Μπορεί στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης λόγω της απόλυτης ανυπαρξίας και της εικόνας διάλυσης στην παράταξη Γιαννακίδη ο Γιώργος Παυλίδης να “παραβιάζει ανοιχτές πόρτες” χωρίς καν να χρειάζεται να προσπαθήσει και πολύ για την εκλογική νίκη, όμως αυτό δε σημαίνει πως τα πάντα είναι απλά στον χειρισμό τους και πολύ περισσότερο, πως η επόμενη ημέρα θα είναι ανώδυνη τόσο για τους επόμενους διοικούντες, όσο και για τους πολίτες της περιοχής. Με λίγα λόγια αν κάποιος με ρωτούσε θα του απαντούσα άμεσα και ξεκάθαρα πως όχι, σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να είμαι σήμερα Παυλίδης στην θέση του Παυλίδη! Και εξηγώ τους λόγους…
Παραλαμβάνει χάος για το οποίο θα απολογείται ακόμη και σε αυτούς που το δημιούργησαν! Η εκλογή ενός …περιφερειάρχη – χαμόγελο ήταν αναμενόμενο να έχει και τα ανάλογα ρίσκα τα οποία και ως πολίτες αναλάβαμε και πληρώνουμε. Επειτα από 3,5 χρόνια σχεδόν παντελούς ανυπαρξίας της διοίκησης Γιαννακίδη ακόμη και σε βασικά θέματα της περιοχής, λίγοι είναι αυτοί που ακόμη δεν έχουν αντιληφθεί τα καταστροφικά αποτελέσματα της επιλογής αυτής. Την δύσκολη αυτή κατάσταση θα έρθει για να αναλάβει ο επόμενος ο οποίος, ως συνήθως στην Ελλάδα, θα κληθεί να απολογείται για όλα όσα οι προηγούμενοι δεν έκαναν από την επόμενη ακριβώς ημέρα της εκλογής του! Και μάλιστα τις περισσότερες φορές θα βρεθεί να απολογείται σε αυτούς ακριβώς που έφεραν το χάος στην Περιφέρεια οι οποίοι καθισμένοι σε άλλα πλέον έδρανα θα διασκεδάζουν πραγματικά τον αντιπολιτευτικό τους χαβαλέ. Είναι έτοιμος ο Γιώργος Παυλίδης και η παράταξή του να αναλάβουν τέτοιο ρόλο; Εχει τα στελέχη που θα κληθούν όχι μόνο να δώσουν λύσεις με τις επιλογές τους σε δύσκολα προβλήματα αλλά και να διορθώσουν χρόνιες στρεβλώσεις του παρελθόντος ενώ παράλληλα να είναι σε θέση να επικοινωνήσουν όλη αυτή την κατάσταση στον καθημερινό πολίτη της Περιφέρειας; Την απάντηση θα την μάθουμε αμέσως μετά τις εκλογές.
Εμφανίστηκαν “κομήτες” στην παράταξή του που αν δεν ικανοποιηθούν θα στραφούν εναντίον του! Οπως και ο ίδιος ο Γιώργος Παυλίδης έχει αναφέρει πολλές φορές σε συνεντεύξεις του, από εκεί που οι επιλογές του ήταν λίγες και συγκεκριμένες ξαφνικά, λίγο πριν τις εκλογές, εμφανίστηκαν όψιμοι διεκδικητές θέσεων με αποτέλεσμα να υπάρχει μία πρωτοφανής υπερ-προσφορά σε στελέχη και υποψήφιους αντιπεριφερειάρχες! Και το αυτονόητο ερώτημα για κάθε πολίτη βέβαια είναι ένα: που ήταν όλοι αυτοί τόσα χρόνια; Εφόσον “αγαπάνε τον τόπο” και “θέλουν να προσφέρουν” γιατί δεν το έκαναν τόσα χρόνια που η Περιφέρεια ΑΜΘ υπέφερε από μία διοίκηση – βιτρίνα; Ηταν εκεί για να στηρίξουν το αντιπολιτευτικό έργο της παράταξης Παυλίδη, το οποίο τόσα χρόνια ήταν υπόθεση 2 – 3 ανθρώπων που εργαζόταν γι αυτό ανελλιπώς, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του επικεφαλής της παράταξης; Σαφώς και όχι και όλοι καταλαβαίνουν τους λόγους της εμφάνισής τους λίγο πριν τις εκλογές. Πόσο μάλιστα όταν κάποιοι είναι χρυσοπληρωμένα golden boys του Δημοσίου που θυμούνται την “αγάπη” τους για τον τόπο και την θέλησή τους για “προσφορά” στον πολίτη κάθε προεκλογική περίοδο. Ας τους δώσει λοιπόν την ευκαιρία να αποδείξουν στους ψηφοφόρους της Περιφέρειας ΑΜΘ το πόσο αγαπούν τον τόπο ξεκινώντας από τον “πάγκο” της παράταξης με προοπτική να χρησιμοποιηθούν σε κάποιες θέσεις αργότερα. Και εάν δεν δεχτούν, ας τους ζητηθεί να μας εξηγήσουν δημοσίως τους λόγους της άρνησής τους. Δίκαιο δεν είναι;
