breaking news

ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΔΡΟΜΟ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ

31 Μαΐου, 2018 | by rodopinews
ΟΙ ΦΩΝΕΣ ΠΟΥ ΜΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΩ ΔΡΟΜΟ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ
ΞΕΝΤΥ-TORIAL (ΓΥΜΝΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ)
0

Μέσα από το RodopiNews.gr ξεκίνησαν πολλοί και μεγάλοι αγώνες. Οχι πορείες διαμαρτυρίας και καταλήψεις, όχι σπασίματα ΑΤΜ και βιτρινών. Αγώνες αποκάλυψης για την δράση πολλών εγκληματικών συμμοριών που έχουν επιφέρει μεγάλο κακό στην τοπική και όχι μόνο κοινωνία, σκάνδαλα εκατομμυρίων ευρώ, παρακρατικές δράσεις μεγαλοπολιτικών για τους οποίους εκείνα τα χρόνια τα τοπικά ΜΜΕ έπιναν “νερό στο όνομά τους”. (και αμέσως μετά έβαζαν και τα ευρώ στην τσέπη)

Εδώ και 2 χρόνια ως γνωστόν βρίσκομαι στα δικαστήρια για έναν ακόμη πολυμέτωπο αγώνα αντιμέτωπος με μία απίστευτη σκευωρία που ξεκινά από την νεοναζιστική “Χρυσή Αυγή” και καταλήγει μέσα σε …εκκλησίες, μοναστήρια, στρατόπεδα, αστυνομικά τμήματα αλλά μέχρι και γραφεία εισαγγελέων. Η αληθινή αιτία για όλα αυτά ήταν ένα δημοσίευμά μου για την δράση ενός κατηγορούμενου για παιδεραστία το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας αρχικά στην εφημερίδα Φωνή της Ροδόπης και μετά στο RodopiNews.gr. Προφανώς και τότε δεν γνώριζα πόσο καλά δικτυωμένος θα μπορούσε να ήταν ο εν λόγω κατηγορούμενος για αυτό το φρικτό έγκλημα ώστε να ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων σε όλη την Ελλάδα γι αυτό το δημοσίευμά μου.

Σύμμαχος σε αυτό τον αγώνα ήταν από την αρχή η εφημερίδα Φωνή της Ροδόπης η οποία επίσης γι αυτό τον λόγο σύρθηκε στα δικαστήρια μαζί μου, με υποστήριξε και μάλιστα 2 δημοσιογράφοι της καταδικάστηκαν, όπως κι εγώ. Τους ευχαριστώ από καρδιάς και τους χαιρετίζω για την στάση τους μαζί να βοηθήσουμε την Ελληνική Πολιτεία να ανακαλύψει την επικίνδυνη δράση των νεοναζί στην περιοχή μας.

Δεν το ζήτησα ποτέ, ούτε και πίεσα κανέναν να με υποστηρίξει. Οπως ξεκίνησα *και* αυτόν τον σκληρό αγώνα, έτσι θα τον ολοκληρώσω. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς δημοσιότητα (μέχρι τώρα τουλάχιστσον) και χωρίς υποχωρήσεις σε κανέναν. Οπως ακριβώς και όλους τους προηγούμενους.

Κατά καιρούς ήρθαν πολλοί και διάφοροι “καλοθελητές” να προσφέρουν “βοήθεια”. Απάντησα σε όλους πως δεν την χρειάζομαι και πως αν θέλουν να κάνουν ένα καλό στην κοινωνία, στο πολίτευμα της χώρας και στα μικρά παιδιά που κινδυνεύουν από παιδεραστές να πράξουν από μόνοι τους το καθήκον τους παρεμβαίνοντας όπου μπορούν για να δικαιωθεί αυτή η συγκεκριμένη υπόθεση. Προφανώς και κανείς δεν το έπραξε. Και εάν ποτέ δημοσιεύσω τα ονόματα όλων αυτών αλλά και τις θέσεις τις οποίες κατέχουν, θα εκπλαγούν πολλοί.

