breaking news

ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΟΥΣΗ: ΓΙΑ ΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΤΙ …ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ

Δεκέμβριος 9th, 2017 | by rodopinews
ΜΑΡΙΑ ΔΕΔΟΥΣΗ: ΓΙΑ ΜΑΖΕΥΤΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΑΚΗ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΤΙ …ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ
ΑΡΘΡΑ & ΑΠΟΨΕΙΣ
0

Για μαζευτείτε λίγο από τη Θράκη να πούμε κάτι.

Η “δήλωση» της διάσημης ηθοποιού Δήμητρας Ματσούκα “θέλω να ζήσω ως γυναίκα και όχι ως μητέρα”, διαβασμένη άουτ οφ κόντεξτ (αλλά και μέσα σε οποιοδήποτε κόντεξτ) είναι από τα πιο εμετικά πράματα που έχουν πέσει στην αντίληψή μου εσχάτως.

Η αντίληψη ότι η μητέρα παύει να είναι γυναίκα, την οποία ευθέως και απεριφράστως μας πλασάρει η διάσημη ηθοποιός -αλλά και πολλοί άλλοι, θα το πούμε παρακάτω αυτό- είναι πολύ απλά η δική της προσπάθεια να εξορθολογίσει και να κάνει “ιδεολογία” μια προσωπική της επιλογή ή κάτι που μπορεί να μην είναι επιλογή της και απλά της συνέβη, δεν μας αφορά αυτό.

Όπως δεν μας αφορά και η προσωπική της ζωή, μην ακούσω καμία μαλακία εδώ από κάτω με ποιον τα ΄χει και με ποιον πηδιέται, με όποιον γουστάρει.

Πάμε παρακάτω.

Η Ματσούκα στις 19 Ιανουαρίου θα γίνει 44 ετών.

Δεν κάνεις εύκολα παιδιά στα 44 (στα 45 εν προκειμένω, αν ξεκινήσει τώρα) και πάντως όχι πρώτο παιδί, εγώ το λέω και το υπογράφω, που έκανα το πρώτο στα 39 και το δεύτερο στα 41.

Για τις γυναίκες μιλάμε τώρα, οι άντρες κάνετε και στα 144.

Κι αν είναι “σωστό” ή όχι αυτό με κάποιους άντρες που κάνουν παιδιά με το ενάμισι πόδι στον τάφο δεν θα το πούμε εδώ, άλλη κουβέντα είναι αυτή, κάτι δείχνει πάντως.

Από κει και πέρα, αν δεν σου κατσε, ή δεν θέλησες να κάνεις παιδιά, μην μας το πουλάς ως άποψη και πάντως όχι ως γενική άποψη, να ‘ρθει η όποια Ματσούκα να της πω εγώ τι είναι γυναίκα και μητέρα κι αν έχει κανείς αμφιβολία ότι συνδυάζονται τα δύο να του τη λύσω εγώ εμπράκτως και σε ντε-τε.

Ή να τον παραπέμψω σε κάποιους που μπορούν να του τη λύσουν ακόμα πιο εύγλωττα.

Η άποψη ότι η μητέρα παύει να είναι γυναίκα είναι φυσικά πολύ βολική για πολλούς και διάφορους λόγους.

Βολική για την κοινωνία (να κάτσει στην άκρη να μεγαλώνει τα παιδιά της), βολική για κάποιους άντρες (ας βρω τώρα μια άλλη, που δεν έχει στο μυαλό της το ξεσκατισμα), βολική όμως -κι ας μην το βάλουμε στην άκρη αυτό- και για τις ίδιες ενίοτε (αφήστε με ήσυχη τώρα, εγώ μεγαλώνω παιδιά).

Παπαριές.

Εμένα την άποψή μου την ξέρετε, την έχω φωνάξει με ντουντούκα.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από γονείς που να μην είναι εγκαταλελειμμένοι και παρατημένοι και «απαλλαγμένοι» από όποιον άλλο ρόλο πέραν του μεγαλώματός τους.

Τα παιδιά χρειάζονται υγιή πρότυπα.

Υγιές προτυπο δεν ειναι μια γυναίκα που σταμάτησε να λειτουργεί ως γυναίκα επειδή έγινε μητέρα, τελεία.

