Σε μία πρωτοφανή όσο και βαρυσήμαντη υπόθεση που δεν έχει ξανασυμβεί στα χρονικά τουλάχιστον της Ροδόπης βρίσκονται το τελευταίο διάστημα οι δικαστές. Πρωταγωνιστές αυτής της υπόθεσης η φιλανθρωπική εταιρεία “Κιβωτός της Δόμνας Βιζβίζη” και 3 άτομα αυτής τα οποία έχουν καταθέσει σωρεία μηνύσεων και άλλων εγκλήσεων προς την εβδομαδιαία εφημερίδα αποκαλύψεων “Φωνή της Ροδόπης” και 3 συντάκτες αυτής. Μία υπόθεση που δεν αφορά σε υποτιθέμενες διαφορές μεταξύ των αντιδίκων αλλά κυρίως στην απόπειρα ιδιωτικής ομάδας πολιτικών κυρίως συμφερόντων να επιβληθούν (διά του νόμου, προς το παρόν) σε ανένταχτες δημοσιογραφικές φωνές και στην Ελευθερία του Τύπου γενικότερα.
Ολα ξεκίνησαν με 2 δημοσιεύματα της εφημερίδας τα οποία ασκούσαν, όπως ο Συνταγματικά κατοχυρωμένος ρόλος του Τύπου επιτάσσει, έλεγχο και κριτική στα πεπραγμένα τοπικών πολιτικών προσώπων απέναντι στην νεοεμφανιζόμενη εταιρεία στην ευαίσθητη γεωπολιτικά περιοχή της Θράκης. Κάθε λογής κρατικοί παράγοντες και υπηρεσίες φαίνεται να συνέβαλαν τα μέγιστα, να εργάστηκαν υπερωρίες και να υπερέβαλαν εαυτούς ώστε αυτή η “φιλανθρωπική”, όπως υποστηρίζουν τα στελέχη της, εταιρεία να βρεθεί από την μία ημέρα στην άλλη να διαχειρίζεται δημόσια περιουσία ιδιαίτερα μεγάλης αξίας καθώς και χρηματικά κεφάλαια τα οποία, όπως οι ίδιοι υποστηρίζουν, προέρχονται από “δωρεές ιδιωτών”, χωρίς όμως ποτέ να δοθεί στην δημοσιότητα κάποιο άλλο στοιχείο για την πληροφόρηση του τοπικού πληθυσμού και προς σεβασμό της Διαφάνειας.
Η εφημερίδα ρώτησε πολλά.
– Ποια η αγωνία των “επενδυτών” της εν λόγω εταιρείας ώστε σε σχεδόν καθημερινή βάση να προβάλλονται διαφημιστικά από πολύ συγκεκριμένα (και πανάκριβα, σχετικά με το αποτέλεσμα που προσφέρουν) τοπικά ΜΜΕ, συγκεκριμένου πολιτικού χώρου;
– Γιατί δεν δέχονται να δώσουν μία αληθινή συνέντευξη ενώ κλήθηκαν τόσες φορές;
– Πως είναι δυνατόν από όπου περνάει η δασκάλα με τους συνεργάτες της να δημιουργούνται συνεχώς επεισόδια που διχάζουν τις τοπικές κοινωνίες;
– Πως είναι δυνατόν στα μέρη της Θράκης όπου δραστηριοποιείται η δασκάλα με τους συνεργάτες της αρχικά να καταφθάνουν ξενόφερτες ακροδεξιές ομάδες με φασίστες και τραμπούκους που υβρίζουν, απειλούν και δέρνουν όποιον δεν τους αρέσει ενώ αμέσως μετά, ακολουθούν οι άλλοι ακροδεξιοί εγκάθετοι του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής και του τουρκόφωνου κόμματος Κ.Ι.Ε.Φ. (DEB) που δημιουργούν παραρτήματα στις περιοχές αυτές;
– Γιατί επέλεξαν μία απομακρυσμένη ορεινή περιοχή, ώρες μακριά από την πόλη και υποδομές όπως το νοσοκομείο για να δημιουργήσουν ένα υποτιθέμενο ίδρυμα για ορφανά βρέφη; Εξυπηρετούνται εκεί καλύτερα οι ανάγκες των βρεφών όταν το οίκημα είναι μη προσβάσιμο κατά τους χειμερινούς μήνες;
– Ποιο το σκεπτικό του Γενικού Επιτελείου Στρατού το οποίο παραχώρησε στην εν λόγω εταιρεία δημόσια περιουσία ιδιαίτερα μεγάλης αξίας και ποιους ελέγχους πραγματοποίησε πριν το αποφασίσει αυτό;
– Λαμβάνει αυτή η εταιρεία για τις υποτιθέμενες φιλανθρωπικές της δραστηριότητες δημόσια χρήματα και εάν ναι, ποιου ύψους;
Στην συνέχεια τα ερωτήματα πολλαπλασιάστηκαν με αποτέλεσμα τις δικαστικές κινητοποιήσεις των υπευθύνων αυτής της εταιρείας εναντίον των συντακτών και του εκδότη της εφημερίδας.
Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε ο καυγάς…
Τα δύο αρχικά δημοσιεύματα της εφημερίδας:
«Ακρίτας» : Φυλάκιο αλληλεγγύης ή υπόθαλψης εξτρεμιστικών ομάδων;
«Κιβωτός Δόμνας Βιζβίζη» : Αρνούνται τον διάλογο και απειλούν
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
