Αντί της ανακήρυξης αιγιαλίτιδας ζώνης 12 μιλίων μόνο στο Ιόνιο (όπως κατά την γνώμη μου κακώς και προχείρως επαγγέλθηκε ο πρωθυπουργός στην τελετή παράδοσης του ΥΠΕΞ, αφού κάτι τέτοιο θα νομιμοποιούσε το στάτους ειδικής συνθήκης στο Αιγαίο κλπ), θα έπρεπε η Ελλάδα να σκεφτεί την κατ’ αρχήν επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης της στα 10 μίλια παντού.
Αυτό διότι :
1. Δεν της στερεί το δικαίωμα επέκτασης στα 12 στο μέλλον
2. Της δημιουργεί ταυτότητα με τα 10 μίλια του εναέριου χώρου της που ισχύουν από την δεκαετία 1930
3. Δεν “παίζει” με την έννοια του Αρχιπελάγους
4. Αποκτά σχεδόν το σύνολο της επικράτειας που θα της έδιναν τα 12 μίλια στον νησιωτικό χώρο και
5. Δεν διακινδυνεύει σε επίπεδο ρεαλ πολιτικ το θέμα casus beli με την Τουρκία, αφού αυτό είναι τα 12 μίλια.
Φυσικά η καλύτερη εξέλιξη σε αυτό το σχολάζων θέμα (λόγω απροθυμίας της Τουρκίας να υπογράψει την Σύμβαση του Δικαίου της Θαλάσσης και να συμπροσφύγει στην Χάγη με την Ελλάδα έως ότου υπάρξουν θετικά γι αυτήν προηγούμενα) θα ήταν μία από κοινού προσφυγή με από κοινού διάθεση επίλυσης σήμερα και όχι η de facto δημιουργία γκρίζας ζώνης.