RodopiNews.gr – ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ, ΤΗΣ ΡΟΔΟΠΗΣ, ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ

Παραπάνω από 760.000 δημόσιοι υπάλληλοι φαίνεται πως απογράφηκαν στο πληροφοριακό σύστημα το οποίο λειτουργούσε τις τελευταίες ημέρες για το σκοπό αυτό. Είναι όμως αντιπροσωπευτικός αυτός ο αριθμός;

Οπως όλοι γνωρίζουμε ο πραγματικός αριθμός των αμειβομένων από το Ελληνικό Δημόσιο ξεπερνά το 1 εκατομμύριο. Τι γίνεται με τους υπόλοιπους;

Στην ουσία ο αριθμός 760.000 που αναφέρει η ιστοσελίδα είναι αριθμός διαφορετικών ΑΦΜ κι όχι θέσεων στο Δημόσιο. Αρα μπορεί άνετα κάποιος να έχει απογραφεί, δηλώνοντας τις …15 θέσεις από τις οποίες το Ελληνικό Δημόσιο τον πληρώνει. Η διαφορά απλά θα είναι πως τώρα πλέον θα μπορεί να ελεγθεί.

Απορίας άξιο επίσης είναι το γεγονός πως ενώ προς το παρόν απογραφή υπαλλήλων που ανήκουν σε κοινωφελείς εταιρείες (διάφορες Α.Ε. του Δημοσίου) δεν έχει ακόμη πραγματοποιηθεί, για ποιο λόγο ορισμένοι και ορισμένες (και από την περιοχή μας!) που εργάζονται σε τέτοιες θέσεις πραγματοποίησαν την απογραφή τους! Η απάντηση είναι απλή: πολυθεσίτες! Απογράφηκαν δηλαδή όχι για την γνωστή θέση που κατέχουν αλλά για την άλλη, που δεν είναι ευρέως γνωστή. Και τέτοια άτομα δυστυχώς  στην Ελλάδα υπάρχουν πολλά.

Κανείς επίσης δεν ανέφερε το αν τα στοιχεία της απογραφής θα χρησιμοποιηθούν ποτέ  για τον εντοπισμό και την τιμωρία παρανόμως διορισθέντων ατόμων στον Δημόσιο Τομέα. Αν κάποιος πολυθεσίτης που κατέλαβε τις θέσεις αυτές με τον γνωστό νεοελληνικό τρόπο δηλώσει τα πάντα, απλά τα νομιμοποιεί χωρίς να του γίνει κανείς έλεγχος;

Επίσης κανείς δεν ανέφερε τι γίνεται με όσους παίρνουν μισθό και από υπηρεσίες του Ελληνικού Δημοσίου αλλά και από άλλες υπηρεσίες και φορείς που δεν υπόκεινται στην απογραφή όπως διάφορες Α.Ε., κοινωφελείς επιχειρήσεις κλπ. Ολοι αυτοί απλά νομιμοποιούνται πραγματοποιώντας την απογραφή τους για τον ένα μισθό ενώ μπορούν να παίρνουν και δεύτερο και τρίτο από Α.Ε., από δημοτικές επιχειρήσεις κ.ο.κ.;

Ελπίζουμε με την πρώτη ευκαιρία να γίνει ένας πραγματικός έλεγχος και διασταύρωση στοιχείων ώστε να υπάρξει πραγματική εικόνα για την αιμορραγία αυτού του Κράτους. Σε κάθε περίπτωση η απογραφή ήταν ένα γενναίο βήμα της παρούσας κυβέρνησης που σε αντίθεση με προηγούμενες κυβερνήσεις που μυστηριωδώς (;) δεν έπραξαν το ίδιο, δείχνει τόλμη και αποφασιστικότητα να ξεκινήσει το νοικοκύρεμα αυτού του κράτους. Κάτι για το οποίο όλοι ευχόμαστε κάποια στιγμή σύντομα να πραγματοποιηθεί πλήρως.

Τον Βουλγαράκη ή τον Σαμαρά εξέθεσε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης;

Σκληρή απάντηση στον Ευριπίδη Στυλιανίδη έδωσε ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Βουλγαράκης.

Η αρχή έγινε με επιστολή του Γιώργου Βουλγαράκη προς την Επιτροπή Προανακριτικής Εξέτασης της Βουλής για την υπόθεση Βατοπεδίου, με την οποία ο πρώην υπουργός ζητούσε να κληθούν για κατάθεση μεταξύ άλλων οι πρώην υπουργοί Πολιτισμού, Ευάγγελος Βενιζέλος, Μιχάλης Λιάπης και Αντώνης Σαμαράς, καθώς και ο νυν υπουργός Παύλος Γερουλάνος.

Αμεση ήταν η απάντηση του Ροδοπίτη πολιτικού και μέλους της Επιτροπής Ευριπίδη Στυλιανίδη ο οποίος απαντώντας στο αίτημα του Γιώργου Βουλγαράκη, το χαρακτήρισε ως “αστειότητα”. Συγκεκριμένα δήλωσε:

«Η Νέα Δημοκρατία σε δύο πορίσματα, έχει πλήρως τοποθετηθεί για την υπόθεση του Βατοπεδίου. Από κει και πέρα, δεν θα ασχοληθεί με αστειότητες, που θέλουν να καλούνται, ως μάρτυρες, ακόμα και πρώην υπουργοί, που δεν έχουν καμία σχέση με την υπόθεση, για την δημιουργία εντυπώσεων»

Ανταπαντώντας στον Ευριπίδη Στυλιανίδη ο Γιώργος Βουλγαράκης χαρακτήρισε ως πράξη “νομικά και πολιτικά απαράδεκτη” τη δήλωση Στυλιανίδη και ζήτησε από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας ως δείγμα σεβασμού προς τους θεσμούς να ανακαλέσει τον Ευριπίδη Στυλιανίδη από την Επιτροπή για το Βατοπέδι. Η δήλωση Βουλγαράκη:

“Θέλω να ελπίζω ότι η δήλωση του κ. Στυλιανίδη δεν είναι σε γνώση και πολύ περισσότερο δεν τυγχάνει της εγκρίσεως της ηγεσίας της ΝΔ. Ο κ. Στυλιανίδης είναι μέλος της επιτροπής της Βουλής η οποία έχει δικαστικές εξουσίες και αρμοδιότητες. Ως εκ τούτου είναι Νομικά και Πολιτικά απαράδεκτο να προβαίνει σε δημόσιες πολιτικές κρίσεις και χαρακτηρισμούς αμφισβητώντας έτσι ευθέως το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα ενός ανθρώπου που κατηγορείται άδικα να υπερασπισθεί το εαυτό του με οποίο τρόπο θεωρεί πρόσφορο. Είναι προφανές ότι η ΝΔ στο βαθμό που σέβεται τους θεσμούς, οφείλει να ανακαλέσει το Βουλευτή της απ την επιτροπή και ο Πρόεδρος της επιτροπής να ζητήσει την αντικατάσταση του.”

Η όλη κόντρα από συγκεκριμένους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους ερμηνεύεται ως αντίδραση του Γιώργου Βουλγαράκη προς τον νέο πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά. Ωστόσο είναι δικαίωμα του Γιώργου Βουλγαράκη, ως κληθέντα να καταθέσει στην προανακριτική επιτροπή να χρησιμοποιήσει κάθε νόμιμο τρόπο για να υπερασπιστεί τον εαυτό του ενώ η αντίδραση του Ευριπίδη Στυλιανίδη ήταν μάλλον μη αρμόζουσα στην θέση που κατέχει στην Επιτροπή, αφού εκεί βρίσκεται ως μέλος της ίδιας της Επιτροπής (κάτι σαν δικαστής) κι όχι ως εκπρόσωπος του Αντώνη Σαμαρά ή του κόμματος.

Απορίας άξιο βέβαια είναι το πως ακόμη η Ελλάδα είναι χώρα δέσμια πεπαλαιωμένων αντιλήψεων και πρακτικών που θέλουν κάποιον πολίτη με δημόσιο αξίωμα να είναι υπεράνω νόμων και θεσμών και ανέγγιχτος από τους μηχανισμούς του κράτους, όπως συνέβαινε πριν αιώνες σε άλλες εποχές και καθεστώτα. Κι όλα αυτά με το πρόσχημα της …μη δημιουργίας λανθασμένων εντυπώσεων και της προάσπισης του Κοινοβουλευτισμού και της Δημοκρατίας! Τη στιγμή που κράτη όπως οι Η.Π.Α. που σε θέματα ελευθεριών και δημοκρατίας βρίσκονται έτη φωτός μπροστά μας, υποχρεώνουν ακόμη και τον πρόεδρό τους να καταθέτει σε όποια αρμόδια Αρχή το κρίνει απαραίτητο!

Οπως και να έχει το ζήτημα, εντύπωση προκαλεί η ακαριαία όσο και ακραία αντίδραση του Ευριπίδη Στυλιανίδη ο οποίος προφανώς έσπευσε να υπερασπιστεί άμεσα τον σημερινό πρόεδρο του κόμματός του, με τρόπο όμως απότομο και επιθετικό που ίσως να μην έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα αλλά και που να προεξόφλησε ίσως την αντίδραση του ίδιου του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος πολύ πιθανό να ήθελε να απαντήσει διαφορετικά.

Γιατί όχι και με μία υπέρβαση, ερχόμενος να καταθέσει αυτοβούλως στην Επιτροπή της Βουλής αποδεικνύοντας πως δεν έχει ανάγκη υπερασπίσεως και υπερασπιστών, μη έχοντας να φοβηθεί τίποτε. Πράγμα που αυτή τη στιγμή δε θα μπορέσει να κάνει εγκλωβισμένος από τις δηλώσεις Στυλιανίδη (μέλος του κόμματος, πρώην υπουργός και μέλος της Επιτροπής) τον οποίον με τίποτε δε θα μπορούσε να εκθέσει, δικαιώνοντας έτσι τον Γιώργο Βουλγαράκη τον οποίον πριν λίγο καιρό υποβάθμισε με τον τρόπο του, μέσα στο κόμμα.

Ετσι είναι η πολιτική…

Εντάξει, είδαμε την συνέντευξή σας στο κομοτηναίικο κανάλι κύριε υπουργέ. Ακούσαμε κι αυτά που μας είπατε, τα περισσότερα στοιχεία εκ των οποίων είχατε γραμμένα σε μία κόλλα χαρτί. Ομως έχουμε κάποιες απορίες:

1. Γιατί κάθε φορά που αντιμετωπίζετε προβλήματα από επιθέσεις του Τύπου στο πρόσωπό σας, καταφεύγετε σε αυτή την παλαιοκομματική τακτική του να εμφανίζεστε σε “δικά σας” (καρα-Στυλιανιδικά) ΜΜΕ δίνοντας συνεντεύξεις τύπου “ΠΡΟ-ΚΑΤ” αντί να εμφανιστείτε σε κάποιο ΜΜΕ ή δημοσιογράφο που σας καταγγέλλει και σας κριτικάρει ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς και να τους “ισοπεδώσετε” με τα επιχειρήματά σας, εάν κι εφ’ όσον έχετε δίκιο σε όλα αυτά τα θέματα; Δεν είπαμε κάποιον βαμμένο καταπράσινο πασόκο “δημοσιογράφο” που θα είναι σίγουρα εριστικός απέναντί σας αλλά σε κάποιον ελεύθερο και ακομμάτιστο δημοσιογράφο από τόσους που υπάρχουν (ακόμη!) στην περιοχή μας.

2. Αναφέρατε πως δεν διορίσατε Ροδοπίτες με ρουσφέτια όπως κατηγορείστε από τον Τύπο και την κυβέρνηση παρά μόνο βοηθήσατε τα παιδιά της περιοχής με ότι δυνατότητες σας έδινε ο Νόμος και το Σύνταγμα έτσι ώστε να αποκατασταθούν παλαιότερες αδικίες προς την περιοχή και τους κατοίκους της Ροδόπης. Να υποθέσουμε πως και ο πακτωλός χρημάτων που πήρε το συγκεκριμένο τηλεοπτικό κανάλι τα τελευταία χρόνια από διαφημίσεις δημοσίων υπηρεσιών στις οποίες ήσασταν υπουργός (και το οποίο συχνά πυκνά προβάλει συνεντεύξεις σας και στο δελτίο ειδήσεων του οποίου έχετε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο) ήταν επίσης προς την κατεύθυνση αυτή, δηλαδή στο να αποκατασταθούν “αδικίες του παρελθόντος”; Να σας θυμίσουμε πως το εν λόγω κανάλι ήταν που επίσης επί Νέας Δημοκρατίας είχε “τιμωρήσει” τον σημερινό κυβερνητικό εκπρόσωπο Γιώργο Πεταλωτή σε πλήρη …ανυπαρξία, αφού όχι μόνο δεν προέβαλε τον επί δύο χρόνια βουλευτή Ροδόπης και τις δραστηριότητές του αλλά και σε εκδηλώσεις που ο ίδιος παρίσταντο τον έκοβε προκλητικά από το πλάνο! Αλλά μπρος στα 50 χρόνια αδικίας της Ροδόπης αυτά του Πεταλωτή είναι μάλλον λεπτομέρειες. Σιγά τα ωά, ε;

3. Στην προσωπική σας ιστοσελίδα στην οποία με περισσή οργάνωση παρουσιάζετε όλες τις συνεντεύξεις σας, έντυπες και τηλεοπτικές αλλά και παρουσίες, ομιλίες κλπ για ποιο λόγο δεν εμφανίζετε την συγκεκριμένη συνέντευξη που δώσατε στο συγκεκριμένο τοπικό τηλεοπτικό κανάλι της Ροδόπης αλλά και παλαιότερες συνεντεύξεις που δώσατε στο ίδιο ΜΜΕ; Στην ουσία αν κάποιος κάνει αναζήτηση στην ιστοσελίδα σας, δεν βρίσκει ούτε μία συνέντευξή σας από τις πολλές που έχετε δώσει στο εν λόγω κανάλι τόσο προεκλογικά, όσο και μετεκλογικά! Την ίδια στιγμή συνεντεύξεις που δώσατε σε άλλα ΜΜΕ της περιοχής μας όπως η εφημερίδα “Ο Χρόνος” και η εφημερίδα “Παρατηρητής” τις έχετε προσθέσει στη συλλογή σας αλλά και συνεντεύξεις σας σε άλλα επαρχιακά ΜΜΕ όπως στην εφημερίδα “Θεσσαλία”! Γιατί έχετε εξαφανίσει το τοπικό μας κανάλι από την ιστοσελίδα σας; Δε φανταζόμαστε να είναι πράξη …ρεβανσισμού, γι αυτό που έκανε τότε το τοπικό κανάλι στον Γιώργο Πεταλωτή!

4. Για να κλείσετε τα στόματα αυτών που σας επικρίνουν το τελευταίο διάστημα, μήπως θα ήταν καλό να δώσετε μόνος σας τα ονόματα των συγκεκριμένων Ροδοπιτών που φέρονται από την παρούσα κυβέρνηση ως παράνομα διορισμένοι έτσι ώστε να αποδειχθεί πως δεν έχουν καμία σχέση με σας; Και ιδιαίτερα τα ονόματα τα αρχικά των οποίων αποκάλυψε η εφημερίδα Veto λέγοντας πως μεταξύ τους είναι και δημοσιογράφοι, εκδότες και τα παιδιά τους; Ετσι απλά, με μία κίνηση θα τους κλείσετε όλους το στόμα!

Σχετικοί σύνδεσμοι:

Φωνή της Ροδόπης: 65.373 ευρώ έδωσε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης στο τοπικό κανάλι της Ροδόπης για την προβολή του !!!

Ευριπίδης Στυλιανίδης: προσωπική ιστοσελίδα

Παρακαλούνται δικηγόροι και δικηγόρισσες της περιοχής που θέλουν να μιλήσουμε “επαγγελματικά” για κάποιο θέμα, να καλούν τα σταθερά και κινητά μας τηλέφωνα τις εργάσιμες ώρες και ημέρες κι όχι …στις 2 το βράδυ!

Απ’ όσο γνωρίζουμε (χωρίς να είμαστε δικηγόροι) τέτοια ώρα δεν λειτουργούν ούτε τα δικαστήρια, ούτε οι δημόσιες υπηρεσίες, ούτε και τα δικηγορικά γραφεία παρά μόνον …ταβέρνες, μπουζούκια και μπαράκια αλλά και τα τηλέφωνα τύπου “090″ για εξυπηρέτηση άλλου είδους ενημερωτικών αναγκών.

090 δεν είμαστε, ούτε μπαράκι. Ούτε γίνονται επαγγελματικού τύπου συζητήσεις με όρους 090 ή με συνθήκες μπαρ και ουϊσκίου. Για όλα τα άλλα, στις εργάσιμες ώρες και ημέρες είμαστε στη διάθεσή σας.

Εκ της διευθύνσεως

Σαν πόλεμος δύο κόσμων, από τη μία η εικόνα μιζέριας και εγκατάλειψης σε δημόσιους τόπους και από την άλλη η εικόνα της δημιουργίας και της ανάπτυξης σε χώρους ιδιωτικής πρωτοβουλίας!

Η επίσκεψή μας σε μία πολύπαθη περιοχή όπως η λουτρόπολη της Ποταμιάς Ξάνθης ήταν μία αποκάλυψη.

Από τη μία είδαμε το αποτέλεσμα της αναλγησίας εκ μέρους του επίσημου κράτους, της έλλειψης δράσης και πρωτοβουλίας από ανθρώπους που τόσα χρόνια δε τους καιγόταν καρφί για το αν τριγύρω ο τόπος βούλιαζε, αρκεί οι ίδιοι να ήταν σε θέσεις και καρέκλες. Είδαμε την πόλη – φάντασμα στα λουτρά της Ποταμιάς και λυπηθήκαμε για τούτο δω τον τόπο.

Κι από την άλλη στη μέση του πουθενά, μέσα σε τοπίο με αγρούς και κτήματα που εδώ και χρόνια επιδοτούνται πολλές φορές για το τίποτα, είδαμε το δημιούργημα δύο νέων ανθρώπων από την Ξάνθη που έβαλαν πείσμα και κατάφεραν σε ένα σημείο που πριν δεν υπήρχε κάτι άλλο, να καταφέρουν να δημιουργήσουν το ακατόρθωτο: να φτιάξουν έναν τόπο προορισμού! Και όχι μόνο το κατάφεραν, κόντρα σε κάθε λογής γραφειοκράτες και καρεκλοκένταυρους του δημόσιου τομέα αλλά το έκαναν με τέτοιο τρόπο και περιβάλλοντας τη δημιουργία τους με τέτοια αίγλη που ο “Πέτρινος Λόφος” να αποτελεί ήδη σημείο αναφοράς στο είδος του για την περιοχή, για τουρίστες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Ο κοινός παρονομαστής και μεγάλος απών και στις δύο περιπτώσεις, το ίδιο το Κράτος που με τη μορφή κάποιου επίσημου φορέα, ενός αυτοδιοικητικού ή κάποιου απλού γραφειοκράτη όχι μόνο δεν κάνουν κάτι για την ανάπτυξη του τόπου (βλ. πρώτη περίπτωση) αλλά απεναντίας με την αδιαφορία και τον ωχαδερφισμό τους, από την θέση που έχουν καλοβολευτεί κάνουν τα πάντα για να βάλουν τρικλοποδιές σε όποιον με δικές του θυσίες επιχειρεί να δημιουργήσει και να καλύψει έτσι το δικό τους κενό.

Θα αλλάξει κάτι σε αυτό τον τόπο;

Κρίνοντας από πρόσωπα και καταστάσεις στο δημόσιο τομέα, ίσως δύσκολα και σε αμφίβολο βαθμό. Κρίνοντας όμως από την σιωπηρή αλλά δυναμικά παρούσα μειοψηφία που επιμένει να θέλει να κρατήσει την Ελλάδα έστω με τις δικές της δυνάμεις, είτε αυτή βρίσκεται στο χώρο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, είτε και στο χώρο της πολιτικής (γιατί πάντα υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις που ευελπιστούμε κάποτε να γίνουν ο κανόνας) δε μπορούμε παρά να είμαστε αισιόδοξοι. Οχι για τους καλοβολεμένους, τους γραφειοκράτες, τους καρεκλοκένταυρους και το “κράτος” που αυτοί εκπροσωπούν. Αλλά για την ίδια τη μερίδα των πολιτισμένων, έξυπνων και δημιουργικών ανθρώπων που σε πείσμα της εγχώριας βαλκάνιας υπανάπτυξης, θα επιμένουν να στέλνουν το δικό τους μήνυμα αισιοδοξίας και ανάπτυξης για μια Ελλάδα που αξίζει κάποια στιγμή να πρωταγωνιστήσει.

Αυτή την Ελλάδα και αυτούς τους Ελληνες πρέπει να προτιμάμε και να τους το δείχνουμε με κάθε τρόπο.

Σχετικά δημοσιεύματα:

Πόλη – φάντασμα τα λουτρά της Ποταμιάς

Πέτρινος Λόφος: τόπος προορισμού!

Αναρωτιούνται ορισμένοι γιατί αργούμε να δημοσιεύσουμε ορισμένα τεκμήρια για υποθέσεις που απασχολούν την τοπική επικαιρότητα και που εμείς πρώτοι αποκαλύψαμε. Ανησυχούν πως έτσι δίνεται ο απαραίτητος χρόνος σε κάποιους να κάνουν συμμαχίες, να διαστρεβλώσουν και στο τέλος να “βγούνε λάδι”.

Σε όλους όσους ανυπομονούν, έχουμε να πούμε ότι “κάθε πράγμα στον καιρό του”. Οι σημαντικές υποθέσεις που αφορούν σε πράγματα όπως το όνομα, η συνείδηση και η αξιοπρέπεια κάποιων ανθρώπων, θέλουν εντατική μελέτη πριν οτιδήποτε δει το φως της δημοσιότητας. Και η δημοσιότητα δεν είναι reality game να αποφασίζει το κοινό από το τηλέφωνο αλλά ένα φως που όταν πέσει πάνω σε κάτι, το αλλάζει για πάντα.

Σε αντίθεση με όσους και όσες νομίζουν πως έπραξαν κάτι σημαντικό στη ζωή τους στέλνοντας ένα συκοφαντικό χαρτί εδώ κι εκεί (το οποίο όταν φτάσει στα χέρια αξιοπρεπών και νοημόνων ανθρώπων στην καλύτερη των περιπτώσεων καταλήγει στον κάλαθο των αχρήστων) εμείς απαντάμε με την αξιοπρέπειά μας, με τη διαφάνεια που διέπει όλη μας την ύπαρξη ως ηλεκτρονικό Μέσο και με την τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη απάντησή μας όταν εμείς κρίνουμε πως αυτή πρέπει να δοθεί. Σε ιδιωτικό επίπεδο ή δημοσίως.

Το να βγούμε στους δρόμους και να ξεκατινιαζόμαστε κάνοντας σεκόντο σε ορισμένες κυρίες και κυρίους που έτσι νομίζουν πως “ανεβαίνουν κοινωνικά” (έρχονται και εκλογές σε λίγο καιρό) δεν είναι ούτε της αρεσκείας μας, ούτε του χαρακτήρα μας. Εξάλλου εμείς όσα έχουμε να πούμε τα λέμε δημοσίως κι όχι πίσω από κλειστές πόρτες και σε ιδιωτικές επιστολές που στέλνονται σε κρυφούς παραλήπτες.

Η γνώση είναι δύναμη αλλά και ευθύνη. Και όπως πολύ σωστά είχε πει κάποιος: “άμα ήξεραν ότι ξέρουμε, δε θα κοιμόταν χίλια χρόνια”.

RodopiNews.gr

Αυτό που κάποτε ορισμένοι άνθρωποι συζητούσαν χαμηλόφωνα, σήμερα πλέον προβάλλεται και γράφεται φωναχτά. “Κάτι δεν πάει καλά στην Ροδόπη”!

Δε μπορεί όλη η Ελλάδα να είναι στο πόδι και η Κομοτηνή να εξακολουθεί να πίνει καφέ στην κεντρική πλατεία. Δε μπορεί στην ελληνική κοινωνία να επικρατεί αναβρασμός και η Κομοτηναίικη κοινωνία, λες και βρίσκεται στο Μονακό να απολαμβάνει στιγμές χαλάρωσης και ξενοιασιάς χάρη στους απροσδιορίστου προέλευσης πόρους της που μάλλον φαίνεται να είναι ανεξάντλητοι, όπως το πετρέλαιο στα Αραβικά Εμιράτα!

