Γέμισε δημοσιεύματα σχετικά με προσωπικές σεξουαλικές στιγμές ο τύπος της Κομοτηνής! Τη μία κάποιος που πιάστηκε με κάποια σε ένα αυτοκίνητο μέσα στα χωράφια ή κάτω από μία γέφυρα, την άλλη κάποιος που έγραφε τις σεξουαλικές του συνευρέσεις στο κινητό, την άλλη ο γυμνός νεαρός εραστής της παντρεμένης που πήρε το μάθημά του από τον σκύλο…
Σίγουρα είναι κι αυτές ειδήσεις που ελκύουν το ενδιαφέρον του κοινού και πολλές φορές κάνουν κάποιους να γελάνε με τα παθήματα τρίτων ατόμων. Αλλωστε το κοίταγμα στην κλειδαρότρυπα πάντα ήταν ένας τρόπος για να ξεφεύγει κάποιος από τα προσωπικά του προβλήματα. Αναρωτιόμαστε όμως…
Οι δημοσιογράφοι που ασχολούνται με τέτοια θέματα είναι άραγε υπεράνω τέτοιων καταστάσεων; Μπορούν δηλαδή να κριτικάρουν και να σατυρίζουν τους πάντες, νοιώθοντας πως αυτούς το ζήτημα δε τους ακουμπά; Μπορούν να δημοσιοποιούν τα προσωπικά παθήματα πολιτών, έστω και ανώνυμα αλλά σίγουρα φωτογραφικά για τους ανθρώπους του στενού τους περιβάλλοντος, για να διασκεδάσουν έτσι τους αναγνώστες / ακροατές / τηλεθεατές τους;
Τι θα γινόταν αν μια μέρα η κλίκα έσπαζε κι αποφάσιζε κάποιος να δημοσιοποιήσει τα πιο κρυφά μυστικά ανθρώπων της δημοσιογραφίας και των εκδόσεων αλλά και του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης; Τα σεξουαλικά τους παραστρατήματα, τις σεξουαλικές ιδιαιτερότητες και παρεκλίσεις, τις συζυγικές ατασθαλίες κι άλλα τέτοια πιπεράτα; Θα ήταν σε θέση να αντέξουν τέτοια κριτική, σαν αυτή στην οποία υποβάλουν τα ανυπεράσπιστα θύματά τους οι ίδιοι; Θα άντεχαν να υποστούν οι δημοσιογράφοι την δημοσιογραφία των πολιτών;
