του Ιωάννη Μανομενίδη, Οικονομολόγου MSc,
Υποψήφιου Οικολόγων Πράσινων Ροδόπης
Κυκλοφορούν ευρέως και φαίνεται ότι αναρτήθηκαν από τον Καθηγητή Πολυτεχνείου (Αργονόμων – Τοπογράφων) κ. Κων.Τοκμακίδη, 10 ερωτήσεις που υπονοεί ότι μένουν αναπάντητες επειδή (όπως αναφέρει στο κλείσιμο) “δείχνουν ότι η παγκόσμια οικονομία δεν είναι παρά μία τεράστια φούσκα, ενώ το χρήμα είναι ψεύτικο, τυπωμένο στα άδυτα των πολυεθνικών τραπεζών μόνο και μόνο για να επιτευχθεί ένας παγκόσμιος έλεγχος;”. Τις είδα για πρώτη φορά στη σελίδα του Μητροπολίτη Καλαβρύτων (όταν βρω την αυθεντική ανάρτηση του καθηγητή θα βάλω εκείνη την παραπομπή). Θα τις απαντήσω, διαισθητικά, δεν έχω χρόνο για έρευνα, αλλά εφόσον κάποιος βρει στοιχεία είτε συνηγορούν είτε αντίθετα στην απάντηση μου, παρακαλώ να σχολιάσει με σύνδεσμο ώστε να την τεκμηριώσουμε. Αυτό που θεωρώ ότι ο αξιότιμος (πλην όμως μη οικονομολόγος) Καθηγητής, κι ο μέσος πολίτης δεν κατανοεί, είτε ότι το χρήμα, όπως και οι άλλες σχέσεις στην οικονομία, από την ανταλλακτική έως την χρηματιστηριακή, δεν είναι φυσικά φαινόμενα, αλλά ανθρώπινες συμφωνίες, κοινωνικές σχέσεις που εξελίσσονται παράλληλα με τη φύση αλλά είναι νοητές έννοιες π.χ. η δουλοκρατία, η κοινοκτημοσύνη, η σύμβαση εργασίας, ο τόκος, το ενοίκιο, είναι σχέσεις και συμφωνίες των ανθρώπων, κι όσο κτίζονται σε “σωστές” βάσεις που γίνονται ευρέως αποδεκτές, έχουν ισχύ και παράγουν αποτελέσματα, όμως δεν αποκλείεται σε περιόδους κρίσης, που συμβαίνουν όταν κάποιες σχέσεις κτιστούν σε λάθος βάσεις ή ξεπεραστούν από τις κοινωνικές εξελίξεις να ανατραπούν, όπως συνέβη με τη Γαλλική ή τη Ρωσική επανάσταση, κι ίσως κι η κρίση αυτή στον κόσμο να είναι αποτέλεσμα μίας χρηματιστηριακής κρίσης, μία κρίσης ακινήτων ή του τραπεζικού συστήματος ή ειδικότερα στην Ευρώπη να είναι και μία μονόπλευρης συμφωνίας υπέρ μίας Ευρωπαϊκής νομισματικής ενοποίησης που σχεδιάστηκε (και την δεχθήκαμε αλλά διατηρούμε ως μέλη δικαιώματα αναδιαπραγμάτευσης και αλλαγής) που δεν συνδυάστηκε με ευρύτερη ομοσπονδοποίηση και Δημοσιονομική ενοποίηση, δηλαδή να φορολογούνται οι πλούσιοι Ευρωπαίοι, όπως θα συνέβαινε σε κάθε ενιαία χώρα και να γινόταν αναδιανομή του πλούτου, χωρίς να απαιτείται εξωτερικός δανεισμός (βλ. Ι. Μανομενίδης, “Ο Δογματισμός του Ευρώ και η Οικονομική Επιστήμη”, 3 Νοε, 2011, http://manomenecon.blogspot.com/2011/11/blog-post.html):
Οι ερωτήσεις του Καθ. Κ. Τοκμακίδη, που κατά την άποψη του δεν απαντώνται, κι οι απαντήσεις μου (ίσως δεν βολεύουν με την παραφιλολογία των ημερών, αλλά τις γράφω με κάθε ειλικρίνεια):
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 1. Πως γίνεται και ενώ το Λουξεμβούργο, η Αγγλία, η Ελβετία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Δανία και η Αυστρία έχουν ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ποσοστό χρέους από εμάς, αυτοί να ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ σώσιμο, αλλά αντίθετα έρχονται να σώσουν εμάς;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση 1: Δείτε κατ’ αρχήν ότι το πρόβλημα είναι εσωτερικό της ΕΕ, λόγω της συγκεκριμένης δομής του € που τα χρηματικά διαθέσιμα συσσωρεύονται στις πιο ανταγωνιστικές χώρες της ΕΕ, κι αντί να φορολογούνται και να αναδιανέμεται ο πλούτος με προγράμματα ανάπτυξης της περιφέρειας), όπως αν ήμασταν μία ενιαία χώρα, οι πλούσιοι της Ευρώπης δεν φορολογούνται αλλά δανείζουν με τόκο.
