breaking news

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΣΙΠΙΔΗΣ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΣΗΜΗ ΩΣ ΤΟΠΟΣ ΕΥΚΟΛΗΣ ΕΞΑΓΟΡΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

February 13th, 2017 | by rodopinews
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΣΙΠΙΔΗΣ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΣΗΜΗ ΩΣ ΤΟΠΟΣ ΕΥΚΟΛΗΣ ΕΞΑΓΟΡΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ
ΠΡΟΣΩΠΑ
0

Υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται αλλά και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται. Πολλές φορές το παρασκήνιο της Ιστορίας είναι τέτοιας μορφής ώστε αν πραγματικά γινόταν γνωστά όλα όσα εκεί συνέβησαν θα χρειαζόταν να ξαναγράψουμε την ίδια την Ιστορία την οποία αυτή την φορά θα βάζαμε ως παρασκήνιο. Καλώς ή κακώς όμως οι σύγχρονες κοινωνίες έχουν συνηθίσει να επικεντρώνουν την προσοχή τους σε πολύ συγκεκριμένες καταστάσεις, επιλέγοντας ίσως συνειδητά να αδιαφορούν για όλες τις άλλες. Από αυτόνομη βούληση ή από αδιαφορία, από έλλειψη ενδιαφέροντος ή από φόβο; Για όλα αυτά συζητάμε με τον γνωστό επιχειρηματία Απόστολο Τσιπίδη. Ο Απόστολος στο παρελθόν μεταξύ άλλων έχει υπάρξει πρόεδρος της ομάδας του Ηρακλή στο μπάσκετ, έχει παίξει κεντρικό ρόλο στην δημιουργία του κόμματος ΛΑ.Ο.Σ. του Γιώργου Καρατζαφέρη, είναι δημιουργός δικτύων επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα και στα Βαλκάνια και όπως ο ίδιος αποκαλύπτει, διαθέτει την ιδιότητα του Ελευθεροτέκτονα 33ου βαθμού.

Τι θα μπορούσαμε να θέλουμε να μάθουμε από τον Απόστολο Τσιπίδη; Είχαμε μαζί του μία πρώτη συνομιλία και συζητήσαμε για θέματα που απασχολούν ή και όχι την ελληνική επικαιρότητα. Ως RodopiNews.gr δεν κρυβόμαστε πίσω από λέξεις και γνωρίζουμε να αναφέρουμε τα πράγματα και τις καταστάσεις με το αληθινό τους όνομα γι αυτό άλλωστε είμαστε και το μοναδικό διαδικτυακό ΜΜΕ σε πανελλαδικό επίπεδο με τόσες δικαστικές διώξεις. Είναι ο Απόστολος Τσιπίδης σε θέση να ανταπεξέλθει, αν και πρώην πρόεδρος ομάδας στο μπάσκετ στο δικό μας “στενό μαρκάρισμα”; Η απάντηση στην συνέντευξη που ακολουθεί.

Σωτήρης Μπουζάρας, RodopiNews.gr: Απόστολε σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου και για την διαθεσιμότητά σου. Σε διαβάζει πολύς κόσμος σχεδόν σε καθημερινή βάση και θεωρώ πως μία συζήτηση για ορισμένα θέματα επί προσωπικού θα ήταν ενδιαφέρουσα για όλες τις πλευρές.

Απόστολος Τσιπίδης: Ευχαριστώ κι εγώ για την επικοινωνία και για το ενδιαφέρον, το να εκφραζόμαστε ελεύθερα για ότι μας απασχολεί θεωρώ πως στις ημέρες μας, ειδικά στις ημέρες μας, είναι πολύ χρήσιμο και σημαντικό ώστε να καταλαβαινόμαστε καλύτερα μεταξύ μας και να αποφεύγονται άσκοπες παρεξηγήσεις.

Σ.Μ.: Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς με αυτή την επικαιρότητα η οποία ξεπερνάει κάθε φαντασία, ακόμη και τα σενάρια του Χόλυγουντ! Εχουμε εδώ και ημέρες παρακολουθήσει ένα απίστευτο σήριαλ με τίτλο “Mareva Gate”. Εχουμε έναν σημερινό πρόεδρο κόμματος αξιωματικής αντιπολίτευσης που προέκυψε απρόσμενα και ενώ χίλιοι δύο προσπαθούν να του φτιάξουν επιτηδευμένα ένα σύγχρονο προφίλ, προκύπτει το ζήτημα με το “Πόθεν Εσχες” της συζύγου του. Είναι δυνατόν να εκτίθενται κάποιοι έτσι ή απλά δεν πίστευαν πως όλα αυτά θα βγούνε στην δημοσιότητα;

Α.Τ.: Οι σοφοί άνθρωποι λένε πως από τα ίδια πρόσωπα δεν μπορείς να αναμένεις διαφορετικά αποτελέσματα. Είναι ένας παραλογισμός. Θεωρώ πως οικογένειες όπως οι Παπανδρέου, Καραμανλήδες, Μητσοτάκηδες που έδωσαν τα διαπιστευτήριά τους στον ελληνικό λαό εδώ και 50 χρόνια και απέτυχαν παταγωδώς δεν μπορεί να είναι χρήσιμες πλέον σε κανέναν, ούτε καν στα ίδια τους τα κόμματα. Το γιατί ακόμη εκλέγονται αυτά τα πρόσωπα και για ποια συμφέροντα ας προβληματίσει τους ψηφοφόρους αυτών των κομμάτων. Τώρα όσον αφορά στην συμμετοχή τους σε τόσα σκάνδαλα που ακούγονται και γράφονται, ακόμη και το 20% από όλα αυτά να είναι αληθές είναι θεωρώ υπεραρκετό ώστε να απομονωθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά!