“Κάτι δεν πάει καλά”. Οι μισοί καλοπερνούν και κομπάζουν προκλητικά πως “κυβερνούν ακόμη” και οι άλλοι μισοί απλά σκύβουν το κεφάλι για να δουλέψουν, μπας και επιβιώσουν. Γιατί ξέρουν πως οι άλλοι μισοί έχουν λύσει το πρόβλημά τους εδώ και πολύ καιρό και ακόμη κι αν κάποιος ανακαλύψει αυτά που με τόση επιμέλεια κρύβουν, αυτοί δε θα χάσουν και πολλά. Με τόσα φράγκα θα ζήσουν άνετα άλλες δέκα ζωές.

“Η Κομοτηνή έχει αλλάξει πολύ” είπε κάποιος επίσημος που επισκέφτηκε την περιοχή μετά από αρκετό καιρό. Και η κυριότερη αλλαγή στην τοπική κοινωνία, φαίνεται να έγινε τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας που μόλις διανύσαμε. Στα χρόνια αυτά όπου και δημιουργήθηκε από το πουθενά (;) μία νέα τάξη ανθρώπων: αυτή των μη εργαζόμενων καλοπερασάκιδων!

Αυτοφυής αλλά και ετερόφωτη, όπως κάθε ανάλογη πανίσχυρη παρασιτική ομάδα, επιβλήθηκε πολύ γρήγορα στα δημόσια πράγματα του τόπου και με περίεργο τρόπο σε μία νύχτα έπιασε “πόστα” που είναι άκρως απαραίτητα στον κάθε ένα που θα ήθελε να κυβερνά με τη μέθοδο του a la carte – “δεν παίρνω λογαριασμό, δε δίνω λογαριασμό”.

Αυτοί που τους τοποθέτησαν εκεί ήξεραν τι έκαναν και δούλεψαν διαχρωματικά και προπαντός διαχρονικά. Αλλωστε, αυτά τα δύο χαρακτηριστικά είναι πάντα συνοδοιπόροι και μίας άλλης κατάστασης στην οποία η Ελλάδα συγκαταλέγεται στους πρωταθλητές παγκοσμίως: της διαφθοράς!

Είναι πανεύκολο να βρίσκεσαι επ’ αόριστον “στα πράγματα” έχοντας δικούς σου ανθρώπους σε θέσεις – κλειδιά. Ανθρώπους που ως “υπνωτισμένοι δολοφόνοι” (από τις ταινίες με θέμα τη μαφία) να είναι διαθέσιμοι να εκπληρώσουν τις εντολές σου με ένα απλό τηλεφώνημα. Ανθρωποι παρακινούμενοι από πολύ πρωτόγονα ένστικτα και ανάγκες (συνήθως αυτά της αγέλης, της άκρατης φιλοδοξίας και εγωισμού, της αλαζονίας αλλά …και της βλακείας) αλλά και από δύο βασικούς καταλύτες που δημιουργούν πανίσχυρους δεσμούς μεταξύ τους: το σεξ και το χρήμα!

“Ξεκούραστοι κώλοι δεν αγχώνονται” έλεγε κάποιος πανέξυπνος επιχειρηματίας της περιοχής, αναφερόμενος ακριβώς σε τέτοιους ανθρώπους. Ανθρώπους που με άλλες “διαδικασίες” έχουν λύσει το πρόβλημα επιβίωσής τους και πλέον στο μυαλό τους έχουν μόνο ένα πράγμα: το πως θα ικανοποιήσουν βίτσια και γούστα, τόσο προς ικανοποίηση του (αρρωστημένου) εαυτού τους, όσο και εναντίον όσων θεωρούν ως αντιπάλους τους.

Και σε αυτή την περίπτωση ο αγώνας είναι άνισος. Πως αλήθεια να αντιμετωπίσεις έναν διεστραμμένο άνθρωπο, ο οποίος έχει διαθέσιμη ολόκληρη την ημέρα του για να δικτυώνεται, να συκοφαντεί και να παίζει τα πιο βρώμικα παιχνίδια τη στιγμή που εσύ βρίσκεσαι όλη την ημέρα στο πόδι εργαζόμενος; Μάλλον δύσκολα.

Και τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα όταν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι ενώνονται και δημιουργούν μια αγέλη με μοναδικό σκοπό να καταστρέψουν ένα άτομο το οποίο οι ίδιοι θεωρούν ως “απειλή” για την συνέχιση των βρώμικων παιχνιδιών τους. Κάποιον που με κάποιο τρόπο έχει ανακαλύψει τι παίζεται στο παρασκήνιο και επιθυμούν να τον προλάβουν πριν αρχίσει και γίνεται “επικίνδυνος” με τις αποκαλύψεις του.

Ολα αυτά όμως είναι γνωστά σε πολύ κόσμο. Ολοι συζητούν για τα ονόματα που εμπλέκονται με τον έναν ή τον άλλον τρόπο σε διάφορες σοβαρές ή και λιγότερο σοβαρές υποθέσεις, από “εργολαβικές” προβολές του έργου αυτοδιοικητικών και πολιτικών την κεντρικής σκηνής μέχρι και “ατυχήματα” και γκάφες σχετικά με τη δουλειά τους και όχι μόνο, που τους εξέθεσαν προσωρινά σε κοινή θέα. Ολοι τους ξέρουν. Ομως δε φαντάζονται το υπόλοιπο σενάριο…

Και οι καινούριοι πολιτικοί; Αυτοί που υπόσχονται πως τα πράγματα θα αλλάξουν; Που δίνουν τη μάχη για να σώσουν την Ελλάδα; Προφανώς τα μέτωπα του πολέμου είναι πάρα πολλά και κάπου δεν προλαβαίνουν τα αυτονόητα. Αλλωστε όταν οι διεφθαρμένοι είναι τόσοι πολλοί και οι καθαροί λιγοστοί, οι πρώτοι πλέον αποτελούν τον κανόνα και οι δεύτεροι την εξαίρεση. Με ποιους λοιπόν θα ήθελε (και θα άντεχε) να είναι ο κάθε πολιτικός: με την ισχυρή (έστω και διεφθαρμένη) πλειοψηφία ή με την μαχόμενη να κρατηθεί στα πόδια της (αλλά καθαρή) μειοψηφία;

Ετσι έχουν τα πράγματα στο …μικρό γαλατικό χωριό της Ροδόπης. Αλλά μη το πείτε πουθενά. Γιατί κανείς από τη Ροδόπη της ανάπτυξης και της ευημερίας δε θα το πιστέψει. Οι μισοί θα το θεωρήσουν υπερβολή και θα ξαναγυρίσουν στις δουλειές τους. Οι άλλοι μισοί, θα πάρουν τηλέφωνο να μεταδώσουν την πληροφορία “εκεί που πρέπει”.

Και οι δημοσιογράφοι; Τι κάνουν τόσα χρόνια οι δημοσιογράφοι; Γιατί τόσοι δημοσιογράφοι στην περιοχή να μη θέλουν να ξεσκεπάσουν όλα αυτά τα διεφθαρμένα κυκλώματα που ταλαιπωρούν εδώ και χρόνια τον τόπο; Ετσι ώστε να κερδίσουν και την αναγνώριση; Γιατί πέραν από την ηθική ικανοποίηση και την αναγνώριση του κόσμου, τι άλλο έχουν να κερδίσουν οι δημοσιογράφοι εκτός από τον νόμιμο μισθό τους;

Εδώ σε θέλω κάβουρα…

Για τις γιορτές φυλετικής προπαγάνδας από ντόπιους και εισαγόμενους τουρκόφωνους ακροδεξιούς ιμπεριαλιστές, γράψαμε σε παλαιότερο άρθρο. Πρόκειται γι αυτές τις εκδηλώσεις στις οποίες, με αφορμή κάποιο θρησκευτικό γεγονός συνωστίζονται όλα τα εθνικιστικά στοιχεία της τουρκόφωνης μερίδας του ντόπιου πληθυσμού και με την υποστήριξη του τούρκου πρόξενου Κομοτηνής …εργάζονται όλοι μαζί για την αγάπη και την ειρήνη στην περιοχή!

Εκεί κάποια “λουλούδια του μπαξέ” δίνουν στα μικρά παιδιά (που ένας Θεός ή Αλάχ ξέρει τι θρησκευτική πλύση εγκεφάλου έχουν υποστεί) να φορούν μπλούζες οι οποίες στο μπροστινό μέρος φέρουν τη σημαία της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης” (τόσο απλά!) ενώ στο πίσω μέρος έχουν τυπωμένο ένα σύνθημα για κάποιον οθωμανό στρατηγό – απελευθερωτή / κατακτητή της Θράκης, τα χρόνια εκείνα.

Μετά από σχετική έρευνα που κάναμε στο διαδίκτυο, βρήκαμε ακόμη έναν …ιδεατό κατακτητή της Θράκης να ποζάρει περήφανος με τη σημαία της “Τουρκικής Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης”. Σαν ένας νέος Λαλά Σαχίν Πασά (Σ.Σ.: ο εν λόγω οθωμανός στρατηγός), καβάλα πάνω στο μηχανοκίνητο άλογό του, έτοιμος να κάνει έφοδο και να υψώσει την πρασινομαύρη σημαία ψηλά!

Δε μπορούμε να φανταστούμε επακριβώς τι μπορεί να κρύβει η σκέψη τέτοιων ανθρώπων που αν και γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε χώρα ελεύθερη και ευρωπαϊκή όπως είναι η Ελλάδα, μοιάζουν σαν με κάποιο τρόπο μαγικό να μη τους έχει αγγίξει στο ελάχιστο η ελληνική Παιδεία και ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, σα να έχουν μόλις διακτινιστεί από τα βάθη της Ανατολής. Το ποιες ιδιαίτερες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες συντέλεσαν σε αυτό το έγκλημα, είναι δουλειά άλλων να το ερευνήσουν.

Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά τι μυαλά φοράνε οι πολιτικάντηδες των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών που εκτός από ρεμούλες, απάτες και κούφια λόγια περί “ισονομία και ισοπολιτεία” δεν έκαναν το παραμικρό ώστε ορισμένες περιοχές της Θράκης να βγουν από τον μεσαίωνα.

Προς το παρόν η Θράκη εξακολουθεί να ζει το όνειρό της με εκθέσεις, life style, καλοκαιρινά μπαράκια και ελπίδα για ανάπτυξη ενώ στα ορεινά της κάποιοι δε χρειάζεται καν να προετοιμάζονται για τίποτα, αφού φαίνεται να είναι απολύτως σίγουροι για το που αυτή η περιοχή ανήκει.

Πηγή: Sahinliler.com

Δείτε επίσης:

http://rodopinews.gr/?p=7860

http://rodopinews.gr/?p=8573

Σχετικά με την “Τουρική Δημοκρατία Δυτικής Θράκης”:

http://ahmetmete.wordpress.com

Ντροπή για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ που έβαλε στο ψυγείο όλα τα αναπτυξιακά σχέδια της προηγούμενης κυβέρνησης για την Θράκη! Το αεροδρόμιο Κομοτηνής, το νέο νοσοκομείο της πόλης επίσης, τo διεθνές εμπορευματικό κέντρο του Ιάσμου! Αλλά κι όχι μόνο. Ποιος δεν θυμάται δακρύζοντας ένα σωρό άλλα τόσο σημαντικά κι ακόμη σημαντικότερα έργα που θα μετέτρεπαν την περιοχή μας σε παράδεισο;

Το Διεθνές Διαστημικό Κέντρο της Οργάνης, το Πυρηνικό Εργοστάσιο στο Φανάρι, το CERN στους Υφαντές, τον πύργο του Αιφελ στην Αίγειρο και το λιμάνι στη Νυμφαία; Ολα αυτά που με οργανωμένες μελέτες και σαφέστατα χρονοδιαγράμματα εξαγγέλθηκαν 48 ώρες πριν τις εκλογές και ήταν έτοιμα να πραγματοποιηθούν μέχρι τα Χριστούγεννα, δημιουργώντας 145.000 νέες θέσεις εργασίας για τους 110.000 Ροδοπίτες και όλες τις φιλενάδες τους από άλλα μέρη της χώρας και του κόσμου;

Ντροπή λοιπόν για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και όλα τα τοπικά “παπαγαλάκια” της που απαξιώνουν το έργο των προηγουμένων κυβερνώντων. Γι αυτό καλά τους κάνουν ορισμένοι εφημεριδο-δημοσιογράφοι και τους κράζουν από τα πρωτοσέλιδά τους με όσο μεγαλύτερα γράμματα μπορούν.

Φτου σας αχάριστοι πασόκοι!

Τι άλλο είστε ικανοί να εγκαινιάσετε, εκτός από μία απλή …Pharmathen;

“To come back του Ευριπίδη” θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της ημερίδας που διοργανώθηκε το βράδυ του Σαββάτου στην Κομοτηνή από την εφημερίδα “Μακεδονία” στα πλαίσια των παράλληλων εκδηλώσεων της έκθεσης “Θράκη 2010″. Ενα “come back” που τα είχε όλα: φώτα, κάμερες, ζωντανή μετάδοση, υπουργούς της κυβέρνησης ως ισότιμους συνομιλητές και προβολή σε όλα τα τοπικά ΜΜΕ. Θα μπορούσε να ζητήσει κανείς περισσότερα;

Ο ίδιος ο Ευριπίδης κινήθηκε σε γενικές γραμμές σε θέματα καταγγελίας του έργου της παρούσας κυβέρνησης και εξύμνηση του έργου της προηγούμενης. Μας είπε ποια έργα είχαν εξαγγελθεί (προεκλογικά;) από την προηγούμενη κυβέρνηση και δεν έγιναν από την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου αλλά και τι (δεν) έγινε αυτούς τους μήνες που το ΠΑΣΟΚ είναι στην εξουσία.

Είναι όντως περίεργο είδος πολιτικού ο Ευριπίδης Στυλιανίδης. Εκεί που οι περισσότεροι τον θεωρούσαν ως “μη φαβορί”, εκείνος συνέχισε με λίγους και καλούς υποστηρικτές και κατάφερε εν τέλει να εκλεγεί. Κι όχι μόνο να εκλεγεί αλλά όταν η Νέα Δημοκρατία ήρθε στην εξουσία, να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα κυβέρνηση σε διάφορες θέσεις. Ακόμη όμως και με τη συντριβή της Νέας Δημοκρατίας τον περασμένο Οκτώβριο, ο Ευριπίδης τοπικά μόνο αποδυναμωμένος δε βγήκε αφού εκλέχτηκε με τρόπο πανηγυρικό, αν και χωρίς εσωτερικό αντίπαλο.

Οσμές σκανδάλων που περιστασιακά τον άγγιξαν, φαίνεται να μην του άφησαν σημάδια αφού για όλους και για όλα είχε μία απάντηση. Κι αν κάποιες κορυφαίες αθηναϊκές εφημερίδες τον έφερναν να είναι …φαβορί για την φυλακή (!) εκείνος δείχνει σε όλους πως ξέρει να ξεφεύγει από όλα αυτά και να συνεχίζει ακάθεκτος. Πως τα καταφέρνει τόσο καλά;

Η μισή Ροδόπη “πίνει νερό στο όνομά του” ενώ η υπόλοιπη μισή δεν ενθουσιάζεται κάθε φορά που τον συναντά μπροστά της. Τι κι αν γράφτηκε πως έχει διορίσει με αδιαφανείς διαδικασίες δημοσιογράφους, εκδότες και συγγενείς τους σε διάφορες υπηρεσίες των οποίων ήταν επικεφαλής ως υπουργός; Ο τοπικός Τύπος (ακόμη και ο …πασοκικός!) στη συντριπτική του πλειοψηφία εξακολουθεί να τον ακολουθεί πιστά σε κάθε του βήμα και να μην αναφέρει κουβέντα για το γεγονός, ακόμη και σήμερα. Τυχαίο γεγονός;

Σε κάθε ευκαιρία και μέσα από επίσημες εκδηλώσεις όπως αυτή του Σαββάτου (που διοργανώθηκε από την εφημερίδα “Μακεδονία” που θεωρείται φίλα προσκείμενη στον Ροδοπίτη πολιτικό) ο Ευριπίδης Στυλιανίδης δηλώνει πως όχι μόνο δεν παραιτείται από την κεντρική πολιτική σκηνή αλλά θα είναι παρών σε κάθε εξέλιξη, είτε εσωκομματικού, είτε εθνικού χαρακτήρα.

Ακόμη και από τις εσωκομματικές διαδικασίες της Νέας Δημοκρατίας τον είδαμε να βγαίνει αλώβητος, ίσως και ενισχυμένος αφού έντεχνα δεν ήταν εναντίον κανενός αλλά και δεν υποστήριξε ανοιχτά κανέναν, οπότε κατάφερε να κρατήσει μία “χρυσή” ουδετερότητα γύρω από το όνομά του.

Τι είδος πολιτικού τελικά είναι ο Ευριπίδης Στυλιανίδης; Από τι υλικό είναι φτιαγμένος; Αδιάβροχος, αλεξίσφαιρος και αδιαπέραστος από κάθε είδους χτύπημα; Μήπως τελικά έχουμε ανάμεσά μας έναν πολιτικό με τρομερές δυνατότητες που θα πρωταγωνιστήσει ξανά στην κεντρική σκηνή; Η μήπως ζούμε τις “τελευταίες ημέρες της Πομπηίας”, μιας “Πομπηίας” φανταχτερής, εντυπωσιακής και λαμπερής μέχρι την τελευταία στιγμή, όπου ένα απρόβλεπτο γεγονός την έθαψε στη στάχτη για αιώνες;

Απαντήσεις ζητούνται κι όσο αυτές δε δίνονται, νέα ερωτηματικά γεννιούνται. Και ο γνωστός Ροδοπίτης πολιτικός, που από το “τίποτα” κατάφερε σε μικρό χρονικό διάστημα να φτάσει στην κορυφή της Ελλάδας, είναι μάλλον ο μόνος που μπορεί να διασαφηνίσει την κατάσταση. Μέχρι τότε, όλα είναι υποθέσεις.

Δείτε τις δηλώσεις του Ευριπίδη Στυλιανίδη στην ημερίδα:

Κατεβάστε το πλήρες ηχητικό με τις δηλώσεις του Ευριπίδη Στυλιανίδη:

http://rodopinews.gr/wp-content/uploads/2010/05/stylianidis.wma

(δεξί κλικ / αποθήκευση ως…)

Τα σύνορα της Τουρκίας προς τη δύση φαίνεται ότι θέλει να “σπρώξει” ο τούρκος πρόξενος Κομοτηνής (ή …Γκιουμουλτζίνας) Μουσταφά Σαρνίτς. Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς τη συμμετοχή του σε εκδηλώσεις δήθεν θρησκευτικού χαρακτήρα, όπου όμως κυριαρχεί συνθηματολογία και ρητορική ακροδεξιού χαρακτήρα και μίσος εναντίον της χώρας που τον φιλοξενεί!

Στην συγκεκριμένη εκδήλωση έλαβαν μέρος πολίτες της Ελλάδας, θρακιώτες μουσουλμάνοι που φαίνεται πως θεωρούν ότι η περιοχή της Θράκης βρίσκεται …υπό κατοχή και μάλλον πρέπει να απελευθερωθεί από την μητέρα πατρίδα Τουρκία. Γι αυτό το λόγο μάλλον έδωσαν στα μικρά παιδιά τους να φορέσουν μπλουζάκια που μπροστά απεικόνιζαν την σημαία της “τουρκικής δημοκρατίας της δυτικής Θράκης” και από πίσω εξυμνούσαν τον οθωμανό στρατηγό Λαλά Σαχίν Πασά, ο οποίος ήταν ένας από αυτούς που συνέβαλαν στην κατάκτηση της δυτικής Θράκης στην εποχή του.

“Ζεμ πρεμιέ” της εκδήλωσης ο ψευδομουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε σε ρόλο θρησκευτικού καθοδηγητή της συγκεκριμένης νεολαίας ο οποίος φυσικά είναι ελεύθερος και “αλωνίζει” τα χωριά της μειονότητας και να δημιουργεί το δικό του “στρατό” πιστών. Σε ρόλο χορηγού επικοινωνίας (!) ο τούρκος πρόξενος Κομοτηνής Μουσταφά Σαρνίτς ο οποίος φυσικά δεν έχει καμία εμπλοκή σε όλα αυτά αλλά μάλλον είναι πολύ πιστός και θρήσκος και παρακολουθεί τις τελετές αυτές από θρησκευτικό ενδιαφέρον.

Σε ρόλο …κομπάρσου ο κρατικός μηχανισμός της Ελλάδας που επιτρέπει Ελληνες και μη πολίτες να παρανομούν και να πολεμούν την κρατική υπόσταση της χώρας ενώ στον πιο βρώμικο ρόλο της όλης ιστορίας η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση που σιωπηρά υποστηρίζει τη δημιουργία συνθηκών γκέτο και στρατοπέδων συγκέντρωσης από ντόπιους και αλλοδαπούς, αρκεί οι …τρόφιμοι αυτών να ψηφίζουν το δικό της κόμμα.

Σιωπή ή συνενοχή

Το αστείον του θέματος βέβαια είναι η σιωπή (που ισοδυναμεί με συνενοχή) τόσο των τοπικών αρχόντων και πολιτικών, όσο και των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων. Ολων αυτών που αραδιάζουν κάθε τόσο προπαγανδιστικές αρλούμπες περί “ελληνοτουρκικής φιλίας” και τρέχουν σα τρελοί να προβάλουν επισκέψεις Τούρκων δημάρχων και επενδυτών.

Ελληνοτουρκική φιλία με ποιους; Θα ήθελαν οι Τούρκοι δημοκρατικοί πολίτες να έχουν τουρκοελληνική φιλία με Ελληνες ακροδεξιούς και χουντικούς ιμπεριαλιστές; Εμείς λοιπόν ιδιαίτερα εδώ στη Θράκη πως και τόσα χρόνια δεν έχουμε απαιτήσει να ξεκαθαρίσει το τοπίο και να έχουμε επαφές μόνο με εκπροσώπους υγιών πολιτικών και κοινωνικών τάξεων της γείτονας χώρας κι όχι με κάθε καρυδιάς ακροδεξιό καρύδι; Κι όποιος μιλάει για ελληνοτουρκική προσέγγιση θεωρείται αυτομάτως ως “προοδευτικός” και “ανοιχτόμυαλος” κι όποιος διαφωνεί θεωρείται “συντηρητικός”;

“Μούγκα στη στρούγκα” λοιπόν από ψηφοθήρες και καθεστωτικούς δημοσιογράφους με προφανή επιδίωξη τα ψηφαλάκια αλλά …και τα ψιχουλάκια από τις επενδύσεις των πασάδων. Εξάλλου όπως και το γνωστό ρητό αναφέρει “από εκεί που δε περνά ο πιο ισχυρός στρατός, περνά με ευκολία ένα καραβάνι γεμάτο με χρυσάφι”.

Περίεργη όμως είναι και η σιωπή των ενεργών δημοκρατικών πολιτών σχετικά με το ζήτημα, αυτών των κοινωνικών ομάδων που κάθε βδομάδα για “ψίλου πήδημα” βγαίνουν στους δρόμους και παραλύουν το κράτος για να διεκδικήσουν το Α ή το Β. Ολοι αυτοί λοιπόν οι δημοκρατικά ευαίσθητοι πολίτες δε φαίνεται να ενοχλούνται από την πολιτισμική γενοκτονία που συμβαίνει δίπλα από το σπίτι τους, προφανώς ίσως επειδή δεν έχει αγγίξει το ίδιο τους το σπίτι. (ακόμη)

Κι αν κάποιοι νομίζουν ότι υπερβάλουμε, ας φανταστούν το σκηνικό, ορισμένων εκατοντάδων πολιτών στην κεντρική πλατεία, με μπλούζες που στην μπροστινή πλευρά να φέρουν το γνωστό έμβλημα με τον φοίνικα και τον φαντάρο και στο πίσω μέρος να γράφουν “Νεολαία του Συνταγματάρχη Γιώργου Παπαδόπουλου” οι οποίοι να φωνάζουν συνθήματα υπέρ της 7ετίας …για να τιμήσουν την Δημοκρατία! Κι όλοι αυτοί να δρουν υπό τις διαταγές ενός απατεώνα δήθεν θρησκευτικού λειτουργού που παριστάνει τον “εκλεγμένο μητροπολίτη” ζητώντας να σεβαστούν το δικαίωμα των παραπάνω στην θρησκευτική ελευθερία. Και οι κρατικές αρχές να πράττουν ακριβώς έτσι!