Στις χώρες αυτές το χρέος είναι εγχώριο. Οπότε αφενός δεν χρειάζεται να διαπραγματευτούν με ξένους κι αφετέρου τα χρήματα των τοκοχρεολυσίων μένουν μέσα στις χώρες τους (στα ασφαλιστικά τους ταμεία και στους αποταμιευτές τους) και δεν στερεύουν τη ρευστότητα της οικονομίας. Αντίθετα, τα κράτη, αποπληρώνοντας εγκαίρως τους πολίτες τους, και με συνέπεια, τότε το τραπεζικό τους σύστημα (μαζί και με τα χρήματα που κι οι Έλληνες πατριώτες στέλνουμε στις τράπεζες τους) μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για να δανείσουν άλλους, οπότε εισπράττοντας κι άλλους τόκους.
Επίσης σημαντικό είναι τι κάνουν οι χώρες αυτές τα δάνεια τους, που δανείζονται και χρησιμοποιούν τα χρήματα για εγχώρια ανάπτυξη, τα χρήματα δηλαδή μένουν μέσα στις χώρες τους, κάνουν βιομηχανίες φωτοβολταϊκών και εξάγουν τα προϊόντα τους στην Ελλάδα και αλλού. Ενώ στη χώρα μας δανειζόμαστε για να χρηματοδοτήσουμε τη λειτουργία του κράτους (όπως αυτό λειτουργεί και να μην αναφερθώ σε παράνομες πληρωμές εταιρειών και λαδώματα που επιστρέφουν στις τσέπες κάποιων που όλοι καταλαβαίνουν ότι δεν μας ευνοεί σε αντίθεση με άλλες χώρες), αλλά και οι αυξήσεις που δίνονται χαριστικά (όχι από φόρους αλλά από δάνεια) μετά οι υπάλληλοι αυτοί που εισπράτταμε δεκαετίες τώρα τις αυξήσεις (και όσοι μετά συναλλασσόμαστε), δεν αποταμιεύαμε σε Ελληνικά κρατικά ομόλογα, αλλά με τα χρήματα μας (νόμιμα) καταναλώναμε εισαγόμενα προϊόντα (από αυτοκίνητα, ακόμη και εισαγόμενα αγροτικά προϊόντα), κάναμε ταξίδια αναψυχής στο εξωτερικό (τα δικαιούμασταν αλλά απαντώ γιατί οι άλλες χώρες έχουν μεγαλύτερο χρέος αλλά εγχώριο) κι ενός κράτους σπάταλου που εισάγουμε ή να πληρώνουμε ξένες κατασκευαστικές εταιρείες, οπότε στέλνουμε τα χρήματα που δανειζόμαστε στο εξωτερικό και απαιτείται νέος δανεισμός για να αποπληρώσουμε.
