breaking news

Γιώργος Κουγιός, εκπαιδευτής DRCS: Ο επίδοξος βιαστής ήταν άτυχος που έπεσε σε μαθήτριά μας

Μάρτιος 15th, 2014 | by rodopinews
Γιώργος Κουγιός, εκπαιδευτής DRCS: Ο επίδοξος βιαστής ήταν άτυχος που έπεσε σε μαθήτριά μας
ΝΟΜΟΣ & ΑΣΦΑΛΕΙΑ
0

Με αφορμή ένα κωμικοτραγικό γεγονός, της ανήθικης βίαιας επίθεσης αλητήριου σε νεαρή γυναίκα στην Κομοτηνή, επανήλθε και πάλι στο προσκήνιο το θέμα της ασφάλειας των πολιτών. Και αναφέρουμε «κωμικοτραγικό» διότι όσο τραγικό και εάν είναι να γίνεται επίθεση άνδρα σε γυναίκα με σκοπό κάποια παράνομη και ανήθικη πράξη, άλλο τόσο κωμική είναι η εικόνα του τελικώς ξυλοδαρμένου από την γυναίκα δράστη να τρέχει για να σωθεί!

Το περιστατικό συνέβη πριν λίγες ημέρες στην Κομοτηνή και όλοι φυσικά χάρηκαν για το ξύλο που έφαγε ο δράστης από την εκπαιδευμένη σε θέματα αυτοάμυνας νεαρή γυναίκα. Αυτό που όμως δεν γνωρίζουν πολλοί είναι πως η νεαρή γυναίκα που δέχεται τα συγχαρητήρια όλων μας όπως και δεκάδες άλλες γυναίκες (αλλά και άνδρες και μικρά παιδιά) εδώ και πολύ καιρό εκπαιδεύονται συστηματικά σε θέματα αυτοάμυνας και αντιμετώπισης απειλών σε μία νέα σχετικά Σχολή που ιδρύθηκε στην πόλη μας.

Πρόκειται για την Σχολή DRCS που διδάσκει (αποτελεσματικά όπως φάνηκε) το Directive Reacting Controlling System (Σύστημα Αμεσης Αντίδρασης και Ελέγχου στα ελληνικά), μία τεχνική που όπως μας ανέφερε ο υπεύθυνος της Σχολής Γιώργος Κουγιός δεν αποσκοπεί στην διάκριση κάποιου στον αθλητισμό και στον πρωταθλητισμό παρά μόνο στο να είναι κάποιος σε θέση, χρησιμοποιώντας κατάλληλες κινήσεις, να αντιδρά σωστά σε μία επικίνδυνη κατάσταση και να ανακτά τον έλεγχο και την ασφάλειά του.

Ας δούμε όμως τι μας ανέφερε ο υπεύθυνος της Σχολής DRCS Κομοτηνής Γιώργος Κουγιός στην σύντομη κουβέντα που είχαμε:

Θα θέλαμε να μας αναφέρετε σχετικά με το γεγονός που διαβάσαμε στο αστυνομικό δελτίο και αφορούσε σε μαθήτρια της σχολής σας η οποία έγινε χωρίς να το θέλει πρωταγωνίστρια ενός επεισοδίου.

Πρόκειται για μαθήτρια της Σχολής DRCS Κομοτηνής η οποία παρακολουθεί το τμήμα αυτοάμυνας εδώ και κάποιο χρονικό διάστημα και βρέθηκε στην δύσκολη θέση να δεχτεί ύπουλη επίθεση από δράστη, τον οποίο και χρησιμοποιώντας τις τεχνικές που μαθαίνουμε στην Σχολή κατάφερε να απομακρύνει επιτυχώς. Αναφέρω απλά το γεγονός πάντα με την άδειά της αλλά δεν μπορώ να σας αναφέρω περισσότερα στοιχεία για την ίδια.

Κατά πόσο είναι σε θέση να εφαρμόσει κάποιος / κάποια αυτές τις τεχνικές που μας αναφέρετε όταν και εάν βρεθεί σε κάποιο συγκεκριμένο περιστατικό; Πόσο εύκολο είναι η θεωρία να γίνει και πράξη;

Στην Σχολή DRCS Κομοτηνής μεταξύ άλλων μαθαίνουμε πρακτικές στις οποίες και κάνουμε εξάσκηση συνεχώς, έτσι ώστε αυτές να καταγράφονται σε αυτό που ονομάζουμε «μνήμη σώματος». Οταν και εάν κάποιος βρεθεί σε κατάσταση ανάγκης, αναλόγως από το περιστατικό αυτές οι κινήσεις αναπαράγονται από το σώμα μας ενστικτωδώς, χωρίς δεύτερη σκέψη. Οταν δέχεσαι βίαια επίθεση ο σκοπός δεν είναι να το φιλοσοφήσεις αλλά να είσαι σε θέση να απαντήσεις ακαριαία.

