Διάβασα το άρθρο του Θάνου από την Δηξάν για τον κατώτατο μισθό. Μέχρι το τέλος, όπως έλεγε και ο τίτλος. Γλώσσα απλή, facebook-ική. Ιδέες και προβληματισμοί που μας καλύπτουν όλους μας.
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω όμως είναι γιατί ένας τέτοιος μεταρρυθμιστής αναλώνεται σε κυνήγι ηγετικών ρόλων και δεν αναπαύεται στην δημιουργική ησυχία ενός δεύτερου ή τρίτου ρόλου σε κάποιον ανάλογο σχηματισμό, όπως η Δράση. Η πλατφόρμα υπήρχε, η δική του ταύτιση επίσης. Εκανε την αυτόνομη κίνησή του, έπαιξε με τα φιλαράκια του το κόμμα, αγαπηθήκανε, πλακωθήκανε, είδε και τα αποτελέσματα. Ποια η ιδιαίτερη ανάγκη εισόδου στην Βουλή ως αρχηγός κόμματος και τι περισσότερο θα προσέφερε από μία κοινή μεταρρυθμιστική συνεργασία κομμάτων με ευρύτερη και αποτελεσματικότερη κοινοβουλευτική εκκπροσώπηση; Δεν θα κέρδιζαν περισσότερα οι δηξανίτες ρεπουμπλικάνοι μεταρρυθμιστές από τη ζύμωσή τους με άτομα από τα οποία έχουν τόσα πολλά να διδαχτούν γι αυτό το οποίο υποτίθεται πως πρεσβεύουν αλλά ακόμη δεν ξέρουν καν πως να το προφέρουν;;
Αποψή μου είναι πως εάν με το καλό δούμε άνοδο των μεταρρυθμιστικών κομμάτων και είσοδό τους στην Βουλή η ΔΗ.ΞΑΝ. με την μονομανία της και ορισμένες πολύ συγκεκριμένες τάσεις μέσα της, θα αποτελεί μάλλον τους ΑΝΕΞΕΛ των μεταρρυθμιστών σε κάποια γωνιά του Κοινοβουλίου. Και όλοι του μεταρρυθμιστικού χώρου, καταλαβαίνουμε πολύ καλά τι εννοώ! Ειλικρινά, τέτοια “πρωτιά” και “μεγαλεία” δεν θα τα ήθελα με τίποτα!!
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