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 2. Πως γίνεται το Αφγανιστάν με περίπου μισόν αιώνα συνεχείς πολέμους να έχει μόνο 23% του ΑΕΠ του χρέος, την στιγμή που ξέρουμε ότι ένας πόλεμος μερικών ημερών μπορεί να ” ξετινάξει” μία χώρα;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση: Κανένας σοβαρός επενδυτής, (λ.χ. ασφαλιστικό ταμείο ελεύθερων επαγγελματικών της Σουηδίας) δεν δανείζει το Αφγανιστάν. Όλα τα χρήματα δίνονται “χαριστικά” ως ξένες επενδύσεις (παλαιότερα κι από τους Ρώσους), με άλλα ανταλλάγματα, κυρίως στρατηγικής; Όπως στην Ελλάδα το σχέδιο Μάρσαλ μετά τον εμφύλιο, με στρατηγικό αντάλλαγμα – διασφάλιση την παραμονή της χώρας στο ΝΑΤΟ;
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 3. Πως γίνεται να χρωστάνε 29% το Κουβέιτ, 54% το Μπαχρέιν και τα Αραβικά εμιράτα 56% την στιγμή που είναι παγκόσμιοι προμηθευτές πετρελαίου;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση: Όσο περισσότερο πλούτο έχει μία χώρα, τόσο πιο εύκολο είναι να την δανείσει κανείς. Λ.χ. τα Αραβικά Εμιράτα αποφάσισαν εκτός του πετρελαίου να ανοιχτούν και στην αγορά ακινήτων κ.λ.π. έκτισαν ένα ολόκληρο πλέγμα (ή δύο;) από νησιά για πλούσιους, για τα οποία υπερχρεώθηκαν, όπως πολλές χώρες που αντί να κτίζουν αλλού (με τις δικές τους βιομηχανίες οικοδομής να εξάγουν υπηρεσίες) δανείστηκαν για να κτίσουν στο έδαφος τους, παραπάνω από τις δυνάμεις τους. Η απάντηση μας δίνει και μία ιδέα, εάν βρούμε πετρέλαιο (ήδη είχαμε στον Πρίνο, όπως κι η Αλβανία κι η Ρουμανία είναι πετρελαιοπαραγωγές χώρες) ότι δεν θα μας σώσει κατ’ ανάγκη, εάν δεν αλλάξουμε μοντέλο ανάπτυξης και δεν εξυγιανθούμε.
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 4. Πως γίνεται στην Ελβετία με 271% χρέος, μία απλή καθαρίστρια σε νοσοκομείο να πληρώνεται με 2000 ευρώ μισθό όσα έπαιρνε την ίδια στιγμή (στα βρώμικα καρβουνο-εργοστάσια της ΔΕΗ) ένας «υψηλόμισθος» τεχνικός, ανώτερης στάθμης εκπαίδευσης, ενταγμένος στα υπερ-βαρέα/ ανθυγιεινά με 25 χρόνια προϋπηρεσία;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση: Πράγματι γίνεται, κι οι ίδιοι οι Πακιστανοί το ίδιο θα απορούσαν για την Ελλάδα καθώς εργάζονται με απάνθρωπες συνθήκες με 43$ το μήνα, ακόμη και παιδάκια. Οφείλεται στην επιλεκτική παγκοσμιοποίηση, που αφορά μόνο το κεφάλαιο κι όχι και την εργασία. Δηλαδή το Ελβετικό (κλπ) κεφάλαιο αποδίδει κέρδη στην Ελλάδα (ίσως όχι πλέον) και στο Πακιστάν, ενώ οι Πακιστανοί ούτε εκεί αμείβονται το ίδιο με την Ελβετία και την Ελλάδα, ούτε μπορούν να μετακινηθούν ελεύθερα στις χώρες μας. Τουλάχιστο σε αυτή τη φάση οι Έλληνες μπορούμε να εργαστούμε στη Γερμανία και στις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, χωρίς διακρίσεις, το οποίο εάν η Ευρώπη δεν εξυγιάνει τη μονομέρεια αυτή και δεν αναπτύξει την περιφέρεια της με μέτρα θα καταλήξει να έχουμε μία υδροκέφαλη Γερμανία (όπως στο παρελθόν οι Θράκες κι οι Ηπειρώτες προς την Αθήνα κι έγιναν τα υδροκέφαλα αστικά κέντρα) κι ένα φυσικό παράδεισο στην Ελλάδα, εκτός εάν τον καταστρέψουμε για να βρούμε πετρέλαια και χρυσό καταστρέφοντας το μοναδικό αυτό Ευρωπαϊκό περιβάλλον για να γίνουμε τριτοκοσμική χώρα (βλ. Του Γεωργίου Κ. Τριανταφυλλίδη, Λέκτορα Πολυτεχνείου ΑΠΘ http://blog.ecogreens.gr/giati_symmetexo_psifodeltio_epikrateias/)