Κι ας μη βιαστούν κάποιοι αιθεροβάμονες να θέσουν θέμα “αμοιβαιότητας” μεταξύ των δύο κρατών. Το τι κάνουν ορισμένοι τουρκόφωνοι πολίτες εδώ δεν έχει καμία σχέση με την κατάσταση των ελληνόφωνων πολιτών στην Τουρκία. Υπάρχει όμως πολύ σοβαρό θέμα νομιμότητας και αμοιβαιότητας μεταξύ προξενικών αρχών. Θέμα στο οποίο η Τουρκία έχει καταφέρει να εξασφαλίσει μία ιδιότυπη “ασυλία” για τους Τούρκους προξένους από όλες σχεδόν τις ελληνικές κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες.

Ετσι ο εδώ Τούρκος πρόξενος μπορεί να γυρνά μέρα – νύχτα στα …βουνά και στα λαγκάδια της Θράκης κάνοντας αισθητή την παρουσία του στους απλούς μουσουλμάνους, αφήνοντας σαφές υπονοούμενο πως “εμείς είμαστε εδώ”. Κι όχι μόνο αυτό αλλά προωθεί τουρκικές ιμπεριαλιστικές κεμαλικές πολιτικές με γιορτές μίσους και φανατισμού στις οποίες μάλιστα πολλές φορές συμμετέχουν και ντόπιοι (ελληνόφωνοι) δημαρχονομαρχαίοι! Μπορεί όμως ακόμη και ο πιο ευφάνταστος να φανταστεί τον Ελληνα πρόξενο στην Τουρκία να γυρνά συνοικισμούς της Κωνσταντινούπολης προωθώντας τον ελληνικό επεκτατισμό στην Τουρκία; (και να παρέμενε εκεί περισσότερο από 5 δευτερόλεπτα;)

Καλωσήρθατε στην (τουρκική ή όποια άλλη) δημοκρατία (;) της δυτικής Θράκης!

Το δημοσίευμα από το blog “Τουρκικά Νέα”:

http://tourkikanea.wordpress.com

Κάποιοι στη Δ. Θράκη έχουν ¨ξεφύγει¨ λίγο. Την Κυριακή 23-10-2010 έγινε στο τζαμί του μειονοτικού χωριού Εχίνος της Ξάνθης μία τελετή χάτιμ. Πρόκειται για τελετή περάτωσης των μαθημάτων Κορανίου. Παρόντες ήταν ο ψευτομουφτής Ξάνθης και εκλεκτός της Άγκυρας Αχμέτ Μέτε και ο τούρκος πρόξενος Μουσταφά Σάρνιτς. Προσέξτε λοιπόν κάποιες φωτογραφίες από την εκδήλωση και κρίνετε μόνοι σας…

Υπήρχαν πάνω από 15 άτομα που κυκλοφορούσαν με την μπλούζα που βλέπετε. Η μπλούζα αυτή από μπροστά έχει όπως βλέπετε την σημαία της Τουρκικής Δημοκρατίας της ανεξάρτητης Δ. Θράκης !!! Στην επόμενη φωτογραφία βλέπετε την πίσω μεριά αυτής της μπλούζας με την φράση ¨Νεολαία του Λαλά Σαχίν Πασά¨. Ο Λαλά Σαχίν Πασάς ήταν ένας από τους Οθωμανούς στρατηγούς που συνέβαλαν στην κατάκτηση της Δ. Θράκης…

Οι τελετάρχες της εκδήλωσης ψευδομουφτής Ξάνθης και Τούρκος πρόξενος Σάρνιτς. Κύριε Παπανδρέου μην ανησυχείς. Αφού το ΠΑΣΟΚ στην Ξάνθη παίρνει ψηλά ποσοστά στην μειονότητα, όλα τα άλλα είναι λεπτομέρειες. Συνέχισε με το κανό σου….

Καλώς να ορίσετε αγαπητέ πρωθυπουργέ της Ελλάδος στην ακριτική Θράκη. Εμείς σε αντίθεση με άλλους, δε θα σας απευθύνουμε “συμβουλές” και “επισημασεις” για το τι θα κάνετε ή για το τι θα θέλαμε να κάνετε.

Τα κουφάρια της Βιομηχανικής Περιοχής τα ξέρετε, είναι άλλωστε γνωστά σε όλους. Την ανεργία επίσης. Την υπανάπτυξη, τα μισοπεθαμένα όσο και μεγαλεπήβολα έργα τύπου Αγωγού, τα προβλήματα του Πανεπιστημίου, της αγροτιάς, των επαγγελματιών, της απογοητευμένης νέας γενιάς και σα να μην έφταναν όλα αυτά κι άλλα περισσότερα, τις έκνομες δραστηριότητες συνοδοιπόρων του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής που προσπαθούν να αποτελειώσουν την περιοχή με την αναμόχλευση φυλετικού μίσους μεταξύ κοινωνικών ομάδων. Ολα αυτά είναι γνωστά και χιλιοειπωμένα, ως καθημερινή πραγματικότητα στη Ροδόπη.

Κανείς λογικός άνθρωπος δε θα περίμενε η έλευση ενός επισήμου, ακόμη και του ίδιου του πρωθυπουργού της χώρας να λύσει προβλήματα σε μια στιγμή, με κάποιο “μαγικό ραβδί”. Κι όσοι τώρα θυμούνται να ζητήσουν αυτά που δε τολμούσαν να εκφράσουν πριν λίγο καιρό, μάλλον ζούνε σε άλλη περιοχή. Ωστόσο υπάρχει κάτι που μπορείτε να κάνετε αγαπητέ πρωθυπουργέ της Ελλάδος. Και είναι εύκολο και ανέξοδο.

• Μπορείτε να μας υποδείξετε (εφ όσον τους γνωρίζετε) ποιοι είναι αυτοί που τόσα χρόνια μιλούσαν για “ανάπτυξη της Θράκης” και όταν τα φώτα έσβηναν ορμούσαν σα τα τρωκτικά επάνω στο δημόσιο χρήμα από τις πολλές θέσεις και τις διασυνδέσεις με “ισχυρούς” που διέθεταν;
• Μπορείτε να κινήσετε διαδικασίες ώστε να μάθει ο τοπικός πληθυσμός ποιοι πολίτες, πολιτικοί και δημοσιογράφοι παρίσταναν και παριστάνουν ακόμη τους “τιμητές των πάντων” ενώ ταυτόχρονα έχουν γεμίσει τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς από άφθονο (δικό μας) χρήμα, το αντίτιμο για την “ευαισθησία” και τον “πατριωτισμό” τους;
• Μπορείτε να κινήσετε διαδικασίες ώστε η κυβέρνηση να μας απαλλάξει από αυτή την κοινωνική μάστιγα ώστε ο πολίτης να νοιώθει πως τον πρώτο λόγο έχει η κυβέρνησή του κι όχι αυτοί που ποντάρουν στην αποτυχία του κυβερνητικού σχεδιασμού, ώστε στη συνέχεια να εμφανιστούν (πάλι) ως πιθανοί σωτήρες;

Θα τους συναντήσετε μπροστά σας, έχουν φάτσες συμπαθητικές κι αναγνωρίσιμες και λόγο κολακευτικό. Θα προσπαθήσουν να κάνουν όσο καλύτερα μπορούν τη δουλειά τους. Θα χαμογελούν, θα κάνουν χειραψίες, θα βγάζουν φωτογραφίες, θα ποζάρουν σε φωτογραφίες. Θα βρίσκονται παντού, ανάμεσα σε όλους τους άλλους.

Ο τόπος δεν κινδυνεύει από τα κουφάρια της Βιομηχανικής Περιοχής, την ανεργία και τους ανέργους, τα έργα που ματαιώνονται. Αυτά υπήρχαν πάντα και θα υπάρχουν μάλλον για πάντα. Ούτε από τυχόν κι από κάποια λάθη της εκάστοτε κυβέρνησης. Ο λαός καταλαβαίνει.

Ο τόπος έφτασε στην σημερινή κατάσταση από το καρκίνωμα της διαφθοράς ορισμένων (πολιτών, πολιτικών και δημοσιογράφων) και το αίσθημα απαξίωσης που δημιουργεί όλη αυτή η κατάσταση στον υγιή πολίτη μετατρέποντάς τον σε αδιάφορο. Κι όσο η ατιμωρησία εξακολουθεί να είναι παράδοση, το φαινόμενο θα μεγαλώνει.

Μπορούμε αγαπητέ μας πρωθυπουργέ να ελπίζουμε σε μία αχτίδα αλλαγής σε όλη αυτή την κατάσταση; Μπορούμε να ελπίζουμε πως στο εξής οι απαράδεκτοι του παρελθόντος δε θα γίνονται τιμητές και ισότιμοι συνομιλητές στο παρόν και στο μέλλον; Αν δεν υπάρχει η δύναμη ώστε να καταδικαστούν με κάθε τρόπο, τουλάχιστο ο τόπος να απαλλάσσεται από αυτούς;

Δε μιλάμε για όλους. Μιλάμε για αυτούς που όλοι ξέρουμε. Τα ονόματά τους είναι γνωστά ακόμη και στον πλέον ανυποψίαστο. Θα μας κάνει κάποιος τη χάρη να μας απαλλάξει από την (πολιτική και δημόσια) παρουσία τους;

Πρωθυπουργέ μας, καλώς να ορίσεις στην Κομοτηνή.

Μετά την (σκόπιμη) απαξίωση των υποδομών του Ελληνικού Δημοσίου (τις οποίες ωστόσο εξακολουθεί να πληρώνει ο ελληνικός λαός, ο οποίος δεν είναι συναισθηματικά έτοιμος να τις αποχωριστεί) έρχεται η ιδιωτική πρωτοβουλία να “καλύψει” το κενό.

Ζήτημα χρόνου λοιπόν ήταν σε ένα καθεστώς ελεύθερης αγοράς να υπάρξει εισροή ξένων επενδύσεων στη χώρα (κάτι για το οποίο εύχονται όλοι, ειδικά εν καιρώ κρίσης). Οταν όμως οι οικονομικές επενδύσεις γίνονται όχι για οικονομικούς καθαρά σκοπούς αλλά από πίσω κρύβονται και πολιτικά συμφέροντα, τότε δικαίως ορισμένοι προβληματίζονται.

Το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας “Ελεύθερη Ωρα” αναφέρεται στο χώρο της Υγείας στη Θράκη και ειδικότερα στο ενδεχόμενο δημιουργίας ιδιωτικών επιχειρήσεων στον τομέα αυτό από τουρκικά κεφάλαια. Με τίτλο “τουρκικό νυστέρι στη Θράκη” δίνεται πολύ εύστοχα η εικόνα απαξίωσης της δημόσιας υγείας εδώ και χρόνια, ώστε η νέα αυτή εξέλιξη να μοιάζει σε πολλούς ως …λύτρωση!

Φυσικά το ζήτημα δεν είναι αν η εταιρεία που θα παρέχει σωστές υπηρεσίες είναι τούρκικη, ελληνική ή βραζιλιάνικη. Το ζήτημα για τον ελληνικό λαό θα έπρεπε να είναι η συνεχιζόμενη απώλεια δισεκατομμυρίων ευρώ για υπηρεσίες που τελικά δεν παρέχονται αλλά και η συνεχιζόμενη κοροϊδία, ειδικότερα στην Κομοτηνή, περί “κατασκευής νέου νοσοκομείου”, κάτι το οποίο όλοι γνωρίζουν πως είναι αδύνατο να γίνει αλλά έχουν επενδύσει σε αυτό το σενάριο πολλά, μέχρι και τις πολιτικές τους καριέρες.

Πότε θα σταματήσει η κοροϊδία; Για πόσο ακόμη θα πληρώνουμε άσκοπα εκατομμύρια μόνο και μόνο για μία ταμπέλα; Εχει κανείς το θάρρος και την ειλικρίνεια να πει την αλήθεια και να δώσει τέλος σε αυτή την ιστορία;

Το δημοσίευμα της “Ελεύθερης Ωρας”:

Τουλάχιστο έτσι την παρουσιάζει η καινούρια εβδομαδιαία εφημερίδα “Αποκαλύψεις” η οποία σύμφωνα με το δικτυακό τόπο Zougla.gr δημοσιεύει κατάλογο με ονόματα συγχωριανών και συγγενών όπως λέει της υπουργού οι οποίοι διορίστηκαν στο δημόσιο μετεκλογικά και αφού η ίδια ανέλαβε το πόστο της.

Τα ίδια φυσικά είχαν καταγγελθεί και πριν λίγο καιρό από την εφημερίδα Veto όταν δημοσιεύθηκε ρεπορτάζ για “περίεργους” διορισμούς Ροδοπιτών παραγόντων, δημοσιογράφων, εκδοτών, συγγενών τους και απλών πολιτών σε υπηρεσίες υπό τα υπουργεία τα οποία ο Ευριπίδης Στυλιανίδης διοικούσε.

Τότε παρόλο το θόρυβο που δημιουργήθηκε τοπικά από πολύ λίγα ΜΜΕ στην Κομοτηνή (όλα τα υπόλοιπα τηρούν σιγή ιχθύος ακόμη και σήμερα!) και παρόλη τη δημόσια κριτική που υπέστη ο ίδιος από πολύ λίγα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας (και εδώ τα περισσότερα στελέχη τήρησαν επίσης σιγή ιχθύος) ο Ροδοπίτης πρώην υπουργός, ενώ αρχικά επέλεξε τον δρόμο της σιωπής, στη συνέχεια επέλεξε να κάνει …έναν περίπατο στα παραδοσιακά σοκάκια της πόλης με γνωστή αρχισυντάκτρια καθημερινής εφημερίδας στην οποία συνέχεια δίνει συνεντεύξεις, ώστε στο δημοσίευμα της επόμενης ημέρας να αναφέρει πως ότι έκανε, το έκανε για τη Ροδόπη.

Στην περίπτωση όμως της Θεοδώρας Τζάκρη το παιχνίδι φαίνεται να φτάνει στα άκρα αφού σύμφωνα με ανακοίνωση της υπουργού η ίδια καταρρίπτει τις κατηγορίες και καταφεύγει στη δικαιοσύνη μέσω των δικηγόρων της εναντίον της εφημερίδας. Πιο χαλαρός και σίγουρος για τον εαυτό του και το έργο του λοιπόν ο δικός μας Ευριπίδης, στην τσίτα η Θεοδώρα Τζάκρη. Γιατί τέτοιο άγχος;

Οπως και να έχει όμως η συνέχεια της ιστορίας, το θέμα είναι πως με κάποιο μαγικό τρόπο, ξεχασμένες από θεό και ανθρώπους περιοχές και πληθυσμοί όπως η Ροδόπη και η Πέλλα αντίστοιχα, για δεκαετίες αντιμετωπίζουν την αδιαφορία χαρτογιακάδων και πολιτικάντηδων που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε αυτές αλλά που (και) με τη δική μας ψήφο κυβερνούν εδώ και δεκαετίες το “κράτος των Αθηνών”.

Κι όταν έρχονται σε θέσεις – κλειδιά άνθρωποι από την Επαρχία και επιχειρούν (για λόγους τοπικιστικούς ή απλά ψηφοθηρικούς και πολιτικάντικους) να “διορθώσουν” την κατάσταση, έστω και με αυτό τον απαράδεκτο τρόπο δέχονται επιλεκτικά την κριτική ορισμένων ΜΜΕ για κάτι το οποίο δυστυχώς σε βαλκανικούς λαούς αφρικανικού πολιτισμικού επιπέδου είναι κάτι το συνηθισμένο: το ρουσφέτι.

Κι αν άνθρωποι νέοι και με προσόντα, όπως είναι ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και η Θεοδώρα Τζάκρη έχουν με κάποιο τρόπο κάνει “ρουσφέτια” για να διορίσουν την εκλογική τους πελατεία ή τους ψευτοδημοσιογράφους και λαμογιο-εκδότες προπαγανδιστές τους στο Ελληνικό Δημόσιο, να γίνει έρευνα, να αποδοθούν ευθύνες και οι ίδιοι να τιμωρηθούν.

Ομως δίπλα τους ο ελληνικός λαός θα ήθελε να δει πρώτα αυτούς που εδώ και δεκαετίες έκαναν αυτά τα πράγματα και όχι μόνο κανείς τους δεν τιμωρήθηκε (ούτε καν κατηγορήθηκε!) αλλά ζουν και βασιλεύουν άλλοι ακόμη εν ενεργεία πολιτικοί κι άλλοι με κάποια “τιμητική αποστρατία”. Πρώτα εκεί θα πρέπει να στραφούν ορισμένοι. Εκτός κι αν οι “κακοί επαρχιώτες” υπουργοί με την κάθοδό τους στην Αθήνα χάλασαν τη δουλειά κάποιων άλλων που ήθελαν να κάνουν τα ίδια (αυτά για τα οποία κατηγορούνται Στυλιανίδης και Τζάκρη) και απλά δε πρόλαβαν…

Το σχετικό δημοσίευμα:

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=137757&cid=6

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=137812&cid=6

Δικαιολογημένα έλαμπε σήμερα λίγο περισσότερο από το συνηθισμένο η πρόεδρος της δημοτικής επιχείρησης “Ορφέας” Ελπινίκη Μουστάκα, κατά την παρουσία της στην τελετή έναρξης των “Ελευθερίων 2010″. Κι αυτό όχι άδικα αφού ήταν από τους βασικούς εμπνευστές μιας ιδέας πρωτότυπης όσο και εντυπωσιακής, η οποία μάλλον θα μείνει στην ιστορία της πόλης.

Αξιοποιώντας ιστορικές πηγές και ανθρώπους – γνώστες του αντικειμένου, διοργανώθηκε η πιστή αναπαράσταση της εισόδου του ελληνικού στρατού στην πόλη κατά την απελευθέρωσή της. Μάλιστα, παρόλο το εντυπωσιακό του πράγματος τα φετινά έξοδα για τα “Ελευθέρια” συρρικνώθηκαν στο ποσό των 10.000 ευρώ, σε αντίθεση με άλλες χρονιές που χωρίς τέτοιου είδους θεάματα ήταν υπερδεκαπλάσια. Είναι λοιπόν να μη χαίρεται τόσο η πρόεδρος της “Ορφέας” και ταυτόχρονα πρόεδρος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας, όσο και η υπόλοιπη δημοτική αρχή του Δημήτρη Κοτσάκη;

Αν μη τι άλλο, η σημερινή ημέρα τους έδωσε πολλούς πόντους.

Στη φωτογραφία, οι στρατιώτες κατά την είσοδό τους στην πόλη και στο βάθος ο δήμαρχος Δημήτρης Κοτσάκης με την πρόεδρο της “Ορφέας” Ελπινίκη Μουστάκα. Πιο δίπλα εκτός πλάνου ο πρώην υπουργός Ευριπίδης Στυλιανίδης και ο αντιδήμαρχος καθαριότητας και περιβάλλοντος Γιάννης Μουρτίδης.

Τις καλύτερες εντυπώσεις δημιούργησε η έναρξη των φετινών “Ελευθερίων” στην πόλη της Κομοτηνής με την πιστή αναπαράσταση της εισόδου του στρατού στην πόλη, ως θεατρικό δρώμενο. Μία διοργάνωση η οποία θα ήταν αδύνατο να διοργανωθεί χωρίς την προσφορά τόσων εθελοντών αλλά και του Ιππικού Ομίλου Κομοτηνής, όπως και πολλών συλλόγων αλλά και ιδιωτών – συλλεκτών ιστορικών στοιχείων.

Για όλους αυτούς τους ανθρώπους αξίζει να γίνει ιδιαίτερη αναφορά, ίσως σε κάποια μελλοντική εκδήλωση του Δήμου Κομοτηνής ώστε να τιμηθούν για την συμμετοχή τους σε αυτή την πρώτη αλλά ελπίζουμε όχι τελευταία εκδήλωση του είδους.

Καλό θα ήταν μάλιστα οι επόμενες δημοτικές αρχές, όποιες κι αν είναι να συνεχίσουν το πολιτιστικό αυτό δρώμενο με εμπλουτισμό κι από άλλες πηγές, ώστε να γίνεται κάθε χρόνο αφορμή όχι μόνο εορτασμού αλλά και πόλος έλξης επισκεπτών στην πόλη.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ “ΣΚΟΥΠΑ” ΜΕΤ΄ ΕΜΠΟΔΙΩΝ!

Πρώτη φορά μετά από τόσα χρόνια έγινε τέτοια συντονισμένη ενέργεια από την Υπηρεσία Καθαριότητας και την Αντιδημαρχία Καθαριότητας και Περιβάλλοντος για να καθαριστούν δρόμοι και πεζοδρόμια της πόλης. Και μάλιστα σε ένα κεντρικό σημείο, όπου λόγω των έργων που έγιναν στο προηγούμενο διάστημα οι κάτοικοι ταλαιπωρούνταν για πολύ καιρό από τα χώματα και τη σκόνη.

Και ποια ήταν η αντίδραση ορισμένων; Απλά, να αμελήσουν να μετακινήσουν τα οχήματά τους από το δρόμο με αποτέλεσμα τα μεγάλα μηχανήματα καθαριότητας του Δήμου να μη μπορούν να πλησιάσουν τις άκρες του πεζοδρομίου για να κάνουν τη δουλειά τους, κάνοντας μανούβρες όπου μπορούν!

Αλλοι μάλιστα θυμήθηκαν εκείνη ακριβώς τη στιγμή για να περάσουν από το σημείο με το Ι.Χ. τους κάνοντας οι ίδιοι μανούβρες ανάμεσα σε φορτηγά του Δήμου ενώ κάποιοι άλλοι περνούσαν ακόμη και με τα μηχανάκια τους, θέτοντας σε κίνδυνο τη σωματική τους ακεραιότητα και αποδεικνύοντας πόσο …βαλκάνιος λαός είμαστε!

Τέλος καλό όμως όλα καλά για την παρθενική αυτή εμφάνιση των συνεργείων της Υπηρεσίας Καθαριότητας στην πόλη, η οποία όπως μάθαμε από τον ίδιο τον αντιδήμαρχο Καθαριότητας και Περιβάλλοντος Γιάννη Μουρτίδη θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες σε σημεία σε όλη την πόλη ενώ θα καθιερωθεί ως ενέργεια ώστε κάθε μήνα ή και 2 φορές το μήνα το καλοκαίρι, τα συνεργεία να κάνουν ανάλογες “επιδρομές” καθαριότητας στους δρόμους της πόλης. Και με συντονισμένες ενέργειες όπως το πλύσιμο των κάδων σκουπιδιών κάθε λίγες ημέρες, να μπορέσουμε να αναπνεύσουμε λίγο αέρα στην Κομοτηνή…

Απορίας άξιος είναι ο τρόπος με τον οποίον ορισμένα ΜΜΕ κάθε φορά παρουσιάζουν μία “είδηση” από το πουθενά, στηριζόμενα μόνο σε φημολογίες, κουτσομπολιά ή πολλές φορές και σκοπιμότητες οι οποίες βολεύουν τον Α ή τον Β.

Με τον ίδιο τρόπο είδαμε τις τελευταίες ημέρες κεντρικό δημοσίευμα σε τοπική εφημερίδα, σύμφωνα με το οποίο ο τοπικός μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Δαμασκηνός έχει επικοινωνήσει τηλεφωνικά με κυβερνητικά στελέχη, στην ουσία (σύμφωνα με το δημοσίευμα) για να εκβιάσει τη μη ανακοίνωση της τοποθέτησης της Σιμπέλ Μουσταφά Ογλού στη θέση του διοικητή στο νοσοκομείο Κομοτηνής! Η “είδηση” αυτή (η οποία αναφέρεται πως βασίζεται σε “φήμες”) έγινε και πρωτοσέλιδο θέμα, παρουσιάζοντας την εικόνα ενός μεσαιωνικού χριστιανού εξουσιαστή που προσπαθεί να σπείρει το μίσος και το θρησκευτικό φανατισμό στην περιοχή της Θράκης!

