Συνέντευξη τύπου με τρία βασικά θέματα τοπικής επικαιρότητας έδωσαν τα μέλη της δημοτικής παράταξης “Σπάρτακος” Νεκτάριος Δαπέργολας, Κώστας Καραΐσκος και Δημήτρης Αμανατίδης στην Κομοτηνή. Τα θέματα που απασχόλησαν την συνέντευξη ήταν η έρευνα της δημοτικής παράταξης για το θέμα με την ΔΕΥΑΚ, το ζήτημα της επενδυτικής ζώνης στην Θράκη και η δημιουργία του πρώτου συνεργατικού οικολογικού λαχανόκηπου στην Κομοτηνή.
Για το πρώτο θέμα, αυτό της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης και Αποχέτευσης Κομοτηνής οι υπεύθυνοι του Σπάρτακου ανέφεραν πως και με δικές τους πρωτοβουλίες γίνεται έρευνα και ζητούνται στοιχεία από τις αρμόδιες αρχές. Σύμφωνα λοιπόν με αυτά αλλά και με ανεπίσημη πληροφόρηση τα χρέη ανέρχονται περίπου σε 25 εκατομμύρια ευρώ ενώ όπως ειπώθηκε η υπόθεση στα δικαστήρια συνεχώς αναβάλεται. Το κόστος μισθοδοσίας της επιχείρησης πριν κάποια χρόνια ήταν σκανδαλωδώς υπέρογκο ενώ ακόμη και σήμερα παρόλες τις περικοπές παραμένει μη βιώσιμο για δημοτική επιχείρηση. Τέλος σε ερώτηση για το πότε ξεκίνησαν τα προβλήματα στην διαχείριση της εταιρείας τα μέλη της δημοτικής παράταξης απάντησαν πως αυτό συνέβη κατά την δημοτική αρχή Παπαδριέλη και συνεχίστηκε σε όλες τις υπόλοιπες, παρόλο που όπως ανέφεραν η δημοτική αρχή Κοτσάκη επιχείρησε και σε μεγάλο βαθμό κατάφερε να συμμαζέψει την κατάσταση.
Για το ζήτημα της ειδικής επενδυτικής ζώνης στην Θράκη η παράταξη του “Σπάρτακου” είναι προβληματισμένη έως και αντίθετη δίνοντας έμφαση στο πως πρέπει να αποφευχθεί η “κινεζοποίηση” των εργασιακών συνθηκών αν και όπως ανέφεραν “ο βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται”.
Για το ζήτημα του Συνεργατικού Οικολογικού Λαχανόκηπου Κομοτηνής αναφέρθηκε πως βρέθηκε οικόπεδο από δωρεά φίλου της παράταξης και πως υπάρχουν ακόμη λίγες θέσεις συμμετοχής. Το μόνο που απαιτείται είναι 50 ευρώ άπαξ συμμετοχή στην κατασκευή περίφραξης, το οικόπεδο διαθέτει ύδρευση ενώ απαράβατος όρος είναι πως όποιος θα καλλιεργεί δεν θα χρησιμοποιεί χημικές ουσίες αφού τα προϊόντα θα είναι βιολογικά.
ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ
ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ
Ένα από τα βασικά συνθήματα της δημοτικής παράταξης του Σπάρτακου και πριν τις εκλογές του περασμένου Νοέμβρη, αλλά και μετεκλογικά, αφορούσε στη διαφάνεια. Λέγαμε ότι η διαφάνεια θα πρέπει επιτέλους να κυριαρχήσει στις δημοτικές μας υποθέσεις και φυσικά όχι μόνο από εδώ και πέρα, αλλά και σε σχέση με όλα όσα συνέβησαν στο παρελθόν – και σε ένα χρονικό βάθος 12ετίας τουλάχιστον. Λέγαμε εξαρχής ότι πρέπει να χυθεί φως πάνω σε όλα αυτά και ότι ο κόσμος της Κομοτηνής έχει δικαίωμα να ξέρει.