Σ.Μ.: Σε παλαιότερο βιβλίο του απόστρατου πλέον ναυάρχου Αντωνιάδη είχα διαβάσει κάτι πολύ ενδιαφέρον. Ο συγγραφέας ανέφερε με λίγα λόγια την διαδικασία διορισμού νέων στελεχών στο Ναυτικό η οποία, όπως έλεγε, δεν ακολουθούσε το συμερινό σύστημα “αξιοκρατίας” αλλά λειτουργούσε κατά κάποιον τρόπο με σύστημα “αδιαφανές”. Ετσι οι ανώτεροι αξιωματικοί προέκυπταν έπειτα από επιλογή τους από τους ήδη εν ενεργεία κρατούντες αφού πρώτα οι τελευταίοι θεωρούσαν πως πληρούν τα κριτήρια ώστε να γίνουν μέλη της μεγάλης “οικογένειας” του Ναυτικού. Δηλαδή αν κάποιος δεν ήταν προετοιμασμένος από πριν, από πολύ νεαρή ηλικία γι αυτό τον ρόλο, σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα δεν μπορούσε να γίνει ανώτερος αξιωματικός, να γίνει φορέας της κουλτούρας του Ναυτικού. Τέτοιου είδους διαδικασίες γνωρίζουμε ότι υπήρχαν εδώ και δεκαετίες και υπάρχουν ακόμη και στον χώρο της πολιτικής όπου τα λεγόμενα “τζάκια” και οι “φαμίλιες” διαιωνίζουν την παρουσία των απογόνων τους στο πολιτικό σκηνικό λες και η χώρα κυβερνάται από βασιλικές οικογένειες. Παρόλα αυτά όμως σε επίπεδο πολιτικό πάμε από το κακό στο χειρότερο με αποτέλεσμα η χώρα να βρίσκεται σε αυτό το σημερινό επίπεδο. Γιατί θεωρείς πως αυτό το σύστημα δεν δούλεψε στον χώρο της πολιτικής παρόλο που το πολιτικό μας προσωπικό επί δεκαετίες δρούσε εντελώς ανεξέλεγκτα και είχε την δυνατότητα να πράξει το καλύτερο αλλά και το χειρότερο; Και τελικά έπραξε το δεύτερο…

Α.Τ.: Στον τομέα της στρατιωτικής ηγεσίας εδώ και δεκαετίες οι αξιωματικοί μάλλον έχουν μεταμορφωθεί από ηγεσίες σε μοχλούς πολιτικών σκοπιμοτήτων για συλλογή ψήφων και έχουν παραμελήσει την στρατιωτική τους ιδιότητα με αποτέλεσμα αυτό που γνωρίζουμε: οι πολίτες να μην αισθάνονται πλέον ασφαλείς. Το ίδιο ισχύει και για τις πολιτικές ηγεσίες όπου τα “παιδιά του πολιτικού σωλήνα” προετοιμάζονται από νωρίς ώστε ο κεντρικός τους ρόλος να είναι η συνέχιση της “βαρονίας” των προγόνων τους. Εν μέρει αυτό είναι αναμενόμενο διότι ο κάθε γονιός θα χαιρόταν να προετοιμάσει το μέλλον του όπως εκείνος το θεωρεί καλύτερο για το ίδιο το παιδί του, πόσο μάλλον κάποιοι γονείς που κουβαλούν παρελθόν ηγετικό. Με την μόνη διαφορά πως αυτό στην Ελλάδα γίνεται με τρόπο εντελώς απρεπή εις βάρος των υπολοίπων πολιτών λες και αυτός ο χώρος είναι αυστηρά κλειστός και “πριβέ” μόνο για κάποιες συγκεκριμένες οικογένειες που όλως τυχαίως εκπροσωπούν συγκεκριμένα συμφέροντα. Ετσι οι υπόλοιποι πολίτες μένουν και δικαίως με την πεποίθηση πως πρόκειται για μία στημένη παράσταση με εκείνους ως θεατές, χωρίς κανείς να βλέπει στον ορίζοντα κάποια αλλαγή σε αυτό το σκηνικό.

“Από μία κρίση βγαίνεις με δικό σου νόμισμα, όχι με δανεικά”

Σ.Μ.: Υπάρχει κάπου στην εξίσωση ζήτημα νομίσματος; Είναι η υιοθέτηση κάποιου νομίσματος ικανή να δώσει λύσεις ή απλά πρόκειται για κάποιο απλό οικονομικό εργαλείο το οποίο, εφόσον δεν χρησιμοποιηθεί κι αυτό σωστά, δεν βοηθάει;

Α.Τ.: Ο καθένας που ασχολείται με τα οικονομικά και η σκέψη του δεν καθοδηγείται από πολιτικά ή άλλα κίνητρα γνωρίζει καλά πως μία χώρα με βαθιά ύφεση βγαίνει μόνο με δικό της νόμισμα από μία δημοσιονομική κρίση και όχι με δανεικά. Είναι απόλυτα σίγουρο ότι ένα σκληρό νόμισμα είναι ένα υπέροχο εργαλείο για οικονομίες χωρίς 100 σκάνδαλα ετησίως και με πολιτικό προσωπικό που έχει αγάπη για το Εθνος που υπηρετεί. Δυστυχώς για εμάς στην Ελλάδα σε μεγάλο ποσοστό αυτά δεν υπάρχουν οπότε κατά την γνώμη μη η αλλαγή σε εθνικό νόμισμα είναι πλέον αναγκαία!

Σ.Μ.: Μας δόθηκε πάντως η ευκαιρία για κάποια χρόνια να ζήσουμε στην φαντασίωση πως “ανήκουμε στον σκληρό πυρήνα” της Ευρωπαϊκής Ενωσης και το μόνο που καταφέραμε ήταν να εθιστούμε στην διαφθορά και στην υπερκατανάλωση και τελικά όχι μόνο να μην βελτιώσουμε το βιωτικό μας επίπεδο και την θέση της χώρας μας διεθνώς αλλά να την φέρουμε ένα βήμα πριν την πλήρη διάλυση. Τι γίνεται μετά; Επανεκίνηση από μηδενική βάση; Μέρκελ βγάλε την πρίζα; Κιμ πάτα το κουμπί;