Είναι όλοι οι μαθητές και μαθήτριες, ανεξαρτήτως ηλικίας, φυσικής κατάστασης, σωματικού τύπου κ.ο.κ. σε κατάσταση να αντιδράσουν έτσι, αναπαράγοντας τις κινήσεις άμυνας που τους μαθαίνετε;

Φυσικά ο κάθε μαθητής και η κάθε μαθήτρια είναι μοναδική περίπτωση και οι αντιδράσεις που θα έχει είναι ανάλογες όλων αυτών των παραγόντων που αναφέρατε αλλά και πολλών ακόμη περισσότερων. Σε κάθε αντίδραση απέναντι σε κίνδυνο που έχουμε απέναντί μας είναι πιθανό να συναντήσουμε διαφόρων ειδών «παγώματα»: υπάρχει το ψυχολογικό «πάγωμα» (όταν σε μία κατάσταση ακραίας βίας κάποιος αισθάνεται πως από τον φόβο δεν μπορεί να κουνηθεί), το νοητικό «πάγωμα» αλλά και πάρα πολλά άλλα τα οποία θα μπορούσαμε να συζητάμε για ώρες. Κάποια από αυτά τα «παγώματα» δουλεύονται κατά την προπόνηση και μπορούν να εκλείψουν ή να ελαχιστοποιηθούν. Ολα αυτά βεβαίως πάντα σε συνάρτηση με την ιδιοσυγκρασία και την προσωπικότητα του κάθε μαθητή και μαθήτριας γιατί υπάρχουν ακόμη και «παγώματα» τα οποία είναι κρυμμένα μέσα μας και δεν τα γνωρίζουμε ούτε εμείς οι ίδιοι.

Δηλαδή σε κάποιο βαθμό ο εκπαιδευόμενος μαθαίνει πως να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο αλλά και κάποιον άλλο «αντίπαλο» που ίσως βρίσκεται κρυμμένος μέσα του;

Ακριβώς. Στην Σχολή μας μέσα από μία διαδικασία εκπαίδευσης που είναι πολυεπίπεδη μαθαίνουμε και καταγράφουμε κάποιες κινήσεις οι οποίες ευελπιστούμε πως θα αναπαραχθούν από το σώμα μας όταν και εάν παραστεί ανάγκη. Και σε περίπτωση που αυτό είναι αναγκαίο, πρώτα μαθαίνουμε να νικάμε τους φόβους μας.

Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες μπορεί κανείς να αποφύγει έναν δράστη αναφέροντάς του κάτι;

Υπάρχουν οι στρατηγικές λεκτικής αποκλιμάκωσης οι οποίες έχουν εφαρμογή συνήθως στην λεγόμενη κοινωνική μορφή βίας. Ως κοινωνική βία αναφέρουμε καταστάσεις όπως κάποια έντονα επεισόδια σε μορφή σπρωξίματος σε έναν καυγά π.χ. σε ένα τυχαίο συμβάν σε μία καφετέρια, εκεί που η αποκλιμάκωση είναι δυνατόν να λάβει χώρα. Η αντικοινωνική βία είναι η απευθείας επίθεση συνήθως με ύπουλο τρόπο σε μέρη σκοτεινά και απόμερα, ο αιφνιδιασμός από πίσω κ.ο.κ. όπου η λεκτική προσέγγιση του δράστη είναι μάλλον αδύνατη και εκεί πρέπει κάποιος ή κάποια να είναι σε θέση να αναλάβει δράση. Αντικοινωνική βία συνήθως ονομάζουμε μία επίθεση ενός άνδρα σε γυναίκα ή παιδί.

Ποιος είναι ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της μεθόδου DRCS και οι διαφορές του από τα γνωστά αθλήματα πολεμικών τεχνών;

Το σύστημα DRCS, στα ελληνικά Σύστημα Αμεσης Αντίδρασης και Ελέγχου αποτελείται από άμεσες πρακτικές που μαθαίνονται εύκολα, γρήγορα και αποσκοπούν στο να είμαστε σε θέση να προστατεύσουμε τον εαυτό μας και άλλους ανθρώπους από άμεσο κίνδυνο. Ο εκπαιδευόμενος και η εκπαιδευόμενη ασκούνται σε αυτό βήμα – βήμα ενώ δεν υπάρχουν οι «ζώνες» των πολεμικών τεχνών αλλά τα «επίπεδα». Αν θα μπορούσαμε να εντοπίσουμε μία βασική διαφορά μεταξύ διαφόρων αθλημάτων πολεμικών τεχνών με το σύστημα Αυτοάμυνας είναι ότι πολλές φορές τα αθλήματα προορίζονται για τον ριγκ και είναι σε κάποιο βαθμό πεπερασμένα ενώ η Αυτοάμυνα δεν εξαντλείται σχεδόν ποτέ. Και αυτό διότι εφόσον ο κακός ανθρώπινος νους, με το μίσος, την πονηριά και την κακία που τον διακρίνει, πάντα εφευρίσκει νέους τρόπους ώστε να μας βλάψει, πρέπει κι εμείς να είμαστε σε εγρήγορση ώστε να εφευρίσκουμε τρόπους για να είμαστε ένα βήμα μπροστά.

