ΑΡΗΣ ΠΑΠΑΪΤΣΕΤΡΑ: ΟΙ ΜΠΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ ΩΣ “ΦΘΟΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΜΝΗΜΕΙΟΥ”

23 Μαΐου, 2019 | by rodopinews

ΑΡΘΡΑ & ΑΠΟΨΕΙΣ

Κακουργηματική δίωξη για “φθορά ιστορικού μνημείου” ασκήθηκε σε βάρος μέλους του Ρουβίκωνα που συνελήφθη κατά την χθεσινή παρέμβαση στην Βουλή.

Ας δεχτώ ότι οι μπογιές στη βουλή μπορούν να θεωρηθούν φθορά ιστορικού μνημείου. Η Βουλή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την νεοελληνική ιστορία και κουβαλάει κάποια ιστορικότητα που δεν μπορώ να αρνηθώ.

Όμως το ζήτημα είναι η φαιά ουσία της ιστορικότητας της, δηλαδή ο ρόλος της.

Το κοινοβούλιο, όχι μόνο το ελληνικό, δεν είναι τίποτε άλλο απο το σύγχρονο εργαλείο του κεφαλαίου για να επιβάλλεται. Μπορεί να φιλοξενεί μεν διάφορα στοιχεία και να συμπυκνώνει ως ένα βαθμό ταξικούς συσχετισμούς μέσα του αλλά δεν επαρκούν να απειλήσουν σοβαρά τον χαρακτήρα του.

Ας πούμε ότι η εργατική τάξη στο κοινοβούλιο είναι σαν ένα σπυράκι που οι αστοί ξέρουν ότι αν ποτέ φτάσουμε σε αυτό το σημείο – και τονίζω “αν” γιατί είναι ασυνήθιστο να μην αφομοιώνεται η οποία προσπάθεια – απλά θα σπάσουν το απόστημα και το ξένο σώμα θα εξοβελιστεί σαν το πύον. Γι’αυτό τον λόγο άλλωστε τις επέτρεψαν την είσοδο σε αυτό.

Η Βουλή είναι το πιο μαύρο στίγμα της νεότερης ιστορίας. Απο τότε που ήταν απλώς ανάκτορο του Όθωνα μέχρι και σήμερα το μόνο που συμβολίζει και μάλιστα με τρομακτικά άκαμπτη σταθερότητα είναι η μασαμπούκα, η απατεωνιά και η βάρβαρη επιθετικότητα της αστικής νομενκλατούρας στην κοινωνική βάση. Με την τελευταία να έχει εκδηλώσει αμέτρητες φορές την αγάπη της στο κτήριο.

Δεν χρειάζεται να είσαι κινηματικός και να θυμάσαι τις στιγμές που επιχειρήθηκε να μπουκάρει ο κόσμος μέσα και να τους σαπακιάσει όλους στο ξύλο, μια απλή βόλτα στα καφενεία αρκεί για να αντιληφθείς ότι οι μπογιές είναι πολύ light μπροστά στο τι θα ήθελε πραγματικά ο λαός μετά απο όσα ζόρια του επέβαλλαν.

Το γεγονός ότι είναι μνημείο δεν τα αλλάζει όλα αυτά. Δεν αλλάζει τα μνημόνια και τις συνέπειες της λιτότητας, την φτώχεια και την εξαθλίωση δεν αλλάζει τις χιλιάδες αυτοκτονίες, δεν αλλάζει τον ναζισμό που επωάστηκε εκεί μέσα και βγήκε απο το αυγό του. Δεν αλλάζει τίποτα!

Και το Άουσβιτς – χωρίς να προσπαθώ να τα εξισώσω – ιστορικό μνημείο ήταν πριν καν εισβάλλει ο κόκκινος στρατός. Αν όμως κάποιος επιτίθονταν καθόσο λειτουργούσε, σίγουρα η επίθεση θα ήταν μια δίκαιη πράξη και η ιστορικότητα του αδιάφορη όπως και η ποινή που ενδεχομενικά να τη συνόδευε.

Αυτό είναι λοιπόν, η χθεσινή παρέμβαση των συντρόφων του Ρουβίκωνα, είναι μια δίκαιη πράξη, μια πράξη που απομένει να γίνει μαζική και οι ποινές που την συνοδεύουν θα είναι για πάντα κόσμημα στα ποινικά μητρώα των εξαθλιωμένων.

Αλληλεγγύη στον σύντροφο του Ρουβίκωνα!

Αλληλεγγύη σε όσους κοιτούν τον ουρανό!