Το “αγκάθι” του ενδο-παραταξιακού ανταγωνισμού στην Ροδόπη μπορεί να εξελιχθεί σε μείζων ζήτημα με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει όχι μόνο η πρωτιά αλλά και η ίδια η υστεροφημία του! Οπως ανέφερα πιο πάνω, το βάρος της λειτουργίας της παράταξης αλλά και της όλης δουλειάς που η παράταξη έκανε ως αντιπολίτευση τόσο καιρό είχαν αναλάβει 2 – 3 άτομα, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του Γιώργου Παυλίδη. Ο δεύτερος στην σειρά ήταν ο υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης Κώστας Μιχελής. Τόσα χρόνια με καθημερινή προσωπική του εργασία κράτησε την παράταξη στην Ροδόπη, συμμετείχε ενεργά στο Περιφερειακό Συμβούλιο, στην Οικονομική Επιτροπή και οπουδήποτε αλλού, ασκώντας σκληρή και παραγωγική αντιπολίτευση που στις περισσότερες των περιπτώσεων έφερε πρακτικό αποτέλεσμα. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα από τα δεκάδες είναι η περίπτωση – σκάνδαλο του Χιονοδρομικού Κέντρου στο Φαλακρό (δείτε δημοσιεύματα εδώ, εδώ κι εδώ) την οποία αποκάλυψε και έφερε στην δημοσιότητα ο ίδιος ο υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Ροδόπης με αποτέλεσμα οι προσωπικοί σχεδιασμοί του περιφερειάρχη Αρη Γιαννακίδη όχι μόνο να πέσουν στο κενό αλλά και στην συνέχεια με αφορμή αυτό το θέμα να δημιουργηθεί μέγα ρήγμα στην παράταξη Γιαννακίδη το οποίο και παραλίγο να την διαλύσει εντελώς. Χωρίς υπερβολή θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Κώστας Μιχελής όλα αυτά τα χρόνια ήταν και είναι ο Νο2 στην ιεραρχία, όχι λόγω βιτρίνας και δημοσίων σχέσεων αλλά λόγω προσφοράς και εργασίας. Και όμως, προεκλογικά εμφανίστηκαν τα γνωστά παρα-κομματικά ζιζάνια και με εισηγήσεις – έμμεσους πολιτικούς εκβιασμούς προς την παράταξη προσπαθούν να επιβάλουν την απομάκρυνση του Κώστα Μιχελή προτείνοντας ονόματα πανάσχετα τόσο με τα κοινά της Ροδόπης όσο και με την αυτοδιοίκηση τα οποία προκαλούν τουλάχιστον γέλιο. Αδιαφορώντας για την προσωπικότητα και την δημοφιλία του Κώστα Μιχελή στον χώρο του αθλητισμού σε πανελλαδικό επίπεδο αλλά και σε τοπικό ως πρόεδρος ενός συλλόγου με χιλιάδες μέλη που πρωταγωνιστεί στις αθλητικές διοργανώσεις, αδιαφορώντας για τις εξαιρετικές του σχέσεις με την μουσουλμανική μειονότητα και τα εκλογικά αποτελέσματα παλαιοτέρων εκλογικών ανεμετρήσεων σε μειονοτικές περιοχές, αδιαφορώντας ακόμη και για το έργο που έχει προσφέρει ώστε η ίδια η παράταξη σήμερα να υπάρχει. Και εάν ο ίδιος ο Γιώργος Παυλίδης σήμερα φέρεται να συζητά το ενδεχόμενο συνεργασίας με “φιρμάτα” ονόματα – βιτρίνα για την θέση του υποψηφίου αντιπεριφερειάρχη Ροδόπης, ίσως δεν έχει καταλάβει πως στο βάθος το όνομα που κινδυνεύει από την υπόθεση αυτή δεν είναι του Μιχελή αλλά το δικό του αφού ακόμη και εάν, στην απίθανη περίπτωση, υποκύψει σε πιέσεις και αδειάσει τον μέχρι χθες στενό του συνεργάτη και δεξί του χέρι στην παράταξη (τον μόνο που τόσα χρόνια όρθωσε ανάστημα στον καθεστώς Γιαννακίδη) ο μόνος που θα χάσει μακροπρόθεσμα σε επίπεδο καλής φήμης θα είναι ο ίδιος αφού μία τέτοια πολιτική πράξη δεν μπορεί να ξεχαστεί από κανέναν. Αν υπάρχει ένας σοβαρός λόγος που σήμερα οι ψηφοφόροι εμπιστεύονται τον Γιώργο Παυλίδη αυτός είναι ο δίκαιος χαρακτήρας του και η εξαιρετική του φήμη σε όλη την Περιφέρεια. Φήμη η οποία θα πληγεί ανεπανόρθωτα σε περίπτωση που αδικήσει με αυτό τον τρόπο τον μέχρι χθες στενό του συνεργάτη για χάρη διαφόρων “αεροπλανιστών” που είδαν φως (και μυρίστηκαν εξουσία) και μπήκαν. Γνώμη μου ωστόσο είναι πως ο Γιώργος Παυλίδης δεν είναι Αρης Γιαννακίδης γι αυτό και θα λάβει την σωστότερη απόφαση για τον ίδιο, για την παράταξή του και για τον πολίτη της Περιφέρειας ΑΜΘ.
Γι αυτούς λοιπόν τους 3 βασικούς λόγους επαναλαμβάνω πως όχι μόνο εγώ αλλά μάλλον κανείς δεν θα ήθελε σήμερα να είναι Παυλίδης στην θέση του Παυλίδη. Εκτός κι αν μιλάμε για τον Παυλίδη που φτιάχνει τις σοκολάτες οπότε αυτό το συζητάμε… 8-)
Σωτήρης Μπουζάρας
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