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 5. Πως γίνεται η Νορβηγία με 143% χρέος να μην έχει πρόβλημα και να μην χρειάζεται σώσιμο ή περικοπές;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση : Οι απαντήσεις είναι ανάλογες επάνω. Προφανώς δεν έχει μόνο πετρέλαιο, αλλά και αυτοδύναμη δυνατότητα εκμετάλλευσης του πετρελαίου. Στη χώρα μας ακόμη και το πετρέλαιο, άλλοι θα το βγάλουν (αν το βρουν) εν τω μεταξύ θα μας χρεώσουν τα σχετικά έξοδα έρευνας κλπ μέχρι να αρχίσει να αποδίδει. Κι εδώ λειτουργούμε με πυροτεχνήματα, αντί να βάλουμε τα πολυτεχνεία μας να δουλέψουν με τις εγχώριες κατασκευαστές ώστε να αποκτήσουμε εγχώρια δυνατότητα εξόρυξης, ακόμη και να παρέχουμε υπηρεσίες σε τριτοκοσμικές χώρες, όπως κάνει η αναπτυγμένη Νορβηγία που δεν έχει πρόβλημα (ούτε κι εμείς θα είχαμε εάν εξάγαμε υπηρεσίες “ευρωπαϊκού επιπέδου, τεχνογνωσία κλπ). Ακούσατε ότι από τους μεγαλύτερους κλάδους εισροής συναλλάγματος στην Ολλανδία (εκείνη η χώρα του Βορρά με τις τουλίπες) είναι γεωργικές επιχειρήσεις και παροχή υπηρεσιών συμβούλων γεωργίας σε υπανάπτυκτες τροπικές χώρες, με προγράμματα των Ολλανδικών Γεωργικών Πανεπιστημίων που έχουν τομείς “Τροπικών φυτών”!!! Τι κάνουν τα Πανεπιστήμια μας; Θα ήθελα σε αυτό την άποψη του Καθηγητή κ. Κων.Τοκμακίδη.
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 6. Γιατί οι παγκόσμιοι δανειστές δεν ανησυχούν μήπως χάσουν τα 13, 5 τρις που χρωστάνε οι ΗΠΑ, τα 2 τρις που χρωστάει το Λουξεμβούργο, τα 9 τρις που χρωστάει η Αγγλία (κλπ, κλπ) αλλά ανησυχούν για τα 0.5 τρις που χρωστάμε εμείς;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση: Η απάντηση είναι προφανής, κι εκτιμώ ότι ούτε εγώ, ούτε ο κ. Τοκμακίδης, ούτε κανείς άλλος λογικός Έλληνας θα δάνειζε το Ελληνικό κράτος, όταν γίνεται τόση συζήτηση να μην πληρώσουμε και να κουρέψουμε το χρέος μας. Δεν γνωρίζω αν οι χώρες που αναφέρει ο κ. Τοκμακίδης (Αγγλία κλπ) συζητούν για κούρεμα ή στάση πληρωμών, αλλά όποιος γνωρίζει να μας ενημερώσει, ώστε όσοι Έλληνες βγάζουμε τα λεφτά μας στο εξωτερικό να μην τα στείλουμε σε αυτές τις χώρες.
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 7. Πως γίνεται και ολόκληρος ο πληθυσμός της γης χρωστάει το 98% των χρημάτων του;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση: Μάλλον παραπάνω είναι το ποσοστό, τουλάχιστο στο 100% κι η απάντηση είναι απλή. Τα χρήματα που τυπώνονται είναι όσα έχουμε στις τσέπες μας ενώ υπάρχουν κι άλλα χρήματα στις Τράπεζες, Τα χρήματα που είναι στις τράπεζες (λογιστικά στους λογαριασμούς μας αλλά δεν χρειάζεται να πιάνουν τόπο σε εκτυπωμένα τραπεζογραμμάτια όσο οι περισσότεροι δεν τα ζητάμε σε αυτή τη μορφή (να μην μπαίνουμε σε μορφές χρήματος Μ1, Μ2, … που είναι ειδικές τραπεζικές και δεν είμαι τόσο ειδικός), είναι περισσότερα από τα τυπωμένα. Τώρα τα χρήματα που χρωστούμε, μπορεί να είναι ακόμη περισσότερα. Σίγουρα είναι όλα όσα είναι σε τραπεζικούς λογαριασμούς, διότι ένας λογαριασμός στο