Σε επικοινωνία που είχε το Rodopi News με συνεργάτες του τοπικού μητροπολίτη, μας αναφέρθηκε πως η εικόνα είναι πολύ διαφορετική από αυτή που προβάλει το συγκεκριμένο δημοσίευμα. Συγκεκριμένα μας ανέφεραν πως ασχέτως με την προτίμηση ή μη προτίμηση της επίσημης χριστιανικής εκκλησίας προς το συγκεκριμένο άτομο για τη συγκεκριμένη θέση, ο μητροπολίτης ουδέποτε έχει τοποθετηθεί επισήμως και δημοσίως για το θέμα και οποιεσδήποτε φημολογίες εκφράζουν μόνο αυτούς που τις λένε και τις αναπαράγουν.

Απορία ωστόσο δημιουργεί το γεγονός πως η συγκεκριμένη εφημερίδα έδωσε τόση υπερβολική προβολή στο θέμα του δήθεν εκβιασμού του Δαμασκηνού προς την κυβέρνηση για το θέμα της Σιμπέλ, ενώ δεν αναφέρθηκε (απ΄ όσο έχουμε δει) μάλλον καθόλου στο θέμα της εσωκομματικής φαγωμάρας και χαλασμού στο τοπικό ΠΑΣΟΚ για το ίδιο ζήτημα!

Γιατί όπως όλοι γνωρίζουν, τα μισά στελέχη του τοπικού ΠΑΣΟΚ σήκωσαν “μπαϊράκι” μόλις άκουσαν το όνομα της Σιμπέλ Μουσταφά Ογλού (η οποία είναι ως γνωστόν προτίμηση του Γιώργου Πεταλωτή) δηλώνοντας με κάθε ευκαιρία πως “αυτό δε θα περάσει”, “θα γίνει ξεσηκωμός” κι άλλα τέτοια, ενδεικτικά του κλίματος που επικρατεί μεταξύ του λεγόμενου “παλιού ΠΑΣΟΚ” (ή κατά άλλους “στυλιανιδικού ΠΑΣΟΚ”) και των νέων και σύγχρονων στελεχών που αγαπούν και στηρίζουν τον Γιώργο Πεταλωτή.

Για όλα αυτά όμως, η γνωστή εφημερίδα που τα ξέρει όλα δεν ανέφερε τίποτα, προφανώς για να μη δυσαρεστήσει πρόσωπα και μηχανισμούς. Για τον μητροπολίτη όμως, η τρίχα έγινε “τριχιά” αφού ο ίδιος ο Δαμασκηνός είναι πρόσωπο με μεγάλες αντιπάθειες από όσους θέλουν να έχουν λόγο στα εσωτερικά της μητρόπολης. Γι αυτό και τόσα πολλά χτυπήματα εναντίον του με κάθε ευκαιρία από ΜΜΕ, θρησκευτικούς και μη συλλόγους και ανερχόμενους αστέρες των παραπάνω χώρων…

Κάποιοι φαίνεται πως ζούνε ακόμη στον παλιό καλό καιρό του Τζέημς Μποντ και του …μυστικού πράκτορα “Θου Βού Μηδέν – Μηδέν – Μηδέν” και νομίζουν πως τα μυστικά μίας χώρας είναι παιχνίδι κάποιων αστείων τύπων που παριστάνουν τους πράκτορες και …σώζουν την ανθρωπότητα σε κάποια βιντεοταινία εποχής!

Πως αλλιώς να εξηγήσουμε τη μυστικοπάθεια με την οποία μας ζητήθηκε να αντιμετωπίσουμε την επίσκεψή μας σε στρατόπεδο της περιοχής των Σαπών Ροδόπης, για κάλυψη των δραστηριοτήτων του Γιώργου Πεταλωτή; Και μάλιστα όταν αυτή εκφράζεται από τα πλέον αρμόδια και επίσημα χείλη!

Μας ζητήθηκε λοιπόν να μην αναφέρουμε πουθενά την “ευαίσθητη” πληροφορία πως το στρατόπεδο το οποίο επισκεφθήκαμε ήταν ένα κέντρο εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων κι αυτό για να μη γίνει γνωστή η πληροφορία στην …Τουρκία και προκληθούν αντιδράσεις!

Σεβαστήκαμε λοιπόν ως ΜΜΕ την επιθυμία των αρμοδίων (παρόλο που θεωρήσαμε πως ήταν από υπερβολική έως αστεία) και δε μεταδώσαμε κάτι το οποίο θα εξέθετε τους ίδιους και τις υπηρεσίες τους. Είμαστε το πρώτο Μέσο που μετέδωσε την είδηση και πιστεύουμε πως την μεταχειριστήκαμε όπως μας ζητήθηκε, στα πλαίσια πάντα της δημοσιογραφικής δεοντολογίας. Και περιμέναμε πως όλοι θα έκαναν το ίδιο και θα αντιμετώπιζαν με ανάλογο τρόπο την ευαίσθητη αυτή …εθνικής σημασίας πληροφορία, έτσι ώστε …να μην εκτεθεί η Πατρίδα στους “εχθρούς” Τούρκους!

Ελα όμως που φαίνεται πως δεν έχουμε καταλάβει πως ζούμε στο Ελλαδιστάν…

• Το ίδιο βράδυ λοιπόν σε δελτίο ειδήσεων τοπικού καναλιού μαθαίνουμε πως ο Γιώργος Πεταλωτής συνάντησε τον Φράγκο Φραγκούλη σε “φυλάκιο” ειδικών δυνάμεων!
• Την άλλη μέρα πληροφορούμαστε από τοπική καθημερινή εφημερίδα πως τα γεγονότα έλαβαν χώρα όχι σε κάποιο απλό στρατόπεδο αλλά σε “προκεχωρημένο κέντρο εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων” στη Νέα Σάντα Ροδόπης! Μάλιστα είδαμε και δημοσιευμένες φωτογραφίες από το ελικόπτερο που μετέφερε τον Αρχηγό ΓΕΣ Φράγκο Φραγκούλη καθώς και από τις εγκαταστάσεις του στρατοπέδου!
• Ενώ ανατρέχοντας ακόμη και στην ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Γιώργου Πεταλωτή με ημερομηνία 31 Μαρτίου (στάλθηκε δύο φορές – η μία σε ορθή επανάληψη) ανακαλύψαμε πως ακόμη κι εκεί αναφέρεται πως πρόκειται για “προκεχωρημένο κέντρο εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων”!

Αναρωτιόμαστε λοιπόν:

• Τι στο καλό “μυστικό στρατόπεδο” είναι αυτό στο οποίο γίνονται δεξιώσεις και καλούνται …δημοσιογράφοι;
• Με ποια επιστημονική και αλάνθαστη μέθοδο ελέγχθηκε αν αυτοί οι δημοσιογράφοι είναι “καθαροί” ως προς τις προθέσεις τους ή αν λαμβάνουν κανένα …χαρτζιλίκι από προξενείο γνωστής γειτονικής χώρας;
• Με ποιο τρόπο έγινε ο έλεγχος των κινήσεων των δημοσιογράφων, φωτογράφων, χειριστών κάμερας κ.ο.κ. κατά την είσοδο και κατά τη διάρκεια παραμονής τους εντός του στρατοπέδου;
• Με ποιο τρόπο ελέγχθηκαν τα οχήματά τους με τα οποία εισήλθαν εντός του στρατοπέδου; Εμείς πάντως μπήκαμε μέσα “χύμα”, ακολουθώντας το αυτοκίνητο του υπουργού γιατί δε γνωρίζαμε το δρόμο. Αλλοι όμως δημοσιογράφοι ήταν εκεί, ήδη με τα οχήματά τους παρκαρισμένα μέσα στο στρατόπεδο και περίμεναν με τις κάμερες και τις φωτογραφικές σε θέση “μάχης”.
• Πως είναι δυνατόν σε ένα “μυστικό” στρατόπεδο ειδικών δυνάμεων να μπορεί ένας δημοσιογράφος να αποθανατίζει όλες τις εγκαταστάσεις, τα μηχανοκίνητα οχήματα κλπ και να μην ενοχλείται από κανέναν;
• Γιατί να μη μάθει η Τουρκία πως στην περιοχή λειτουργεί κέντρο εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων, όταν η περιοχή της Ανατολικής Θράκης είναι γεμάτη με κέντρα εκπαίδευσης του τουρκικού στρατού, ίσως και με αντίστοιχα κέντρα εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων; Κρυφά τα έχουμε; Και τι είδους κυρίαρχο κράτος – καρικατούρα είμαστε όταν φοβόμαστε να μη θυμώσει ο γείτονας;
• Κι αφού ένα κέντρο εκπαίδευσης ειδικών δυνάμεων πρέπει να παραμένει “κρυφό” αιωνίως, ποιος πανέξυπνος εγκέφαλος σκέφτηκε αυτό να γίνει δίπλα στην κεντρική πλατεία ενός από τα πιο γνωστά χωριά της περιοχής;
• Ολα τα παραπάνω παραπέμπουν σε σοβαρούς ανθρώπους ή σε κόμιξ;

Τέλος να αναφέρουμε για άλλη μια φορά τη θέση μας σε τέτοιου είδους μεσαιωνικές απόψεις περί μυστικότητας και …πατριωτισμού. Την εποχή της τεχνολογίας και της ελεύθερης πληροφορίας όπου όλα είναι διαθέσιμα σε κάθε χρήστη του διαδικτύου με ένα πάτημα του πλήκτρου και ενώ στην περιοχή μας σύμφωνα με δημοσιεύματα δρουν χιλιάδες έμμισθοι πράκτορες του πολυδάπανου και δραστήριου τουρκικού προξενείου, είναι τουλάχιστο παιδαριώδες να πιστεύει κάποιος πως ένα ολόκληρο στρατόπεδο, το οποίο μάλιστα βρίσκεται δίπλα στην πλατεία χωριού της περιοχής θα μείνει μυστικό!

Πόσο μάλιστα όταν σε κάποια δεξίωση καλούνται και όλοι οι τοπικοί δημοσιογράφοι, στους οποίους ανακοινώνεται πως θα επισκεφθούν το συγκεκριμένο στρατόπεδο, με τον ακριβή τίτλο του! Είναι καιρός κάποιες αρτηριοσκληρωτικές απόψεις περί διαφύλαξης των …ιερών και οσίων της φυλής να μπούνε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, έτσι ώστε ο ελληνικός λαός κάποια στιγμή να ακολουθήσει την πορεία άλλων, σύγχρονων λαών που προχώρησαν στο δρόμο της ανάπτυξης της χώρας τους, απαλλαγμένοι από ουφοεθνικοπατριωτικές φαντασιώσεις που παραπέμπουν σε καθαρή προγονοπληξία και τίποτε περισσότερο.

Υπάρχουν προφανώς κι άλλοι τρόποι να διαφυλάξει και να διαχειριστεί κανείς τα μυστικά και τα συμφέροντα της πατρίδας από το να παίζει σε κωμωδία με παιδαριώδεις απαγορεύσεις τις οποίες στην ουσία όπως αποδεικνύεται δεν είναι σε θέση ούτε να επιβάλει, ούτε να ελέγξει ως προς την τήρησή τους.

Ας σοβαρευτούμε λοιπόν, στρατιωτικοί, πολιτικοί και πολίτες κι ας ψάξουμε τρόπους να φτάσουμε τη δημιουργικότητα και την περηφάνια των Ελλήνων ψηλά, αντί να φυλακίζουμε κάθε ελεύθερη και δημιουργική σκέψη πίσω από κάποια παιδαριώδη και αστεία απαγόρευση - άλλοθι για να κρύψουμε την ανικανότητα και την ανεπάρκεια ορισμένων δημοσίων καρεκλοκένταυρων.

Τα στρατόπεδα και ο ελληνικός στρατός δε κινδυνεύουν από μία φωτογραφία ενός δημοσιογράφου ή πολίτη αλλά από τους εκατοντάδες χιλιάδες λουφαδόρους και κοπανατζήδες οι οποίοι εξυπηρετούνται από τα ίδια πολιτικά και στρατιωτικά γραφεία, τα οποία σε όλους εμάς τους υπόλοιπους ξέρουν να επιβάλουν μόνο “απαγορεύσεις” για να μας πείσουν πως κάποιοι είναι δήθεν “πατριώτες”. Ας λύσουν λοιπόν κάποιοι το πρόβλημα της διαφθοράς στο δημόσιο τομέα, της κοπάνας και της μίζας και του οθωμανικού ρουσφετιού και στο στρατό και μετά ας ψάξουμε να βρούμε ποια φωτογραφία έκανε ζημιά σε τι.

RN

Σε βασική αιτία διαφωνίας μεταξύ πολιτών και αρχών έχει εξελιχθεί το θέμα του δικαιώματος επίσκεψης προς τους κρατούμενους λαθρομετανάστες της Βέννας και κάθε ανάλογου κέντρου κράτησης μεταναστών.

Οι μεν πολίτες και κινήσεις πολιτών υποστηρίζουν κάθε φορά πως επιθυμούν να επισκέπτονται τους κρατούμενους αφενός για να διαπιστώνουν τις συνθήκες κράτησής τους κι αφετέρου για να τους παρέχουν είδη πρώτης ανάγκης και υποτυπώδεις νομικές και ιατρικές υπηρεσίες.

Από την άλλη όμως οι αρχές, όπως και στην περίπτωση της Κυριακής 21 Μαρτίου 2010 αρνούνται σε ενδιαφερόμενους πολίτες το δικαίωμα να επισκεφθούν τους κρατούμενους, άγνωστο για ποιους λόγους. Τα ερωτήματα λοιπόν που δημιουργούνται είναι τα εξής:

• Εφ΄όσον κάποιος είναι κρατούμενος, γιατί δεν έχει το δικαίωμα να δέχεται επισκέψεις από οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο; Κρατούμενοι σε όλες τις φυλακές του κόσμου, για μικρές παραβάσεις ή και για εγκλήματα έχουν το δικαίωμα να δέχονται επισκέψεις. Οι κρατούμενοι των κέντρων κράτησης λαθρομεταναστών, που μάλιστα δεν έχουν διαπράξει κάποιο έγκλημα πλην αυτού της διέλευσης των συνόρων γιατί όχι;
• Οπως η ίδια η Αστυνομία δήλωσε κατά την επίσκεψη στη Βέννα της Ηρώς Διώτη πριν λίγο καιρό, οι πόροι για την φροντίδα των κρατουμένων είναι λίγοι. Οπότε γιατί δε μπορεί ο καθένας ελεύθερα να προσφέρει ότι έχει ευχαρίστηση στους κρατούμενους όπως τρόφιμα, ρούχα κλπ;
• Εφόσον οι άνθρωποι αυτοί κρατούνται και το κράτος δεν είναι δυνατόν (και δεν είναι υποχρεωμένο) να τους παρέχει ολοκληρωμένη νομική και ιατρική κάλυψη, γιατί δεν αφήνει αυτό να το κάνουν εθελοντές ιατροί και δικηγόροι;
• Γιατί μεταξύ αρχών και κινήσεων πολιτών κυριαρχεί αυτή η καχυποψία και δεν υπάρχει κάποια συνεννόηση και συνεργασία, για το καλό των κρατουμένων αφού όπως όλοι δηλώνουν αυτό θέλουν;

Καλό είναι λοιπόν οι άμεσα υπεύθυνοι να καθίσουν σε ένα τραπέζι διαλόγου με ενδιαφερόμενους πολίτες και κινήσεις πολιτών ώστε να βρεθεί μία φόρμουλα διαχείρισης τέτοιων ζητημάτων. Γιατί ένα θέμα που αφορά σε ανθρώπινες ψυχές δεν είναι ζήτημα ούτε αστυνομικής επέμβασης και προσαγωγών, ούτε πολιτικής εκμετάλλευσης από συγκεκριμένο κοινοβουλευτικό χώρο. Αφορά κάθε πολίτη αυτής της χώρας και όλοι θα πρέπει να έχουν λόγο, με πρώτη από όλους την τοπική κοινωνία.

Αποκαλυπτική …δημοσιογραφία – φασόν με φήμες, κουτσομπολιά, στοιχεία που στηρίζονται σε “φαρμακερές γλώσσες της κλειστής τοπικής κοινωνίας” (Κωσταλέξι έγινε η Κομοτηνή για τις ανάγκες αυτού του δημοσιεύματος!) και υποτιθέμενες διαδόσεις “αυτών που ξέρουν” φαίνεται πως κάνει η εφημερίδα Veto του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου με πρωταγωνιστή τον γνωστό και προερχόμενο από τις μεσημεριανές και βραδινές κουτσομπολίστικες εκπομπές, συντάκτη Στέφανο Χίο.

Στόχος, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στο ίδιο το δημοσίευμα η στήριξη του Ευριπίδη Στυλιανίδη στην προσπάθειά του να αποσπάσει (γιατί άραγε από τον Γιώργο Πεταλωτή κι όχι από το ίδιο του το κόμμα και γιατί σύμφωνα με τον συντάκτη να την χρειάζεται εφόσον είναι αθώος;) “ανεπίσημη τουλάχιστον στήριξη” στην υπόθεση του σκανδάλου με τις παράνομες άδειες φορτηγών, στην οποία και το όνομα του Ροδοπίτη πρώην υπουργού εμπλέκεται.

Το εν λόγω δημοσίευμα εμπλέκει με τρόπο έντεχνα προβοκατόρικο το όνομα της συζύγου του Γιώργου Πεταλωτή Κλεοπάτρας Στογιανίδου (κόρη του πρώην δημάρχου Κομοτηνής και στελέχους της Ν.Δ. Ανδρέα Στογιανίδη) σε μία ιστορία προσωπικής φιλίας και κομματικής συνεργασίας με τον Ευριπίδη Στυλιανίδη. Ενα δημοσίευμα το οποίο από την αρχή ως το τέλος βασίζεται φημολογίες, υπονοούμενα αλλά και ανακρίβειες!

“Μια… γυναίκα, δύο άντρες!” …καθρεπτάκια και πολύχρωμες χάντρες!

Τι άλλο να σκεφτεί κανείς διαβάζοντας το “αποκαλυπτικό” δημοσίευμα του Στέφανου Χίου το οποίο μεταξύ άλλων ισχυρίζεται πως τόσο ο Γιώργος Πεταλωτής, όσο και ο Ευριπίδης Στυλιανίδης προέρχονται “ισχυρά πολιτικά τζάκια της Κομοτηνής”!

Φυσικά η ευθύνη αυτών των ανυπόστατων φημών βαρύνει τους αξιότιμους πληροφοριοδότες του δημοσιογράφου που στην προσπάθειά τους να “χτυπήσουν” τον Γιώργο Πεταλωτή διαδίδουν τις αερολογίες αυτές σε όλη την Ελλάδα. Η ευθύνη της άκριτης αναδημοσίευσης όμως βαρύνει αποκλειστικά τον δημοσιογράφο ο οποίος δεν φρόντισε να κάνει ούτε το απολύτως αυτονόητο, δηλαδή μία απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο για να βρει πως ούτε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, ούτε και ο Γιώργος Πεταλωτής προέρχονται από “πολιτικά τζάκια” (και μάλιστα …ισχυρά!) αλλά από απλές και καθημερινές οικογένειες της πόλης που μέχρι πρότινος καμία σχέση δεν είχαν με την πολιτική! Προφανώς αυτή είναι και η αιτία που έγιναν και γίνονται δέκτες τέτοιων επιθέσεων παλαιότερα ο Ευριπίδης Στυλιανίδης και τώρα ο Γιώργος Πεταλωτής.

Μόνο η Κλεοπάτρα Στογιανίδου μπορεί κανείς να πει ότι έχει κάποια σχέση με την πολιτική κι αυτή μόνο λόγω του πατέρα της και πρώην δημάρχου Κομοτηνής και της δικής της ενασχόλησης με την ΟΝΝΕΔ πριν πολλά χρόνια και όχι για κανένα άλλο λόγο. Αν κι εφόσον βέβαια η συμμετοχή σε μία κομματική νεολαία και η εκλογή του πατέρα ως δημάρχου μπορεί να αποκαλεστεί “πολιτικό τζάκι”.

Το “δια ταύτα” βεβαίως του ολοσέλιδου αυτού άρθρου έρχεται στην τελευταία παράγραφο, μετά από φήμες …φαρμακερών γλωσσών, πληροφορίες προσωπικού χαρακτήρα από τα χρόνια της νεότητας κάποιων που μάλλον δεν ενδιαφέρουν κανέναν και έπειτα από τόσα χρόνια δεν έχουν πλέον καμία σημασία και διαδόσεις αυτών που ξέρουν. Συγκεκριμένα ο δημοσιογράφος επικαλείται (και πάλι!) κάποιες πληροφορίες για ένα υποτιθέμενο φραστικό επεισόδιο με πρωταγωνιστή τον Ευριπίδη Στυλιανίδη για να αναφέρει:

Το τελευταίο διάστημα ακούγεται και κάτι ακόμα. Οτι ο πρώην υπουργός Μεταφορών ανέμενε μια ανεπίσημη τουλάχιστον στήριξη, στο φάκελο για τις παράνομες εγκρίσεις αδειών κυκλοφορίας των φορτηγών δημοσίας χρήσης, τόσο από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, όσο κι από την “παλιά του φίλη”.

Μια ολόκληρη λοιπόν σελίδα γεμάτη με υποθέσεις, φήμες και υπονοούμενα για την προσωπική ζωή ανθρώπων χωρίς καμία απολύτως τεκμηρίωση για να καταλήξουμε στο ότι ο Ευριπίδης Στυλιανίδης δεν είχε τη στήριξη (!) που περίμενε και μετά …ήρθε το συγκεκριμένο δημοσίευμα.

Απορία επίσης προκαλεί το “φάκελος για παράνομες εγκρίσεις αδειών” το οποίο παλαιότερα στην εφημερίδα Real News ήταν “σκάνδαλο”. Το πως έγινε αυτή η υποβίβαση είναι επίσης κάτι αξιοπρόσεκτο. Τα ερωτήματα λοιπόν που προκύπτουν είναι τα εξής:

• Για ποιο λόγο ο σημερινός κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιώργος Πεταλωτής σύμφωνα με τον συντάκτη του κειμένου Στέφανο Χίο θα έπρεπε να “στηρίξει” τον Ευριπίδη Στυλιανίδη στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει;
• Τι είδους “ανεπίσημη στήριξη” θα μπορούσε να του παρέχει και πως αυτή θα τον βοηθούσε;
• Πόσο σοβαρό μπορεί να θεωρηθεί ένα δημοσίευμα αθηναϊκής εφημερίδας το οποίο όπως δηλώνει βασίζεται ΜΟΝΟ σε φήμες, λόγια που είπε κάποιος κ.ο.κ. χωρίς καμία άλλη τεκμηρίωση;
• Για ποιο λόγο να δοθεί τόση μεγάλη έκταση σε ένα τέτοιο ατεκμηρίωτο δημοσίευμα από τη συγκεκριμένη εφημερίδα, με προβολή τόσο στο πρωτοσέλιδό της, όσο και στην ιστοσελίδα Zougla.gr η οποία είναι από τις πρώτες ηλεκτρονικές εφημερίδες στην Ελλάδα, όταν μάλιστα το δημοσίευμα αυτό είναι ατεκμηρίωτο;
• Ενα δημοσίευμα που δεν αναφέρει ΠΟΥΘΕΝΑ πως έγινε έστω μία απόπειρα επιβεβαίωσης αυτών των πληροφοριών οι οποίες χωρίς καμία τύψη αναφέρονται, μπορεί να θεωρηθεί πως έχει περισσότερη σχέση με την δημοσιογραφία ή με την μυθιστορηματογραφία;
• Υπάρχει κάποια σκοπιμότητα πίσω από τη δημοσιοποίηση της φιλικής σχέσης Κλεοπάτρας Στογιανίδη και Ευριπίδη Στυλιανίδη όταν ήταν νέα παιδιά, πράγμα που στην τοπική (και καθόλου “κλειστή”) κοινωνία θεωρείται μάλλον αυτονόητο αφού οι ίδιοι συμμετείχαν ενεργά στο ίδιο κόμμα;
• Υπάρχει κάποιο υπονοούμενο πίσω από την φράση “Στυλιανίδης και Στογιανίδου γίνονται στενοί φίλοι και πολλά βράδια ζυμώνονται στις ανησυχίες και στις φιλοδοξίες του παραταξιακού χώρου”; Αν όχι γιατί η έμφαση στα βράδια κι όχι στις ημέρες; Μπουζουκτσίδικο είναι η ΟΝΝΕΔ και οι γαλάζιοι νεολαίοι πηγαίνουν μόνο τα βράδια; Αν ναι γιατί ο έγκριτος και αδέκαστος δημοσιογράφος δε το αναφέρει ξεκάθαρα, αφού έχει τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη στους εντελώς αξιόπιστους πληροφοριοδότες του και στις ασφαλείς πληροφορίες που πάντα με καλή διάθεση αναμεταδίδει;

Και στο βάθος (πράσινος) κήπος

Αυτό το οποίο βέβαια το συγκεκριμένο δημοσίευμα δεν αναφέρει (ίσως ο Στέφανος Χίος να μη το γνωρίζει) είναι πως από την τοποθέτηση του Γιώργου Πεταλωτή σε κυβερνητικό πόστο τον περασμένο Οκτώβριο, διάφορα κομματικά και άλλα λαγωνικά έχουν αρχίσει να “οργώνουν” την Κομοτηνή ρωτώντας πολλούς και διάφορους αν το Α ή το Β σχετικά με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ισχύει ή όχι. Μάλιστα μάθαμε πως είχαν έρθει σε επαφή τόσο με τοπικούς δημοσιογράφους και εκδότες, όσο και με τοπικά “πράσινα” στελέχη, με άγνωστο μέχρι στιγμής αποτέλεσμα.

