breaking news

Ιστορίες καθημερινής παράνοιας: Μια οικοδομή – τρελάδικο έχει ξεσηκώσει στο πόδι το κέντρο της πόλης

Φεβρουάριος 3rd, 2013 | by rodopinews
Ιστορίες καθημερινής παράνοιας: Μια οικοδομή – τρελάδικο έχει ξεσηκώσει στο πόδι το κέντρο της πόλης
Ο ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΟΣ
0

ts

Θέμα κουτσομπολιού στην μισή πόλη είναι το τελευταίο διάστημα τα κατορθώματα μίας «περίεργης» ομάδας ανθρώπων που ενώ είναι ακόμη άγνωστο με ποιον τρόπο ταίριαξαν μεταξύ τους, γίνονται συνεχώς πρώτο θέμα της συζήτησης με τα αλλόκοτα κατορθώματά τους!

Οι περισσότεροι από αυτούς διαμένουν στην ίδια οικοδομή και με την συμπεριφορά τους έχουν καταντήσει το τσίρκο της πόλης. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Και συγκεκριμένα από τα ψηλά προς τα χαμηλά…

Ξεκινώντας λοιπόν από το ρετιρέ της οικοδομής εκεί βρίσκουμε κάποια κυρία η οποία και μόνο με την εμφάνισή της στέλνει τριγύρω «σήματα» πως …κάτι δεν πάει καλά. Το πρόβλημα, όπως λένε οι κακές γλώσσες, δεν είναι το γεγονός πως είναι ξύπνια και γυρνά συνεχώς περπατώντας με τακούνια ή χτυπώντας πόρτες και παράθυρα ακόμη και στις 3 τα ξημερώματα ή στις 6 το πρωί αφού αυτό το γνωρίζουν μόνο οι κακόμοιροι που από ατυχία μένουν κάτω και δίπλα της αλλά και οι αστυνομικοί που κάθε τρεις και λίγο επισκέπτονται το …τρελάδικο της κυρίας. Το θέμα είναι σε αυτά που δεν φαίνονται. Διότι ενώ η κυρία προσπαθεί σε όσους δεν την ξέρουν να δείχνει πως είναι ένας ακόμη φυσιολογικός άνθρωπος, τα βράδια και όταν ο σύζυγος που υπηρετεί σε σώμα ασφαλείας απουσιάζει λόγω υπηρεσίας, η ίδια ζει μία διπλή ζωή. Ετσι όταν μένει μόνη της το διαμέρισμα (στο μεγαλύτερο μέρος του αυθαίρετο αλλά αυτό εκεί μέσα είναι το λιγότερο που μπορεί κανείς να σχολιάσει…) μετατρέπεται σε μοναστήρι από τα κεριά και λιβάνια που ανάβουν ενώ η ίδια ως άλλη «Πυθία» ανοίγει διάφορα περίεργα βιβλία που είναι γραμμένα σε περίεργες γλώσσες τα οποία και διαβάζει νομίζοντας πως είναι κάποια …ιέρεια που με υπερφυσικό τρόπο μπορεί να επηρρεάσει τους άλλους! Ολα αυτά όμως είναι μόνο το μισό μυστικό της κυρίας, η γάτα της οποίας σε λίγο κινδυνεύει να μείνει δίχως τρίχες αφού, σύμφωνα με κάποιες παραθρησκευτικές δοξασίες οι τρίχες της γάτας βοηθούν ώστε κάποια ξόρκια να πετύχουν καλύτερα το σκοπό τους! Δεν ξέρουμε όμως τι γνώμη θα είχαν γι αυτό τα μέλη της Φιλοζωικής αν ποτέ μάθαιναν το γεγονός. Το άλλο μισό μυστικό δεν βρίσκεται λοιπόν στο ρετιρέ αλλά πολύ πιο κάτω, στο υπόγειο. Εκεί όπου η κυρία διατηρεί την (επίσης αυθαίρετη) αποθήκη του διαμερίσματος, την οποία και έχει μετατρέψει σε κανονική γκαρσονιέρα με όλα τα κομφόρ! Εκεί λοιπόν και πάντα όταν ο κοιμώμενος τον ύπνο του δικαίου σύζυγος απουσιάζει εκτελώντας τα καθήκοντα προς την προστασία της πατρίδας η κυρία «Ματζίκα ντε Σπελ» δέχεται τις πρώτες πρωινές ώρες μετά βαΐων και κλάδων τον ανεπίσημο αγαπητικό της! Τα τελευταία χρόνια λοιπόν η κυρία που έχει στοχοποιήσει τον σύζυγο πως για διάφορους λόγους δεν μπορεί να της προσφέρει άλλο παιδί, έχει πέσει με τα μούτρα στο να το πετύχει αυτό δια μέσου του αγαπητικού τον οποίο υποδέχεται μία ή και περισσότερες φορές στην υπόγεια «σουίτα» της με αποτέλεσμα αυτό να συζητιέται από όλους τους περιοίκους. Δυστυχώς και για τους δύο δεν έχουν πετύχει τα προσδοκόμενα μέχρι στιγμής, προς πείσμα της κυρίας και προς δικαίωση του απατημένου και κοιμωμένου τον ύπνο του δικαίου συζύγου. Γι αυτό και η κυρία, που άρχισε να πιστεύει πως οι δικές της «υπερφυσικές» δυνάμεις δεν της αρκούν, άρχισε να τρέχει σε μέντιουμ και καφετζούδες σε όλη την Θράκη. Πάντως οι …αναπαραγωγικές διαδικασίες της κυρίας φαίνεται να κρατάνε πολύ και να είναι εξαιρετικά κουραστικές για την ίδια αφού τις περισσότερες φορές είτε αργεί, είτε απλά δεν πατάει καθόλου στην δουλειά της, σε γνωστό φορέα διπλανής περιοχής. Ευτυχώς βεβαίως για την ίδια που είναι δημόσια υπάλληλος και δεν έχει πρόβλημα να «καλύπτει» κάθε φορά την απουσία της με διάφορα κόλπα. Αλλωστε λίγοι εώς ελάχιστοι κάθε φορά παρατηρούν την απουσία της αφού και η ίδια δεν έχει κάποιο ουσιαστικό αντικείμενο εντός της υπηρεσίας της, εκτός από την παρακολούθηση και το ρουφιάνεμα του αλλόθρησκου αυτοδιοικητικού άρχοντα δίπλα στον οποίο εργάζεται. Παρακολούθηση και ρουφιάνεμα δήθεν για «εθνικούς λόγους». Γι αυτό και οι «πατριωτικές» πολιτικές προτιμήσεις, οι σημαίες που ανεμίζουν στο μπαλκόνι αλλά και τα ευρώ που μπαίνουν στην τσέπη για τις …πολύτιμες υπηρεσίες προς την πατρίδα!

