ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ
Βρισκόμαστε στο πολυλειτουργικό του Δήμου Κομοτηνής. Δίπλα μας ο ολυμπιονίκης Αλεξ Ταξιλδάρης. Ο Αλεξ μιλά με τους δημοσιογράφους, εκείνοι του εύχονται τα καλύτερα για την πορεία του ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Κομοτηνής. Ο Αλεξ αποχωρεί και η προσοχή μας στρέφετε στην πόρτα της αίθουσας συνεδριάσεων. Σε λίγο τραβάμε πλάνα από δηλώσεις του Γιώργου Πεταλωτή και άλλων συμμετεχόντων στην συνάντηση εργασίας.
Παραδίπλα μας οι υπόλοιποι συνάδελφοι και δημοσιογράφοι από ΜΜΕ της Ροδόπης. Αυτοί που θα έπρεπε να είχαν ξεσηκωθεί όταν δημοσιεύματα από εφημερίδες των Αθηνών παρουσίαζαν δημοσιογράφους και εκδότες (με παιδιά τους) της Ροδόπης να είναι ρουσφετολογικά διορισμένοι με “μαύρες” συμβάσεις σε διάφορες δημόσιες υπηρεσίες από τις οποίες τρώνε “χοντρά φράγκα”, με αντάλλαγμα να κάνουν προπαγάνδα για συγκεκριμένους πολιτικούς τους σπόνσορες. Ομως κανείς ούτε ξεσηκώθηκε, ούτε διαμαρτυρήθηκε για το θέμα. Στην ουσία το θέμα “θάφτηκε” από σχεδόν όλα τα ΜΜΕ της Ροδόπης, εκτός από 2 δημοσιογράφους που το κρατούν ακόμη και σήμερα στην δημοσιότητα, με προσωπικό τους κόστος. (Μέσα στο οποίο κόστος συμπεριλαμβάνεται και η ομαδική επίθεση μερίδας των άλλων δημοσιογράφων εναντίων τους με συκοφαντίες, χαφιεδόχαρτα κλπ)
Απορία μας δεν είναι γιατί οι δημοσιογράφοι της Ροδόπης έκαναν “τουμπεκί” για τα δημοσιεύματα με τα “μαύρα” ρουσφέτια που κόστισαν και κοστίζουν χιλιάδες ευρώ για τον καθένα Ελληνα πολίτη. Απορία μας ήταν γιατί ορισμένοι “συνάδελφοι” προσπαθούσαν να κρύψουν το σαρδόνιο χαμόγελό τους, πίσω από τα σακουλιασμένα μάτια τους…
Ξαφνικά η φωνή του Λευτέρη μας αποσπά από τις σκέψεις μας. “Ηρθε τροχονόμος και γράφει, πήγαινε έξω”! Βγαίνοντας αντικρύζουμε έναν φίλο από τα παλιά που απλά έκανε το καθήκον του. Μάλιστα μας είχε “ζωγραφίσει” ξανά, πριν πολλά χρόνια αλλά τον αγαπάμε γιατί είναι πολύ δίκαιος τροχονόμος. Δε μας έκρυψε ωστόσο την απορία του για το γεγονός αφού σπάνια έως ποτέ καλείται τροχονόμος να βεβαιώσει παράβαση για παράνομη στάθμευση σε δημόσια υπηρεσία εκτός ωραρίου εργασίας, δηλαδή στις 3,30 το μεσημέρι! Η απορία του μεγάλωσε όταν του υπενθυμίσαμε την ιδιότητά μας, πως βρισκόμασταν μέσα ακριβώς για να καλύψουμε το ρεπορτάζ αλλά και το γεγονός πως ακόμη κι αν το Ι.Χ. μας εμπόδιζε, ήταν 2 δευτερόλεπτα υπόθεση κάποιος να μας φωνάξει (βρισκόμασταν σε 10 μέτρα απόσταση!) για να το τραβήξουμε! Πιο γρήγορα θα βοηθούσαμε έτσι κάποιον που είχε ενοχληθεί, από το να καλέσει και να περιμένει τόση ώρα για την Τροχαία.
Πήραμε την κλήση μας και είπαμε κι ευχαριστώ! Αν μπορούσαμε ας κάναμε κι αλλιώς. Την άλλη φορά θα προσέχουμε. Οσοι προβάλλουν το έργο της Κυβέρνησης και του Γιώργου Πεταλωτή αλλά και το “έργο” κάποιων άλλων (ρουσφέτια, κλίκες, παρανομίες, χαφιεδισμούς κ.ο.κ.) βρίσκονται πάντα στο στόχαστρο.
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.