Α.Τ.: Το “μετά” είναι ένας συνδυασμός σχεδιασμού με βάση το “πριν”, δηλαδή σε πρώτη φάση η απομάκρυνση των επικίνδυνων και ξενόδουλων πολιτικών και μετά ο επανακαθορισμός της θέσης της χώρας μας στο διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον χωρίς βλέψεις τύπου “ηγέτιδα χώρα των Βαλκανίων”, διότι και αυτό μία ακόμη “φούσκα” ήταν και τέλος ανασυγκρότηση δυνάμεων με βάση του τι πραγματικά μπορούμε και ότι τι θα θέλαμε. Και όλα αυτά φυσικά με ανάδειξη πολιτικών δυνάμεων που δεν αποτελούνται από τα γνωστά “τζάκια” αλλά που να προκύψουν έπειτα από έναν παλλαϊκό εθνικό διάλογο, όσο γίνεται το περισσότερο αξιοκρατικά. Ξέρεις ποτέ δεν ήμουν οπαδός της νοοτροπίας ο Ελληνας σερβιτόρος να παίρνει 1500 ευρώ τον μήνα και ο αντίστοιχος Βούλγαρος συνάδελφός του 200 ευρώ πράγμα που σημαίνει πως όταν θέλεις πραγματικά να επικρατήσουν υγιείς βάσεις στην Οικονομία δεν αφήνεις την έπαρση και τις εθνικές αυταπάτες να οδηγούν τις αποφάσεις σου και απλά κοιτάς τον καθρέφτη κατά πρόσωπο. Αλλωστε η Οικονομία έχει ως βάση της την απλή αριθμητική και οι αριθμοί ξέρεις δεν επηρεάζονται από ιδέες και οράματα…

Σ.Μ.: Οσο όλα αυτά συνέβαιναν και συμβαίνουν οι υγιείς δυνάμεις σε πνευματικό, ακαδημαϊκό, πολιτικό επίπεδο ήταν ή ανύπαρκτες ή αδιάφορες. Και αυτό ίσως όχι άδικα καθώς σε καιρούς ανεξέλεγκτης και πέρα από κάθε όριο καλοπέρασης όποιος προειδοποιεί και προσπαθεί να συνετίσει αντιμετωπίζεται ως “γραφικός”. Υπάρχει θεωρείς χώρος για εμφάνιση νέων δυνάμεων που δύναται να αλλάξουν προς το καλύτερο την πνευματική προοπτική των πολιτών για την αντιμετώπιση της ηθικής και πολιτισμικής κρίσης στην Ελλάδα;

Α.Τ.: Οι δυνάμεις του πνευματικού κόσμου, ακαδημαϊκού, θρησκευτικού και όλων των σκεπτόμενων πολιτών δυστυχώς μπήκαν στο “τρυπάκι” της εξουσίας με αποτέλεσμα να τις υποσκελίσει τελικά ο πολιτικός κόσμος. Το “αντίτιμο” φυσικά ήταν διάφορες εκατέρωθεν “εξυπηρετήσεις” ώστε και όλοι αυτοί να γίνουν μέρος του συστήματος και δεν είναι καθόλου τυχαίο τα σκάνδαλα των ακαδημαϊκό χώρο που έρχονται στην δημοσιότητα το τελευταίο διάστημα. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της κατάστασης ήταν ένας πνευματικός εφησυχασμός με όποια άλλη διαφορετική φωνή και άποψη υπήρχε να θάβετε από παντού και να χαρακτηρίζεται ως “γραφική”. Βεβαίως αν αναλογιστούμε το τι ακριβώς σημαίνει αυτή η λέξη θα δούμε πως περιγράφει μία μοναδική ομορφιά! Και όμως, μέσω της συστηματικής διαστρέβλωσης από τους εξουσιαστές και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ κάτι το άκακο που υποδηλώνει συναίσθημα και μεράκι θεωρήθηκε πως είναι λέξη υποτιμητική. Οσο για το αν υπάρχουν δυνάμεις για να αναλάβουν πρωτοβουλίες αναβάθμισης της πολιτικής και όχι μόνο ζωής της χώρας, δεν το ξέρω καθώς με το τόσες δεκαετίες καθεστώς όλοι ξέρουν πολύ καλά τι τέλος θα έχουν! Οποια νέα άποψη εμφανίστηκε ποτέ στην Ελλάδα είτε εξολοθρεύτηκε στην περίπτωση που αντιστάθηκε, είτε απορροφήθηκε και αφομοιώθηκε μέσα στο “μπλέντερ” πολιτικής και ΜΜΕ οπότε δεν ξέρω αν έχει απομείνει πλέον κάτι που να μπορεί να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους.

“Καλές σχέσεις της Ελλάδας με Σερβία και Ρωσία υπάρχουν μόνο μεταξύ λαών, όχι μεταξύ κυβερνήσεων”

Σ.Μ.: Υπήρξες για μεγάλο διάστημα στην Σερβία όπου και γνώρισες τα όσα εκεί συνέβησαν αλλά και την πολιτική πραγματικότητα των Βαλκανίων από πρώτο χέρι. Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε μία αναζωπύρωση των ελληνισερβικών σχέσεων έπειτα από ένα μεγάλο διάστημα “παγωμάρας”. Θεωρείς πως συμβαίνει από ανάγκη για την διάσπαση του μουσουλμανικού τόξου που προσπαθεί να επιβάλει η Τουρκία στα Βαλκάνια με την βοήθεια της Αλβανίας ή απλά επιβεβαιώνεται μία υπαρκτή πνευματική και ιστορική σχέση;

Α.Τ.: Οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας βρισκόταν σε υψηλό επίπεδο μόνο μεταξύ των δύο λαών. Οι πολιτικές σχέσεις των δύο κυβερνήσεων και των δύο κρατών δεν ήταν ποτέ καλές και αυτό το βλέπουμε σε επίπεδο διεθνών σχέσεων: η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που αναγνώρισε το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος ενώ το ίδιο έκανε και η Σερβία που αναγνώρισε το κράτος των Σκοπίων με την ονομασία “Μακεδονία”. Η καλή σχέση μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας στηρίζεται μόνο σε θρησκευτικές πεποιθήσεις και παραφιλολογίες ενώ κάτι αντίστοιχο είναι και αυτό περί του “ξανθού γένους” που θα βοηθήσει την Ελλάδα κάτι το οποίο είναι πέρα ως πέρα ουτοπικό. Βεβαίως σε πολιτικό επίπεδο οι σχέσεις όντως επιχειρείται τεχνητά να καλυτερεύουν για οικονομικούς και εμπορικούς σκοπούς ενώ φυσικά πάντα ισχύει το “ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου”. Η αντίσταση στο εμπορικό τόξο οικονομικής ασφυξίας που προσπαθεί και μέχρι σε ένα σημείο επιβάλει η Αγκυρα είναι το μεγάλο ατού αυτής της “φιλίας”.