Κατεβαίνοντας προς τα κάτω βρίσκουμε μία φιλήσυχη τυπική ολιγομελή οικογένεια. Κανείς δεν μιλάει και δεν λαλάει και σίγουρα όλο το τετράγωνο θα έχει τα καλύτερα να πει για τα μέλη της. Καθόλου περίεργο αφού κανείς τους δεν έχει απασχολήσει την γειτονιά και δεν έχουν ποτέ ενοχλήσει κανέναν! Ο κύριος, ένας καθωσπρέπει νομοταγής δημόσιος υπάλληλος σε υπηρεσία που μέχρι πριν λίγο καιρό υπηρετούσε σε κάποιο ξεχασμένο γραφείο δημόσιας υπηρεσίας. Καθήκοντα ποτέ δεν είχε αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Κάθε πρωί ήταν εκεί, μάχιμος και δυνατός, να διαβάσει εφημερίδα, να πιει τον ζεστό ή κρύο καφέ και να παίξει την πατροπαράδοτη παραδοσιακή πασιέντζα στον υπολογιστή του γραφείου. Μετά κατά το μεσημεράκι, έβγαινε για την βόλτα του και αργότερα πίσω στο σπίτι. Δεν ενοχλούσε άλλωστε και κανέναν αφού κανείς άλλος δεν πατούσε εκεί στο γραφείο αυτό για να τον δει! Αυτό όμως το πρωινό ξύπνημα, το ανέβα – κατέβα σκάλες αφού δεν έχεις να κάνεις τίποτε φάνταζε εκνευριστικό στον κύριο και μάλλον με το δίκιο του. Ετσι το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιώντας «ισχυρές γνωριμίες» (λυκοφιλίες με ένοικο άλλου ορόφου της οικοδομής) μετακόμισε σε γνωστό πολιτικό γραφείο ώστε αν μη τι άλλο να γλιτώνει το πρωϊνό ξύπνημα. Και να έχει και παρέα για την πασιέντζα βρε αδερφέ αφού το κόμμα του συγκεκριμένου πολιτικού τελευταία βαράει μύγες! Η δε κυρία του σκέτο μάλαμα, μέρα – νύχτα εκκλησία / shoping therapy / τελεμάρκετινγκ είναι. Μια ζωή στο σπίτι αφού πέρα από το πρόβλημα κίνησης και όγκου που αντιμετωπίζει, δεν είχε ποτέ και καμία σοβαρή ανάγκη για να εργαστεί. Στα κτήματα που καλλιεργεί εντατικά ο σύζυγος προστέθηκε και μία θέση στο δημόσιο (η παραπάνω, με την πασιέντζα) ενώ το καλό τρίτωσε με την μετακίνηση στο πολιτικό γραφείο για να αποκτήσει πλέον η οικογένεια και πολιτική στήριξη. Το δε τέκνον της οικογενείας όλοι οι καλοί γείτονες γνωρίζουν πως σπουδάζει σε κάποια μακρινή πόλη. Κανείς όμως δεν αναρωτιέται πόσα χρόνια διαρκούν αυτές οι σπουδές αφού ακόμη και για χειρούργος με ειδικότητα …Γιακούμπ να επρόκειτο, πάλι θα έπρεπε αυτές οι σπουδές να τελειώσουν! Πόσο μάλλον για Σχολή με αντικείμενο γραφειοκρατικό. Σίγουρα κανείς δεν θα πει σε κανέναν πως οι σπουδές όντως έχουν τελειώσει και το άξιο τέκνον της οικογενείας έχει βολευτεί με κομπίνα στο Δημόσιο, από εκείνες τις αναρίθμητες κομπίνες στις οποίες βρήκαν δουλειά εις βάρος του Ελληνα πολίτη εκατοντάδες τέκνα οικογενειών της πόλης. Ολα αυτά όμως σίγουρα αποτελούν ψιλά γράμματα για τον κύριο της ιστορίας μας ο οποίος σχεδόν κάθε βράδυ ξεπορτίζει με επίσημη δικαιολογία να πιει μία μπύρα με φίλους. Είναι βέβαια κοινό μυστικό σε όλους πως ο κύριος ξεπορτίζει για άλλους λόγους αφού ιδιαίτερες σχέσεις με την κυρία του τα τελευταία χρόνια δεν διατηρεί. Μάρτυρες τόσες και τόσες γειτόνισες που έχουν δεχτεί και απορρίψει τις σχετικές προτάσεις του. Αυτό όμως δεν πειράζει την ίδια την κυρία η οποία ζει μια χαρά μαζί του και τις όποιες αμφιβολίες για τα ξεπορτίσματα του συζύγου της τις ξεχνά όταν πηγαίνει στο shoping therapy και στις εκκλησίες. Και η σπουδή στην κομπίνα και στην κοροϊδία συνεχίζονται…