Άλλο τώρα.

Σχεδόν άλλο.

Έχω σιχαθεί ν’ ακούω -ή να διαβάζω- ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχετική εμπειρία με κάποιο θέμα, να πετάνε τσιτάτα και οδηγίες και κοσμοθεωρίες και ιδεολογίες και βεβαιότητες με την ίδια ακριβώς ευκολία και άνεση που μιλάμε για το πόση ζάχαρη θέλει ο κουραμπιές.

Το λεγα και πριν λίγες μέρες σε κάποιον, είναι πολύ εύκολο να εξορθολογίζεις και να αναγάγεις σε “κοσμοθεωρία” τις προσωπικές σου επιλογές ή τα προσωπικά σου χάντικαπ (άλλη αφετηρία, ίδιο αποτέλεσμα), ισοπεδώνοντας όσους βρίσκονται σε διαφορετικές καταστάσεις.

Προσωπικά ακούω τους πάντες.

Για το θέμα των παιδιών, ιδιαίτερα, δεν παρασταίνω ποτέ την αυθεντία, σιγά τα ωά, παιδιά κάναμε δεν ανακαλύψαμε τον τροχό, λέω συχνά τη γνώμη μου για το μεγάλωμά τους μέσα από τη δική μου εμπειρία, αλλά δεν υπάρχει ούτε μια περίπτωση στο τρισεκατομμύριο να κάνω ποτέ δημόσια διδαχή για το πώς πρέπει να ζει μια γυναίκα που ΔΕΝ έχει παιδιά.

Εξίσου δεν υπάρχει περίπτωση να βγω ποτέ και να πω, δημόσια ή και ιδιωτικά ότι το να κάνεις παιδιά είναι καλύτερο από το να μην κάνεις.

Που ξέρω εγώ τι είναι καλύτερο για τον άλλον ρε σεις;

Επίσης, που να ξέρω εγώ πώς αισθάνεται μια γυναίκα που είναι 50 και ΔΕΝ έχει παιδια;

Αφού δεν έχω αυτή την εμπειρία, πώς να μιλήσω και μάλιστα με βεβαιότητες, γι αυτό;

Πρέπει να είσαι τρελός μαλάκας για να το κάνεις αυτό.

Πρέπει να είσαι εξίσου τρελός μαλάκας για να λες στον κόσμο, ξερωγώ, ότι ο γάμος είναι κακό πράμα, επειδή εσύ δεν παντρεύτηκες, ή καλό επειδή εσύ ντύθηκες νυφούλα και η άλλη όχι.

Βεβαιότητες, γενικεύσεις, ισοπέδωση.

Είναι αυτή η μαλακία που γιγαντώθηκε με τον λάιφστάιλ (τρομάρα μας) Τύπο, στα 90ς κυρίως, που έβγαινε κάθε 20χρονο και σου ΄γραφε τρία σεντόνια «οι 10 καλυτεροι τρόποι να το κάνεις από πίσω», ενώ δεν ήξερε που πέφτει η κωλοτρυπίδα του, πάρντον μάι φρεντς.

Αυτή η αδιανόητη μάστιγα της «αυθεντίας» του κώλου, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Και βέβαια να λέμε την άποψή μας. Εγώ είμαι ο τελευταίος άνθρωπος επί της γης που θα πει το αντίθετο, θα ΄πεφτε φωτιά ντιρέκτ στο κεφάλι μου.

Όταν δημοσιολογείς όμως, είτε ως σελέμπριτι, είτε ως «δημοσιογράφος», είτε ως γουατέβερ, δεν μπορείς να λες απαίδευτες παπαριές και να περνάς την άποψη αυτή στον κόσμο ως κανόνα ή οδηγία.

Η άγνοια σκοτώνει. Εσένα, συνήθως, που την έχεις. Πρόβλημά σου.

Το να νομίζεις, όμως, ότι ξέρεις πράγματα που δεν ξέρεις και να τα σερβίρεις και με τη μορφη εγχειριδίου, είναι απλά εγκληματικό και γίνεται γενικό πρόβλημα.

Γνώμη μου.

 

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.