Δε ξέρουμε αν το προϊόν αυτής της αναζήτησης πληροφοριών για το Γιώργο Πεταλωτή αποτυπώθηκε στο συγκεκριμένο άρθρο ή όχι, το σίγουρο όμως είναι πως το τίμημα της άρνησης συνδιαλλαγής με κέντρα εξουσίας και παρα-εξουσίας συνήθως είναι διάφορες προσωπικές επιθέσεις.

Θυμόμαστε όλοι τι ολομέτωπη επίθεση δεχόταν επί χρόνια ο ίδιος ο σημερινός πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου από …συστοιχία ΜΜΕ όπως όλοι γνωρίζουμε τι είδους κατάληξη είχαν αυτές οι επιθέσεις με τη διαφορά 10% που του έδωσε ο ελληνικός λαός στις προηγούμενες εκλογές. Ο ελληνικός λαός που έφτυσε κατάμουτρα τα ίδια αυτά ΜΜΕ όταν στα exit polls των προηγουμένων εκλογών αρνήθηκε να δώσει αξιόπιστα στοιχεία με αποτέλεσμα την παταγώδη αποτυχία όλων των προγνωστικών.

Η απάντηση λοιπόν όταν έχουμε να κάνουμε με περιπτώσεις πολιτικών που αρνούνται σταθερά και αμετακίνητα να συνδιαλέγονται έρχεται αργά η γρήγορα από το ίδιο το κοινό κι όσο κι αν ορισμένοι επιμένουν σε αυτές τις μεθόδους “προσέγγισης”, αργά η γρήγορα καταλαβαίνουν πως χαμένοι θα είναι πάντα οι ίδιοι. Και στο τέλος, θα τρέχουν πίσω από αυτούς που πριν λίγο πολεμούσαν για παρακλήσεις και δηλώσεις μεταμέλειας.

Και για να επιστρέψουμε στο ζήτημα του δημοσιεύματος της Veto, ελπίζουμε κάποια στιγμή σύντομα να δούμε και την τεκμηρίωση για όλα αυτά που αναφέρονται, ώστε να μάθουμε κι εμείς πράγματα για την τοπική πολιτική επικαιρότητα τα οποία δεν γνωρίζαμε, φυσικά δίνοντας την ανάλογη δημοσιότητα.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

Κι άλλη κατηγορία για σκάνδαλο κατά του Ευριπίδη Στυλιανίδη

Στη Βουλή οι παράνομες άδειες φορτηγών για ευθύνες Στυλιανίδη – Λιάπη

Η επαφή έστω και για λίγες ώρες με την δημοσιογραφική πραγματικότητα της Αθήνας, με συναδέλφους από το κέντρο αλλά και κυβερνητικούς παράγοντες είναι σίγουρα απολαυστική για κάθε δημοσιογράφο αν και όχι το ζητούμενο.

Σαν το μόνο καθαρά ηλεκτρονικό – διαδικτυακό Μέσο που βρέθηκε στην ημερίδα που διοργανώθηκε στην Γενική Γραμματεία Τύπου και Ενημέρωσης (το Rodopi News ήταν η μοναδική ηλεκτρονική εφημερίδα ανάμεσα σε κλασικά Μέσα όπως έντυπες εφημερίδες, ραδιόφωνα και κανάλια) είχαμε υποχρέωση να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας και να καλύψουμε το γεγονός όπως πράττουμε τους 9 μήνες της λειτουργίας μας, με κείμενο, εικόνα, ηχητικά και βίντεο και ταυτόχρονα να αναδείξουμε την αμεσότητα με την οποία ένα διαδικτυακό Μέσο παρουσιάζει τα γεγονότα σε σχέση με ένα κλασικό Μέσο.

Πέρα όμως από το καθαρά διαδικαστικό κομμάτι, μία συμμετοχή σε τέτοιου είδους εκδήλωση περιλαμβάνει κι άλλες παράπλευρες δραστηριότητες, όπως είναι αυτές των επαφών με συναδέλφους αλλά και τους υπεύθυνους της Γενικής Γραμματείας Τύπου και Επικοινωνίας, που στην προκειμένη περίπτωση έκαναν τα πάντα για να μας κάνουν να αισθανόμαστε σα στο σπίτι μας και τους ευχαριστούμε γι αυτό.

Στις λίγες ώρες λοιπόν που βρεθήκαμε στο χώρο, διαπιστώσαμε πως οι εργαζόμενοι τη Γενική Γραμματεία ξεχωρίζουν όχι μόνο για το επίπεδό τους ή την αποτελεσματικότητά τους ως εργαζόμενοι αλλά και για το φιλότιμο που διαθέτουν το οποίο επιστράτευσαν και εργάστηκαν αυτοβούλως όσες παραπάνω ώρες χρειάστηκε για να φέρουν εις πέρας την διοργάνωση. Την οποία απ΄ όσο γνωρίζουμε θα επαναλάβουν με τα ΜΜΕ κάθε Περιφέρειας της χώρας.

Ενα άλλο που έχουμε να επισημάνουμε είναι πως η όλη διοργάνωση έγινε με απόλυτο σεβασμό στα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη, από τη μετακίνηση και διαμονή των συμμετεχόντων δημοσιογράφων, ως και τις λεπτομέρειες την ημέρα της διοργάνωσης: υπήρχαν κι έγιναν παντού μόνο τα απαραίτητα για την περίσταση χωρίς πουθενά ίχνος υπερβολής. Οσοι δε βολευόταν στο λεωφορείο, επέλεξαν τη λύση της αεροπορικής πτήσης, την οποία όμως πλήρωσαν οι ίδιοι. Ολοι όμως απήλαυσαν τη διαμονή σε γνωστό ξενοδοχείο των Αθηνών όπως και όλο το υπόλοιπο πρόγραμμα, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις κατά τις οποίες κάποιοι ήρθαν μόνο στο γεύμα το βράδυ της Δευτέρας χωρίς να φανούν πουθενά αλλού.

Αλλοι πάλι έδειξαν να δείχνουν ελάχιστο ενδιαφέρον για το πρόγραμμα της ημερίδας ακόμη και για την ξενάγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης και έδωσαν περισσότερη βαρύτητα στους …χώρους του διαδρόμου κατά τα διαλείμματα όπου είχαν την ευκαιρία να συναντήσουν πολλούς παράγοντες της Γενικής Γραμματείας και να τους μεταφέρουν τις απόψεις τους για πολλά και διάφορα.

Ολοι όμως μείναμε ευχαριστημένοι με την άψογη διοργάνωση και φιλοξενία της οποίας τύχαμε και ευχόμαστε να έχουμε πολύ σύντομα τη δυνατότητα να επαναλάβουμε μία παρόμοια εμπειρία.

…αλλά με προβλήματα και παράπονα. Συγκεκριμένα την πρώτη κιόλας ημέρα που ανέλαβε πλέον επισήμως η δημοσιογράφος τα καθήκοντά της στο συγκεκριμένο γραφείο, συνέβη και το πρώτο «φάουλ» το οποίο δημιούργησε πολλά παράπονα στο δημοσιογραφικό κόσμο.

Κατά την επίσκεψη λοιπόν της Γ.Γ. του Υπουργείου Πολιτισμού στην Κομοτηνή, οι ειδοποιήσεις μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε άλλα ΜΜΕ και δημοσιογράφους έφτασαν εγκαίρως ενώ σε άλλα ΜΜΕ και δημοσιογράφους έφτασαν την επόμενη ημέρα μετά τις 2 τα ξημερώματα!

Ετσι ενώ η Φωνή της Ροδόπης κι άλλοι δημοσιογράφοι έλαβαν το συγκεκριμένο μήνυμα ξημερώματα λίγο πριν την επίσκεψη με αποτέλεσμα να μη παρευρεθούν στο γεγονός για να το καλύψουν, άλλες εφημερίδες είχαν λάβει το μήνυμα αυτό από το προηγούμενο μεσημέρι και μάλιστα είχαν την είδηση της επίσκεψης της Λίνας Μενδώνη δημοσιευμένη στο πρωινό τους φύλλο!

Μη θέλοντας να πιστέψουμε πως αυτό έγινε για άλλους σκοπούς, επικοινωνήσαμε αρμοδίως και όπως μας αναφέρθηκε οι λόγοι ήταν καθαρά τεχνικοί αν και προς το παρόν …ανεξήγητοι. Είναι βέβαια λίγο πρωτότυπο το γεγονός ένας ηλεκτρονικός διακομιστής αλληλογραφίας να επιλέγει σε ποιους δημοσιογράφους και ΜΜΕ θα παραδώσει το μήνυμα εγκαίρως και σε ποιους άλλους θα το καθυστερήσει επιλεκτικά 12 ώρες, όμως επειδή ζούμε στον αιώνα της γρήγορης τεχνολογικής εξέλιξης και πολλά απρόοπτα συμβαίνουν δεχόμαστε την απάντηση αυτή της Μαρίας Αμπατζή και ευχόμαστε ο «κακός» διακομιστής αλληλογραφίας άλλη φορά να εκτελεί τα καθήκοντά του εγκαίρως…

Καλό της ξεκίνημα λοιπόν στο νέο της εργασιακό πόστο και με λιγότερα τεχνολογικά απρόοπτα την επόμενη φορά.

Για το γραφείο του Γιώργου Πεταλωτή κάνουν την τρίχα …τριχιά ενώ για γραφεία Τύπου άλλων τοπικών αρχόντων που “οργιάζουν” τόσα χρόνια, περιέργως δε λένε λέξη!

Οταν ο Τύπος (ή ορισμένοι εκπρόσωποί του) απαξιώνουν τη μάχιμη δημοσιογραφία στο διαδίκτυο φυσικά και πάλι δε μιλάει κανείς!

Ο λόγος γίνεται για τη δίκαια αγανάκτηση που εξέφρασε στο φύλλο της Τρίτης 23 Φεβρουαρίου η εφημερίδα “Ο Χρόνος” σχετικά με την επίσκεψη του Γιώργου Πεταλωτή στο Φανάρι και στον Ιμερο για να δει από κοντά τα προβλήματα των αλιέων. Την επίσκεψη αυτή τα περισσότερα ΜΜΕ της Ροδόπης την πληροφορηθήκαμε από το βραδινό δελτίο ειδήσεων του κρατικού καναλιού αφού δε κληθήκαμε να την καλύψουμε δημοσιογραφικά, για άγνωστους μέχρι στιγμής λόγους, ενώ η επίσημη δικαιολογία είναι πως λόγω ανεπάρκειας χρόνου, προτιμήθηκαν τα τηλεοπτικά κανάλια “για να υπάρχει εικόνα”.

Τις ίδιες αντιδράσεις είχαμε κι εμείς όταν ξαφνικά είδαμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο μαζί με τον νομάρχη σε πλάνα της κρατικής τηλεόρασης χωρίς την παρουσία κάποιου άλλου συναδέλφου από τοπικό ΜΜΕ εκτός τηλεόρασης. Συνομιλώντας βέβαια με τους υπεύθυνους του γραφείου Τύπου του υπουργού, μας εξήγησαν πως η επίσκεψη προγραμματίστηκε την τελευταία στιγμή λόγω εκτάκτων γεγονότων και ζημιών στον εξοπλισμό των επαγγελματιών αλιέων και πως το ίδιο το γραφείο Τύπου του Γιώργου Πεταλωτή δεν ενημέρωσε κανέναν δημοσιογράφο αφού αυτή τη δουλειά την ανέλαβε άλλος!

Κι όμως, ο «Χρόνος» μπορεί να ανακάλυψε την Αμερική και τα “νέα ήθη επιλεκτικής μεταχείρισης” μόλις σήμερα, όμως το RodopiNews (πρώτο στην ενημέρωση για θέματα Ροδόπης μέσω διαδικτύου εδώ και πολύ καιρό πανελλαδικά) έχει αναφερθεί ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ σε αυτούς που πραγματικά απαξιώνουν τους δημοσιογράφους με το να καλούν σε γεγονότα μόνο φίλους τους και αποκλείοντας κάθε Μέσο που δεν θεωρούν «φιλικό».

Ας δούμε όμως μερικά δημοσιεύματα του RodopiNews και της Φωνής της Ροδόπης τα οποία οι συνεργάτες του “Χρόνου” προφανώς αγνοούν:

3 Δεκεμβρίου 2009: Επιλεκτική μεταχείριση προς δημοσιογράφους και ΜΜΕ από διάφορους φορείς

http://rodopinews.gr/?p=3574

10 Δεκεμβρίου 2009: Κι άλλη κρυφή σύσκεψη στη νομαρχία Ροδόπης για τα κινέζικα μαγαζιά

http://rodopinews.gr/?p=3711

30 Δεκεμβρίου 2009: Αρη, Αρη, γιατί δε μας αγαπάς κι εμάς;

http://rodopinews.gr/?p=4024

Τι έκανε τότε λοιπόν ο «Χρόνος» όταν εμείς μέσα από το RodopiNews και τη Φωνή της Ροδόπης βρωντοφωνάζαμε για επαναλαμβανόμενη επιλεκτική μεταχείριση δημοσιογράφων; Φυσικά τίποτε απολύτως και …συνέχισε να παρατηρεί την επιλεκτική μεταχείριση (υπέρ των υπόλοιπων Μέσων και εις βάρος μας) χωρίς κουβέντα! Σιγά να μη μιλούσε για τον νομάρχη, το δήμαρχο κι άλλους επίσημους φορείς. Τώρα όμως που συνέβη ένα λάθος για το οποίο μάλιστα είναι προφανές πως δεν ευθύνεται ο Γιώργος Πεταλωτής και οι συνεργάτες του, χτυπούν το Γιώργο Πεταλωτή ζητώντας μάλιστα το γεγονός να μην επαναληφθεί!

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=53156

Τα ερωτήματα που προκύπτουν από την επίθεση της εφημερίδας εναντίον του γραφείου του Γιώργου Πεταλωτή είναι τα εξής:

• Εκπροσωπεί ο “Χρόνος” όλο τον Τύπο της Ροδόπης και μιλά εξ ονόματός του; Γιατί στα δημοσιεύματα της ημέρας δεν είδαμε άλλη τέτοιου είδους διαμαρτυρία για το γεγονός εκτός από τη συγκεκριμένη. Ολοι προφανώς κατάλαβαν τι συνέβη και όπως κι εμείς δε διαμαρτυρήθηκαν, τουλάχιστο όχι δημοσίως.
• Γιατί διαμαρτύρεται επιλεκτικά για το Γραφείο Τύπου του Γιώργου Πεταλωτή κι όχι γι αυτό του νομάρχη Αρη Γιαννακίδη, ο οποίος ήταν εκεί μαζί με τον Γιώργο Πεταλωτή; Υπάρχει κάποιος λόγος έτσι ώστε για τον “Χρόνο” ο νομάρχης να βρίσκεται στο απυρόβλητο;
• Γιατί το δελτίο Τύπου των συνεργατών του Γιώργου Πεταλωτή χαρακτηρίζεται υποτιμητικά ως “ετοιματζίδικο” ενώ τα δελτία Τύπου άλλων όχι;
• Αλλαξε κάτι πρόσφατα και τα “ετοιματζίδικα” δελτία Τύπου του Γιώργου Πεταλωτή αλλά κι άλλων πολιτικών προσώπων και φορέων δημοσιεύονται πλέον από τον “Χρόνο”;
• Σε άλλη περίπτωση όταν εμείς θα καταγγείλουμε ξανά κάποια πραγματικά επιλεκτική συμπεριφορά από ανάλογο γραφείο, ο “Χρόνος” θα προβάλει αυτή τη φορά το θέμα ή θα σιωπήσει ξανά;

Σίγουρα ο Γιώργος Πεταλωτής δημιούργησε “νέα ήθη” στην τοπική πολιτική σκηνή, όπως νέα ήθη έφερε και ο Γιώργος Παπανδρέου, που μία βασική αλλαγή που έφερε στην κεντρική πολιτική σκηνή ήταν η άρνησή του να διαπραγματεύεται με τα ΜΜΕ. Θυμόμαστε επίσης όλοι τις γιορτές των χριστουγέννων όταν ο Γιώργος Πεταλωτής “απογοήτευσε” κάποιους όταν δήλωσε πως δε θα δημοσιεύσει ευχές στα τοπικά ΜΜΕ και ένα αξιόλογο ποσό θα το δώσει για κοινωνικούς σκοπούς, κόβοντας έτσι μία πελατειακή σχέση πολιτικού – ΜΜΕ που για πολλούς δεν θεωρείται η καλύτερη.

Σίγουρα όλα αυτά είναι κινήσεις πρωτότυπες που ξενίζουν κάποιους, όμως καλά θα κάνουν να σεβαστούν ορισμένες αξιοπρεπείς επιλογές των κορυφαίων πολιτικών μας προσώπων, ιδιαίτερα όταν αυτές είναι στην κατεύθυνση της ίσης αντιμετώπισης των ΜΜΕ. Κι όχι όταν οι ίδιοι πιστεύουν πως “αδικούνται” να σηκώνουν παντιέρα επανάσταση κατά δικαίων και αδίκων, χωρίς πρώτα να ερευνήσουν ποιος είναι ο πραγματικά υπεύθυνος και να τους βάζουν όλους στο ίδιο τσουβάλι.

Σεβαστή η απόφαση των μελών της Νομαρχιακής του ΠΑΣΟΚ να μη θέλει ΜΜΕ (ή να μη θέλει κάποια συγκεκριμένα ΜΜΕ) κατά την επίσκεψη του Κρίτων Αρσένη το βράδυ της Παρασκευής. Υπήρξε όμως υπόσχεση των υπευθύνων πως θα σταλεί ένα δελτίο Τύπου για τη συγκεκριμένη δραστηριότητα το οποίο ακόμη περιμένουμε…

Ωστόσο πληροφορίες και βίντεο με τον Κρίτων Αρσένη βγήκαν ήδη στο διαδίκτυο σε διάφορα blog μελών του κόμματος, αυτών που με αγωνία ήθελαν να μην είμαστε μέσα στην αίθουσα της Νομαρχιακής.

Αν αυτή είναι η επίσημη απόφαση της Νομαρχιακής ΠΑΣΟΚ Ροδόπης δεν έχουμε καμία αντίρηση να μην παρευρισκόμαστε σε κομματικές δραστηριότητες του τοπικού ΠΑΣΟΚ. Αρκεί να μας το πει όμως κάποιος κι όχι να δεχόμαστε “εντολές” από τον κάθε επίδοξο παράγοντα.

Τελικά ποιος είναι αυτός που αποφασίζει σύντροφοι;

Στη χειρότερη περίοδο τόσο για την τοπική όσο και για την εθνική οικονομία έπεσαν οι εργαζόμενοι των κλωστηρίων, τόσο όσον αφορά στην παύση λειτουργίας των εργοστασίων, όσο και για το ότι δε μπορούν πλέον να βρουν όχι υπουργό αλλά ούτε καν τοπικό βουλευτή για να ακούσει τα αιτήματά τους!

Από την άλλη κάθε εργαζόμενος και κάθε κοινωνία πρέπει να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την καλύτερη αλλά και την χειρότερη κατάσταση ώστε να βγαίνει από μία κρίση με τις μικρότερες δυνατές απώλειες. Σίγουρα η απώλεια της εργασίας είναι κατάσταση τραγική τόσο για τους εργαζόμενους, όσο και για την οικονομία ενός τόπου. Ομως δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για την αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου;

Η αλήθεια είναι πως η επαναλειτουργία ενός εργοστασίου σε πολλές περιπτώσεις είναι από ανέφικτη ως ουτοπική. Δε βρισκόμαστε σε “σοσιαληστικό παράδεισο” ώστε τα πάντα να λειτουργούν “τέλεια”, ο εργάτης να διαθέτει εργασία για πάντα και ο καλός κομματάρχης να είναι ο διευθυντής μέσα στο μικρόκοσμό μας. Ζούμε σε μία διεθνή και άκρως ανταγωνιστική οικονομία που τέτοιου είδους παιδαριώδεις καταστάσεις δεν υπάρχουν ούτε σε κόμιξ. Και σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον αυτός που δεν ακολουθεί ανοδική πορεία, μοιραία οδηγείται στην κατηφόρα, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Από την άλλη είναι γνωστό σε κάθε πρωτοετή οποιασδήποτε Σχολής οικονομικής κατεύθυνσης πως η θέση εργασίας σε ένα εργοστάσιο είναι η κατά κεφαλήν ακριβότερη από κάθε άλλη θέση εργασίας σε οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση. Κι αυτό προκύπτει με μαθηματική προσέγγιση, γνωρίζοντας το κόστος δημιουργίας όλης της επιχείρησης και διαιρώντας το διά τον αριθμό των θέσεων εργασίας. Για παράδειγμα ένα εργοστάσιο με κόστος επένδυσης 5 εκατομμύρια ευρώ, αν απασχολεί 50 εργαζόμενους, τότε το κόστος για κάθε ανάλογη θέση εργασίας ανέρχεται σε 100.000 ευρώ. Ενώ σε ένα ζαχαροπλαστείο με κόστος επένδυσης 60.000 ευρώ και 4 εργαζόμενους, έχουμε κόστος 15.οοο ευρώ.

Από την άλλη γνωρίζουμε πως όλοι οι (άλλοι) άνεργοι που δεν είχαν την τύχη να προέρχονται από κάποια βιομηχανία με ότι προνόμιο συνεπάγεται αυτό (συνδικαλισμό, τρόπους μαζικής κοινωνικής και πολιτικής πίεσης κ.ο.κ.) μπαίνουν στη σειρά για το επίδομα ανεργίας και για όλες τις διαδικασίες που προβλέπονται από τον Ο.Α.Ε.Δ. Μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που τα τελευταία χρόνια έχουν εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τις επιδοτήσεις του Ο.Α.Ε.Δ. για να δημιουργήσουν μία δική τους επιχείρησης η οποία τελικά σε πολλές περιπτώσεις έγινε βιώσιμη αποφέροντας ένα εισόδημα στο σπίτι τους. Γιατί λοιπόν να μη μπορούσε να συμβεί το ίδιο και στους εργαζομένους των κλωστηρίων και κάθε άλλου εργοστασίου; Μάλιστα με ένα επιπλέον ποσό από αυτό της επιδότησης το οποίο θα κάλυπτε το κόστος επιμόρφωσης και σεμιναρίων ώστε αυτοί να είναι έτοιμοι να μπουν στην ελεύθερη αγορά ως ιστότιμοι παίχτες.

