Δεν συμφωνώ με τη φορολογία. Αλλά εφόσον επιτέλους επιμένετε οι πολλοί, ή τελοσπάντων ισχυρίζεστε ότι “δε γίνεται αλλιώς”, εγώ σας λέω ότι γίνεται ΚΑΙ αλλιώς, στο δικό σας σύστημα.
Όχι δεν θα μιλήσω για fair tax, αρνητική φορολογία κτλ. Εγώ θα μιλήσω για ελευθερία κάνοντάς σας μερικές ερωτήσεις.
Όταν “ανακάλυψαν” ότι η Μύκονος φοροδιέφευγε κατά 80% των επιχειρήσεων σας άρεσε; Αν όχι, τότε πρέπει να ρωτήσετε για ποιό λόγο είναι “υποχρεωμένο” το κεντρκό κράτος να χτίσει νέο λιμάνι στη Μύκονο με τα λεφτά των φορολογούμενων όλης της υπόλοιπης χώρας. Λεφτά ΚΑΙ των Αιγιαλέων π.χ.
Δεν θα ήταν πιο δίκαιο λοιπόν, εφόσον η πλειοψηφία αποδέχεται τη φορολογία, ο φόρος να συγκεντρώνεται και να αποδίδεται τοπικά; Δεν θα ήταν πιο δίκαιο ο κάθε καλλικρατικός Δήμος να συγκεντρώνει τοπικά τους φόρους αναλαμβάνοντας όλα τα έξοδα των Δημοσίων Υπηρεσιών που βρίσκονται εντός των ορίων του; Δεν θα ήταν πιο δίκαιο να αποδίδουμε ευθύνες τυχόν κακοδιαχείρισης σε κάποιον κοντοχωριανό μας και όχι στον Χ γραμματέα ενός υπουργείου “κάπου εκεί” στην Αθήνα; Δεν θα ήταν πιο δίκαιο από το δικό ΜΑΣ φόρο να φτιάξουμε π.χ. στο Αίγιο το δικό ΜΑΣ λιμάνι, αντί να παρακαλάμε το “κεντρικό κράτος” και τους κολαούζους της εκάστοτε κυβέρνησης;
Αλλά πάει και πιο κάτω.
Πως νομίζετε ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί η φοροδιαφυγή (αφού αυτό αποδέχεστε ως πρόβλημα) αποτελεσματικότερα; Γνωρίζοντας ότι τα κονδύλια έρχονται “από κάπου” ή γνωρίζοντας ότι για κάθε έργο που γίνεται στον τόπο σου είσαι σχεδόν άμεσα ο χρηματοδότης;
Πότε, ας πούμε, θα γίνει πιο “θεμιτό” να ζητάς την απόδειξη από ένα κατάστημα; Όταν η φορολογία “χάνεται” στους διαδρόμους της κεντρικής διοίκησης και γνωρίζεις ότι εξαρτάσαι από τα “κονέ” του κάθε δημάρχου να διεκδικήσει και να πάρει κονδύλια; Ή μήπως όταν γνωρίζεις πως, επειδή οι φόροι εισπράττονται και αποδίδονται τοπικά, η κάθε απόδειξη που δεν κόβεται σημαίνει ότι δεν θα πληρωθεί το _τοπικό_ νοσοκομείο και μόνο, το σχολείο της γειτονιάς _σου_, οι συντάξεις του δήμου _σου_ και μόνο;
Η φορολογική αυτοτέλεια των δήμων, έτσι, θα έπρεπε να είναι ένα πάγιο αίτημα όσων θεωρούν ότι η φορολογία είναι σωστή. Έχετε ακούσει κανένα να το λέει αυτό;
Όχι μόνο δεν το έχετε ακούσει, αλλά και οι μόνοι που το ψελλίζουν είναι όσοι φιλελεύθεροι θεωρούν ότι ένα πιο “ομοσπονδιακό” σύστημα ή μια “καντονοποίηση” της Ελλάδας θα οδηγήσει όχι μόνο σε μια πιο δίκαιη φορολογία, μα και σε μεγαλύτερη ελευθερία. Γιατί; Διότι θα έχουν πάψει οι ψευδαισθήσεις. Διότι υπεύθυνος θα είναι ο κάθε ένας για τον τόπο του. Διότι μόνο τότε θα καταλάβουμε ότι όσο μεγαλύτερη η έκταση του κεντρικού κράτους, τόσο πιο πολλά λεφτά χάνονται στην πορεία. Διότι τότε δεν θα αναζητούμε ευθύνες κάπου αλλού, παρά στον οικείο δήμο και στους ανθρώπους που διαχειρίζονται εδώ, τοπικά, τα οικονομικά ζητήματα. Διότι τότε όταν κλείνει ένα εργοστάσιο, όταν δεν πληρώνει ένας εργοδότης ή όταν κατεβαίνει ένας συνδικαλιστής κάθε τρεις και λίγο θα μας “πονάει” με άμεσο τρόπο.
Η γνώση των οικονομικών εσόδων που προκύπτουν από τη φορολογία σε τοπικό επίπεδο θα σημάνει το τέλος των “ημετέρων”. Κάθε περιττή πρόσληψη θα σημαίνει επιπλέον φορολογική επιβάρυνση ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ όχι για τους διπλανούς δήμους. Κάθε περιττό έξοδο και δαπάνη θα το επωμιζόμαστε ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ όχι η …Αλεξανδρούπολη. Τότε το αίτημα για μείωση ή αύξηση της φορολογίας θα έχει τοπικό αντίκτυπο. Όταν ένα εργοστάσιο θα κλείνει γιατί η φορολογία στο Δήμο που ανήκουμε θα είναι υψηλή, θα καταλαβαίνουμε καλύτερα και πως προκύπτουν και πόσο αληθινά είναι “δωρεάν” τα χαρακτηριστικά της παιδείας, της υγείας και της ασφάλισης.
Λοιπόν, είστε υπέρ της φορολογίας; Φορολογική αυτοτέλεια στους Δήμους για να δούμε πόσο “πατριώτες” είναι μερικοί με τα λεφτά των άλλων. Γιατί τότε δεν θα σας ενδιαφέρει η φορολογική δήλωση του Κόκκαλη, αλλά του Μαυρόγιαννη και του μπακάλη της γειτονιάς, του διευθυντή της τοπικής τράπεζας και του εκπαιδευτικού που εισπράττει “μαύρα” σε φροντιστήρια, του γιατρού και του υδραυλικού ή του δικηγόρου που δηλώνουν 5.000 ευρώ το χρόνο. Μόνο που όλοι αυτοί θα είμαστε εμείς και οι γείτονές μας και όχι η “πλουτοκρατία” κάπου εκεί, σε μια αόριστη γωνιά της Ελλάδας.
Εμπρός, λοιπόν. Να τελειώνει η υποκρισία.
Χρήστος Μαυρόγιαννης
Μέλος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
