Οι αφανείς ήρωες της Εθνικής Αντίστασης και οι σημερινοί “αγωνιστές” …με τις γόβες

9 Οκτωβρίου, 2012 | by rodopinews

ΑΡΘΡΑ & ΑΠΟΨΕΙΣ

Από τις πολλές ηρωικές στιγμές του τόπου, επιλέγω μία.

Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, μια ομάδα αποφασισμένων ανδρών και γυναικών της αντιστασιακής οργάνωσης ΠΕΑΝ, πήρε το ρίσκο να προχωρήσει σε μια θεαματική αλλά και ουσιαστική αντιστασιακή πράξη εναντίον των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους. Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1942, ο Κώστας Περρίκος και η ομάδα του ανατίναξαν τα γραφεία της φιλοναζιστικής οργάνωσης ΕΣΠΟ (Εθνική Σοσιαλιστική Πατριωτική Οργάνωση), που στρατολογούσε νέους προκειμένου να συγκροτήσουν την «Ελληνική Λεγεώνα», που θα πολεμούσε στο πλευρό της Βέρμαχτ στο ανατολικό μέτωπο.

Σύμφωνα με ενθουσιώδη μηνύματα των ραδιοφωνικών σταθμών του Λονδίνου και της Μόσχας, η ανατίναξη των γραφείων της ΕΣΠΟ υπήρξε το μεγαλύτερο μέχρι τότε σαμποτάζ στην κατεχόμενη Ευρώπη (στην Ελλάδα ελάχιστοι το γνωρίζουν καθώς οι μαχητές έκαναν… το λάθος να μην είναι κομμουνιστές).

Το τίμημα της ηρωικής πράξης ήταν βαρύ. Ο Κώστας Περρίκος εκτελέστηκε στην Καισαριανή. Η Ιουλία Μπίμπα, που μετέφερε στα χέρια της τη βόμβα μέσα σε μια τσάντα με χόρτα, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε «δια πελέκεως». Και άλλοι αγωνιστές συνελήφθησαν και βασανίστηκαν.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με το σήμερα;

ΕΧΟΥΝ.

Όταν λες ότι «απειλείται η χώρα μου», όταν λες ότι «εξευτελίζεται ο τόπος μου», όταν διακηρύττεις ότι «μπήκαν στην πόλη οι οχτροί», όταν φωνάζεις ότι «έχουμε κατοχή», όταν, εν τέλει, πιστεύεις ότι «είμαστε κατακτημένη χώρα και μας κυβερνούν προδότες και γερμανοτσολιάδες»…. ΤΟΤΕ ο δρόμος που οφείλεις να βαδίσεις είναι ΕΝΑΣ: αυτός παραπάνω ή παρόμοιος. (Υπάρχει βέβαια μια μικρή λεπτομέρεια: αυτός ο δρόμος ζητάει να βάλεις σε κίνδυνο την ίδια σου τη ζωή, το βόλεμά σου, το πρωινό άνοιγμα του pc…).

Τα ναζιστικά σημαιάκια, οι γερμανικές στολές, τα γελάκια και η πλακίτσα καλή είναι. Δεν απαντάνε όμως σε ένα θεμελιώδες ερώτημα: ΚΑΤΟΧΗ ΕΧΟΥΜΕ Ή ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ;

Αν έχουμε καρναβάλι, σωστά πορεύεσαι. Αν όμως έχουμε κατοχή και κατακτητές, τι στο διάολο παριστάνεις;
Αυτή η ερμαφρόδιτη μορφή αντίστασης: το πρωί με σπαρτιάτικη πανοπλία και το βράδυ με κόκκινες γόβες, δείχνει ΕΝΑ πράγμα: ότι κανένας δεν ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΒΑΘΙΑ ΜΕΣΑ ΤΟΥ αυτά που διακηρύττει. Κανένας δεν εννοεί αυτά που λέει. Κανένας δεν επιθυμεί να θυσιάσει τίποτα για το τίποτα.

Κατάντησαν την επανάσταση υποκριτική τέχνη με ρούχα από το βεστιάριο.

Όπως και να ’χει, ευχαριστούμε για την ψυχαγωγία!

(Στη φωτογραφία, αριστερά, “αγωνιστές” παίζουν αντίσταση. Δεξιά, ο Κώστας Περρίκος και η Ιουλία Μπίμπα. Αθάνατοι νεκροί. Με σεβασμό!)

Δημήτρης Αλικάκος

(Από το Facebook)