Υπάρχουν ιδιαίτερες προσεγγίσεις και ειδικού τύπου εξάσκηση αναλόγως την κάθε περίπτωση κινδύνου;

Γίνονται εξειδικευμένα σεμινάρια DRCS για αντιμετώπιση επιθέσεων σε κλειστούς χώρους, σκάλες, στενά και σκοτεινά στενά, επιθέσεις πολλών ατόμων κ.ο.κ. Μία βασική προσέγγιση όμως στην αυτοάμυνα είναι η πρόληψη και αυτό έχει να κάνει με επιλογή του χώρου στον οποίον πρέπει ή δεν πρέπει να βρισκόμαστε. Πριν λοιπόν φτάσουμε να αντιμετωπίσουμε έναν κίνδυνο π.χ. σε ένα σκοτεινο στενό το βράδυ πρέπει να σκεφτούμε πως καλύτερα θα ήταν να αποφεύγουμε ένα σκοτεινό στενό και να προτιμήσουμε μία μεγαλύτερη διαδρομή όμως με φώτα και κόσμο. Επίσης γίνονται σεμινάρια στην χρήση απλών και καθημερινών αντικειμένων σαν «όπλων» ώστε να μπορούμε να σωθούμε από μία επικίνδυνη κατάσταση. Ολα αυτά μαζί είναι η Αυτοάμυνα.

Τι άλλο συμπεριλαμβάνεται σε αυτό που ονομάζουμε Αυτοάμυνα;

Αυτό που ονομάζουμε Αυτοάμυνα δεν είναι κάτι μονοδιάστατο αλλά κάτι πολυεπίπεδο. Συμπεριλαμβάνει εκπαίδευση, αυτοσχεδιασμό, ψυχολογία, γνώση του ποινικού κώδικα, πολλές τεχνικές αλλά και μέριμνα για την πρόληψη γι αυτό και κατά την γνώμη μου είναι ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον αντικείμενο.

Ποια είναι τα όρια σε μία κατάσταση αυτοάμυνας και ποια γραμμή κάποιος δεν πρέπει να ξεπεράσει;

Στην ελληνική νομοθεσία από το άρθρο 22 ως το άρθρο 25 καθορίζονται τα θέματα για την Αυτοάμυνα. Είναι η νόμιμη άμυνα από παρούσα επίθεση σε νόμιμο αγαθό. Εμείς στο DRCS θέλουμε πάντα να έχουμε το «συν 1» δηλαδή από τον δράστη που θα σκεφτεί να μας πραγματοποιήσει επίθεση να είμαστε πάντα ένα βήμα μπροστά.

Σε γενικές γραμμές τι είναι προτιμότερο: να είμαστε σε θέση να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο ή να τον αποφύγουμε;

Ενας εκπαιδευόμενος στο DRCS μαθαίνει να είναι καλός και στα δύο! Σκοπός δεν είναι η επίδειξη τεχνικών και δύναμης αλλά η ασφάλεια και αυτό επιτυγχάνεται και με τους δύο τρόπους: πρώτα να γνωρίζουμε πως να αποφεύγουμε να βρισκόμαστε σε μέρη όπου μπορεί να συναντήσουμε κινδύνους και δεύτερον, εάν τυχόν κάτι ανάλογο συμβεί, ακόμη και τότε να είμαστε σε θέση να τους αντιμετωπίσουμε. Ο εκπαιδευόμενος και η εκπαιδευόμενη στο σύστημα αυτοάμυνας DRCS δεν έχει σκοπό να πάρει κάποιο μετάλλιο παρά μόνο να γυρίσει σπίτι με ασφάλεια και πάνω σε αυτό εκπαιδευόμαστε. Υπό αυτή την έννοια, ο δράστης του συγκεκριμένου περιστατικού ήταν «άτυχος» (ευτυχώς) που έπεσε σε μαθήτριά μας και δουλειά μας είναι στο εξής να κάνουμε τους πολίτες της Κομοτηνής να αισθανονται ακόμη πιο ασφαλείς.

Η ιστοσελίδα της Σχολής Αυτοάμυνας DRCS Κομοτηνής:

http://www.facebook.com/drcskomotini

 

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.