Δυστυχώς από το ξεκίνημα των δικαστικών διαδικασιών οι αντίπαλοι με την Εισαγγελία Πρωτοδικών Ροδόπης ως “πρόθυμο” σύμμαχό τους, σημείωσαν πολλές αλλά πάντα ανέντιμες νίκες εις βάρος μου. Την μία με ψέματα και ψευδορκίες, την άλλη με ψευδομάρτυρες, την άλλη με παράνομη επεξεργασία και χρήση προσωπικών δεδομένων τρίτων πολιτών από όλη την Ελλάδα (την οποία ο δικηγόρος τους αναγκάστηκε να παραδεχτεί πως έπραξε χωρίς οι 3 δικαστές και η εισαγγελέας έδρας να αντιδράσουν!), την παράλλη με απάτη μέσα στο δικαστήριο και πάει λέγοντας. Και βέβαια αμέσως μετά με διάφορους χρυσαυγίτες, ημίτρελους και ανισόρροπους εθνικιστές και οπαδούς του “Σπάρτακου” να πανηγυρίζουν τις “νίκες” αυτές στο διαδίκτυο. Τους χαρίζω αυτές τις “νίκες” καθώς εγώ σε τέτοιο βούρκο διαγωνισμό κολύμβησης δεν πρόκειται να κάνω. Οσο για κάποιους ανέντιμους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς που συνέβαλλαν σε αυτές, βρίσκονται ήδη αντιμέτωποι με τις αρμόδιες αρχές του κράτους όπου εκεί θα αναγκαστούν να δώσουν λόγο. Και στην συνέχεια και στις αρμόδιες αρχές της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Το πως από ένα απλό δημοσίευμα για μία δικαστική υπόθεση παιδεραστίας έφτασα, ένας μοναχικός διαδικτυακός δημοσιογραφούντας, να να έχω απέναντί μου χαμηλόβαθμους και υψηλόβαθμους δικαστικούς, αστυνομικούς, στρατιωτικούς, παπάδες κ.ο.κ. θα το ανακαλύψουν και αμέσως μετά θα το αποκαλύψουν οι αρμόδιες αρχές που ήδη βρίσκονται στα ίχνη τους.

Οπως είναι λογικό το βάρος του να είσαι έντιμος ακόμη κι όταν απειλείσαι μπορεί να γίνει δυσβάστακτο ακόμη και για τους πιο σκληρούς. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση προσωπικά δεν με εκβίασαν και με απείλησαν μόνο μέσα σε δικαστικές αίθουσες αλλά ακόμη και με την ζωή μου με αγγελία δολοφονίας μου στο διαδίκτυο, πράγμα για το οποίο έχω καταθέσει μήνυση τον Σεπτέμβριο του 2016 και ακόμη περιμένω από την “πρόθυμη” Εισαγγελία Πρωτοδικών Ροδόπης να μου πει που την έχει “εξαφανίσει”. Υπό την έννοια αυτή δεν παρεξηγώ, ούτε υποτιμώ κανέναν που κάποια στιγμή ίσως αποφασίσει πως δεν θέλει να συνεχίσει αυτή την δύσκολη πορεία παρά μόνο όταν αυτό συμβεί, έχω να πω ένα “ευχαριστώ”, για τα λίγα ή τα πολλά που μέχρι εκείνη την στιγμή προσέφερε.

Ως γνωστόν για πολλά χρόνια η εφημερίδα “Φωνή της Ροδόπης” φιλοξενούσε πολλά από τα κείμενά μου στην εβδομαδιαία έκδοσή της. Ηταν η μοναδική εφημερίδα ίσως και σε ολόκληρη την Ελλάδα που τόλμησε να βγάλει τέτοια κείμενα και όποιος έχει πρόσβαση στο αρχείο της για τα έτη που έγραφα εκεί, καταλαβαίνει πολύ καλά τι εννοώ. Καθ’ όλη φυσικά την διάρκεια της εκεί παρουσίας μου η εφημερίδα δεν σταμάτησε να δέχεται παρεμβάσεις ώστε να μην φιλοξενεί τα κείμενα ενός “γραφικού” και “τρελού” και όσο ο καιρός περνούσε αναβαθμίστηκα από κάποιους που δεν ήθελα να γράφω δημοσίως την άποψή μου, από “γραφικός” και “τρελός” σε “κιτρινιστή”, “συκοφάντη” και πολλά άλλα. Κυπατζήδες και παρακυπατζήδες που εργάζονται για ιδιωτικά συμφέροντα και ασφαλίτες και ασφ-αλήτες που λειτουργούν για λογαριασμό πολιτικών γραφείων έκαναν ότι είχαν να κάνουν προς τον σκοπό αυτό αλλά η εφημερίδα εκείνο το διάστημα δεν μασούσε και αδιαφόρησε.

