Ο άδικος χαμός του καταγόμενου από τον Αρατο Ροδόπης Χουσεΐν Νταϊτσίκ, ενός από τα τρίδυμα παιδιά οικογένειας που μετανάστευσε και ζούσε στο Μόναχο της Γερμανίας αποτέλεσε σοκ για την τοπική μας κοινωνία. Οι δε λεπτομέρειες του τρόπου με τον οποίο ο ίδιος αυτός νέος επέλεξε στην ουσία να θυσιάσει την δική του ζωή για να σώσει την αδελφή του από τις σφαίρες του φασίστα τρομοκράτη, έτσι όπως έχουν μέχρι σήμερα κάνει τον γύρο του πλανήτη, προκάλεσαν ιδιαίτερη συγκίνηση σε κάθε πολιτισμένο άνθρωπο.
Η τοπική κοινωνία οφείλει πολλά στην οικογένεια Νταϊτσίκ και πλέον, είναι ίσως ώρα να ξεκινήσει να τα αποδίδει. Η πρώτη σωστή κίνηση θα ήταν, πολύ σύντομα, να ξεκινήσουν διαδικασίες ώστε το όνομα αυτού του αδικοχαμένου συμπολίτη μας αλλά και η ίδια του η πράξη να μην ξεχαστούν ποτέ τόσο από τους ντόπιους, όσο και από τους ξένους επισκέπτες. Και ένας από τους τρόπους με τους οποίους μπορεί αυτό να εξασφαλιστεί, θα είναι να δοθεί το όνομα του Χουσεΐν Νταϊτσίκ σε δρόμους, τόσο στην γενέτειρά του, στον Αρατο Ροδόπης, όσο και σε άλλους οικισμούς στους Δήμους της περιοχής, δηλαδή στον Δήμο Κομοτηνής, στον Δήμο Ιάσμου, στον Δήμο Μαρωνείας – Σαπών και στον Δήμο Αρριανών. Αυτό θα ήταν μία πολύ σωστή κίνηση ώστε ντόπιοι και επισκέπτες να θυμούνται και να τιμούν την μνήμη του και την πράξη του.
Και οι δύο πιο σημαντικοί λόγοι που μπορούσα να σκεφτώ για τους οποίους η επίσημη Ροδόπη οφείλει να τιμήσει έτσι τον αδικοχαμένο Χουσεΐν, είναι οι εξής:
α) Γιατί το αξίζει.
β) Για να μην προλάβει και το κάνει κάποιος άλλος, με τρόπο που δεν θα έπρεπε.
Χρειαζόμαστε και τρίτο λόγο;
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