Σ.Μ.: Φυσικά και τάντα γίνονται για το χρήμα. Ακόμη και στην εγχώρια πολιτική σκηνή κάποιοι παλαιότερα έμπαιναν λόγω πληθώρας χρήματος ενώ και σήμερα αντιστοίχος κάποιοι υποτίθεται πως μπαίνουν στην πολιτική λόγω της έλλειψης χρήματος και συνεπώς για να μας “σώσουν”. Θέλουν να μας “σώσουν” ή μήπως για να σώσουν κάτι άλλο σε εντελώς προσωπικό τους επίπεδο;

Α.Τ.: Πολύ παλιά το να γίνει κάποιος βουλευτής ήταν θέμα τιμής και ο ίδιος απολάμβανε την εκτίμηση του κόσμου. Σήμερα λόγω της απαξίωσης της πολιτικής ζωής και της ωμής πλέον αντίδρασης του κόσμου απέναντι σε όσους σε παλαιότερες εποχές αποτελούσαν τα “είδωλά” του πλέον λίγοι ιδεολόγοι επιθυμούν πραγματικά να βρεθούν σε αυτή την θέση. Σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό κάποιοι το κάνουν απλά για λόγους επαγγελματικής και οικονομικής αποκατάστασης και αυτό είναι θλιβερό! Για όλους τους άλλους που εξακολουθούν να πιστεύουν στην αληθινή ουσία της πολιτικής, όταν γνωρίζουν ότι η άποψή τους θα χειραγωγείται από ξένους παράγοντες και αυτοί θα είναι απλά εκτελεστικά όργανα, πλέον δεν υπάρχει καμία αίγλη στο να είναι βουλευτές, όπως και βλέπουμε σε πολλές περιπτώσεις ανθρώπους να αρνούνται δημόσια αξιώματα όταν αυτό τους προτείνεται.

Σ.Μ.: Μιας και μιλάμε όμως για το χρήμα, ένα πρόσφατο φαινόμενο το οποίο εμφανίστηκε στα δημόσια πράγματα στην Ελλάδα με βάση της επιχειρηματολογίας του το χρήμα είναι ο Αρτέμης Σώρρας. Ενας άνθρωπος που μπήκε φορτσάτος από το πρώτο λεπτό και δεν σταματά να δημιουργεί εκπλήξεις, ευχάριστες ή δυσάρεστες, αναλόγως πως το βλέπει κάποιος. Φαινόμενο της εποχής ή κρατάει άσους που δεν έχουμε δει;

Α.Τ.: Επειδή τυγχάνει να γνωρίζω πολύ καλά τις λεπτομέρειες της υπόθεσης, πολλές εκ των οποίων διαφεύγουν ακόμη της προσοχής των ΜΜΕ και του πολιτικού συστήματος, ακόμη πριν ο Σώρρας ξεκινήσει την δημόσια δραστηριοποίησή του στην Ελλάδα θεωρώ πως όντως έχει πολλούς κρυμμένους “άσους” στο μανίκι. Δεν υποστηρίζω άποψη και δεν θέλω να επηρεάσω ως προς το αν ο ίδιος έχει δίκιο ή άδικο όμως για όσους μπορούν να “βλέπουν” πέρα από τις εικόνες είναι φανερό πως η υπόθεση αυτή έχει βαθύτερα “θεμέλια” από ότι κάποιοι πιστεύουν. Είμαι επίσης βέβαιος πως στις επόμενες εκλογές και με την οργάνωση που διαθέτει ως πολιτικός φορέας, εάν το αποφασίσει να συμμετέχει θα είναι εντός της Βουλής. Ο άνθρωπος έχει ήδη δημιουργήσει 280 γραφεία όπως λένε τα στοιχεία σε όλη την Ελλάδα ακόμη και σε περιοχές του εξωτερικού με παρουσία Ελλήνων κάτι το οποίο είναι πολύ μακριά από κάθε άλλο ελληνικό πολιτικό φορέα. Δούλεψε σκληρά και διακριτικά όλα αυτά τα χρόνια και σίγουρα οι υποδομές που δημιούργησε θα καρποφορήσουν. Είναι σίγουρα ένας άνθρωπος ιδιαίτερος που μπορεί και έχει τις αντοχές να παίξει πολιτικό ρόλο όπως και πολλοί άλλοι και ας μη ξεχνάμε πως πολιτικό ρόλο τα τελευταία χρόνια απέκτησε μέχρι και ο Βασίλης Λεβέντης.

Σ.Μ.: Ο ίδιος ο Σώρρας πάντος πρέπει να ομολογήσουμε πως διαθέτει περισσότερη οξύνοια από ορισμένους διώκτες του καθώς τα επιχειρήματα που μέχρι σήμερα βλέπουμε εναντίον του μάλλον δεν πρόκειται να διαλύσουν την οργάνωσή του, όπως κάποιοι λένε. Και αυτό λόγω της δομής που έχει η οργάνωση ή ο οργανισμός όπως ονομάζεται. Ποιος παγιδεύει ποιον σε αυτή την περίπτωση;

Α.Τ.: Θεωρώ πως αν η Πολιτεία είχε όντως αληθινό λόγο να σταματήσει το κίνημα του Σώρρα μέχρι σήμερα θα το είχε κάνει. Οπότε, απλά και μόνο ως συμπέρασμα το αναφέρω και με την τεκτονική μου συλλογιστική πως η παρουσία του είτε με τον έναν τρόπο, είτε με τον άλλον, είτε ως φόβητρο και στοιχείο έκπληξης μέχρι και εκβιασμού, είτε ως αντιπερισπασμός κάποιοι βολεύονται και επιθυμούν διακαώς να μπει μέσα στο παιχνίδι. Και κρατήστε το αυτό για το μέλλον.