Η πρώτη καταδικαστική απόφαση της δικαστού κας Μαντζιάρη, η οποία εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2016 έπαιξε σημαντικό ρόλο στον να πω “αντίο” στους ανθρώπους της εφημερίδας, τουλάχιστο σε επίπεδο δημοσιογραφικής συνεργασίας, καθώς, όπως τους εξήγησα δεν δέχομαι να δημοσιογραφώ υπό συνθήκες Τουρκίας του Ερντογάν, Ιράν και Βορείου Κορέας και αυτά ακριβώς είχα γράψει στο υπόμνημά μου στην κα Μαντζιάρη το καλοκαίρι του 2016 όταν δικαζόμουν. Μάλιστα μόλις η απόφαση εκείνη ήρθε σε γνώση μου, το πρώτο πράγμα που είχα κάνει ήταν να στείλω συγχαρητήρια μέσω SMS στο κινητό του Ευριπίδη Στυλιανίδη και να τον ενημερώσω πως δεν πρόκειται να ξαναγράψω στην εφημερίδα και πως πλέον μπορεί να ησυχάσει.

Στο χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2016 ως και σήμερα πέρασα από “40 κύματα”, ήρθαν κι άλλες δικαστικές “ήττες” να προστεθούν κι αυτές στην αρχική (στο σύνολό τους ίδιες κι απαράλλαχτες με την αρχική “νίκη” που πέτυχαν οι αντίδικοι) αλλά ατομικά παραμένω πάντα στην ίδια πορεία που χάραξα από την αρχή:

– Δεν άλλαξα τα λόγια μου ούτε ακόμη κι όταν μου το ζήτησαν με αντάλλαγμα την πλήρη απαλλαγή μου από τις κατηγορίες.

– Δεν υποχώρησα σε “διαπραγματεύσεις” με τους απέναντι όταν ακόμη κι όταν μαζί με άλλους απείλησαν ευθέως την ζωή μου.

– Δεν ενέδωσα σε “φιλίες” και “προσφορές” πολλών και διαφόρων όταν τα ποσά που άλλαξαν χέρια μαθαίνω πως ανέρχονται ήδη σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Και φυσικά ούτε πρόκειται.

Διαφωνίες μεταξύ μας μπορούμε να έχουμε όλοι μας, ακόμη κι όταν είμαστε φίλοι. Πολιτικές, θρησκευτικές, επαγγελματικές, οτιδήποτε άλλες διαφωνίες. Οταν όμως ξεφεύγουμε από το επίπεδο μίας απλής διαφωνίας σε επιμέρους (για μένα ασήμαντα, για τους άλλους δεν ξέρω…) ζητήματα και περάσουμε στο στάδιο της ατέρμονης καθημερινής ενασχόλησης με τον άλλον, με διάφορα σχόλια σε τρίτους, με διάφορες επαφές με τον αντίπαλο τις οποίες κρατάμε δήθεν κρυφές, ακολουθώντας διάφορες πρακτικές τις οποίες θεωρούμε πως ο άλλος είναι μάλλον χαζός και δεν αντιλαμβάνεται και μόλις όλα αυτά γίνουν γνωστά, από τον πανικό μας αρχίζουμε να βρίζουμε και να συκοφαντούμε δημοσίως τον άλλον, πλέον δεν έχουμε να κάνουμε με μία απλή και ασήμαντη διαφωνία αλλά για πλήρη αλλαγή στρατοπέδου, για ένα αξιακό χάος το οποίο και σαφώς μας χωρίζει. Ο καθένας λοιπόν είναι ελεύθερος να βαδίσει στον δρόμο που έστρωσε.

Μόνος και χωρίς βοήθεια ξεκίνησα αυτό τον αγώνα, μόνος αποφάσισα να μη σταματήσω και να τον συνεχίσω όταν τα πράγματα “αγρίεψαν” και κάποιοι έψαχναν έξοδο διαφυγής και όπως έχει σήμερα η κατάσταση μόνος θα τον συνεχίσω και πάλι μέχρι να τον ολοκληρώσω. Η στήριξη κάθε έντιμου και δημοκρατικού στοιχείου είναι φυσικά κάτι παραπάνω από αναγκαία και σε περίπτωση που αυτή υπάρξει, θα είμαι κάτι περισσότερο από ευγνώμων.

Τα “ευχαριστώ” μου για την όποια υποστήριξη έχει δεχτεί αυτός ο αγώνας μέχρι στιγμής τα έχω εκφράσει στο έπακρο και μάλιστα όταν χρειάστηκε και δημοσίως, οπότε δεν έχω λόγο να επαναλαμβάνομαι.

