Επί δεκαετίες ξοδεύτηκαν δισεκατομμύρια σε μισθούς, εγκαταστάσεις, κηπουρούς, γκόμενες, γκόμενους – σοφέρ, πρακτοριλίκια και κάθε λογής κομπίνες αλλά η πρώην ΕΡΤ ήταν πάντα στον πάτο όσον αφορά στην προτίμηση του κοινού και δικαίως καθώς τα έργα και οι ημέρες των εκεί παρασιτικών ομάδων μόνο ραδιοτηλεόραση δεν θύμιζαν. Οι μοναδικές στιγμές που τα ποσοστά της πρώην ΕΡΤ ήταν ανεβασμένα ήταν στις περιόδους των μονοπωλιακών κρατικών ΜΜΕ και έπειτα κατά την περίοδο κάλυψης των προεκλογικών συγκεντρώσεων (τυχαίες και οι δύο περιπτώσεις;) ενώ όσοι τίμιοι εργαζόμενοι επιχείρησαν ποτέ μέσα σε αυτό το εχθρικό περιβάλλον να παράγουν έργο και πολιτισμό, το μετάνιωσαν σκληρά καθώς τα παράσιτα δεν αστειεύονταν.
Σήμερα όμως δηλώνουμε έτοιμοι να αξιοποιήσουμε την “εμπειρία που αποκτήθηκε από το εγχείρημα της αυτοδιαχειριζόμενης” κατάληψης! Ας την αφήσουμε κλειστή και σε κατάληψη λοιπόν για να αποκτά εργασιακή εμπειρία για ακόμη μερικά χρόνια αφού οι παρασιτικές κλίκες έχουν αποδείξει πως μόνο όταν απολύονται έχουν κίνητρο (επαναπρόσληψης) για να εργάζονται, προφανώς με τα χρήματα που είχαν συγκεντρώσει τα προηγούμενα χρόνια. Και πάλι παρασιτικά και μαφιόζικα βεβαίως αφού σε πολλές περιπτώσεις τα παράσιτα έχουν το πάνω χέρι στις καταλήψεις έχοντας προηγουμένως εκδιώξει από τους χώρους της πρώην ΕΡΤ κάθε τίμιο εργαζόμενο καθώς και πολλούς πολίτες, ακόμη και φοιτητές που ενδιαφέρθηκαν για να προσφέρουν εθελοντικά. Τα παράσιτα όμως δεν ήθελαν “ανταγωνισμό”.
Ας μείνει ως έχει λοιπόν το κλειστό τερατούργημα. Αλλωστε ακόμη και να άνοιγε αύριο το πρωί, πάλι η τηλεθέαση θα βρισκόταν στα γνωστά ποσοστά αφού ούτε σοβιετικού τύπου κρατικό μονοπώλιο στα ΜΜΕ έχουμε πλέον αλλά και ούτε αναμένεται κάποια προεκλογική περίοδος.
Η μήπως αναμένεται;
Σωτήρης Μπουζάρας