Ταυτόχρονα, δική μας βασική υπόσχεση ήταν ότι εμείς, στον βαθμό που μπορούμε, θα εργαστούμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Σήμερα λοιπόν, τηρώντας αυτή την υπόσχεση, βρισκόμαστε εδώ για να κοινοποιήσουμε στον κόσμο της πόλης μας κάποια στοιχεία γύρω από ένα πρόβλημα, για το οποίο τόσο πολλά λέγονται και ακούγονται εδώ και χρόνια, πάνω από το οποίο τόσες σκιές σκανδάλων και ευρύτερης κακοδιαχείρισης αιωρούνται και για πτυχές του οποίου διαιωνίζονται βεβαίως δικαστικά και πολύ σοβαρές ποινικές εκκρεμότητες.
Εννοώ ασφαλώς το ζήτημα της ΔΕΥΑΚ. Πέραν αυτού όμως, θεωρήσαμε απαραίτητο να ενημερώσουμε την κοινή γνώμη και για κάποιες άλλες δράσεις και πρωτοβουλίες που έχουμε αναλάβει ως Σπάρτακος. Κάποιες ιδέες που είχαμε, πάντα προς όφελος των δημοτών και της πόλης, οι οποίες βέβαια δεν έμειναν απλά στον χώρο των ιδεών, καθώς προβαίνουμε και σε πολύ συγκεκριμένες κινήσεις για την υλοποίησή τους. Και θα μου επιτρέψετε να πω στο σημείο αυτό ότι επειδή και αρκετές ιδέες προς υλοποίηση γενικώς έχουμε, αλλά και το θέμα της ΔΕΥΑΚ δεν κλείνει εδώ, αλλά και δεν είναι φυσικά και το μόνο αμφιλεγόμενο ζήτημα από το παρελθόν του Δήμου Κομοτηνής το οποίο διερευνούμε, θα έχουμε και στο εγγύς μέλλον την ευκαιρία να βρεθούμε και πάλι, για τη δημοσιοποίηση και άλλων ενδιαφερόντων στοιχείων που αφορούν στην πόλη μας. Το λέω προκαταβολικά, για να σας προϊδεάσω και να σας ανοίξω λιγάκι την όρεξη.
Φτάνει όμως νομίζω με τον πρόλογο. Ας περάσουμε πλέον και στην ουσία, ξεκινώντας με το θέμα της ΔΕΥΑΚ. Θα δώσω σε λίγο τον λόγο στον Κώστα Καραΐσκο – πριν το πράξω όμως, να πω απλώς ότι το ζήτημα μας απασχόλησε εξαρχής και είναι ενδεικτικό ότι στη 2η μόλις συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου τον περασμένο Φλεβάρη είχα καταθέσει προ ημερησίας διατάξεως ερώτημα για την πορεία της ΔΕΥΑΚ και ταυτόχρονα αίτημα για τη διεξαγωγή έκτακτου δημοτικού συμβουλίου μόνο για το θέμα αυτό.
Αλλά και στο εξής συνεχίσαμε με διάφορους τρόπους να πιέζουμε τη δημοτική αρχή, ώστε να δώσει στο φως στοιχεία επί του ζητήματος. Τελικά αποφασίσαμε να κινηθούμε πιο αποφασιστικά. Πριν από ένα περίπου μήνα λοιπόν πήγα στη ΔΕΥΑΚ και κατέθεσα έγγραφο προς τον πρόεδρο κύριο Καρασταύρου και το υπόλοιπο ΔΣ, με το οποίο ζητούσα γραπτές και σαφείς απαντήσεις πάνω στα εξής πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα:
1. Ποιές είναι σήμερα οι συνολικές, βραχυπρόθεσμες και μη, υποχρεώσεις της επιχείρησης προς τρίτους.
2. Σε ποιο ύψος ανέρχονται τα πρόστιμα και οι ρήτρες που οφείλει ή έχει πληρώσει την τελευταία πενταετία η ΔΕΥΑΚ.
3. Ποιο είναι το συνολικό προσωπικό της, μόνιμο και μη, με τι μορφωτικά προσόντα ή κοινωνικά κριτήρια έχουν προσληφθεί και πόσοι εξ αυτών είναι το πραγματικό εργατικό δυναμικό.
