Συνάντηση …προεκλογικού τύπου διοργάνωσε ο για χρόνια ανενεργός “Σύλλογος Φίλων του Νοσοκομείου Κομοτηνής” ώστε για κάποιες σκοπιμότητες να σερβιριστεί και πάλι το “ξαναζεσταμένο φαγητό” της κατασκευής του νέου νοσοκομείου Κομοτηνής!
Με σαφή πολιτικό προσανατολισμό και παρουσία ακροατηρίου που στην πλειοψηφία του αποτελούνταν από ιατρούς και προσωπικό του νοσοκομείου αλλά και …ακροβολισμένους/ες δημοσιογράφους οι οποίοι/ες έπαιζαν τον ρόλο του υποβολέα και υποκινητή ερωτημάτων και σχολίων, η εκδήλωση χωρίς να φέρει κάτι το καινούριο στο προσκήνιο, παρουσίασε τα μέχρι σήμερα δεδομένα και στο τέλος αποφασίστηκε να προωθηθεί σε κάθε ενδιαφερόμενο ένα ψήφισμα το οποίο, όπως προφορικά συμφωνήθηκε, θα χαρακτηριστεί ως “ομόφωνο”.
Ενας όμως μη υπολογίσιμος παράγοντας ήταν η παρουσία του Κώστα Μιχελή στην αίθουσα ο οποίος και όταν με την σειρά του έλαβε τον λόγο, ανέφερε κάτι το οποίο έκανε τους περισσότερους να παγώσουν! Κόντρα λοιπόν στις προεκλογικές παρόλες ορισμένων παραγόντων, συνδικαλιστών ιατρών και προετοιμασμένων δημοσιογράφων πρότεινε αντί να περιμένουμε για δεκαετίες ώστε το υποτιθέμενο νέο νοσοκομείο Κομοτηνής τη μία να προχωράει ως σχέδιο και την άλλη να σταματάει από κάποιους και αντί να ζητάμε μέσα στην κρίση 62 εκατομμύρια ευρώ για τον σκοπό αυτό τα οποία κανείς δεν πρόκειται να μας δώσει, με 2 – 3 εκατομμύρια κόστος να αναμορφωθεί ο σύγχρονος κτιριακός εξοπλισμός της Σχολής Αστυφυλάκων Κομοτηνής η οποία και τα τελευταία χρόνια υπολειτουργεί και έτσι να έχουμε σε αυτό τον χώρο ένα υπερσύγχρονο νοσοκομείο, με χώρους και υποδομές, πρόσβαση στην εθνική οδό και στην Εγνατία Οδό, χωρίς να μπορεί κανείς να προβάλει αντίρρηση για λόγους κόστους!
Η πρόταση αυτή του Κώστα Μιχελή άφησε άφωνους όσους επαναλάμβαναν τα ίδια γνωστά και αναποτελεσματικά μοτίβα και σίγουρα αδειάζει όσους για λόγους καθαρά πολιτικούς και προεκλογικούς κάθε φορά αναβιώνουν το ζήτημα για να εξασφαλίσουν προβολή από δικά τους ΜΜΕ και μετά το βάζουν στο συρτάρι χωρίς να ενημερώνουν κανέναν.
Το μόνο σίγουρο για την Κομοτηνή είναι πως χρειαζόμαστε καλύτερες υπηρεσίες υγείας και προσωπικό νοσοκομείου που να εργάζεται σε καλύτερε συνθήκες και κάποιοι, όπως πολιτικοί παράγοντες αλλά και ο εν λόγω ξεχασμένος για χρόνια σύλλογος, υποστηρίζουν πως ο μοναδικός τρόπος για να το πετύχουμε αυτό είναι ένα νέο, πανάκριβο νοσοκομείο. Ετσι το αίτημα κάθε φορά κολλάει στην χρηματοδότηση με δεδομένο πως σε απόσταση 50 χιλιομέτρων υπάρχει ένα υπερσύγχρονο και στελεχωμένο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, κάτι που καθιστά υπερβολική και ασύμφορη την κατασκευή νέου κτιρίου στην πόλη μας. Εφόσον όμως το αίτημα ήταν από την αρχή ορθολογικό όπως η αναμόρφωση ενός άλλου κτιρίου και η μεταφορά του εκεί με κόστος 20 φορές μικρότερο όπως ανέφερε η πρόταση Μιχελή, σίγουρα κανείς δεν θα είχε επιχειρήματα για να αρνηθεί αυτό τον σχεδιασμό.
Τι θέλουμε λοιπόν; Για να εξυπηρετήσουμε τις προεκλογικές ανάγκες κάποιων να ζητάμε κάτι το οποίο δεν μπορεί να κατασκευαστεί καθώς δεν υπάρχει κάποιο λογικό επιχείρημα για τέτοιες σπατάλες; Η μήπως να αποκτήσουμε επιτέλους ένα καλύτερο νοσοκομείο στην Κομοτηνή με ένα ορθολογικό και ανέξοδο πλάνο;
Και εμείς ως Κομοτηναίοι και Ροδοπίτες τι πρέπει να σκεφτούμε πρώτα; Τις προεκλογικές επικοινωνιακές ανάγκες πολιτικών και δημοσιογράφων ή την βελτίωση παροχών υγείας για εμάς και τους συμπολίτες μας;
Δείτε το βίντεο με την παρέμβαση Μιχελή:
Σωτήρης Μπουζάρας