Σ.Μ.: Και εγώ αυτό συμπεραίνω πως αν κάποιοι πραγματικά δεν ήθελαν να δημιουργηθεί ένας τέτοιος πόλος θα είχαν αντιδράσει πριν χρόνια, όταν ξεκίνησε. Ισως από την άλλη να βολεύει η ύπαρξη του Σώρρα γιατί πάντα πρέπει να υπάρχει και ένα “αντίπαλο δέος” ώστε το πλήθος να παραμένει εντός ορίων. Ο “αντι-μασονικός” λόγος του Σώρρα και η συνομωσιολογία πως “οι μασόνοι αυτό, οι μασόνοι εκείνο” δεν ενοχλούν την ελευθεροτεκτονική κοινότητα σήμερα την οποία και λόγω ιδιότητας εσύ εκπροσωπείς;

Α.Τ.: Το οξύμωρο σχήμα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πως όλοι αυτοί που κάθε φορά βγαίνουν και συνθηματολογούν, στοχοποιώντας τις Μασονικές Στοές, όλως τυχαίως είναι και εκείνοι Μασόνοι. Το γεγονός για εμάς πλέον έχει καταντήσει απλά ένα αστείο. Να γνωρίζεις πως στην Ελλάδα σπανίως συμβαίνει κάποιος να “έχει τα άντερα” να πει κάτι για την Μασονία χωρίς πρώτα να έχει πάρει το “ελεύθερο”. Τώρα για το περιεχόμενο των λόγων του Σώρρα, σίγουρα όταν όλοι μας στην Ελλάδα έχουμε το δικό μας ποσοστό ευθύνης για το κατάντημα της χώρας μας, ένα μέρος αυτής της ευθύνης πρέπει να το χρεώσουμε και στις Στοές και αλίμονο αν δεν το κάναμε. Σε κάθε άλλη περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως έχουμε κατακτήσει το “Γνώθι Σαυτόν”. Είμαι ωστόσο που υποστηρίζω με κάθε επίγνωση των λόγων μου ότι και εμείς έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Σ.Μ.: Μιας και αναφερθήκαμε σε θέματα Ελευθεροτεκτονισμού, βγήκε πριν από καιρό στην δημοσιότητα έγγραφο της Ηνωμένης Μεγάλης Στοάς της Ελλάδας, την οποία από όσο γνωρίζω ως έχοντας τον βαθμό του Υπατου Ταξιάρχη εκπροσωπείς ως μέλος, σύμφωνα με το οποίο η Στοά αναγνωρίζει ευθύνες σε όσους εκπροσώπους του πολιτικού συστήματος είναι “Αδελφοί” (δηλαδή μέλη μασονικών Στοών) για την κατάσταση στην χώρα, προβαίνοντας μάλιστα και σε βαρείς χαρακτηρισμούς μεταξύ άλλων χαρακτηρίζοντας κάποιους και ως “προδότες”. Πριν λίγο καιρό διαβάσαμε όλοι την είδηση περί μεγάλης απάτης και υπεξαίρεσης εκατομμυρίων ευρώ σε Στοά της Αθήνας. Τι συμβαίνει τόσα χρόνια στην Ελλάδα σε επίπεδο Ελευθεροτεκτονισμού; Ακολουθούν και οι Στοές το γενικότερο παράδειγμα της χώρας;

Α.Τ.: Για θέματα που άπτονται των οικονομικών ζητημάτων και δε άλλων Τεκτονικών Οίκων δεν θα μπορούσα να απαντήσω όμως είμαι σε θέση να σας πω ότι αρκετοί πολιτικοί ήταν πάντα μέλη Στοών ασχέτως αν οι ίδιοι δεν ήθελαν να το παραδεχτούν αυτό δημοσίως. Για εμένα προσωπικά και συνολικά για τα μέλη της δικής μας κοινότητας, εννοώ την Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Ελλάδος, αυτοί οι αδελφοί όσον αφορά στις πράξεις τους ως πολιτικοί έχουν πατήσει εθνικούς και τεκτονικούς όρκους και εάν κάποιος μελετήσει σωστά τον τρόπο που κινούνται καταλήγει νομοτελειακά στο συμπέρασμα πως διακατέχονται από τάσεις προδοτικές. Αν και αυτό βεβαίως δεν είναι άποψη όλης της τεκτονικής κοινότητας στην χώρα. Τουλάχιστον μπορούμε να παραδεχτούμε την κατά γενική ομολογία ανεπάρκεια ως και ανικανότητα ορισμένων τεκτόνων βουλευτών διότι ενώ εκείνοι ως τέκτονες θα έπρεπε να μεταλαμπαδεύσουν τις επαναστατικές μας θέσεις και στους υπόλοιπους και να παρασύρουν σε ανοδική πορεία όλο το πολιτικό σύστημα, όχι να παρασυρθούν οι ίδιοι από αυτό.

Σ.Μ.: Αυτό με την ταυτότητα πολλών δημοσίων προσώπων που παρουσιάζουν σχεδόν φοβία ώστε να αποκαλύψουν την ελευθεροτεκτονική τους ιδιότητα πως μπορεί κανείς να το ερμηνεύσει; Παλαιότερα η μυστικοπάθεια ήταν αναγκαία καθώς αν αναλογιστούμε πως οι Ελευθεροτέκτονες με προσωπικό κίνδυνο και πολλές φορές αυτοθυσία στην ουσία απελευθέρωσαν τους λαούς και δημιούργησαν τα σύγχρονα κράτη – έθνη, σίγουρα διέτρεχαν μεγάλο κίνδυνο, κυρίως λόγω διώξεων από τα παλαιά σκοταδιστικά καθεστώτα. Σήμερα που υποτίθεται πως έχουν ελεύθερες Δημοκρατίες ποιο είναι το πρόβλημα; Η μήπως υπάρχει ο κίνδυνος “πισωγυρίσματος” ώστε να επιστρέψουμε σε παρελθοντικές καταστάσεις;