4. Ποια είναι η συνολική επιβάρυνση της επιχείρησης για τη μισθοδοσία του προσωπικού ανά κατηγορία.
5. Ποια είναι τα υπό εκτέλεση έργα της ΔΕΥΑΚ, σε ποιο ύψος ανέρχονται και σε ποια προγράμματα είναι ενταγμένα.
6. Ποια είναι η αναπτυξιακή προοπτική της επιχείρησης υπό τις σημερινές συνθήκες, και τέλος.
7. Ποια είναι η λειτουργική κατάσταση του νεότευκτου εργαστηρίου στον βιολογικό καθαρισμό της επιχείρησης.
Λίγες μέρες αργότερα πήραμε πράγματι γραπτές και επίσημες απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά, τις οποίες φυσικά στη συνέχεια μελετήσαμε και διασταυρώσαμε και με άλλες πηγές πληροφόρησης. Ο Κώστας θα ανακοινώσει τώρα κάποια από τα στοιχεία αυτά, αλλά φυσικά πρωτίστως τα συμπεράσματα στα οποία εμείς φτάσαμε. Θα υπενθυμίσω και πάλι ότι όλα όσα θα ακουστούν σε λίγο δεν είναι για να κλείσουν το θέμα, αλλά αντιθέτως για να το ανοίξουν. Σήμερα λοιπόν απλώς το ανοίγουμε και από εδώ και πέρα θα προσπαθήσουμε να το κρατήσουμε ανοιχτό.
Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΥΑΚ
Η ΔΕΥΑΚ είναι μία μεγάλη υπόθεση για τον Δήμο Κομοτηνής. Τόσο για την εξυπηρέτηση των δημοτών και τη λειτουργία της πόλης, όσο και για την οικονομική κατάσταση και την ανάπτυξη του ίδιου του Δήμου. Το θέμα είναι όμως αν πράγματι σήμερα η επιχείρηση εκτελεί – και σε ποιον βαθμό – την αποστολή για την οποία υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή μας πρέπει να πούμε ότι η απάντηση είναι προφανώς αρνητική. Χρέη, δυσλειτουργίες, σκάνδαλα, αδιαφάνεια, είναι οι λέξεις που κατά κανόνα συνοδεύουν τις αναφορές στην επιχείρηση, είτε στον Τύπο, είτε μεταξύ των πολιτών. Είναι η γνωστή εικόνα όλων των δημοτικών επιχειρήσεων σε όλη τη χώρα, όπου το ρουσφέτι και η αρπαχτή είναι ο κανόνας. Δυστυχώς έτσι στήθηκαν όλα στη χώρα μας και γιαυτό ήρθαμε εδώ που ήρθαμε, στο χείλος της χρεωκοπίας. Ως δημοτική παράταξη ακομμάτιστων πολιτών σας καλέσαμε σ’ αυτή την συνέντευξη Τύπου προκειμένου να τοποθετηθούμε σχετικά με την λίγο πολύ γνωστή παθολογία αλλά και να προτείνουμε λύσεις.
