πολύ, είναι αλήθεια. Γνωριζόμαστε με το σύνολο των υποψηφίων και πιστέψτε μας γνωρίζουμε όχι μόνο τις φάτσες τους και τις φτιαχτές “καλημέρες” τους αλλά και το παρασκήνιο και το μηχανισμό πίσω από αυτούς. Και τελικά αποφασίσαμε πως οι φωτογραφίες αξίζουν όσο πολλές χιλιάδες λέξεις. Χωρίς πολλά λόγια, χωρίς προπαγάνδες που υποτιμούν τη νοημοσύνη του αναγνώστη, ο καθένας βλέπει, σκέφτεται και αποφασίζει…
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