Η υπόθεση αυτή δεν αφορά σε κάποιο δικό μου προσωπικό ζήτημα αλλά σε ένα σημαντικότατο ζήτημα δημοσίου συμφέροντος και όχι μόνο τοπικά στην Θράκη αλλά και πανελλαδικά. Συνεπώς όποια στήριξη και εάν προσφέρει κάποιος δεν την προσφέρει σε μένα για να προσδοκά ανταλλάγματα αλλά την προσφέρει σε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, στο πολίτευμα και φυσικά σε πολλά μικρά παιδιά τα οποία κινδυνεύουν από διαταραγμένους εγκληματίες.

Είμαι κι εγώ ένας απλός άνθρωπος που παλεύει για να κερδηθεί αυτός ο αγώνας θυσιάζοντας πολλά για το καλό κάποιων άλλων και τίποτε περισσότερο. Οποιος λοιπόν είναι έτοιμος να προσφέρει κάτι, συνήθως το πιο απλό δηλαδή την ηθική υποστήριξη που είναι αναγκαία, ας το έχει αυτό υπόψιν. Γιατί το μοναδικό “αντάλλαγμα” που ίσως μπορέσει να αποκομίσει, αν αντέξει ως την ολοκλήρωση του αγώνα, θα είναι το να γνωρίζει πως κάποια παιδιά, κάπου πολύ μακριά, που μάλλον δεν θα συναντήσει ποτέ, χαμογελούν.

Ενα μεγάλο “αντίο” λοιπόν σε όσους δεν άντεξαν, ένα μεγάλο “δεν πειράζει” σε όσους άλλαξαν στρατόπεδο για τον όποιο δικό τους λόγο και ένα μεγάλο “καλωσήρθατε” σε όσους από δω και στο εξής ενδιαφερθούν και θελήσουν να γίνουν μέρος αυτής της υπόθεσης, μιας κοινής υπόθεσης μας αφορά όλους. Ιδίως αφορά σε ανώνυμα μικρά παιδιά που αυτήν ακριβώς την στιγμή, βασανίζονται από κάποιους μέσα σε σκοτεινά δωμάτια και περιμένουν κάποιος να κάνει κάτι γι αυτά.

Σας αφιερώνω τα παρακάτω κατατοπιστικά δημοσιεύματα.

Παιδική κακοποίηση – Ας ενημερωθούμε

Μία ιστοσελίδα στο Facebook με ειδήσεις που όταν διαβάζονται σφίγγει το στομάχι. Πρέπει όλοι οι ενήλικες να γνωρίζουν πότε και από ποιους μπορεί να κινδυνεύουν τα μικρά παιδιά. Ειδικά οι γονείς.

—-

Το δημοσίευμα από το οποίο ξεκίνησαν όλα:

ΜΕΣ ΤΗΝ… «ΤΡΕΛΗ ΧΑΡΑ» (ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ) Ο ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΠΟΥ ΜΗΝΥΘΗΚΕ ΓΙΑ «ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑ»

Μία περίεργη ιστορία που ξεκίνησε με την κατηγορία της παιδεραστίας προς έναν ιερωμένο και κατέληξε με ποινές φυλάκισης στους δημοσιογράφους που την αποκάλυψαν.

—-

Σχέδιο «αποδόμηση» – Τα Κυπατζίδικα τρολ μας παραθέτουν… τα (αν)ακριβή γεγονότα

Το ξαφνικό δημοσίευμα της εφημερίδας “Φωνή της Ροδόπης” που βγήκε πριν λίγες ώρες για εμένα και που δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να με αποτρέψει να συνεχίσω τις προσπάθειες.

Για όλο τον χρόνο και την φαιά ουσία που σπατάλησαν οι άνθρωποι της εφημερίδας για να γράψουν το παραπάνω για μένα, ένα μεγάλο (και το τελευταίο) ευχαριστώ. Προφανώς κάτι καλό θα έκανα για να αξίζω να ασχοληθούν μαζί μου με τέτοιο τρόπο.

Ο αγώνας συνεχίζεται με ή χωρίς κάποιους. Ουδείς αναντικατάστατος. Κάποιοι προφανώς αγνοούν πως εμείς ανήκουμε στον αγώνα, τον οποιοδήποτε αγώνα και όχι ο αγώνας σε εμάς. Ο αγώνας δεν πουλιέται, ούτε αγοράζεται από κανέναν.

Για όσους ξαφνικά άλλαξαν δρόμο, καλό τους ταξίδι. Για όσους πρόκειται να έρθουν οι πόρτες είναι ανοιχτές και καλώς να ορίσουν.

Σωτήρης Μπουζάρας

www.facebook.com/bouzaras

 

Το βρήκες ενδιαφέρον; Μοιράσου το:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on Tumblr
Tumblr
Digg this
Digg
Share on VK
VK
Share on Reddit
Reddit
Print this page
Print
Email this to someone
email

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.