Α.Τ.: Αυτό που περιγράφεις προκύπτει από το γεγονός πως η Ελλάδα ακόμη και στους καιρούς μας έχει σε μεγάλο ποσοστό διοίκηση εκκλησιαστική παρά εκλεγμένη πολιτική με αποτέλεσμα πολλοί αδελφοί να έχουν πρόβλημα να υποστηρίξουν αυτή την ιδιότητά τους δημοσίως. Ολα τα καθεστώτα που επιθυμούν διακαώς να διατηρήσουν την όποια εξουσία τους συνήθως δημιουργούν κάποιον υπαρκτό ή ανύπαρκτο “εχθρό” ως το αντίπαλο δέος και στην περίπτωσή μας κάποιοι πολύ συγκεκριμένοι κύκλοι στοχοποιούν συνεχώς τον Ελευθεροτεκτονισμό για όλα τα κακά του κόσμου. Αλλωστε όπως γνωρίζεις κι εσύ δεν υπάρχει πιο δύσκολος αντίπαλος από τον δογματισμό και την ημιμάθεια που πηγάζει από αυτόν. Δυστυχώς σε παλαιότερες εποχές στην χώρα μας οι προηγούμενες γενιές των τεκτόνων δεν κατάφεραν να ανοίξουν παράθυρα γνώσης και αντίληψης στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα κάτι που συνέβη σε όλο τον υπόλοιπο ανεπτυγμένο κόσμο, σε σημείο μάλιστα που στις χώρες αυτές η ιδιότητα του τέκτονα να αποτελεί μεγάλη δημόσια τιμή για κάποιον και ένα μεγάλο ατού στο βιογραφικό του. Σου τονίζω όμως και πάλι πως προσωπικά δεν είμαι από αυτούς που φοβούνται να μιλήσουν δημοσίως για την ιδιότητά τους αυτή.

Σ.Μ.: Θεωρείς προσωπικά βάσιμες τις πληροφορίες πως οι τύχες των κρατών – εθνών αποφασίζονται πίσω από κλειστές πόρτες και δεν διαμορφώνονται υπό το φως του Ηλίου ή έχουμε να κάνουμε με συνομωσιολογία; Ποιος ο ρόλος συναντήσεων διαφόρων διεθνών Λεσχών αλλά ακόμη και κρυφών ομάδων που υφίστανται στο παρασκήνιο και δρώντας παράλληλα με τις νόμιμες δομές των κυβερνήσεων επηρεάζουν όσους υποτίθεται πως λειτουργούν μόνο για δικό μας όφελος;

Α.Τ.: Λόγω του γεγονότος πως είμαι ο ιδρυτής της δεύτερης ισχυρότερης Λέσχης της Γηραιάς Ηπείρου με έδρα τα Βαλκάνια, την γνωστή “ROYAL CLUB” η οποία για όσους δεν γνωρίζουν την βάση λειτουργίας αυτών των λεσχών είναι κάτι αντίστοιχο της “Λέσχης Μπίλντεμπεργκ”, θεωρώ πως ναι, οι βαθείς προβληματισμοί και οι μεγάλες αποφάσεις προκύπτουν από τέτοιου είδους συνευρέσεις σε διεθνές επίπεδο από προσωπικότητες που είναι σε θέση να ορίσουν τις τύχες των λαών και όχι μέσα στα Κοινοβούλια των κρατών. Αυτό δυστυχώς οφείλεται στην ανικανότητα των Κοινοβουλίων να σταθούν στο ύψος τους και να οδηγήσουν τους λαούς τους με αποτέλεσμα όλη αυτή η κατάσταση να είναι εκμεταλλεύσιμοι από διάφορους παράγοντες. Δυστυχώς επαναλαμβάνω. Τώρα όσον αφορά στο γενικότερο “καλό” μας, επέτρεψέ μου να σου πω ότι κάποιοι διεθνείς τυχοδιώκτες μόνο ένα “καλό” γνωρίζουν: το κέρδος τους! Και οι συναντήσεις αυτές σε κάποιες περιπτώσεις, απουσία των λαών λόγω ανεπαρκών διοικήσεών τους, συνήθως βγάζουν θύματα! Από την άλλη να μη ξεχνάμε πως τέτοιου είδους συναντήσεις βγάζουν άπειρα καλά αποτελέσματα για μερικές χώρες που γνωρίζουν πως να συμμετέχουν στο “παιχνίδι”. Και δυστυχώς απορώ και εδώ που η Ελλάδα δεν βρίσκεται μέσα σε αυτές τις χώρες ώστε να επωφεληθεί. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος της δημιουργίας της Νοτιοανατολικής Λέσχης ώστε να προετοιμάσουμε το έδαφος για να συμμετέχει και η χώρα μας στην παραγωγή αυτών των καλών αποτελεσμάτων και στο να επωφεληθεί από αυτά. Ολα αυτά ξέρεις δεν προκύπτουν “με τον σταυρό στο χέρι” αλλά πολλές φορές χρειάζεται να γνωρίζεις πως θα χρησιμοποιήσεις τα όπλα σου. Θέλω όμως να γίνει κατανοητό πως όλοι είμαστε κατά των παρασκηνίων και των “στρογγυλών τραπεζιών” ως αδιαφανείς διαδικασίες λήψεως αποφάσεων όμως εφόσον και στον βαθμό που όλα αυτά υφίστανται είναι το σωστότερο ώστε και η χώρα μας να μπορεί να συμμετέχει και να παλεύει ώστε να μην βρίσκεται στην πλευρά του ηττημένου. Το να αλλάξεις τους κανόνες ενός παγκόσμιου παιχνιδιού δεν είναι εφικτό να γίνει οπότε κάνεις το καλύτερο για το δικό σου όφελος και όταν χρειαστεί για την επιβίωσή σου. Αυτό κάνουμε και ως Ηνωμένη Μεγάλη Στοά της Ελλάδος όταν μας δοθεί η ευκαιρία σε διάφορες διεθνείς διοργανώσεις, παρευρισκόμαστε και μαχόμαστε όπου και όταν χρειαστεί υπέρ της Ελλάδας και αυτό είναι ίσως η πρώτη φορά που συμβαίνει σε αυτή την έκταση και ένταση και σε τέτοιο υψηλό επίπεδο κάτι για το οποίο όλοι μας είμαστε περήφανοι.