διπλογραφικό σύστημα έχει δύο όψεις, η μία τα χρήματα που ο Α έχει στο λογαριασμό και δικαιούται να τα ζητήσει και η άλλη όψη τα χρήματα που ο Β (εδώ η τράπεζα) χρωστάει στον Α. Το ίδιο ποσό ο ένας το χρωστάει κι ο άλλος το δικαιούται. Επιπλέον αν τα δούμε σε βάθος χρόνου, σε ένα δάνειο, σήμερα παίρνουμε 100€ δάνειο, κι αναλόγως του επιτοκίου, η συμφωνία προβλέπει ένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τοκοχρεολυσίων, που είναι πολλαπλάσια του δανείου (αλλιώς δεν θα ήταν δάνειο), παρόμοια και στα ασφαλιστικά δίνουμε 100 και περιμένουμε μία απόδοση μετά από χρόνια κ.ο.κ. Επιπλέον όλων αυτών, υπάρχουν κι άλλες συναλλαγές υποσχέσεις και απαιτήσεις – οφειλές, όπως όταν αγοράζουμε μία ντουλάπα και υπογράφουμε συναλλαγματική, ή επιταγή δεν υπάρχουν χρήματα, αλλά υπάρχει χρέος, είναι η εμπιστοσύνη των συναλλασσόμενων ότι θα τηρήσουν την υπόσχεση τους, στο μέλλον, προσδοκώντας έσοδα (στις χώρες είναι το ΑΕΠ) από την εργασία τους. Έτσι τα χρήματα που έχουμε σε τραπεζογραμμάτια είναι λίγα, περισσότερα είναι τα χρήματα στις τράπεζες σε διάφορες μορφές λογαριασμών (ότι ο ένας χρωστάει, άλλος το απαιτεί και προσδοκά να το λάβει με βάση τη συμφωνία), κι ακόμη περισσότερα είναι τα χρήματα που οφείλονται και απαιτούνται με βάση άλλων ειδών χρηματικές συμφωνίες.
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 8. Ποιοι έχουν τόσα πολλά ώστε να «αντέχουν» να δανείσουν τόσο πολύ χρήμα;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση : Κυρίως τα ασφαλιστικά ταμεία κι οι ασφαλιστικές εταιρείες, μαζεύουν εισφορές κι οφείλουν να επενδύουν για να διασφαλίσουν τις συντάξεις των ασφαλισμένων τους. ίσως δεν λειτουργεί σωστά το σύστημα στη χώρα μας και δεν το κατανοούμε, όμως σε όλες τις χώρες τα ασφαλιστικά ταμεία δανείζουν τα κράτη τους, διότι συνήθως είναι κι οι πιο ασφαλείς επενδύσεις (ας μην κρίνουμε εξ ιδίων). Η απάντηση είναι προφανής διότι είδαμε ακόμη και στη χώρα μας ποιοι δάνεισαν το κράτος μας και κουρεύτηκαν τα ομόλογα τους. Είδατε κανένα Βαρδινογιάννη να του κούρεψαν τίποτα; Οι ιδιώτες επενδυτές, οι σοβαροί επενδυτές προσδοκούν μεγαλύτερα κέρδη είτε από επιχειρήσεις τους (στο εσωτερικό ή στο εξωτερικό όπου βρουν καλύτερα και μπορούν βάσει της νομοθεσίας ή και παράνομα) είτε από πι επικερδή χρηματιστηριακά προϊόντα.
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 9. Πού τα βρήκαν τόσα χρήματα;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση: Από τις εισφορές (βλ. παραπάνω)
Καθ.Κων.Τοκμακίδης Ερώτηση 10. Γιατί τα χρήματά τους δεν συμμετέχουν στο ΑΕΠ της χώρας τους;
Ι.Μανομενίδης, Απάντηση: ΑΕΠ είναι το προϊόν που παράγεται, όχι αυτό που είναι αποταμιευμένο. Στο ΑΕΠ υπολογίζονται μόνο οι τόκοι ετησίως που αφορούν τις αποταμιεύσεις και τα δάνεια
Παρακαλώ, για ότι δεν εξηγώ καλά, ή όποιος δεν κατανοεί κάτι, ή για όπου υπάρχει άλλη άποψη, παρότι δεν είμαι κι ο πιο ειδικός, ας με διαφωτίσει με τις απορίες του ή ας με διαφωτίσει σχολιάζοντας εδώ παρακάτω, ή ας επικοινωνήσει στο email μου ioannis.manomenidis@gmail.com
http://manomenecon.blogspot.com
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