Αυτά θα τα καταθέσουμε και στο δημοτικό συμβούλιο όπου ζητήσαμε να γίνει μια συζήτηση αποκλειστικά για τη ΔΕΥΑΚ αλλά δεν είδαμε μεγάλη προθυμία. Πάντως για μας προέχει η ενημέρωση των δημοτών, στα πλαίσια μιας αμεσοδημοκρατικής αντίληψης και γιαυτό αναλάβαμε κι αυτήν την πρωτοβουλία. Πριν λίγες μέρες ζητήσαμε από την διοίκηση της ΔΕΥΑΚ μία σειρά από στοιχεία που αφορούν την επιχείρηση. Παρότι δεν μείναμε ικανοποιημένοι από την πληρότητα των απαντήσεων, τουλάχιστον έχουμε την άποψή της για την κατάσταση και βεβαίως κάποια επίσημα στοιχεία. Σε συνδυασμό λοιπόν με τη δική μας γνώση των πραγμάτων, καταλήξαμε στα παρακάτω:
1) Χρέη: Το χρέος της επιχείρησης επισήμως ανέρχεται στα 18.000.000 ευρώ, παρότι εικάζεται ότι υπάρχει και ένα κρυφό μέρος που το ανεβάζει στα 25.000.000. Το νούμερο είναι ούτως ή άλλως τεράστιο, αποτελεί από μόνο του ένα σκάνδαλο και πρέπει να δούμε το πώς δημιουργήθηκε. Θυμίζουμε ότι η επιχείρηση πουλάει σε αρκετά ανεβασμένη τιμή νεράκι του Θεού, που το προμηθεύεται τζάμπα. Πώς γίνεται να βρίσκεται σήμερα στην κατάσταση αυτή;
2) Παρανομίες: Την πρώτη απάντηση δίνει η γνωστή ενδεικτική υπόθεση που βρίσκεται στα δικαστήρια. Μιλάμε για 98 έργα της περιόδου 2002-2006 που λέγεται ότι δόθηκαν χωρίς καμμία νόμιμη διαδικασία, για κάποια μάλιστα αμφισβητείται κι ότι εκτελέστηκαν! Ασχέτως του τι θα αποδειχθεί στις δικαστικές αίθουσες, όλη η πόλη το έχει τούμπανο ότι η ΔΕΥΑΚ ήταν για πολλά χρόνια χώρος πλουτισμού και ανομίας. Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες για το πολύχρονο πάρτυ συμφερόντων, στο οποίο ενεπλέκοντο οι πρώην δήμαρχοι, εργολάβοι, υπάλληλοι, μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης αυθαιρεσίας και συνενοχής. Η πραγματικότητα δεν μπορεί να απέχει σημαντικά από αυτή την εικόνα αλλά ποτέ δεν υπήρξαν στοιχεία για να τεκμηριωθεί κάτι. Την αποκάλυψη της υπόθεσης την οφείλουμε στον κ. Τάσο Παράσχου, του οποίου την ακεραιότητα και την επάρκεια οφείλουμε να εξάρουμε. Γιατί δεν θέλησε να περάσει από τη ΔΕΥΑΚ αμέριμνος για ό,τι γίνεται, ούτε και με σκοπό να αρπάξει κι αυτός το κατιτίς του. Μακάρι η τοπική Αυτοδιοίκηση να είχε τέτοια στελέχη που βάζουν στην υπηρεσία του κοινωνικού συνόλου όλες τους τις ικανότητες μα και την προσωπική τους βολή.
3) Κακοδιαχείριση: Την δεύτερη απάντηση δίνει το απίστευτο μπάχαλο που κυριάρχησε επί χρόνια και το οποίο μετά τη θητεία του Τ. Παράσχου έχει σε μεγάλο βαθμό συμμαζευτεί, χωρίς όμως να εξαφανιστεί. Ξεκινώντας από τις ανείσπρακτες οφειλές, που παρά τους ισχυρισμούς της νυν διοικήσεως για μείωσή τους, βρίσκονται σταθερά κοντά στα 2,5 εκατομμύρια ευρώ! Δρόμοι της πόλης χωρίς υδρόμετρα, υπηρεσίες που δεν έχουν δώσει ποτέ φράγκο, γειτονιές ολόκληρες που δεν πληρώνουν, παράνομες συνδέσεις για το πότισμα καπνοχώραφων στα πομακοχώρια, παράνομες συνδέσεις ακάθαρτων υδάτων… Είναι δυνατόν να πληρώνεις από την τσέπη σου ως επιχείρηση τις ζημιές που σου προκαλούν συνεργεία του ΟΤΕ ή της ΔΕΗ και να ξαναπληρώνεις όταν εσύ προκαλέσεις αντίστοιχη βλάβη; Γιατί δεν πληρώνουν τα ιδιωτικά βοθροφόρα στον βιολογικό καθαρισμό; Γιατί δεν επιβάλλονται πρόστιμα στις παράνομες συνδέσεις που προαναφέραμε; Τι θα γίνει με την κατανάλωση του ίδιου του Δήμου, δεν θα ρυθμιστεί κάποια στιγμή; Και με τα συσσωρευμένα χρέη; Είναι κατάσταση αυτή; Και μέσα στο όργιο αυτό της παρανομίας παίρνεις και το τέλος του 80% από τους ταλαίπωρους τους πληρωτές ενώ δεν το δικαιούσαι, όπως το έχει αποδείξει με τις παρεμβάσεις του ο κ. Θανάσης Κεραμιτζής. Είναι μια κατάσταση στο μη παρέκει.