Σ.Μ.: Αν σε ερμηνεύω σωστά θέλεις να πεις ότι υπάρχει διάχυτη η άποψη πως η Ελλάδα δεν έχει παρουσία σε όλες εκείνες τις διεθνείς διαφανείς και αδιαφανείς διαδικασίες οι οποίες σε μεγάλο βαθμό επηρεάζουν τις τύχες μας; Και αν ναι, τι μπορεί να αλλάξει αυτό το σκηνικό; Είναι ικανό το πολιτικό προσωπικό να παράγει τέτοιο έργο π.χ. το Υπουργείο Εξωτερικών ή κρίνεται απαραίτητη η ιδιωτική πρωτοβουλία;

Α.Τ.: Ναι, είναι αλήθεια πως η παρουσία της Ελλάδας δεν συμμετέχει ενεργά όσο θα έπρεπε. Η για να το πω απλά συμμετέχει αλλά μόνο με Ελληνες μισθωμένους από ξένους παράγοντες και φυσικά όχι για τα συμφέροντα της χώρας μας. Και αυτό δεν οφείλεται σε καμία αδικία εναντίον της χώρας μας, πιστέψτε το. Σε αυτά τα “στρογγυλά τραπέζια” εκτιμώνται οι άνθρωποι με πίστη σε κάποιες αξίες και ιδανικά και η χώρα μας δυστυχώς είναι γνωστό σε όλους πως όχι μόνο δεν παράγει τέτοιους ανθρώπους αλλά είναι γνωστή διάσημη για την εύκολη εξαγορά συνείδησης. Να μη ξεχνάμε άλλωστε πως βρισκόμαστε στην θέση 69 του πλανήτη σε θέματα διαφθοράς, αδιαφάνειας και τέτοιων αρνητικών καταστάσεων μαζί με χώρες όπως η Γκάνα πράγμα που δεν μας τιμά καθόλου ως λαό και δείχνει πως από ένα σημείο και μετά έχουμε πάρει λάθος δρόμο και αυτό δυστυχώς το αναγνωρίζουν διεθνώς. Ολα αυτά καθιστούν δυστυχώς αδύνατο το να μας λάβουν υπόψη ως ισότιμους συνομιλητές σε τέτοια διεθνή παρασκηνιακά επίπεδα καθώς με όλο αυτό το κακό όνομα που έχει αποκτήσει η χώρα και ο λαός μας θεωρούμαστε όλοι αναξιόπιστοι. Και ποιος θα ήθελε για συνομιλητή του κάποιον που θεωρεί αναξιόπιστο;

Σ.Μ.: Δεν έχει άδικο. Μέσα λοιπόν σε όλο αυτό το θολό διεθνές σκηνικό είναι πιθανό να υπάρξει εφαρμογή κάποιου σχεδίου “τελικής λύσης” για την Ελλάδα, με τον ένα ή τον άλλον τρόπο; Θετικό ή αρνητικό;

Α.Τ.: Μέσα σε αυτό το ομιχλώδες τοπίο η Ελλάδα εκτός όλων των άλλων έχει να αντιμετωπίσει και μία πλέον επικίνδυνη Τουρκία που όλοι βλέπουμε πως έχει συμπεριφορά περιόδου 1974 με ότι κι αν σημαίνει αυτό και ταυτόχρονα με την εμμονική συμπεριφορά των κυβερνήσεών μας να συμμετέχουν στις όποιες διαπραγματεύσεις κάθε φορά πάντοτε με τον ρόλο του θύματος έχουμε καταντήσει να είμαστε ένα κλωτοσκούφι. Με αυτά ως δεδομένα και εάν σύντομα δεν αλλάξει κάτι δραματικά προς το μέρος μας είναι πολύ πιθανό η χώρα μας να βρεθεί σύντομα και μάλιστα οικειοθελώς εκτός Ευρωζώνης και τραυματισμένη σε θέματα διεθνούς γεωπολιτικής και άμυνας.

Σ.Μ.: Ο Ελληνισμός ωστόσο έχει τα ψυχικά και πνευματικά αποθέματα ώστε να αμυνθεί, να απαντήσει και να μετεξελιχθεί αν οι συνθήκες είναι ώριμες σε ότι οι καιροί απαιτούν. Ενα ωστόσο βασικό συστατικό της πολιτισμικής κρίσης στην οποία βρισκόμαστε σήμερα είναι το γεγονός πως το κράτος συγκυβερνάται από τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα της Εκκλησίας, γεγονός το οποίο δεν επιτρέπει στο πολιτικό προσωπικό να ελιχθεί όπως θα έπρεπε. Σίγουρα ως παρασκηνιακοί συγκυβερνήτες συμπεριφέρονται και άλλοι φορείς όμως αυτοί για το κέρδος τους και μόνο και όχι επεμβαίνοντας ακόμη και σε θέματα Εκπαίδευσης όπως η Εκκλησία. Βεβαίως όταν μιλάμε για Εκκλησία δεν αναφερόμαστε στην ίδια την επικρατούσα θρησκεία ούτε στο σύνολο των πιστών αλλά στα “αφεντικά” τα οποία ασκούν πολιτική χρησιμοποιώντας και την δύναμη της θρησκείας και την δύναμη του πλήθους των πιστών. Βεβαίως οι Ελληνες διαχρονικά ποτέ δεν ήταν “πιστοί” με την σημερινή έννοια της υποταγμένης μάζας αλλά μάλλον “πιστοί α λα καρτ” και σε κάθε ευκαιρία έδειχναν την αντίθεσή τους στο σημερινό θρησκευτικό καθεστώς. Βλέπεις τον λαό έτοιμο να προχωρήσει τα επόμενα χρόνια σε κάποιας μορφής ρήξη με τον πνευματικό και παρασκηνιακά πολιτικό του δυνάστη ώστε να προκύψουν νέοι πολιτικοί φορείς, απαλλαγμένοι από ιδεολογικές εξαρτήσεις με το χθες που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε;

