Διάβασα πριν λίγες ημέρες ένα πολύ έξυπνο δημοσίευμα στην Aixmi.gr του Χρήστου Παναγιωτόπουλου σχετικά με τον ρόλο του Γιάννη Βαρουφάκη. Το δημοσίευμα ανέφερε πως το όλο show Βαρουφάκη στην Ευρώπη και η ανακατωσούρα που έχει προκαλέσει στους ανέτοιμους για τέτοιες καταστάσεις εταίρους και συνομιλητές μας ούτε λίγο – ούτε πολύ είναι προσχεδιασμένο και ενταγμένο στην τακτική αιφνιδιασμού του Αλέξη Τσίπρα, ενώ χαρακτήρισε πολύ εύστοχα τον Βαρουφάκη ως “λαγό” του Πρωθυπουργού.
Παρακολουθώ αποσπάσματα από πολλές συνεδριάσεις της Βουλής το τελευταίο διάστημα και δεν μπορώ παρά να εντυπωσιαστώ από την θρησκευτικού τύπου εμμονή της προέδρου Ζωής Κωσταντοπούλου στο να “καψονάρει” συστηματικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Κάποιοι αρχικά μίλησαν για μία “ΑΝΕΞΕΛεγκτη” Ζωή που καταφεύγει σε αψυχολόγητες ενέργειες πρόκλησης συνεχιζόμενων εντάσεων με σκοπό την αυτοπροβολή της ως αντίπαλο δέος του Τσίπρα. Ολα αυτά είναι λάθος. Η Ζωή λειτουργεί μια χαρά εντός των πλαισίων που η πολιτική του Αλέξη Τσίπρα ορίζει και “καψονάρει” την αντιπολίτευση έτσι ακριβώς όπως και η σημερινή αντιπολίτευση ως κυβέρνηση “καψονάριζε” τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλωστε μεταξύ των δύο αυτών πολιτικών και κατά μία πιο διευρυμένη λογική κοινωνικών τάσεων υπάρχει ολόκληρο χάος απόψεων και συναίνεση μπορεί να μην δούμε ποτέ. Ετσι λοιπόν και η Ζωή μάλλον ως “λαγός” του Πρωθυπουργού θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, αυτή την φορά στο εσωτερικό μέτωπο: δεν τον εκφράζει ως ύφος και χαρακτήρας αλλά και δεν διαφωνεί ποτέ με τις πρακτικές της.
Αλλά για μια στιγμή. Ισως διέφυγε της προσοχής πολλών το γεγονός πως ο Αντώνης Σαμαράς, με κατεβασμένα τα αυτιά είναι η αλήθεια και όχι στα “χάι” του (ασχέτως των σεξουαλικών υπονοούμενων που κατά καιρούς αφήνει) το τελευταίο διάστημα κάνει συνεχείς δηλώσεις περί “στήριξης” των μεταρρυθμίσεων της Κυβέρνησης (όχι όμως εν λευκώ όπως τονίζει), πηγαίνει συνεχώς στην Βουλή για να συζητήσει το θέμα των διαπραγματεύσεων ενώ αμέσως μετά, διαμαρτύρεται στις κάμερες για το “καψονάρισμα” που του κάνει η Ζωή. Μήπως και αυτός είναι “λαγός” του Πρωθυπουργού, χωρίς ο ίδιος να το έχει επιλέξει; Γιατί ουσιαστική αντιπολίτευση μέχρι σήμερα εκ μέρους του δεν είδα.
Από την άλλη και όλοι εμείς που τόσα χρόνια είχαμε εθιστεί στην πολιτική της προηγούμενης (συν)Κυβέρνησης και είχαμε συνηθίσει να αντιμετωπίζουμε τις υπερβολές και τις εξάρσεις του ΣΥΡΙΖΑ πολλές φορές και ως ανέκδοτο (βοήθησαν σε αυτό πολλοί συριζαίοι είναι η αλήθεια), μετεκλογικά βρεθήκαμε μπροστά στον μονόδρομο στήριξης της διαφορετικής πολιτικής του Αλέξη Τσίπρα τόσο εντός, όσο και εκτός της χώρας, πάντα σκεπτόμενοι το δημόσιο συμφέρον και την επιτυχία της χώρας και του λαού μας στις διαπραγματεύσεις. Ξαφνικά αρχίσαμε να βλέπουμε τα θετικά του Αλέξη και τα αρνητικά επάνω στον Σόιμπλε και στην Μέρκελ, να συζητάμε ψύχραιμα για το ζήτημα των ελληνικών διεκδικήσεων έναντι της Γερμανίας και σχεδόν να συμφωνούμε πως οι πολιτικές των εταίρων μας ήταν άδικες ενάντια στον ελληνικό λαό, στηρίζοντας τον Βαρουφάκη στις ακρότητες και στους ακροβατισμούς του. Μήπως κι εμείς χωρίς να το καταλάβουμε είμαστε επίσης “λαγοί” του Πρωθυπουργού;
Τέλος παρατηρώ το τελευταίο διάστημα την όλο και πιο συγκαταβατική Αγγέλα Μέρκελ να κάνει σχεδόν φιλικές δηλώσεις για την χώρα μας και την Ελληνική Κυβέρνηση, να καταβάλει κάθε προσπάθεια να πείσει πως δουλεύει για να βοηθήσει και όχι να παγιδεύσει την Ελλάδα, να εμφανίζεται κάποιες φορές και ως καταπιεζόμενη τόσο από την κοινή γνώμη στην Ευρώπη, όσο και από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Ομπάμα, σε σημείο που ορισμένες φορές να την λυπάμαι και να την συμπονώ γι αυτά που περνάει. Λέτε και η Μέρκελ όπως και ο Σόιμπλε να κατάντησαν κι αυτοί “λαγοί” του Πρωθυπουργού μας;
Είναι δυνατόν ένας Αλέξης από μόνος του να κατάφερε να κάνει όλο τον πλανήτη …λαγουδάκια του; Είναι αλήθεια αυτό που ζούμε ή εικονική πραγματικότητα; Με την ευχή να είναι όντως αλήθεια και αύριο να μη ξυπνήσουμε σε έναν κόσμο που ποτέ δεν περιμέναμε ας βάλουμε όλοι τα δυνατά μας ώστε όλα αυτά να μας βγούνε σε καλό. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να γίνουμε όλοι πραγματικοί λαγοί και να το βάλουμε στα πόδια, τρέχοντας να φύγουμε από αυτή την χώρα.
Κάνε λοιπόν Αλέξη τα “μαγικά” σου αλλά φρόντισε στο τέλος να φτάσουμε εκεί που θέλαμε, όχι εκεί που μας ήθελαν οι άλλοι. Γιατί αν κάτι πάει στραβά σε όλο αυτό το σενάριο, μας βλέπω να καταλήγουμε …στιφάδο.
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