4) Αμοιβές υπαλλήλων: Μια τρίτη απάντηση είναι αυτή που δίνει συνήθως η τοπική κοινωνία, που βοά για υψηλές αποδοχές των υπαλλήλων της ΔΕΥΑΚ. Εδώ πρέπει να πούμε ότι πράγματι, δεν είναι δυνατόν σε μία δημοτική επιχείρηση που έχει αναπτυξιακούς στόχους και ανάγκες, η μισθοδοσία να καλύπτει το 80% των εσόδων της. Όμως αφενός οι αποδοχές αυτές αφορούν συμβάσεις αορίστου χρόνου, και αφετέρου από πέρυσι έχουν μειωθεί, το δε ενιαίο μισθολόγιο μάλλον θα τις ισοπεδώσει κι αυτές μαζί με όλες. Πρέπει όμως να δούμε γιατί δόθηκαν τέτοιοι μισθοί και – ιδίως στο παρελθόν – τέτοιες υπερωρίες. Μήπως έπρεπε να μένουν κλειστά κάποια στόματα; Ποιοι αποφάσιζαν το ύψος της μισθοδοσίας των υπαλλήλων; Ποιοι έδιναν παραμονές δημοτικών εκλογών τεράστιες αυξήσεις;
5) Λειτουργία της επιχείρησης: Το ζήτημα όμως με το προσωπικό δεν είναι μόνον οικονομικό. Λειτουργεί αυτή τη στιγμή η υπηρεσία όπως πρέπει; Έχει π.χ. τους εργάτες που χρειάζεται για την επάνδρωση των συνεργείων της ή χωλαίνει η λύση των δίμηνων συμβάσεων που προκρίθηκε εσχάτως; Επιβλέπονται όπως προβλέπεται τα έργα, τηρείται το ημερολόγιο εργασιών από τους μηχανικούς της επιχείρησης; Γιατί ποιος θα μας εξηγήσει την κατάσταση τόσων δρόμων της Κομοτηνής (14ης Μαΐου, Ξάνθης, Κατσαντώνη, Παπαναστασίου, Φαναρίου, Λυκαβηττού…); Είναι οι μελέτες που κατατίθενται σωστές ή αναμένουμε κάποιες απεντάξεις έργων που θα χαντακώσουν ακόμη περισσότερο την ΔΕΥΑΚ; Αξιοποιείται όπως πρέπει ο βιολογικός καθαρισμός ή μένει στα αζήτητα η παραγόμενη λυματολάσπη;
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ «ΣΠΑΡΤΑΚΟΥ»
Ήδη από όσα εκτέθηκαν ανωτέρω κάποιες προτάσεις μας είναι προφανείς: Δεν είναι δυνατόν να περπατήσει η ΔΕΥΑΚ αν δεν εκλείψει η παθολογία που περιγράφηκε. Και μετά να βρεθούν τρόποι ανάπτυξής της. Κινήθηκε προς την εγκατάσταση των φωτοβολταϊκών η επιχείρηση που πληρώνει κοντά 1.000.000 ευρώ στη ΔΕΗ; Εξετάστηκε η δυνατότητα τηλεθέρμανσης σε συνεργασία με το εργοστάσιο της ΔΕΗ στη ΒΙΠΕ; Και πότε επιτέλους θα προχωρήσει το Φράγμα των Συμβόλων, το οποίο θα λύσει οριστικά το ζήτημα της υδροδότησης του νέου, μεγάλου μας δήμου; Αναζητούνται, λέει, χρηματοδοτικές πηγές για τα 17 εκατ. που θα κοστίσει (κι άλλα 13 για να φτάσει το νερό του μέχρι τους παραλιακούς οικισμούς). Μα εμείς δώσαμε το ίδιο ποσό για ένα (κλειστό) Μέγαρο Μουσικής!