Κατεβαίνουμε έναν όροφο ακόμη και εκεί βρίσκουμε διαμάντια! Το ένα διαμέρισμα – αυθαίρετο κατά το ήμισυ, ιδιοκτησία γνωστού στην περιοχή εργολάβου (με την κακή έννοια) που έχει απασχολήσει την Δικαιοσύνη για υποθέσεις τύπου «σκάνδαλο», «απάτη», «κομπίνα» κλπ. Αρα εντελώς αναμενόμενο το γεγονός πως έχει αυθαιρετήσει στην μισή οικοδομή για να ικανοποιήσει τις …χωροταξικές ανάγκες του δικού του διαμερίσματος. Στο οποίο κρατάει έγκλειστους κάποιους συγγενείς του ως υπηρέτες για να του φροντίζουν διάφορες οικογενειακές δουλειές. Στο διπλανό διαμέρισμα τα υπόλοιπα διαμάντια του ορόφου. Ο κύριος υπηρετών σε σώμα ασφαλείας αλλά ως προερχόμενος από πολιτική οικογένεια, κατάφερε και με «πλάγιο» τρόπο εξασφάλισε μετακίνηση σε γραφείο πολιτικού. Στο οποίο βεβαίως και δεν πατάει αφού όπως ο ίδιος λέει, ο μισθός του Δημοσίου πλέον είναι χαρτζιλίκι. Γιατί; Γιατί πολύ απλά τα τελευταία χρόνια και με τις κατάλληλες διασυνδέσεις που εξασφάλισε χάρη στην ενασχόλησή του με τα (παρα)πολιτικά πράγματα μπήκε βαθύτερα σε όλα τα καλά του (παρα)κράτους. Δηλαδή το έριξε στις μπίζνες και στις επιχειρήσεις, πήρε χρηματοδοτήσεις, πήρε δεύτερο και τρίτο αυτοκίνητο, έβαλε και την γυναίκα του να κάθεται σε ένα γραφείο και να …παριστάνει πως ξέρει γράμματα (από τις καφετέριες και τα κομμωτήρια που βρισκόταν όλη τη μέρα) και πλέον ανενόχλητος και άρχοντας του σπιτιού να το έχει ρίξει έξω, στην νυχτερινή ζωή και στο life style. Αλλωστε οι κακές γλώσσες λένε πως δραστηριοποιείται και σε πολλές δουλειές της νύχτας. Για καλή τύχη της συζύγου βέβαια η οποία όταν εκείνος απουσιάζει (και το κάνει συχνά με τόσα πράγματα πλέον που είναι απασχολημένος) καλεί …ολόκληρη ομάδα μπέιζμπολ από συναδέλφους του άντρα της στο διαμέρισμα. Τι είδους άθλημα παίζουν όλοι μαζί δεν γνωρίζει βεβαίως κανείς, όμως το διαμέρισμα είναι λίγο μικρό για μπέιζμπολ.

