Μόνιμη απορία μου τους τελευταίους μήνες είναι το γιατί σε ορισμένους φαίνεται δήθεν παράξενο η άνοδος του εθνικισμού και της Χρυσής Αυγής. Στην ουσία θεωρώ πως όλοι όσοι εκφράζουν τέτοιου είδους γνώμες απλά παίζουν θέατρο. Και ο λόγος είναι προφανής.
Βία υπήρχε πάντα. Απλά ήταν η βία του πολιτικού συστήματος που εκφραζόταν είτε με τις δυνάμεις ασφαλείας, είτε με διαφόρους κομματικούς τραμπούκους. Εθνικισμός επίσης υπήρχε. Πάντα στο ΠΑΣΟΚ και στην Νέα Δημοκρατία υπήρχαν κάποια λεγόμενα άκρα, είτε χουντικά, είτε βασιλικά. Μετά εξωτερικεύθηκαν με το κόμμα του Καρατζαφέρη. Αλλά και να μη πάμε μακριά. Ακροδεξιά και εθνικιστικά κόμματα και πολιτευτές έχουμε τόσο καιρό στην Θράκη. Μόνο που πρόκειται για εισαγώμενο, τούρκικο εθνικισμό. Με τον οποίο μια χαρά συνδιαλέγονται οι …δυνάμεις της (ελληνικής) Αριστεράς και Προόδου, του Τσίπρα και του Κουβέλη.
Ο εισαγώμενος εθνικισμός δηλαδή δεν μας μυρίζει και μυρίζει μόνο ο ντόπιος; Και σε τελική ανάλυση, θα ήθελα ένας να βρεθεί και να μου απαντήσει στα σοβαρά αν θεωρούσε πως μετά από τόσες δεκαετίες ρεμούλας και απάτης εις βάρος του κράτους και του λαού, υπήρχε από τις πολιτικές δυνάμεις ένα πλάνο (λέμε τώρα…) για το πόσο θα διαρκέσει το πλιάτσικο, πότε θα τελειώσει και τι θα το διαδεχτεί.
Ολες οι φούσκες κάποτε σκάνε. Το Χρηματιστήριο είναι πολύ τρανταχτό παράδειγμα. Λοιπόν, όταν θα έσκαγε και η φούσκα του πολιτικού συστήματος (που τώρα απλά ξεφουσκώνει αργά) τι περίμεναν κάποιοι πως θα συμβεί; Θαύμα κυρίου; Επιστροφή της Ομάδας Εψιλον από το Υπερδιάστημα; Τι ακριβώς; Η μήπως μία μακρά περίοδος περίσκεψης και εσωστρέφειας, μετάβασης σε κάτι καινούριο, περικοπές μέχρι εκεί που δεν πάει και εξαναγκασμού των πολιτών σε κάτι πρωτόγνωρο: στο να ξεκινήσουν πλέον να είναι σκεπτόμενοι και να συμπεριφέρονται σα να έχουν οι ίδιοι τις τύχες στα χέρια τους και όχι σα να έχουν δώσει τα πάντα από το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους αντιπαροχή σε νταβατζήδες με αντάλλαγμα ένα διακοποδάνειο κι ένα ηλεκτρονικό μπλιμπλόνι;
Μας ξενίζει ο εθνικισμός ως πολιτική δύναμη στην Βουλή. Γιατί όμως τόσα χρόνια δεν μας ξένιζε η Κλεπτοκρατία ως επικρατούσα πολιτική δύναμη παντού στην πολιτική και στην κοινωνία;; Και πόσο πιστεύαμε πως θα κρατούσε μέχρι να καταρρεύσουν τα πάντα; Και εφόσον δήθεν δεν θέλουμε εθνικισμό, τι άλλη ρεαλιστική πρόταση υπάρχει σήμερα; Ο Τσιπρανδέου;
Υπάρχει κάποια αξιόπιστη και ρεαλιστική πρόταση σήμερα στην άνοδο της Χρυσής Αυγής και του εθνικισμού γενικότερα; Γιατί όσο αντίπαλοι της Χρυσής Αυγής θα είναι τα κόμματα της Κλεπτοκρατίας, τόσο η άνοδός της θα συνεχίζεται. Οχι από αυτά που θα κάνει η ίδια αλλά περισσότερο από αυτά που τόσα χρόνια έκαναν οι άλλοι. Πρέπει κάποια στιγμή να παραδεχτούμε πως άλλη νέα πρόταση στο πολιτικό σκηνικό δεν υπάρχει.
Από την Κλεπτοκρατία λοιπόν και τα χρεοκοπημένα κόμματά της περάσαμε στον Εθνικισμό της Χρυσής Αυγής. Κι αυτό διότι φαίνεται πως οι προτάσεις του Φιλελευθερισμού που στο μεταξύ είχαν προλάβει να εμφανιστούν, δεν ήταν αρκετά εύπεπτες για τον συνεπαρμένο από την καθημερινότητα πολίτη. Θα καταφέρουμε να τις κάνουμε; Θα δείξει τα επόμενα χρόνια. Μέχρι τότε ας κάνουμε το εθνικιστικό διάλειμμά μας και ας ευχηθούμε η χώρα να έχει αποφύγει τα χειρότερα…
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