Τα προβλήματα της ΔΕΥΑΚ δεν μπορούν να μας αφήνουν αδιάφορους. Δεν είναι μόνο ο λογαριασμός που πληρώνουμε κάθε δίμηνο. Είναι και η υπαρκτή απειλή της ιδιωτικοποίησης, στον δρόμο που ακολούθησαν όλες οι τριτοκοσμικές χώρες στις οποίες επέδραμε το ΔΝΤ. Τα δίκτυα ιδιωτικοποιήθηκαν και η τιμή του νερού δεκαπλασιάστηκε. Θέλουμε τέτοιαν εξέλιξη; Οι Θεσσαλονικείς, με την Κίνηση των 136, για εξαγορά της ΕΥΑΘ από τους δημότες δίνουν μία απάντηση. Όμως δεν είναι ανάγκη να φτάσουμε μέχρι εκεί, ας σώσουμε την επιχείρηση όσο είναι καιρός!
ΕΙΔΙΚΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΗ ΖΩΝΗ ΘΡΑΚΗΣ
Μέσα στην τραγική συγκυρία που ζούμε στην οικονομικά κατεχόμενη πατρίδα μας, μία ιδέα που έπεσε από πλευράς Γερμανίας πρέπει να μας προβληματίσει ως Θρακιώτες ιδιαιτέρως. Είναι αυτή που αφορά την δημιουργία «ειδικής επενδυτικής ζώνης» στη Θράκη ή στην Περιφέρεια ΑΜ-Θ, μια ιδέα που δείχνει να προχωράει, με θιασώτες στη Γερμανία μα και στην περιοχή μας.
Από πλευράς Γερμανών ο υφυπουργός Οικονομικών της κ. Μέρκελ, Στέφαν Κάπφερερ, τόνισε στον ίδιο τον Χρυσοχοΐδη το ενδιαφέρον του. Γράφτηκε μάλιστα ότι έχει ήδη κατατεθεί σχετικό αίτημα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ενώ έχει ανατεθεί σε μεγάλο δικηγορικό γραφείο της Φραγκφούρτης η προώθηση των απαραίτητων ενεργειών. Όμως και όλα τα τοπικά Επιμελητήρια δείχνουν πολύ θετικά απέναντι στο ζήτημα, πράγμα κατανοητό ώς έναν βαθμό αφού μιλάμε για μειωμένη φορολογία, για μικρότερες ασφαλιστικές εισφορές, για γρηγορότερες διαδικασίες και γενικώς για διευκολύνσεις για τους επενδυτές. Ποιος λοιπόν επιχειρηματίας δεν θα ήθελε μία τέτοιαν εξέλιξη;
Για μας στον «Σπάρτακο» όμως, πρέπει να προσεχθούν κι άλλα ζητήματα. Ένα είναι αυτό που ήδη έχει προβληθεί από την λεγόμενη Αριστερά, για την προοπτική κινεζοποίησης των εργασιακών σχέσεων, με το πρόσχημα των ειδικών συνθηκών της περιοχής. Βεβαίως εδώ θα έλεγε κανείς ότι – και με δεδομένες τις κυβερνητικές πολιτικές στον χώρο της εργασίας – ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται, όμως πράγματι δεν μπορεί να μείνει αυτό στην διακριτική ευχέρεια των κρατούντων, εφόσον μας ενδιαφέρουν όχι μόνο οι αριθμοί και οι ψευτοστατιστικές αλλά πρωτίστως οι ίδιοι οι άνθρωποι και η πραγματική ευημερία τους.