Κατεβαίνοντας κι άλλο προς τα κάτω βρίσκουμε κι άλλα μπουμπούκια. Στο ένα διαμέρισμα μία κυρία η οποία θεωρεί μάλλον πολύ φυσιολογικό μετά την μπουγάδα ή το σφουγγάρισμα να ρίχνει από το μπαλκόνι της όλα τα νερά κάτω. Ολα βέβαια θα ήταν καλά αν βρισκόταν στο χωριό της, σε χώρα του πρώην Ανατολικού Μπλοκ από την οποία κατάγεται. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση φαίνεται πως την αφήνει αδιάφορη μία «μικρή» λεπτομέρεια: πως κάτω από το μπαλκόνι της, στον ακάλυπτο χώρο της οικοδομής παρκάρει το αυτοκίνητό του ένοικος άλλου ορόφου της ίδιας οικοδομής ο οποίος για καιρό δεν μπορεί να καταλάβει πως το αυτοκίνητό του λερώνεται! Κατά τα άλλα η κυρία είναι ένας φυσιολογικός πολίτης: βγαίνει για πεζοπορία ή ποδηλασία τα απογεύματα με τον σύζυγο ή μόνη, κάνει shoping therapy αφού πρόβλημα οικονομικό δεν υπάρχει, έχει μάλιστα ένα σπίτι γεμάτο ακριβά έπιπλα και διακοσμητικά που μέσα του ντρέπεται κανείς να μπει από την καθαριότητα. Θα ήταν άξια θαυμασμού γενικώς αν την ίδια άποψη που έχει για την καθαριότητα εντός του σπιτιού της, την είχε και όταν έβγαινε από την εξώπορτα του διαμερίσματός της. Γιατί μόλις την περάσει, από κει και πέρα και μέχρι το πεζοδρόμιο, διάδρομος και σκάλες είναι γεμάτα από σακούλες με σκουπίδια που η ίδια αφήνει εκεί να μυρίζουν για ώρες για να τα «κατεβάσει λίγο αργότερα», πολλές φορές με υγρά που γεμίζουν τον κοινόχρηστο χώρο χωρίς η ίδια να ενοχλείται από αυτό για να καθαρίσει τις ακαθαρσίες της ή πολύ απλά κάποιες φορές στον διάδρομο και στο ασανσέρ τυγχάνει να …ανακουφίζεται το κατοικίδιό της, χωρίς κι εκεί να ενοχλείται για να καθαρίσει τον χώρο! Καθαρές δουλειές πάνω απ΄ όλα!