Τα ποσά που δίνονται για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων προς τους δικαιούχους είναι ικανοποιητικά ενώ με κάποια μικρή ενίσχυσή τους και παροχή σωστής καθοδήγησης προς κάποιον που για πρώτη φορά επιχειρεί θα μπορούσαν να δημιουργήσουν μία νέα φουρνιά μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Γιατί λοιπόν κανείς δε στρέφετε προς αυτή τη λύση και όλοι προτιμούν να περιμένουν κάποια «λύση από την κυβέρνηση» ελπίζοντας πως τα εργοστάσιά τους θα ξαναλειτουργήσουν με …τους ίδιους ως διαχειριστές;

Και τα πολιτικά και συνδικαλιστικά γραφεία, αντί να «χαϊδεύουν αυτιά» παριστάνοντας τους …προστάτες των φτωχών και αδυνάμων, γιατί δεν τους κατευθύνουν προς αυτή την παραγωγική κατεύθυνση ώστε να βοηθηθεί ακόμη περισσότερο η εθνική οικονομία παρά τους προτρέπουν να ακολουθούν το αντιπαραγωγικό και αυτοκαταστροφικό μονοπάτι του κλεισίματος δρόμων και της ζητιανιάς;

Φυσικά για να περάσει κανείς από το στάδιο του απλού και χωρίς πολλές έννοιες εργάτη σε αυτό του επιχειρηματία απαιτείται η μετάλλαξη ενός ολόκληρου λαού από επαίτη – ζητιάνο σε ενεργό παίχτη – “πολεμιστή” που θα παλεύει για την επιβίωση καθημερινά, χωρίς να περιμένει την «9η του μηνός» για να πληρωθεί. Όμως οι Ελληνες είναι λαός αρκετά εγωιστής και εύστροφος για να το καταφέρουν και αυτό, ιδιαίτερα αυτές τις τραγικές στιγμές για την οικονομία της χώρας.

Μια στροφή προς την επιχειρηματικότητα λοιπόν θα ήταν ότι καλύτερο για το λαό μας αυτή την περίοδο της Ιστορίας που διανύουμε και για το οικογενειακό αλλά και το εθνικό εισόδημα αλλά και γενικότερα για την ίδια τη συνείδηση του λαού μας. Αν μη τι άλλο όταν είσαι μάχιμος και επιχειρείς καθημερινά βρίσκεσαι σε μία συνεχή εγρήγορση κι όχι σε μόνιμη «χειμερία νάρκη» όπως πολλοί δημόσιοι και ιδιωτικοί υπάλληλοι που από τη στιγμή που σιγουρέψουν ένα ελάχιστο εισόδημα απλώς τερματίζουν τις φιλοδοξίες τους και ανέχονται μία βαρετή καθημερινότητα με μόνη διέξοδο διαφυγής την ημέρα της συνταξιοδότησής τους. Αλλωστε κανείς «Ωνάσης» και κανείς «Λάτσης» δεν ήταν υπάλληλος. Γιατί λοιπόν να μη το επιχειρήσουμε κι εμείς;

Σχετικοί σύνδεσμοι:

Προτάσεις για την Οικονομία και την Ανάπτυξη

Προτάσεις για την Οικονομία

Σκεφτήκαμε με αφορμή τα γνωστά γεγονότα στον επαρχειακό αυτό σταθμό να κάνουμε μία μικρή “έρευνα” στη Google για να βρούμε ορισμένες πληροφορίες για τον ραδιοσταθμό ΕΡΑ Κομοτηνής που το τελευταίο διάστημα έχει μπει στο επίκεντρο της επικαιρότητας.

Στον επίσημο λοιπόν δικτυακό τόπο της Ε.Ρ.Τ. Α.Ε. βρήκαμε τις εξής πληροφορίες:

http://tvradio.ert.gr/radio/localstaff.asp?id=2186

Διοικητική Διάρθρωση Ρ/Σ Κομοτηνής

Διευθύντρια

ΠΕΠΙΤΑ ΚΑΡΚΑΤΣΕΛΗ

Δημοσιογράφοι-Συνεργάτες

ΦΩΤΗΣ ΖΑΝΤΖΑΣ, ΜΑΡΙΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΒΑΣΩ ΜΑΧΑΙΡΑ, ΣΑΜΗ ΚΑΡΑΜΠΟΥΓΙΟΥΚΟΓΛΟΥ, ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΝΑΝ, ΚΑΛΠΑΝΗΣ ΜΠΑΜΠΗΣ, ΓΑΡΥΦΙΛΛΙΔΟΥ ΑΜΑΛΙΑ

Ανταποκριτές

Ξάνθη: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΖΙΩΓΑΣ

Τεχνικοί

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΣΚΟΥΛΗΣ, ΧΑΡΗΣ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΩΣΤΑΣ ΤΕΡΖΟΥΔΗΣ, ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΚΗΣ, ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΕΥΚΟΠΟΥΛΟΣ

Διοικητικό Προσωπικό

ΖΩΗ ΛΕΥΚΟΠΟΥΛΟΥ, ΝΙΚΟΣ ΧΑΤΖΗΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΑΝΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, ΣΩΤΗΡΗΣ ΨΑΛΤΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΣΕΪΖΑΚΗ, ΑΜΟΙΡΑ ΜΑΡΙΑ

Μουσικοί παραγωγοί

ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΑΦΕΙΑΔΗΣ

Εκφωνήτρια

ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΖΟΡΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ

Ο κατάλογος βέβαια είναι παλαιότερος, μη ενημερωμένος και εκφράζει την εικόνα της ΕΡΑ Κομοτηνής τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, περίπου 3 – 4 χρόνια πριν αν δε κάνουμε λάθος.

Το πρώτο που προσέχει κανείς είναι το σύνολο των εργαζομένων στο ραδιοσταθμό ο οποίος είναι 25! Δηλαδή σύμφωνα με το μοντέλο επιχειρηματικότητας (!) της Ε.Ρ.Τ. ένας επαρχιακός ραδιοφωνικός σταθμός σε μία πόλη όπως η Κομοτηνή, χρειάζεται τόσους εργαζόμενους για να λειτουργήσει σωστά ή απλά για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κυβερνητικής προπαγάνδας και στις ανάγκες προβολής του κάθε τοπικού παράγοντα!

Οσο κι αν ψάξαμε βεβαίως δε βρήκαμε πουθενά το πόσο κοστίζει η λειτουργία της ΕΡΑ Κομοτηνής ετησίως αφού δεν υπάρχει πουθενά δημοσιευμένος ο προϋπολογισμός της. Και φυσικά δε μιλάμε μόνο για τους μισθούς των 25 (εκείνο το χρονικό διάστημα, γιατί σήμερα είναι μάλλον περισσότεροι) εργαζομένων που απ΄ όσο γνωρίζουμε ξεκινούν από τα περίπου 1000 ευρώ και φτάνουν μέχρι τα περίπου 2500 αλλά και για έξοδα μηχανημάτων, συντήρησης, τηλεφωνικών γραμμών, ΔΕΗ, πληρωμή εξωτερικών συνεργατών – μη υπαλλήλων, άλλα κονδύλια κ.ο.κ.

Ξέρει λοιπόν κανείς πόσα λεφτά πληρώνει ο ελληνικός λαός για να λειτουργούνε τέτοιες υπηρεσίες;

Ενα άλλο (απίστευτο κι όμως ελληνικό!) συμπέρασμα που βγαίνει από τον παραπάνω πίνακα, είναι πως οι διοικητικοί υπάλληλοι εργαζόμενοι είναι περισσότεροι από κάθε άλλη ομάδα εργαζομένων, περισσότεροι κι από τους τεχνικούς αλλά κι από τους δημοσιογράφους! Προφανώς σύμφωνα πάλι με την Ε.Ρ.Τ. Α.Ε. ένας μικρός τοπικός ραδιοσταθμός σε μία πόλη όπως η Κομοτηνή, για να καλύψει τις ανάγκες ενημέρωσης (;) των πολιτών χρειάζεται περισσότερους γραφιάδες από δημοσιογράφους!

Αυτά κι άλλα πολλά όμορφα συμβαίνουν με την Ε.Ρ.Τ. Α.Ε. τόσες δεκαετίες εις βάρος του ελληνικού λαού που χωρίς ποτέ να έχει ερωτηθεί, υποχρεούνται να χρυσοπληρώνει όλο αυτό το σύστημα…

Καλώς ή κακώς η έδρα της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης επιλέχθηκε να είναι η Κομοτηνή. Ομως αυτό δε σημαίνει πως απαραίτητα από αυτή την πόλη θα πρέπει να είναι και όλοι οι συνεργάτες του ή της Γ.Γ. αφού η Περιφέρεια δεν είναι …της Κομοτηνής!

Κι όμως, αμέσως μετά την τοποθέτηση της Θεοδώρας Κόκλα στη θέση, άρχισαν ατύπως να εξυπηρετούν την υπηρεσία του Γραφείου Τύπου δύο πολύ γνωστοί δημοσιογράφοι, προφανώς με πρόβλεψη στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα να προσληφθούν και με τη βούλα.

Ο ένας όμως αποχώρησε για δικούς του επαγγγελματικούς λόγους κι έτσι έμεινε μία εργαζόμενη η οποία ακούγεται πως τελικά θα παραμείνει και στη θέση. Δημοσιεύτηκε μάλιστα και προκήρυξη κι έτσι τα πράγματα πλέον είναι και τυπικά.

Προς τι όμως όλη αυτή η βιασύνη και αγωνία από ανθρώπους και φορείς της Κομοτηνής έτσι ώστε αυτοί να είναι οι “εκλεκτοί του θεού”; Γιατί δεν υπήρξε η ίδια κινητικότητα και σε άλλες πόλεις όπως η Ξάνθη, η Καβάλα και η Δράμα; Τίθεται θέμα εντοπιότητας; Δεδομένου μάλιστα πως υπάρχει και το πρόβλημα της μετακίνησης για κάποιον εργαζόμενο από Καβάλα και Δράμα, δε θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη και αυτό το ζήτημα έτσι ώστε να διευκολύνεται κάποιος που θα ήθελε να διεκδικήσει τη θέση;

Εχουν άδικο μετά οι Καβαλιώτες και οι Δραμινοί να φωνάζουν για δημιουργεία Εφετείου στην Καβάλα όταν βλέπουν τέτοιο συγκεντρωτισμό στην Κομοτηνή;

Από την εφημερίδα “Επαρχιακός Τύπος” της Αλεξανδρούπολης αλλιεύσαμε το άρθρο – παρέμβαση ανώνυμης αρθρογράφου, το όνομα της οποίας όπως αργότερα μάθαμε είναι Θραψανιωτάκη με τίτλο “οι πράκτορες του κακού”.

Τι λέει η αρθρογράφος Θραψανιωτάκη; Πως αγανακτεί επειδή …οι “πράκτορες του κακού” καταφέρονται κατά του καθ΄ όλα νόμιμου τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, το οποίο αποτελεί ανάγκη για τη Θράκη (!) και έτσι οι “πράκτορες του κακού” αναγκάζουν την Τουρκία να καταφερθεί κατά του πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης και την τουρκική μειονότητα (Σ.Σ.: της Θράκης) να αγανακτεί και να δημιουργηθούν έτσι επεισόδια μεταξύ των δύο λαών (Σ.Σ.: της Θράκης) κ.ο.κ.!

Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς από το σουρεαλιστικό δημοσίευμα του “Επαρχιακού Τύπου”; Τα επιχειρήματα της κυρίας; Την στενή επαφή (Τρίτου Τύπου;) που έχει με την θρακιώτικη πραγματικότητα; Την εμμονή του να ταυτίζει οτιδήποτε δε καταλαβαίνει με ακροδεξιούς κι οτιδήποτε αρχίζει από “τουρκ…” με …τη νομιμότητα; Τις ψυχιατρικές της γνωματεύσεις για τους ιδεολογικούς της αντιπάλους; Η την φωσκολικού τύπου φωτογραφία;

Πριν από λίγο καιρό η εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα έδειξε δηλώσεις του πρέσβη Αλεξανδρή ο οποίος με τις δηλώσεις του για τη Θράκη ανάγκασε τον δημοσιογράφο να του βάλει υπότιτλο “εδώ γελάνε”! Σε κάποια άλλη περίπτωση, σε δικό μας δημοσίευμα αναφέραμε πως η δημοσιογράφος Γιώτα Κουτσομιχάλη μοιάζει σε ορισμένα ζητήματα σχετικά με τη συνέντευξη που είχε πάρει από τον βουλευτή Ηλία Πολατίδη, να έχει απόψεις προερχόμενες από την …Αθήνα (ή την Ελβετία).

Με αυτό το δημοσίευμα όμως της αρθρογράφου Θραψανιωτάκη είμαστε πλέον σίγουροι πως ορισμένοι Θρακιώτες πρέπει να είναι μόνιμοι κάτοικοι Ανταρκτικής!

Σχετικοί σύνδεσμοι:

Ηλίας Πολατίδης, βουλευτής ΛΑΟΣ: ο Στυλιανίδης “έγλυφε” το τουρκικό προξενείο!

Πρωτοβουλία πολιτών για την απομάκρυνση του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής

Ενα βρώμικο παιχνίδι στημένο πάνω στην αρρωστημένη φιλοδοξία μίας δημοσιογράφου – ψευτοπαραγοντίσκου και υποκινούμενο από συγκεκριμένη πολιτική κλίκα που ήθελε να κάνει “ξεκαθάρισμα” λογαριασμών σε δημοσιογραφικό και πολιτικό επίπεδο φαίνεται τελικά να είναι ο πόλεμος χαρακωμάτων που ξεκίνησε στη Ροδόπη.

Ανθρωποι που δε λογαριάζουν ανθρώπινες ζωές και συνειδήσεις, αρκεί να βολέψουν και να βολευτούν, να μοιράσουν ή να φάνε, ασχέτως αν πατάνε πάνω σε πτώματα τα οποία οι ίδιοι δημιούργησαν. Μια συνηθισμένη καθημερινή ιστορία καριέρας και βολέματος δηλαδή.

Το πράγμα φαίνεται πως σιγά – σιγά ξεκαθαρίζει…

Με αφορμή την αισχρή υβριστική επίθεση του γνωστού και μη εξαιρεταίου δημοσιογράφου και μέλους της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Παναγιώτη Τσοχλιά σε γυναίκα συνάδελφό του σε δημόσιο χώρο (εκεί έχει φτάσει η …δημοσιογραφία στη Ροδόπη) τις τελευταίες ημέρες διαβάζουμε διάφορα σχόλια σε εφημερίδες της περιοχής.

Την αρχή έκανε η εφημερίδα Ο Χρόνος:

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=52183

Πάντως την παράσταση έκλεψε δημοσιογραφικό τραπέζι, όπου η αχαρακτήριστη συμπεριφορά συναδέλφων προς συνάδελφο, που έκανε την… αποκοτιά να αποθανατίσει τις ευτυχισμένες στιγμές, δεν πέρασε απαρατήρητη, αλλά δημιούργησε αισθήματα απέχθειας. Ειρήνη υμίν αδελφοί.

Την επόμενη ημέρα όμως η εφημερίδα “Ελεύθερο Βήμα” της οποίας συνεργάτης είναι ο Παναγιώτης Τσοχλιάς δημοσίευσε τα παρακάτω δύο σχόλια:

http://vimatakia.blogspot.com/2010/01/blog-post_29.html

«Και η κοπριά στα λάχανα»;

«Συνάδελφε» αν με το αρρωστημένο τους μυαλό σου έγραφαν, ψευδώς και αχαρακτήριστα, ότι γλυκοκοιτάζεις κάποια για να της φας την περιουσία, τι αντίδραση θα είχες; Και άραγε τι αντίδραση θα είχε το στενό οικογενειακό σου περιβάλλον; Και όλα αυτά, χωρίς να έχεις κάνει κάτι, παρά μόνον , αξιοπρεπώς, την δουλειά σου και μάλιστα με επαγγελματικό τρόπο που αναγνωρίστηκε από όλους τους υγιώς σκεπτόμενους; Εκτός και αν, μεταξύ άλλων, αγνοείς τις έννοιες «αξιοπρέπεια» και «επαγγελματισμός». Εκτός και αν ανήκεις στην κατηγορία που λέει και η παροιμία, «όμοιος στον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα».

Σιγά τον καθωσπρεπισμό

«Συνάδελφε» η Κομοτηνή είναι η πόλη του καθωσπρεπισμού. Έλα όμως που υπάρχουν πολλοί που επιθυμούν (και το πράττουν με κάθε κόστος) να ζουν με αξιοπρέπεια και να εργάζονται με αξιοπρέπεια. Και αυτόν τον καθωσπρεπισμό, όταν αποφασίσουν, μπορούν να τον τινάξουν στον αέρα. Το μπάχαλο, καλύτερα να αποκαλυφθεί, μήπως και διορθωθεί. Έχουν να γίνουν πολλά ακόμη. Με αρρωστημένα μυαλά και αρρωστημένες συνειδήσεις ούτε η δημοσιογραφία προάγεται ούτε και οι πολιτικοί. Και δυστυχώς υπάρχουν και πολιτικοί, όπως και δημοσιογράφοι, που αρέσκονται στα αρρωστημένα και τον καθωσπρεπισμό. «Αχαρακτήριστοι» και μπροστά σε όλους θα πάνε και αυτοί. Γιατί, αυτοί είναι οι αχαρακτήριστοι.

Αυτές προφανώς ήταν οι “δικαιολογίες” του  ανώνυμου (;) αρθρογράφου για τις αισχρές ύβρεις (του;) που ακούστηκαν στη δεξίωση του δημάρχου Δημήτρη Κοτσάκη εναντίον γυναίκας δημοσιογράφου.

Κι όχι μόνο δικαιολογίες αλλά και απειλές αφού σε συγκεκριμένο σημείο αναφέρει πολύ ξεκάθαρα πως “έχουν να γίνουν πολλά ακόμη”! Δηλαδή τι χειρότερο έχει να γίνει ακόμη σύμφωνα με τον ανώνυμο αρθρογράφο, μετά την τραμπουκική επίθεση με αισχρές ύβρεις σε δημοσιογράφο στην Κομοτηνή; Μήπως κάποια δολοφονική απόπειρα;

Του έφτασε όμως αυτή η απάντηση που έδωσε; Φαίνεται πως όχι αφού στην ίδια στήλη της εφημερίδας “Ελεύθερο Βήμα” στις 2 Φεβρουαρίου ο γνωστός …ανώνυμος αρθρογράφος ένοιωθε την επείγουσα εσωτερική ανάγκη να δευτερολογήσει. Απολαύστε λοιπόν:

http://vimatakia.blogspot.com/2010/02/blog-post_02.html

Ντάγκα ντούνγκ το καμπανάκι

Μπορεί ο προαστιακός να πηγαινοέρχεται άδειος αλλά υπερφορτωμένο με Θρακιώτες και δη Ροδοπίτες είναι το τραμ στην Αθήνα. Και όχι στις θέσεις των επιβατών. Έγιναν οι χάρες που έπρεπε, γι’αυτούς που έπρεπε. Αξίζει άραγε για ένα βόλεμα της κόρης ή του γιου , μόλις οκτώ μηνών διάρκειας; Ε, πάντα υπάρχει η ελπίδα της μονιμοποίησης. Γιαυτό και ορισμένες φορές στην λέξη δημοσιογράφος μπαίνουν τα εισαγωγικά. Είναι θέμα αξιοπρέπειας και καθωσπρεπισμού, από την άλλη πλευρά, των σταυροφόρων της δημοσιογραφίας.

Δηλαδή με λίγα λόγια ο γνωστός …ανώνυμος αρθρογράφος της εφημερίδας “Ελεύθερο Βήμα” προσπαθεί μάλλον να …συνετίσει κάποιον αναφέροντας περί διορισμού των παιδιών του κ.ο.κ.!

Δε ξέρουμε ποιος διορίστηκε και που σχετικά με το ΤΡΑΜ Α.Ε. αφού πολλά ακούγονται. Ξέρουμε όμως πως πάντα μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Και να μην είναι τόσο σίγουρος ο ανώνυμος (;) αρθρογράφος στο “Ελεύθερο Βήμα” πως τα ξέρει όλα.

Γιατί μέσα στους διάφορους διορισμένους υπάρχουν και άνθρωποι με πτυχία, μεταπτυχιακά κι ένα τόνο ακόμη προσόντα που ο ίδιος ίσως ούτε στο όνειρό του δε μπορεί να δει. Εκτός κι αν είναι τόσο σίγουρος πως είναι παντογνώστης και τα ξέρει όλα οπότε ας δημοσιεύσει (όταν θα ενηλικιωθεί και σταματήσει τα …βηματάκια και θα βαδίζει σωστά) ονόματα και διευθύνσεις για να τα μάθουν όλοι. Αλλιώς, ανώνυμα, χωρίς στοιχεία και μόνο με κακιασμένες αναφορές το μόνο που καταφέρνει να μεταδώσει στον αναγνώστη είναι …ο εσωτερικός του κόσμος.

Ας ψάξει επίσης ο ανώνυμος αρθρογράφος του “Ελευθέρου Βήματος” να βρει με ποιο τρόπο διορίστηκε γνωστός (και αθυρόστομος – όταν προκειται για επίθεση σε γυναίκες φυσικά…) 50άρης δημοσιογράφος επί 5,5 χρόνια δίπλα σε Περιφερειάρχη, ποια ήταν τα αξιοκρατικά κριτήρια που λήφθησαν υπόψη, ποια τα προσόντα και πόσα χρήματα έπαιρνε. Κι όταν μας τα πει όλα αυτά το συζητάμε.

Είχαμε όμως και συνέχεια! Ο ανώνυμος (;) αρθρογράφος του “Ελεύθερου Βήματος” ξαναχτυπά στις 3 Φεβρουαρίου (τόση μανία με τον άλλον;) με το παρακάτω κείμενο:

http://vimatakia.blogspot.com/2010/02/blog-post_03.html

Δεν είναι δυνατόν

Μεγάλες στιγμές ζει η δημοσιογραφία! Μαλλιοτραβήγματα, μπλογκιές, μηνύσεις, απειλές, εκβιασμοί. Μην πάει ο νους σας στο πονηρό. Στο θέμα της Μενεγάκη αναφέρομαι…

Μεγάλο πάθος λοιπόν για να βγάλει το άχτι του ο κ. “βηματάκιας” για κάποιον που τόλμησε να πάρει θέση σε ένα περιστατικό χυδαιότητας στο οποίο πρωταγωνιστής ήταν ο Παναγιώτης Τσοχλιάς! Προφανώς για τον κ “βηματάκια” ισχύει το γνωστό “όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας”…

Μιλάει λοιπόν ο ανώνυμος αρθρογράφος για “μαλλιοτραβήγματα” (μάλλον θα εννοεί το επεισόδιο που δημιούργησε ο Παναγιώτης Τσοχλιάς όταν εντελώς αψυχολόγητα έβρισε μπροστά σε τόσο κόσμο με αισχρούς χαρακτηρισμούς την συνάδελφό του Αμαλία Γαρυφαλλίδου -εκείνος ξέρει τους λόγους- γιατί εμείς κανένα άλλο παρόμοιο επεισόδιο δεν μάθαμε να έγινε), μπλογκιές (ίσως να αναφέρεται στο μπλογκ που κάνει τα …δημοσιογραφικά του “βηματάκια”) αλλά στο τέλος και για …εκβιασμούς! Προφανώς θα αναφέρεται στο δημοσίευμα στα “βηματάκια” όπου ο ανώνυμος αρθρογράφος προφανώς “προειδοποιεί” πολιτικούς της περιοχής (!) να μην έχουν σχέση με άλλους δημοσιογράφους τους οποίους ο ίδιος θεωρεί …αρρωστημένους κ.ο.κ. Δημοσιογράφος να σου πετύχει!

Ας δούμε όμως και το επόμενο σχόλιο της ίδιας ημέρας:

Διαζύγια και τραμ

Καθόμαστε και εμείς, οι άλλοι δηλαδή, και ασχολούνται με διαζύγια τοπικής εμβέλειας. Εδώ κοντεύει να πέσει η κυβέρνηση μετά το διαζύγιο της Μενεγάκη, ποιος να νοιαστεί για το τι γίνεται στην Κομοτηνή. Είδηση θα ήταν , επειδή σαν πολλοί Κομοτηναίοι μαζεύτηκαν στο τραμ της Αθήνας, να έρθει και να εκτελεί και δρομολόγια και στην πόλη μας. Τουλάχιστον οι άλλοι, τα χωράφια τους καλλιέργησαν και πήραν τις επιδοτήσεις. Ας είχαν κάνει, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, το μητρώο αγροτών να έπαιρναν τα περισσότερα οι πραγματικοί αγρότες. Όσων όμως τα παιδιά διορίστηκαν έστω και για οκτώ μήνες στο τραμ, τι καλλιέργησαν;

Επειδή λοιπόν ο ανώνυμος (;) αρθρογράφος της στήλης “βηματάκια” προφανώς δεν είναι και τόσο ενημερωμένος για πρόσωπα και πράγματα της περιοχής (ίσως τόσα χρόνια διορισμένος σε διάφορα …μεγάλα γραφεία έμεινε αποκομμένος από την επικαιρότητα) να τον ενημερώσουμε πως το άτομο στο οποίο αναφέρεται και στο οποίο κάνει επίθεση με τόσο πρωτοφανή μανία (ένας προσωπικός του φίλος από παλιά που έκανε …το θανάσιμο αμάρτημα να σχολιάσει το απεχθές περιστατικό του 50άρης άνδρας (…) να επιτήθεται με αισχρές ύβρεις μπροστά σε τόσο κόσμο σε μία γυναίκα που εκείνη τη στιγμή ήταν μόνη της χωρίς κανέναν να την υπερασπιστεί) δεν έχει χωράφια αλλά …θερμοκήπιο!