Όταν η αρχική σύλληψη αφορμάται από τους φορολογικούς συντελεστές της γειτονιάς μας (Τουρκία, Βουλγαρία) τι μέτρο σύγκρισης να υποθέσουμε ότι χρησιμοποιείται; Ένα άλλο είναι αυτό που συνήθως επισημαίνουν οι κατά δήλωσή τους οικολόγοι, οι οποίοι επισημαίνουν τη σημασία των περιβαλλοντικών μελετών και επιπτώσεων. Αν ισχύσουν άλλα μέτρα και σταθμά στη Θράκη, ποιος θα μπορεί να ελέγχει την κατάσταση; Γίνεται ένας πολύχρονος, αξιέπαινος αγώνας της τοπικής κοινωνίας κατά των χρυσωρυχείων στην περιοχή, θα μπορεί να διεξαχθεί αυτός απέναντι στην επίκληση μιας νεότευκτης «ιδιαιτερότητας» της περιοχής;
Κι ένα τρίτο έχει να κάνει με το ζήτημα της εθνικής μας κυριαρχίας στη Θράκη. Για ποιους θα προορίζονται τα όποια προνόμια, για τους Έλληνες επενδυτές ή και για τους ξένους; Για μέλη της ΕΕ ή και εκτός αυτής; Ας πούμε τα τουρκικά κεφάλαια που μέσω Γερμανίας ήδη δείχνουν ενδιαφέρον για συγκεκριμένες επιχειρήσεις στη Θράκη είναι ευπρόσδεκτα ή προκαλούν και δεύτερες σκέψεις; Θα έχουν κάποιαν προτεραιότητα οι Έλληνες επενδυτές όπου μπορούν ή θα είναι στην ίδια μοίρα με όλους τους άλλους; Μήπως το ζωηρό ενδιαφέρον των Τούρκων για την υπόθεση αυτή μας δείχνει κάτι; Είναι δυνατόν να μας απασχολεί ο «ενιαίος χαρακτήρας της ευρωπαϊκής αγοράς» περισσότερο από τον ενιαίο χαρακτήρα της ελληνικής κυριαρχίας;
Είμαστε οι τελευταίοι που θα κινδυνολογούσαμε και θα θέταμε προσκόμματα στην ανάτπυξη της περιοχής. Όμως επειδή στο παρελθόν πολλά εγκλήματα έχουν γίνει στο όνομα αυτής της ανάπτυξης, θέλουμε να ελεγχθεί προσεκτικά μία τόσο σημαντική απόφαση. Δεν αμφισβητούμε τον πατριωτισμό κανενός θεσμικού που τοποθετείται υπέρ της ίδρυσης της «ζώνης», ζητούμε όμως από όλους να προσέξουν πέρα από το άμεσα οικονομικό κομμάτι και όλες τις ενδεχόμενες παρενέργειες στα ζητήματα που αναφέραμε. Όλοι στον τόπο αυτόν ζούμε και για το καλό του παλεύουμε, ας το πράξουμε με εντιμότητα και συνέπεια, έστω αυτή την ύστατη ώρα.
ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
– Ιδεολογικό υπόβαθρο
Η δημιουργία του είναι μια δράση προς την κατεύθυνση της ενδυνάμωσης της κοινωνικής συνοχής και αλληλεγύης της παραγωγής ποιοτικών τροφίμων και διαφύλαξης παραδοσιακών μεθόδων και γνώσεων.Πρέπει επιτέλους να ξαναπάρουμε στα χέρια μας τον έλεγχο της διατροφής μας με την αυτοπαραγωγή ποιοτικών και ασφαλών τροφίμων.Η αυτοπαραγωγή ποιοτικών και ασφαλών τροφίμων μπορεί να γίνει ακόμα και σε μπαλκόνια, ταράτσες, κοινόχρηστους χώρους, εγκατελλειμένα οικόπεδα κτλ
Το θέμα τις διατροφικής αυτάρκειας και του ελέγχου πάνω σε θέματα διατροφής από την παραγωγή ως την κατανάλωση είναι τεράστιας σημασίας ειδικά για την χώρα μας αυτή την περίοδο της οικονομικής κρίσης.Ο έλεγχος της τροφής από τις πολυεθνικές εταιρείες αποτελεί έλεγχο του κεφαλαίου πάνω στις κοινωνίες μας.