Λίγο παραδίπλα το διαμέρισμα αλλάζει συνεχώς ενοίκους. Κι ενώ για ένα διάστημα έμεινε ένας μοναχικός καουμπόης που παρίστανε τον εργαζόμενο σε εταιρεία τροφίμων αλλά μπαινόβγαινε μέρα – νύχτα σε διάφορες μυστικές και φανερές υπηρεσίες (ίσως για να τους πάει τρόφιμα), τώρα πλέον διαβιεί ένα ζευγάρι που τη μία εμφανίζεται με ένα παιδί, την άλλη με δύο ή και περισσότερα ενώ κατά τη διάρκεια της ημέρας μπαινοβγαίνουν πάνω από 10 άτομα λες και πρόκειται για δημόσια υπηρεσία ή κάποιο κέντρο εξυπηρέτησης πολιτών. Ο δε ενοικιαστής φέρεται να είναι άτομο που υπηρετεί κι αυτό σε σώμα ασφαλείας, όμως το όνομά του παλαιότερα είχε εμπλακεί σε υπόθεση τύπου «κομπίνα» και «ρουσφέτι» και ένας θεός γνωρίζει από που κρατάει η σκούφια του και τι ακριβώς ήρθε να κάνει κι αυτός στην οικοδομή. Ισως ότι και ο προηγούμενος ένοικος ο οποίος, όπως αναφέρουν γείτονες, έφυγε νύχτα.

Να μη συνεχίσουμε και με άλλα διαμερίσματα διότι θα κουράσουμε. Οπως πάντως τα κουτσομπολιά στην πόλη αναφέρουν, στην οικοδομή που μάλλον βρίσκεται …στην Οδό Τρέλας μένουν (για κακή τους τύχη) και φυσιολογικοί άνθρωποι. Οσο φυσιολογικοί αντέχουν να είναι βέβαια με τέτοιους γειτόνους.

Αλλά σε ένα διαμέρισμα της οικοδομής, που τυγχάνει να ανήκει σε υπάλληλο του Δημοσίου, οι διαμένοντες στο διαμέρισμα αυτό πραγματικά βρήκαν τον μπελά τους αφού εδώ και χρόνια βρίσκονται στο στόχαστρο όλων των παραπάνω! Κι αυτό διότι από την πρώτη στιγμή που πάτησαν εκεί το πόδι τους, 2 τουλάχιστον άλλοι ιδιοκτήτες και ένοικοι της οικοδομής τους ζήτησαν με απαιτητικό τρόπο (!) να αγοράσουν το διαμέρισμά τους διότι «το χρειάζονται»! Το διαμέρισμα βεβαίως δεν πουλήθηκε και από κει και πέρα άρχισε ο …θεός της Τρέλας να κυριεύει την οικοδομή. Τσόκαρα και χτυπήματα πόρτας 20 ώρες το 24ωρο, βρώμικα νερά αλλά και μπογιές στο αυτοκίνητο, κοινόχρηστα 3 και 4 φορές επάνω από άλλες χρονιές, συνεχείς παρενοχλήσεις στα όρια της παρανομίας αλλά και πέρα από αυτά αφού άλλος ένοικος που υπηρετεί σε σώμα ασφαλείας έβγαλε μέχρι και όπλο για να τους απειλήσει και χίλια δύο ευτράπελα. Βεβαίως οι αρμόδιες αστυνομικές και εισαγγελικές αρχές έχουν ειδοποιηθεί και το θέμα είναι σε εξέλιξη όμως απορίας άξιο είναι πως τόσα χρόνια που συμβαίνουν όλα τα παραπάνω ακόμη κανείς δεν έχει κλειστεί μέσα. Οχι απαραίτητα στην φυλακή αλλά ίσως και σε κάποιο άλλο ίδρυμα…

Ασχέτως πάντως με την χιουμοριστική προσέγγιση του θέματος, το ζήτημα της διαβίωσης με γείτονες στα όρια της λογικής και της παραφροσύνης είναι πολύ σοβαρό στις ημέρες μας και το αντιμετωπίζουν πάρα πολλοί συμπολίτες μας που κάποτε έκαναν την κίνηση να αγοράσουν διαμέρισμα σε οικοδομή. Ειδικά όσοι έχουν μεγαλώσει ήσυχα και φυσιολογικά σε χωριό, με άνεση χώρου και γείτονες εντός των ορίων της λογικής. Λίγο η κρίση των τελευταίων ετών, λίγο τα ψυχολογικά του καθενός, λίγο η γενικότερη νευρικότητα που επικρατεί στην καθημερινή ζωή της πόλης επηρεάζουν τους ανθρώπους και οι συμπεριφορές τους ξεφεύγουν κατά πολύ. Τόσο που και οι αρχές που επιλαμβάνονται πολλών τέτοιων ζητημάτων να μη ξέρουν τι να κάνουν και με ποιον πρώτα να ασχοληθούν…

 

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.