Το οποίο με δάνειο και προσωπική εργασία του ιδίου και της οικογένειάς του έφτιαξε για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα φροντιστήρια και μετά στις σπουδές των παιδιών του και είναι τιμή του και καμάρι του! Το δάνειο ακόμη το πληρώνει, το παιδί του διορίστηκε μετά από σπουδές και μεταπτυχιακά (κι όχι όπως άλλοι που διορίζονται με …εντολές από κομματικά γραφεία και παριστάνουν τους “επαγγελματίες” και τους “αξιοπρεπείς”) και ο ίδιος ακόμη μοχθεί καθημερινά για τον επιούσιο!

Αυτές λοιπόν οι συμπεριφορές δρόμου και πεζοδρομίου ανθίζουν στους ανθρώπους των ΜΜΕ της περιοχής. Διάφοροι “μαχαλόμαγκες” της δημοσιογραφίας που ενώ τη μία κάνουν τα πάντα για να πιάσουν μία καλοπληρωμένη δημόσια θεσούλα, όταν μετά από κάποια (καλοπληρωμένα) χρόνια η σύμβαση λήξει κατηγορούν τον ίδιο βουλευτή και υπουργό που τους “διόρισε” στη θέση για δήθεν περίεργο διορισμό του παιδιού ενός “αντίπαλου” δημοσιογράφου επειδή ο “αντίπαλος” έκανε αρνητικό σχόλιο για τις βρισιές τους σε μία γυναίκα!

Και μετά αναρωτιέται κανείς γιατί η περιοχή μας είναι από τις πλέον υποβαθμισμένες της Ευρώπης. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του…

Υποβάλαμε τη Δευτέρα 1 Φεβρουαρίου κάποια ερωτήματα στην εργασιακή εκπρόσωπο των δημοσιογράφων – μελών της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Ροδόπης Μαρία Αμπατζή. Δυστυχώς μέχρι στιγμής δε πήραμε καμία απάντηση αφού σίγουρα η Μαρία Αμπατζή θα έχει και άλλα πράγματα στην καθημερινότητά της, ιδιαίτερα αυτό το διάστημα με τις κοπές πίττας όλων των συλλόγων και φορέων, πολιτικές εξελίξεις κ.ο.κ.

Το αρχικό δημοσίευμα εδώ:

http://rodopinews.gr/?p=4812

Σε περίπτωση όμως που βρει το χρόνο να ασχοληθεί με τα ερωτήματά μας, θα θέλαμε να συμπληρώσουμε 2 ακόμη:

• Ως εργασιακή εκπρόσωπος των δημοσιογράφων – μελών της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Ροδόπης η Μαρία Αμπατζή τι έπραξε ή τι σκοπεύει να πράξει για το περιστατικό δημόσιας επίθεσης με ύβρεις από τον δημοσιογράφο και μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Παναγιώτη Τσοχλιά εναντίον της δημοσιογράφου και μέλους της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Αμαλίας Γαρυφαλλίδου; Είναι αυτή η συμπεριφορά πρέπουσα σύμφωνα με την Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. αλλά και την ίδια; Συμφωνεί με τις ύβρεις εναντίον της συναδέλφου της σε δημόσιο χώρο; Αν όχι τι έκανε τη στιγμή του περιστατικού το οποίο διαδραματίστηκε μπροστά της ή τι σκοπεύει να πράξει έστω και τώρα;
• Η συνάδελφός της και μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Αμαλία Γαρυφαλλίδου, όπως έγινε γνωστό σήμερα στην πόλη έγινε και πάλι “μπαλάκι” για την διεύθυνση της ΕΡΑ Κομοτηνής η οποία σταμάτησε την μεγάλη σε ακροαματικότητα εκπομπή της “Τέρμα Κοσμίου” και την μετακινεί (στην ουσία την “τιμωρεί”) στην απογεματινή ζώνη του σταθμού. Η κατάσταση αυτή συνιστά επιλεκτική συμπεριφορά αφού για πολλοστή φορά η διευθύντρια της ΕΡΑ Κομοτηνής Πεπίτα Καρκατσέλη αλλάζει το εργασιακό καθεστώς της Αμαλίας Γαρυφαλλίδου προφασιζόμενη ανάγκες της υπηρεσίας ενώ άλλες δημοσιογράφοι μένουν σταθερές και αμετακίνητες στα ωράρια της προτίμησής τους όχι μόνο για μία αλλά και για περισσότερες ώρες την ημέρα. Η εργασιακή εκπρόσωπος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. για τη Ροδόπη Μαρία Αμπατζή τι έκανε για το περιστατικό αυτό; Ενδιαφέρθηκε να ενημερωθεί, πήρε θέση για να υπερασπιστεί τα εργασιακά δικαιώματα της συναδέλφου της;

Περιμένουμε απαντήσεις και σε αυτά…

Προφανώς κάποιοι στην περιοχή μας φαίνεται να έχουν λύσει όλα τα προβλήματά (τους;) και ασχολούνται με προσωπικές και επαγγελματικές επιθέσεις εναντίον μίας συναδέλφου που προφανώς τους χαλάει …τη μόστρα!

Δεν έχουμε οικονομική κρίση, δεν έχουμε μπλόκα των αγροτών, δεν έχουμε δεκάδες άλλα σημαντικά τοπικά ζητήματα στη Θράκη αλλά το σοβαρότερο πρόβλημα για κάποιους τοπικούς δημοσιογράφους (και μέλη της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ.) φαίνεται να είναι το πως θα κάνουν επίθεση σε μία συγκεκριμένη συνάδελφο προφανώς για να προωθήσουν τα προσωπικά τους συμφέροντα.

Αυτό φυσικά και δεν είναι μεμπτό. Ο καθένας έχει δικαίωμα να διεκδικεί τα συμφέροντά του όπως μπορεί καλύτερα. Ομως η τόση ξαφνική κινητοποίηση τόσων πολλών δημοσιογράφων (ίσως και πολιτικών;) και η τόση ομαδική επίθεση (ορισμένες φορές με αισχρά βρωμόλογα και δημοσίως, μπροστά σε πολιτικούς και δημάρχους χωρίς να αντιδράσει κανείς!) εναντίον μίας και μόνης δημοσιογράφου που παλεύει τόσα χρόνια τίμια και αξιοπρεπώς να κάνει τη δουλειά της και που δεν έχει πάρει φράγκο από πουθενά και δεν έχει διοριστεί επίσης πουθενά από κανένα κόμμα, φανερώνει ίσως τις ανάγκες και τα κίνητρα που βρίσκονται στο προσκήνιο.

Και πήραν τα στυλό φωτιά…

Η Αμαλία Γαρυφαλλίδου με τον Σταύρο Λάλα, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην Κομοτηνή. Μάλλον το μάχιμο και 7 ημέρες την εβδομάδα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ δεν είναι απαραίτητο για την ΕΡΑ Κομοτηνής και η διευθύντρια θέλει …αφιερώσεις κι επιθυμίες!

Τι συμβαίνει άραγε με την Κομοτηναία δημοσιογράφο και μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Αμαλία Γαρυφαλλίδου; Ακόμη και για κάποιον που δε συχνάζει σε γραφεία και καφενεία για να ακούει όλα τα «κουτσομπολιά» πολλές φορές ορισμένα γεγονότα είναι τόσο χτυπητά που δε μπορεί να κάνει ότι δε τα πρόσεξε.

Από τη μία όλοι γίναμε μάρτυρες ενός πρωτοφανούς για τα χρονικά της Κομοτηνής περιστατικό, στη δεξίωση του Δημήτρη Κοτσάκη. Τη στιγμή λοιπόν που όλος ο δημοσιογραφικός και πολιτικός κόσμος διασκέδαζε, είδε εντελώς ξαφνικά και χωρίς να έχει προηγηθεί το παραμικρό, τον δημοσιογράφο της Κομοτηνής και επί χρόνια διορισμένο στο γραφείο Τύπου της Περιφέρειας ΑΜΘ επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας Παναγιώτη Τσοχλιά, να επιτίθεται και να βρίζει με εντελώς απαράδεκτο τρόπο την Αμαλία Γαρυφαλλίδου! Στο ίδιο μάλιστα τραπέζι καθόταν ορισμένοι από τους πιο γνωστούς δημοσιογράφους της πόλης, οι οποίοι καμία θέση δε πήραν παρά μόνο χαμογέλασαν με κατανόηση, λες κι ήταν μάρτυρες στο πιο φυσιολογικό γι αυτούς γεγονός! Μάλιστα κανείς από αυτούς δεν έκανε την παραμικρή αναφορά για το γεγονός πουθενά σα να μη συνέβη τίποτα!

Στο γεγονός αναφέρθηκε με γλαφυρό τρόπο καθημερινή εφημερίδα της Κομοτηνής, σχολιάζοντας εντελώς αρνητικά την επίθεση αυτή. Η απάντηση όμως στην καθημερινή εφημερίδα ήρθε την αμέσως επόμενη ημέρα, όπου σε ανώνυμο και ειρωνικό σχόλιο κάποιος (;) μεταξύ άλλων δικαιολογούσε την πράξη (του;) αυτή, όπου μεταξύ άλλων ανέφερε πως «έχουν να γίνουν πολλά ακόμη»! Δηλαδή δικαιολογούσε την αναίτια και εντελώς ξαφνική επίθεσή (του;) σε μία γυναίκα δημοσιογράφου με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, απειλώντας πως θα υπάρξει και συνέχεια! Ποια άραγε ήταν τα πολλά που είχαν να γίνουν στη συνέχεια;

Η νέα εξέλιξη γράφτηκε το πρωί της Δευτέρας 1 Φεβρουαρίου όπου η διευθύντρια της ΕΡΑ Κομοτηνής Πεπίτα Καρκατσέλη και η δημοσιογράφος Αμαλία Γαρυφαλλίδου βρέθηκαν παρέα με τους αστυνομικούς που κλήθηκαν στην ΕΡΑ Κομοτηνής, στο γραφείο της πρώτης. Αιτία σύμφωνα με φήμες, το «τελεσίγραφο» της διευθύντριας Πεπίτας Καρκατσέλη προς την δημοσιογράφο πως αποφάσισε τη διακοπή της εκπομπής «Τέρμα Κοσμίου» που έβγαινε στον αέρα κάθε μέρα στις 12 το μεσημέρι και τη μετακίνηση της σε άλλη ώρα, το απόγευμα!

Δημόσιοι υπάλληλοι και διευθυντές δεν είμαστε αλλά απλά θέτουμε κάποια βασικά ερωτήματα προς απάντηση.

• Ποιος ο λόγος της εντελώς ξαφνικής αλλαγής σε όλο το πρόγραμμα ενός δημόσιου ραδιοσταθμού;
• Είναι σωστό να ανακοινώνεις σε κάποιον εργαζόμενο την αλλαγή του ωραρίου εργασίας του την ίδια ακριβώς ημέρα και μάλιστα με …τελεσίγραφο, ακόμη κι αν είσαι διευθυντής, ακόμη κι αν είσαι πρωθυπουργός;
• Υπάρχουν επίσημες μετρήσεις ακροαματικότητας στις εκπομπές του ραδιοσταθμού της ΕΡΑ Κομοτηνής (Μαχαίρα, Κουτσομιχάλη, Γαρυφαλλίδου, Νικολάου) και αν ναι τι λένε;
• Αν όχι, τότε με ποια αξιοκρατικά κριτήρια η διευθύντρια του σταθμού αποφασίζει αυτές τις αλλαγές και ποιον θα μετακινήσει και ποιον θα κρατήσει στην ώρα του;
• Πως είναι δυνατόν η ομολογουμένως πετυχημένη Αμαλία Γαρυφαλλίδου (με την σκληρή αλλά δίκαια κριτική που έκανε τόσα χρόνια σε κάθε κεντρική και τοπική εξουσία) να μη χωράει πλέον στην πρωινή ενημερωτική ζώνη και να πρέπει να μετακινηθεί αλλού και μάλιστα παραμονές εκλογών;
• Πως είναι δυνατόν να θεωρείται ως de facto αμετακίνητη από την ώρα της (10 με 11 το πρωί) η Γιώτα Κουτσομιχάλη η οποία βρίσκεται στην ΕΡΑ μόλις ένα χρόνο και τοποθετήθηκε εκεί επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας παραμονές των προηγούμενων εκλογών ως υπεύθυνη προγράμματος;
• Πως είναι δυνατόν να θεωρείται επίσης ως de facto αμετακίνητη από τη δική της εκπομπή η Βάσω Μαχαίρα που είναι στον αέρα ούτε μία ούτε δύο αλλά τρεις ολόκληρες ώρες κάθε πρωί από τις 7 ως τις 10;
• Τρεις ώρες (που πολλές φορές γεμίζουν με το ζόρι) για τη μία δημοσιογράφο και …καμία ώρα και μετακίνηση για την άλλη θεωρείται από την διευθύντρια του σταθμού ως δίκαια συμπεριφορά;
• Πως είναι δυνατόν οι μουσικές επιθυμίες και οι αφιερώσεις στις 7 με 8 το πρωί να θεωρούνται απαραίτητες στο κρατικό ραδιόφωνο της Κομοτηνής και μία εκπομπή με τόσα θέματα και καθημερινό μάχιμο ρεπορτάζ επικαιρότητας όπως της Αμαλίας Γαρυφαλλίδου στις 12 το μεσημέρι να θεωρείται …περιττή;
• Εχει τόσο μεγάλη ακροαματικότητα το κρατικό ραδιόφωνο Κομοτηνής (που πληρώνεται από τον ελληνικό λαό!) στις 12 το μεσημέρι και θέλει να τη μειώσει για να δώσει ακροατές σε άλλα ραδιόφωνα;
• Είναι τυχαίο που στην ΕΡΑ Κομοτηνής όλες αυτές οι αλλαγές (ξαφνικοί διορισμοί ατόμων με συγκεκριμένες πολιτικές προτιμήσεις, αλλαγές ωραρίων κλπ) γίνονται παραμονές κάποιων εκλογών;

Όλα αυτά βέβαια δε θα είχαν κανένα λόγο να συζητιούνται αν συνέβαιναν σε ένα ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό, όπου το λόγο θα είχε μόνο ο εργοδότης, ο εργαζόμενος και ο επόπτης εργασίας. Όμως μέσα στην ΕΡΤ που το τελευταίο διάστημα ακούμε να συμβαίνει ένα τέτοιο απίστευτο όργιο σπατάλης και κακοδιαχείρισης και που όλα αυτά τα πληρώνει ο ελληνικός λαός χωρίς ποτέ κανείς να ρωτηθεί αν συμφωνεί, έχει ο καθένας το δικαίωνα μα ξέρει με ποιες νόμιμες και αξιοκρατικές διαδικασίες γίνονται τα πράγματα.

Περιμένουμε λοιπόν τις απαντήσεις, ελπίζοντας το γεγονός και η παρεξήγηση να λήξει εδώ. Για κάθε συνέχεια όμως θα ενδιαφερόμαστε να μάθουμε τι συμβαίνει στην ΕΡΤ και στην ΕΡΑ Κομοτηνής, πράγμα που και δικαίωμά μας είναι και υποχρέωσή μας απέναντι στους αναγνώστες μας.

Οσο για την Αμαλία Γαρυφαλλίδου δε ξέρουμε τι έχει κάνει κι έγινε το τελευταίο διάστημα «μαγνήτης» τέτοιων επιθέσεων. Από τη μία επιθέσεις εναντίον της χωρίς να λέει κανείς συνάδελφός της δημοσιογράφος ούτε μία λέξη να την υπερασπιστεί, ούτε ακόμη και η εργασιακή εκπρόσωπος της ΕΣΗΕΜΘ για τη Ροδόπη κι από την άλλη ταυτόχρονη (και για πολλοστή φορά) αλλαγή εργασιακού καθεστώτος στην ΕΡΑ Κομοτηνής μήπως είναι πολλές συμπτώσεις; Μήπως η πολλή αντιπολίτευση σε ορισμένα πολιτικά πρόσωπα του νομού μας βλάπτει;

Λαμπερή και εξοικειωμένη με το φωτογραφικό φακό, όπως πάντα άλλωστε είδαμε τη δημοσιογράφο, συνεργάτη του “Παρατηρητή της Θράκης”, μέλος Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ.,  εργασιακή εκπρόσωπο των δημοσιογράφων – μελών της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. στη Ροδόπη αλλά και όπως οι φήμες αναφέρουν επικρατέστερη για τη θέση της υπεύθυνης στο Γραφείο Τύπου της Περιφέρειας Α.Μ.Θ. Μαρία Αμπατζή.

Στο ίδιο τραπέζι με τη Μαρία ο θεολόγος και επίσης συνεργάτης του “Παρατηρητή της Θράκης” Σταμάτης Σακελίων, η παρουσιάστρια της “Δέλτα Τηλεόρασης” Αλεξανδρούπολης και υποψήφιο μέλος Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Ολγα Τσιούλφα και απέναντι η εκπρόσωπος του “Δίαυλου 92,4″ Ελη Τσομπανίδου και η κόρη της ιδιοκτήτριας – εκδότριας της εφημερίδας “Ελεύθερο Βήμα” και επίσης υποψήφια για μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. Λούση Μελκονιάν.

Ολη η καλή παρέα μάθαμε πως πέρασε θαυμάσια στην δεξίωση του δημάρχου Δημήτρη Κοτσάκη προς τους εκπροσώπους των τοπικών ΜΜΕ απ΄ όπου και η φωτογραφία και ορισμένοι από αυτούς μετά τη δεξίωση συνέχισαν τη διασκέδασή τους σε γνωστό κέντρο μπουζουκίων της πόλης.

Ο ρόλος της Μαρίας Αμπατζή ως εργασιακής εκπροσώπου μελών της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. στη Ροδόπη είναι να υπερασπίζεται τα εργασιακά συμφέροντα των συναδέλφων της δημοσιογράφων και να μεταφέρει τα αιτήματα αυτών όπου χρειαστεί αλλά και να διεκδικεί λύσεις όπου μπορεί. Επίσης καθήκον της είναι να φροντίζει ώστε οι αιτήσεις νέων μελών να είναι σύμφωνα με τους τύπους και τους κανονισμούς της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ., αιτήσεις άλλωστε τις οποίες συνυπογράφει.

Οσον αφορά το πρώτο, έχουμε δύο ερωτήσεις:

• Τηρείται αρχείο των ενεργειών – παρεμβάσεων που κάνει ο/η εργασιακός εκπρόσωπος της Ροδόπης (στην προκειμένη περίπτωση η Μαρία Αμπατζή) για την υπεράσπιση των συμφερόντων των μελών της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. (ανέργων, ανασφάλιστων, κακοπληρωμένων κλπ) για να πληροφορηθούμε τις σχετικές ενέργειες;
• Σε περίπτωση που η εργασιακή εκπρόσωπος δηλαδή η Μαρία Αμπατζή αντιληφθεί έναν συνάδελφό της και μέλος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. να κάνει χωρίς κανέναν λόγο αήθη επίθεση εναντίον άλλης γυναίκας συναδέλφου μέλους της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ., το μέρος ποιου συναδέλφου οφείλει να πάρει; Επίσης οφείλει να ενημερώσει τα αρμόδια όργανα για την ανάρμοστη συμπεριφορά του εν λόγω συναδέλφου;

Οσον αφορά στο δεύτερο έχουμε επίσης δύο ερωτήσεις:

• Ο/η εργασιακή εκπρόσωπος ενός νομού (στην προκειμένη περίπτωση η Μαρία Αμπατζή) έχει καθήκον να διερευνά επαρκώς τις αιτήσεις όσων θέλουν να γίνουν νέα μέλη της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. και να αναφέρει σχετικώς στην Ενωση ή απλά συμφωνεί με όλες και τις υπογράφει;
• Αν κι εφόσον η εργασιακή εκπρόσωπος της Ε.Σ.Η.Ε.Μ.Θ. σε ένα νομό (στην προκειμένη περίπτωση η Μαρία Αμπατζή) ανακαλύψει κάποια πιθανή ασυμβατότητα, παρατυπία κ.ο.κ. σε κάποια αντίστοιχη αίτηση, ποια διαδικασία ακολουθεί ώστε να αναφέρει το γεγονός στην Ενωση;

Περιμένουμε τις διαφωτιστικές απαντήσεις της Μαρίας Αμπατζή τις οποίες και θα δημοσιεύσουμε με χαρά.

Θα μπορούσε άνετα να ήταν και σενάριο κωμωδίας αν βέβαια δεν είχε τραγικές συνέπειες για την ελληνική αγορά και την εθνική οικονομία. Ο λόγος για τη συγκέντρωση των αγροτών μπροστά στο κτίριο της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης που τελικά αναβλήθηκε …επειδή πάγωσαν τα τρακτέρ και οι αγρότες δε μπορούσαν να μετακινηθούν!

Στην Ελλάδα της ανομίας και της αναρχίας, όπου νόμος είναι τα συμφέροντα αυτού που ξέρει να εκβιάζει καλύτερα, το είδαμε κι αυτό! Λες και οι αγρότες, εφόσον ήθελαν να κάνουν μια αξιοπρεπή διαμαρτυρία δε μπορούσαν να έρθουν με λεωφορείο. Βεβαίως τότε θα έχαναν τον “τσαμπουκά” του να κλείσουν το δρόμο και να ικανοποιήσουν τις ανάγκες προβολής τους…

Οπως και πριν λίγες ημέρες που μάθαμε πως τα μπλόκα των αγροτών άνοιξαν για να περάσουν οι οργανωμένοι και γνωστοί από παλαιότερα επεισόδια οπαδοί του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης για να πάνε να παρακολουθήσουν αγώνα της ομάδας τους! Ο πιο δυνατός και βίαιος δηλαδή αποτελεί φόβο για τον λιγότερο δυνατό και όλοι μαζί ασυδοτούν στις πλάτες του ελληνικού λαού εδώ και δεκαετίες!

Και η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου; Το μόνο που κάνει προς το παρόν είναι να διαιωνίζει αυτή την κατάσταση, θυμίζοντας όσο περνούν οι ημέρες όλο και περισσότερο, στα λόγια την κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή…

Για τους …αγώνες του υπέρ του οικουμενικού πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και του οικουμενικού πατριάρχη που σύμφωνα με τη γνώμη του πολλοί θα έπρεπε να σκύβουν τα γόνατα για να τον φιλήσουν (!) άστραψε και βρόντησε ο αντιπρόεδρος του θρησκευτικού συλλόγου “Αγία Μαρίνα” Γιάννης Σιδηράς σε έναν απίστευτο μονόλογο (“παράθυρο στην ενημέρωση” σύμφωνα με τον παρουσιαστή του δελτίου Κώστα Τοτοκώτση…) σχεδόν για 25 λεπτά στο (κατά τα άλλα) δελτίο ειδήσεων τοπικού καναλιού!

Αιτία της τηλεοπτικής αυτής έκρηξης μια ανακοίνωση της τοπικής μητρόπολης που διαβάστηκε το πρωί της Κυριακής στις εκκλησίες και την οποία ο Γιάννης Σιδηράς θεωρεί ως προϊόν παραπληροφόρησης έως και συκοφαντική δυσφήμιση για τον ίδιο και το έργο του συλλόγου του!

Και για τι δε μίλησε ο Γιάννης Σιδηράς.