Α.Τ.: Θεωρώ πως για να συμβεί κάτι τέτοιο πρέπει να περάσουν ακόμη πολλά χρόνια. Σαφώς η δική μας επικρατούσα θρησκεία είναι η ομορφότερη του κόσμου, μιλάει για αγάπη και καλοσύνη, όμως όπως συμβαίνει στις σύγχρονες θρησκείες όλου του κόσμου οι “οδηγοί” της με τις πράξεις τους είναι που έχουν συμβάλει στην αποστροφή του κοινού προς εκείνη. Οταν κάποιος βλέπει την ατιμωρησία να είναι καθεστώς στους κόλπους της θρησκείας του, το ίδιο όφελος να είναι κοινή πρακτική τι άλλο να πιστέψει; Για τα ψυχικά αποθέματα που αναφέρεις δεν είμαι απολύτως βέβαιος και γι αυτά. Οταν στον ελληνικό χώρο συνέβη η μετάβαση από τον πολυθεϊσμό – δωδεκαθεϊσμό στην νέα μονοθεϊστική θρησκεία οι ντόπιοι Ελληνες ξέμειναν πλέον απο ψυχικά αποθέματα και αυτό που αναφέρω δεν είναι προσωπική μου άποψη αλλά κάτι βασισμένο σε ιστορικά γεγονότα. Ο Ελληνισμός μεγαλούργησε και κυριάρχησε σε όλο τον γνωστό κόσμο επί εποχής της παλαιάς παραδοσιακής θρησκείας. Με το νέο θρησκευτικό καθεστώς αυτό που κάποτε γνωρίζαμε ως Ελληνισμό, ηθικά και πνευματικά βάλτωσε και αυτό διότι ενώ η ίδια η θρησκεία μπορεί να είναι δυνατή, με ηγέτες όμως αντάξιους του ρόλου τους αναμενόμενο είναι και οι οπαδοί της θρησκείας να ακολουθήσουν τον ίδιο ηθικό κατήφορο. Οπότε όχι, δεν θεωρώ πως κάτι μπορεί να αλλάξει σύντομα. Εδώ και πολύ καιρό οι Ελληνίδες μάνες δεν γεννούν ηγέτες αλλά η χώρα μας πλέον γεννά και θαυμάζει “Ψινάκηδες” και “Ρουβάδες”, πρότυπα δηλαδή μακράν των αιωνίων θαυμαστών ελληνικών προτύπων. Για να έχουμε Ελληνισμό μέσα μας και ψυχικά αποθέματα ώστε να ξαναγίνουμε αυτοί που κάποτε λέμε ότι ήμασταν θα πρέπει πρώτα να είμαστε Ελληνες, έτσι δεν είναι; Ε, λοιπόν δεν είμαστε παρά μόνο κατ’ ευφημισμό!

Σ.Μ.: Τώρα είσαι κι εσύ απαισιόδοξος και αρνητικός σαν τον Λεβέντη, παρόλο που μέσα σου διαθέτεις την “σπιρτάδα” και τον δυναμισμό του Σώρρα. Εγώ ωστόσο προτιμώ περισσότερο τον Αλέξη Τσίπρα που από “αουτσάιντερ” έφτασε στην πρωτιά και από μία πορεία “μεταξύ σφύρας και άκμονος” έφθασε να παλεύει με αξιώσεις απέναντι στα διεθνή θηρία αλλά και απέναντι στον δικό μας εγχώριο κακό εαυτό. Γίνε λοιπόν περισσότερο “Τσίπρας” και δώσε έναν ελπιδοφόρο προβληματισμό για το τέλος της συζήτησης.

Α.Τ.: Σίγουρα το επίτευγμα Τσίπρα δεν είναι καθόλου αμελητέο, αντιθέτως είναι σημαντικό ειδικά σε αυτή την ηλικία για κάποιον να έχει πετύχει όλα αυτά. Βέβαια και αυτός ανήκει στην κατηγορία για την οποία συζητούσαμε πιο πριν, δηλαδή προετοιμάστηκε γι αυτό από τα λεγόμενα “τζάκια”, ασχέτως αν στην πορεία λειτούργησε αυτόνομα. Το ελπιδοφόρο μήνυμα που μπορώ από την πλευρά μου να στείλω είναι για τους Ελληνες του εξωτερικού που ευτυχώς δεν έχουν ταυτιστεί με την λεγόμενη “ελληνική νοοτροπία” και είναι ίσως η μόνη ελπίδα αυτού του τόπου για να ξαναβρεί την αληθινή του ταυτότητα. Στις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού βλέπω σοβαρές κινήσεις από ανθρώπους που πραγματικά πονάνε γι αυτή την χώρα. Σαν παράδειγμα μπορώ να αναφέρω έναν νέο άνθρωπο στις Ηνωμένες Πολιτείες που μυήθηκε από εμένα προσωπικά και σήμερα είναι “δεξί χέρι” του νέου Προέδρου Τραμπ και μάλιστα κάνει απίστευτες ενέργειες σε ομαδικό επίπεδο για τα δίκαια της Ελλάδας. Μάλιστα από ένα μεγάλο μέρος του πολιτικού σκηνικού της Ελλάδας θεωρείται ως “ανεπιθύμητος” καθώς ο ίδιος συμβάλει κατά πολύ στην αποκάλυψη και τιμωρία όλων όσων κυβέρνησαν αυτή την χώρα και έχουν ευθύνες για ότι συνέβη. Θεωρώ πως με λίγη εξωτερική βοήθεια αλλά πρώτα απ όλα με αλλαγή της σκέψης μας, σκέψη που θα πρέπει να είναι αφιερωμένη όχι σε εμάς και στο “τώρα” αλλά στις επόμενες γενιές θα μπορέσουμε με εντατική προσπάθεια να ξαναφέρουμε την χώρα σε επίπεδα της δεκαετίας του ’90. Θα ήταν υπό αυτή την έννοια ένα καλό βήμα προόδου μία τέτοιας μορφής “οπισθοδρόμηση”!

 

Το βρήκες ενδιαφέρον; Μοιράσου το:
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrDigg thisShare on VKShare on RedditPrint this pageEmail this to someone

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.