Η Διατροφική Αυτάρκεια μιας κοινωνίας δεν έχει να κάνει με ένα κλειστό κύκλωμα παραγωγής αλλά το με το να μην είναι αναγκασμένη να εισάγει προϊόντα που θα μπορούσε να παράγει η ίδια.Μέσα σε 30 χρόνια η Ελλάδα από εκεί που είχε θετικό εμπορικό ισοζύγιο βρέθηκε σήμερα να εισάγει το 40%-60% των τροφίμων που καταναλώνει.Οι καταναλωτές πληρώνουν τιμές 4-6 φορές μεγαλύτερες από αυτές που εισπράττουν οι παραγωγοί.
Ο αγώνας που πρεπει να κανουμε για την ανάκτηση του ελέγχου της διατροφής μας έχει να κάνει με: την υποστήριξη των μικρών παραγωγών και της τοπικής κατανάλωσης, την χρήση παραδοσιακών ποικιλιών σπόρων και ντόπιων φυλών ζώων, την οικολογική, παραδοσιακή και βιολογική γεωργία, την προώθηση νέων μοντέλων κατανάλωσης, την παράκαμψη των μεσαζόντων, αναθεώρηση των αξιών μας, πρόσβαση στην γη για όσους θέλουν να ασχοληθούν με αυτή, αναθεώρηση των προτύπων μας, διαφύλαξη παραδοσιακών μεθόδων και γνώσης, ζωντάνεμα της επαρχίας, διαφύλαξη των ‘κοινών’ αγαθών -όπως το νερό, ο αέρας,η γη κτλ.
Η αλλαγή στο διατροφικό μας σύστημα είναι το πρώτο βήμα για μια ευρύτερη αλλαγή στις κοινωνίες μας
Τεχνικές λεπτομέρειες – οργάνωση
– καταστατικό λειτουργίας συνεργατικού λαχανόκηπου στα πρότυπα ανάλογων συλλογικών λαχανόκηπων
– πρακτικά θέματα λειτουργίας,ομάδα διοίκησης
– βιολογικές μέθοδοι παραγωγής,παραγωγή κομπόστ, χρησιμοποίηση Ενεργών Μικροοργανισμών.
– χρησιμοποίηση ντόπιων ποικιλιών,συνεργασία με Βελανιδιά
– δημιουργία φυτωρίου για κάλυψη ιδίω αναγκώ σε πρώη φάη και αργότερα προσφορά σε τρίτους.
– χώρος συνάντησης – στέκι -παράλληλες δραστηριότητες
– συνεργασία με άλλες αντίστοιχες ή και εθελοντικές ομάδες για παρόμιες δράσεις
– μέρος της παραγωγής θα δίνεται σε γεύματα απόρων ,φτωχές οικογένειες
Το μήνυμα της σημερινής παρουσίασης είναι :
Κάθε σύλλογος,φορέας κάθε γειτονιά να δραστηριοποιηθεί στην κατεύθυνση της δημιουργίας αντίστοιχων συνεργατικών λαχανόκηπων σε κάθε διαθέσιμο χώρο της περιοχής του.Ας αρχίσουμε να οργανωνόμαστε σε κοινότητες και δίκτυα συνεργασίας και αλληλεγύης, και να ικανοποιούμε τις ανάγκες μας με αυτοπαραγωγή και αχρήματες ανταλλαγές.
Τώρα είναι η ώρα να πάρουμε τις τύχες μας στα χέρια μας ας ξεκινήσουμε παίρνοντας στα χέρια μας τον έλεγχο της διατροφής μας
Για να σχολιάσετε πρέπει να συνδεθείτε.
 |
Διαπιστευμένο Μέλος στο Μητρώο Online Media του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης
Pingback: ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ » ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ: ΔΕΥΑΚ, Επενδυτική Ζώνη στη Θράκη, Συνεργατικός Λαχανόκηπος κ.α.