• Για αυτούς που “παραπληροφορούν” τον μητροπολίτη (ο οποίος σύμφωνα με αυτό το σενάριο μάλλον θα πρέπει να είναι μόνος και αβοήθητος, εγκλωβισμένος σε ένα κτίριο και χωρίς επαφή με τον έξω κόσμο) και οι οποίοι είναι “αλλήθωροι” κ.ο.κ.
• Για τα “κουρμπάνια με αλόθρησκους” που έκανε κάποιος άλλος στο προαύλιο του ιερού ναού της Αγίας Μαρίνας Ιμέρου Ροδόπης πριν πολλά χρόνια με την υποστήριξη της τοπικής μητρόπολης.
• Για την επίθεση που δέχεται ο σύλλογος “Αγία Μαρίνα” σα να ήταν αιρετικός ή αλλόθρησκος.
• Για την προσφορά του συλλόγου σε τοπικούς ναούς που δε γίνεται δεκτή.
• Για όλους τους τοπικούς πολιτικούς παράγοντες που ήταν παρόντες στην εκδήλωση του συλλόγου.
• Και πολλά άλλα…

Η μάχη λοιπόν μεταξύ μητρόπολης και Γιάννη Σιδηρά καλά κρατεί εδώ και αρκετούς μήνες. Οι λόγοι φυσικά δε μπορεί να είναι ούτε οι θέσεις του ενός, ούτε του άλλου αλλά όπως πάντα η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση.

Καλώς η κακώς σε ένα κλειστό κοινωνικό χώρο όπως μία επίσημη θρησκεία κουμάντο κάνει ο επικεφαλής και αυτόνομες κινήσεις ατόμων και ομάδων πάντα δύσκολα γινόταν δεκτές. Ο θρησκευτικός σύλλογος “Αγία Μαρίνα” πολύ γρήγορα απέκτησε εκατοντάδες μέλη πράγμα που μεταφράζεται σε πολιτική και οικονομική ισχύ. Αυτό μπορεί να είναι καλό για τους επικεφαλείς του συλλόγου, είναι όμως αμφίβολο το πως θα εκληφθεί από τον επικεφαλής μίας μητρόπολης οι οποίοι για να συμφωνήσουν με τις εξελίξεις θα πρέπει να ελέγχουν τις αποφάσεις. Και όπως φαίνεται από τις μέχρι σήμερα κινήσεις κάτι τέτοιο μάλλον δε συμβαίνει γι αυτό το λόγο και ο μητροπολίτης στην προσπάθειά του να προλάβει εξελίξεις χτυπά “προειδοποιητικά καμπανάκια” στις τάσεις αυτονομίας του συλλόγου.

Αν κάποιος επιθυμεί να είναι πραγματικά ανεξάρτητος και αυτόνομος, τότε μπορεί να ιδρύσει ένα σύλλογο χωρίς πολιτικές και θρησκευτικές εξαρτήσεις και να πορευτεί αναλόγως. Το ερώτημα βέβαια είναι πόση αποδοχή θα μπορούσε να έχει ένας τέτοιος σύλλογος, σε σχέση με έναν θρησκευτικό σύλλογο όπου οι πιστοί ενός χωριού γράφονται κατά εκατοντάδες. Δε μπορείς όμως να μπαίνεις σε ένα χώρο οργανωμένο όπως η εκκλησία προσπαθώντας να διεκδικήσεις μερίδιο της “πίττας” (και δεν εννοούμε τα οικονομικά αλλά την επιρροή στο ποίμνιο) χωρίς να έρθεις σε σύγκρουση με την μέχρι τότε ηγεσία, ιδιαίτερα όταν είναι γνωστό πως οι απόψεις σου δε συμβαδίζουν και ιδιαίτερα με τις επικρατούσες.

Οσο για το δελτίο ειδήσεων τοπικού καναλιού τι να πούμε; Πρώτο θέμα για περίπου 3 – 4 λεπτά η κοπή πίττας των επαγγελματιών της περιοχής (δικαιολογημένο αφού από την τοπική αγορά ζει ένα επαρχειακό κανάλι) και δεύτερο θέμα ο ατελείωτος τηλεοπτικός μονόλογος – προσωπικό μανιφέστο του Γιάννη Σιδηρά για σχεδόν ένα μισάωρο με τον παρουσιαστή του δελτίου να κοιτά αυτό το …”παράθυρο στην ενημέρωση” άφωνος! Αναρωτιώμαστε αν και κάποιος άλλος εκπρόσωπος (αντιπρόεδρος) τοπικού συλλόγου θα μπορούσε να τύχει της ίδιας …βασιλικής αντιμετώπισης από το συγκεκριμένο κανάλι. Μήπως ωστόσο στο γεγονός βοήθησε το ότι στην κοπή πίττας του συγκεκριμένου πολυάριθμου σε μέλη συλλόγου ο ένας από τους 3 εκπροσώπους ΜΜΕ που βραβεύτηκαν ήταν και ο ιδιοκτήτης του καναλιού;

Οι άλλοι δύο ήταν η ιδιοκτήτρια του “Χρόνου” (στον οποίο ο Γιάννης Σιδηράς είναι τακτικός αρθρογράφος αφού από αυτόν αναδείχθηκε, πριν περίπου 15 χρόνια με την αρθρογραφία του) η οποία κατά το παρελθόν έχει μπει στο στόχαστρο του μητροπολίτη αλλά και δημοσιογράφος απογευματινής εκπομπής στην ΕΡΑ Κομοτηνής η οποία στο παρελθόν ήταν κι αυτή στο στόχαστρο του μητροπολίτη. Χωρίς βεβαίως να θέλουμε να δικαιώσουμε τις επιλογές του μητροπολίτη ούτε να ταυτιστούμε μαζί του.

Πριν λίγο καιρό επίσης η ιδιοκτήτρια του “Χρόνου” τοποθέτησε στα “in και out” της χρονιάς 2009 στα in τον πρωτοσύγκελο της μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής με αφορμή την υποψηφιότητά του για τη μητρόπολη Διδυμοτείχου και στα out τον μητροπολίτη Δαμασκηνό με αφορμή τη θέση του σχετικά με τη φορολόγηση των φτωχών μητροπόλεων της επαρχείας, λες κι είχε άδικο!

Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, αφού ως γνωστόν εμείς τολμάμε γιατί δεν έχουμε εξαρτήσεις: σίγουρα ο μητροπολίτης είναι υπέργηρος αν και ακούραστος και πολλοί θα ήθελαν την αντικατάστασή του με κάποιον νεότερο και διαφορετικών ιδεών και πολιτικών από αυτές του Δαμασκηνού. Ας πιέσουν όμως να αλλάξει η εκκλησία τους και να γίνει δημοκρατική ώστε οι επικεφαλής να εκλέγονται κι όχι να διορίζονται “ελέω Θεού” και εφ΄ όρου ζωής. Η ας δημιουργήσουν μία άλλη, δική τους εκκλησία στην οποία να κάνουν οι ίδιοι ότι πιστεύουν.

Οσο για τον ανερχόμενο Γιάννη Σιδηρά, μπορεί να προέρχεται από ένα χώρο όπως αυτός της χριστιανικής εκκλησίας και εντός αυτής να έχει συγκεκριμένες απόψεις όμως τόση εμμονή στα περί “αλόθρησκων” μόνο αρνητικές εντυπώσεις δημιουργεί.

Ενας σύλλογος με εκατοντάδες μέλη συνεπάγεται ευθύνη, κυρίως λόγω της πολιτικής και οικονομικής δύναμης που αποκτά. Θρησκευτικοί φανατισμοί ωστόσο ιδιαίτερα στην ευαίσθητη περιοχή μας όχι μόνο δε θα βοηθούσαν τον ίδιο αλλά ούτε και το σύλλογο που εκπροσωπεί αφού είναι πασίγνωστο ότι σε χριστιανικές εορτές όπως και της Αγίας Μαρίνας συμμετέχουν και μουσουλμάνοι οι οποίοι βέβαια είναι πάντα ευπρόσδεκτοι από τους χριστιανούς και γιορτάζουν όλοι μαζί τη χάρη της Αγίας. Οπως βέβαια συμβαίνει και σε άλλες θρησκευτικές εορτές όπως της Παναγίας, του Αγίου Γεωργίου κ.ο.κ.

Αυτά που κοροϊδεύουμε ας μη τα κάνουμε εμείς οι ίδιοι. Ξέρουμε όλοι τα κατάπτυστα βίντεο του παράγοντα των μουσουλμάνων Αμπντουλχαλήμ Ντεντέ και τις κακοτοπιές του εναντίον των χριστιανών περί “γκιαούρηδων”. Το μόνο που λείπει από την περιοχή είναι ένας “χριστιανός Ντεντέ”. Οι θρησκείες είναι για να προσελκύουν όλους τους σεμνούς και ταπεινούς ανθρώπους και όλους μαζί να τους φέρνουν πιο κοντά, όχι για να τονίζουν τις διαφορές των ανθρώπων και να τους απομακρύνουν.

Ας “αφήσει” λίγο γκάζι λοιπόν ο Γιάννης Σιδηράς, τόσο σε θέματα μητροπολίτη όσο και σε θέματα θρησκειών και πιστέυουμε πως όλοι θα είναι μαζί του.

Πόσο σημαντικό είναι το φλουρί μίας πίττας για τοπικό κανάλι της Κομοτηνής; Μάλλον μέχρι και …κεντρικό ζήτημα μπορεί να γίνει, όπως είδαμε στο δελτίο ειδήσεων της Παρασκευής 22 Ιανουαρίου.

Μετά τον “αόρατο βουλευτή” τώρα και η “αόρατη δημοσιογράφος”

Συγκεκριμένα το θέμα της δεξίωσης του Δήμου Ιάσμου προς τους εργαζομένους και τους δημοσιογράφους της περιοχής έπαιξε σε δύο μέρη: το πρώτο για τις πολιτικές δηλώσεις του δημάρχου Ιάσμου Κυριάκου Αμούτζα σχετικά με το σχέδιο “Καλλικράτης” και το δεύτερο για την ίδια την εκδήλωση, το γεύμα, την κοππή πίττας κ.ο.κ.

Οσον αφορά στην τελευταία, ο Δήμος Ιάσμου μοίρασε σε όλους τους παρευρισκόμενους μικρές ατομικές βασιλόπιτες 2 από τις οποίες είχαν φλουρί. Ομως κόπηκαν και άλλες 2 μεγάλες βασιλόπιτες, μία για το Δήμο και μία για τους δημοσιογράφους. Σύνολο φλουριών δηλαδή: τέσσερα.

Τα 4 φλουριά κέρδισαν στη σειρά η δημοσιογράφος της ΕΡΑ Κομοτηνής Αμαλία Γαρυφαλλίδου, η κόρη της ιδιοκτήτριας της εφημερίδας “Ελεύθερο Βήμα” Λούση Μελκονιάν, ο εργαζόμενος στο Δήμο Ιάσμου Μάρκος Παπαχρήστου, και η εργαζόμενη στο πρόγραμμα του Δήμου Ιάσμου “Βοήθεια στο Σπίτι” Ζωή Κούτρα.

Οπως και όλα τα μέσα έτσι και η κάμερα τοπικού καναλιού της Κομοτηνής ήταν εκεί και πήρε πλάνα από όλους. Αυτό όμως που τελικά απέμεινε μετά το μοντάζ στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του καναλιού ήταν πως …το φλουρί (των δημοσιογράφων;) κέρδισε η Λούση Μελκονιάν!

Τηρουμένων των αναλογιών οι υπεύθυνοι του δελτίου (αρχισυντάκτρια η Βάσω Θεολόγη και παρουσιαστής ο Κώστας Τοτοκώτσης) σωστά έπραξαν και “εξαφάνισαν” τους εργαζόμενους του Δήμου Ιάσμου από το δελτίο. Γιατί άντε μετά να δικαιολογήσουν το πως “χάθηκε” το όνομα της δημοσιογράφου της ΕΡΤ και μέλος της ΕΣΗΕΜΘ Αμαλίας Γαρυφαλλίδους τη στιγμή μάλιστα που η κάμερα του εν λόγω καναλιού πήρε πλάνα από όλους και από την ίδια.

Καλή η δικηγόρος στο επάγγελμα (ενεργός ή μη δε γνωρίζουμε) Βάσω Θεολόγη, καλός και ο εδώ και 20 χρόνια αθλητικογράφος Κώστας Τοτοκώτσης, προς τι όμως η αγωνία να κρύψουν το …σημαντικότατο πολιτικό ζήτημα (!) του φλουριού της πίττας του Δήμου Ιάσμου έτσι ώστε να μην ακουστεί το όνομα μίας συναδέλφου;

Οταν μάλιστα αυτή η συνάδελφος είναι πανελλαδικά αναγνωρισμένη για το καθημερινό ρεπορτάζ που κάνει (σε αντίθεση με άλλους εκπροσώπους της δημοσιογραφίας της περιοχής μας που αρκούνται μόνο σε τηλεφωνήματα και …δημόσιες σχέσεις) αλλά και είναι και κανονική δημοσιογράφος και μέλος της ΕΣΗΕΜΘ κι όχι μόνο δημοσιογράφος στον τίτλο;

Είναι κι αυτή μία πλευρά του κόσμου των ΜΜΕ στην Κομοτηνή, σε ένα κανάλι που καλώς ή κακώς τόσα χρόνια είναι μονοπώλιο στο χώρο του, αφού δεν υπάρχει αντίπαλο δέος. Σε ένα κανάλι που όπως όλοι θυμούνται, ο Γιώργος Πεταλωτής τα τελευταία χρόνια ήταν ένα πρόσωπο “αόρατο” και κοβόταν από κάθε πλάνο σε κάθε ρεπορτάζ όπου κι αν βρισκόταν! Βέβαια όλα αυτά μέχρι την ημέρα της υπουργοποίησής του όπου τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν…

Η κατάσταση ωστόσο αναμένεται να ομαλοποιηθεί με την έναρξη λειτουργίας του δεύτερου τοπικού καναλιού που αναμένεται να κάνει την εμφάνισή του στον “αέρα” της πόλης τους επόμενους μήνες. Γιατί όπως λέει και το γνωστό ρητό, ο ανταγωνισμός είναι πάντα προς όφελος του πελάτη.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

Γιώργος Πεταλωτής: ο “αόρατος” βουλευτής

Ο Χαρδαβέλλας, ο Μαλούσης, ο Ντεντέ και ο Μπερλουσκόνι!

“Μαχαίρι” κόπηκε ξαφνικά ένα πρωί το μέτρο της απόσυρσης παλαιών αυτοκινήτων και δυστυχώς κοντά στα ξερά κάηκαν και πολλά χλωρά. Πέρα από την αβεβαιότητα που δημιουργήθηκε στους ιδιοκτήτες αυτοκινήτων για το αν θα πρέπει να αποσύρουν ή τι θα γίνει με αυτά τα οχήματα που απέσυραν αλλά και την αρνητική ψυχολογία στην αγορά, το θέμα είναι λίγο περισσότερο πρακτικό.

“Σαπάκια” όπως αυτό της φωτογραφίας πλέον είναι σίγουρο πως θα παραμείνουν στην κυκλοφορία είτε για λόγους πρακτικούς (αποτελούν το 2ο αυτοκίνητο κάποιου, για να μη “χαλάει” το καινούριο), είτε για λόγους οικονομικούς (δεν έχει χρήματα να αγοράσει κάποιο καινούριο ή νεότερο), είτε νομίμως (με συνεχή μπαλώματα και επιδιορθώσεις για να περνάει το ΚΤΕΟ), είτε παρανόμως …χωρίς ασφάλιση και ΚΤΕΟ!

Το ίδιο το μέτρο της απόσυρσης από την πλευρά του, ως γενικό μέτρο που δε λάμβανε υπόψη τις ιδιαίτερες παραμέτρους ενός οχήματος δημιούργησε πολλές αδικίες. Οχήματα που αν και είχαν τα χρονάκια τους, ωστόσο καλοδιατηρημένα οδηγήθηκαν προς απόσυρση ενώ άλλα με λιγότερα χρόνια αλλά σε χειρότερη κατάσταση κυκλοφορούν ακόμη. Τι θα ήταν πιο ορθολογικό;

Να γίνεται έλεγχος για τη συντήρηση αμαξώματος και κινητήρα. Ενα όχημα 20 ετών αλλά καλοδιατηρημένο, μολύνει, καταναλώνει και γενικώς επιβαρύνει το περιβάλλον πολύ λιγότερο από ένα όχημα 5 ετών που έχει να δει συνεργείο …από τη “γέννησή” του! Τα διατηρημένα οχήματα με αποδείξεις συντήρησης δεν θα έπρεπε να επιβαρύνονται τόσο με περιβαλλοντικά πρόστιμα, όσο τα μη διατηρημένα.

Φυσικά μη τα θέλουμε κι όλα δικά μας σε μία χώρα που παλεύουμε καθημερινά για τα απολύτως αυτονόητα. Ωστόσο κι εφόσον η νέα Κυβέρνηση έχει τη βούληση, θα άξιζε κάποια στιγμή να εξορθολογιστεί αυτή η διαδικασία αλλά και τα ποσά που πρέπει να πληρώνουν οι ιδιοκτήτες των Ι.Χ. Μέχρι τότε, εικόνες όπως και αυτές που αντικρύσαμε στην Κομοτηνή πριν λίγο καιρό με ένα όχημα… έτοιμο να γίνει κομμάτια, θα είναι καθημερινότητα στην Ελλάδα και οι δρόμοι της θα μοιάζουν σα τους δρόμους κάποιας χώρας του πρώην Ανατολικού Μπλοκ πριν από 20 χρόνια…

Γιατί κάποιοι αποχώρησαν πιο νωρίς από το δείπνο Πεταλωτή στον Ιασμο; Τι κρύβεται από πίσω; Μήπως κάποια συνομωσία; Μήπως κάποιο μυστήριο; Θα έρθει το τέλος του κόσμου το 2012 κι αν ναι πως δε το κατάλαβαν οι τράπεζες και μας δίνουν ακόμη δάνεια;

Ολα αυτά τα σημαντικά ερωτήματα φαίνεται πως απασχολούν τις τελευταίες ημέρες κάποιες λουσάτες και γραβατομένες δημόσιες πένες και ψάχνουν να βρουν την αλήθεια διαδίδοντας ραδιοαρβύλες σε όλη την πόλη, αφού ούτως ή άλλως η δημοσιογραφία είναι το χόμπι τους και το πραγματικό τους επάγγελμα είναι το κουτσομπολιό και η διασπορά φημών για ίδιο όφελος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή…

Ως γνωστόν μετά την απονομή δώρων στους μαθητές του Ιάσμου, ο Γιώργος Πεταλωτής μαζί με την μικρή του κόρη, τον βοηθό του Χάρη Κυριάκου, την Γ.Γ. ΑΜΘ Δώρα Κόκλα και τον Φίλιππο Πετσάλνικο ανηφόρησαν προς το τουριστικό περίπτερο Ιάσμου όπου και παρέθεσαν προγραμματισμένο γεύμα προς τιμήν των εκπροσώπων των τοπικών ΜΜΕ, οι οποίοι εκπρόσωποι ούτως ή άλλως ήταν ήδη στον Ιασμο για να καλύψουν την εκδήλωση.

Στο γεύμα όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο παρευρέθηκαν σχεδόν όλα τα τοπικά μέσα, ελληνόφωνα και τουρκόφωνα με έναν ή και περισσότερους εκπροσώπους – δημοσιογράφους. Ομως δύο δημοσιογράφοι, δεν έκατσαν και πολύ στο τραπέζι αφού, όπως ανέφεραν υποχρεώσεις της δουλειάς δε τους άφηναν περιθώριο χρόνου για να καθυστερήσουν περισσότερο. Αφού λοιπόν οι δύο ευχαρίστησαν τους οικοδεσπότες, παρέλαβαν τα δώρα τους κι ευχήθηκαν σε όλους τους παρευρισκόμενους για το νέο έτος, αποχώρησαν.

Ελα όμως που οι λουσάτες και γραβατοφορεμένες πένες δε θέλουν να το αφήσουν έτσι το πράγμα. Αλλωστε, τώρα που γυρίζει πρέπει να ποντάρουν κι αυτοί στην ρουλέτα του τυχοδιωκτισμού και των δημοσίων σχέσεων. Πότε να περιμένουν το …επόμενο επίσημο γεύμα υπουργού στο οποίο θα είναι προσκεκλημένοι; Αρχισαν λοιπόν να διαδίδουν στα σημεία που συχνάζουν (καφενεία, πεζοδρόμια, ταβέρνες, δημόσια γραφεία αλλά και …κρεβάτια) διάφορες παραμυθολογίες για τους δύο δημοσιογράφους, φυσικά πίσω από την πλάτη τους όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις.

“Γιατί οι δύο έφυγαν νωρίς; Μήπως πλέον δε στηρίζουν Γιώργο Πεταλωτή;” και άλλες αρλουμπολογίες και παραμυθολογίες του μυαλού τους. Ομως οι πένες αυτές δεν είναι χαζές αφού στην προπαγάνδα έχουν πάρει Master: διαδίδουν τις φήμες αυτές ώστε αν τυχόν γίνουν πιστευτές, να δημιουργηθεί αρνητικό κλίμα για τους δύο δημοσιογράφους και μετά καπάκι να έρθουν οι ίδιοι και οι ίδιες ως “από μηχανής θεοί” σε διάφορες θέσεις να καλύψουν το κενό, με το ανάλογο αντίτιμο. Παλιά μου τέχνη κόσκινο…

Τι κι αν οι δύο δημοσιογράφοι εξήγησαν δημόσια σε όλους και φωναχτά (κι όχι …κάτω από το τραπέζι όπως κάνουν ορισμένοι) πως αποχωρούν λόγω υποχρεώσεων; Αυτοί το χαβά τους. Κι όμως, τίποτε εξωγήινο και μυστήριο δε κρύβεται πίσω, κάτω και πάνω από αυτή την υπόθεση.

Οντως ο ένας εκ των δύο, εκδότης εφημερίδας σε 3 ώρες έπρεπε να προλάβει να κλείσει το φύλλο και να το στείλει για εκτύπωση στην Αλεξανδρούπολη ενώ η δεύτερη δημοσιογράφος έπρεπε να προλάβει κι αυτή να γράψει άρθρο για την επίσκεψη Πετσάλνικου στον Ιασμο. Και οι δύο μάλιστα ήρθαν στον Ιασμο με φίλο ο οποίος τους έφερε στο ρεπορτάζ και στο γεύμα καθώς εκείνη την ημέρα λόγω βλάβης δεν είχαν όχημα και μάλιστα τους περίμενε αρκετή ώρα έξω στο πάρκιν του τουριστικού περιπτέρου για να τους επιστρέψει στην Κομοτηνή!

Ολα αυτά όμως είναι “ψιλά γράμματα” για τις λουσάτες και τους γραβατοφορεμένους των δημοσιογραφικών δημοσίων σχέσεων οι οποίοι εξακολουθούν να διαδίδουν τα σαχλολογήματά τους εδώ κι εκεί. Τι κι αν οι ίδιοι, από τις θέσεις που κατέχουν από το 2007 και μετά είχαν φροντίσει για ανεξήγητους (ή μήπως για προφανείς;) λόγους και εκτελώντας προφανώς εντολές άλλων, να “εξαφανίσουν” από το πρόσωπο της Γης τον Γιώργο Πεταλωτή τον οποίον κρατούσαν στη δημοσιότητα (όπως όφειλαν για έναν Ελληνα βουλευτή) μόνο οι δύο συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι, χωρίς μάλιστα να έχουν καμία ιδιαίτερη σχέση μαζί του;

Τώρα πλέον που τα πράγματα άλλαξαν, όλοι γίναν τιμητές του Ροδοπίτη υπουργού, σημαιοστολίζονται όταν είναι να τον συναντήσουν από κοντά (ευτυχώς είναι λίγες οι φορές αφού ο Γιώργος Πεταλωτής συνήθως βρίσκεται στην Αθήνα και γλιτώνει…) και φυσικά μόνο για τον ίδιο μιλάνε και γράφουν στα μέσα που συνεργάζονται, μάλλον ευελπιστώντας σε κάποιο καλύτερο μέλλον.

Μάλλον από τέτοια άτομα πρέπει να μαθαίνει τα “νέα της ημέρας” και γνωστός εκδότης της περιοχής ο οποίος και συνάντησε συνεργάτη του ενός εκ των δύο δημοσιογράφων στην προσπάθειά του να “ψαρέψει” είδηση. Ψάρεψε όμως …ένα τίποτα λαμβάνοντας μία αινιγματική απάντηση την οποία ακόμη επεξεργάζεται.

Αξιος ο μισθός τους! Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά…