breaking news

Μουσείο Ιστορικής Μοτοσικλέτας Κύπρου

November 22nd, 2012 | by repit
Μουσείο Ιστορικής Μοτοσικλέτας Κύπρου
ΟΧΗΜΑ & ΑΝΑΒΑΤΗΣ
0

Εισαγωγή

Δεν πιστεύω στην μετεμψύχωση. Το ότι ο άνθρωπος μπορεί να ξαναγεννηθεί ως σκουλήκι ή το αντίθετο μου φαίνεται απλά βλακώδες. Για τον ίδιο λόγο δεν πιστεύω πως ένας καλός άνθρωπος θα ανταμείβεται επ’ αόριστον μετά θάνατον, ή ότι ένας κακός με το που θα «αποδημήσει», θα τιμωρείται από δαίμονες απεριορίστου αντοχής μέχρι… Ξέρετε. Ο παράδεισος και η κόλαση είναι εδώ, μαζί μας, ανάμεσα μας, κατασκευάζονται, διαλύονται και ξανακατασκευάζονται σε πραγματικό χρόνο, από τότε που ο πρώτος άνθρωπος απέκτησε σκέψη και συνείδηση.

Στα δικά μας, πριν φτάσω στο μουσείο…

Ο μέσος Έλληνας για παράδειγμα, που ζει την προσωπική του κόλαση το 2012, δεν είναι καμία «αθώα περιστερά», no Sir. Η κόλαση χτίστηκε δεκαετία – δεκαετία, λιθαράκι – λιθαράκι, ψήφο – ψήφο, ρουσφέτι – ρουσφέτι… Ευτυχώς βέβαια, δεν υπάρχουν μόνο προσωπικές κολάσεις, αλλά και προσωπικοί παράδεισοι. Και τι παράδεισοι! Έτυχε να περπατήσω σε έναν, σε σχετικά πρόσφατο ταξίδι μου στην όμορφη Κύπρο.

Μας διδάσκουν πως ο παράδεισος είναι ένα μέρος όμορφο, γαλήνιο, εξυψωτικό για το πνεύμα… Έχει μέσα του και τον Θεό, πράο, ευχάριστο, παντοδύναμο, σοφό παντογνώστη.

Λίγη ώρα στον παράδεισο

Ο παράδεισος που συνάντησα δεν διαφέρει από την περιγραφή αυτή: Σε έναν χώρο προσεγμένο, ούτε μικρό, ούτε μεγάλο, ούτε φτωχό, ούτε κιτς, βρίσκονταν πολλά μοντέλα κλασσικών μοτοσυκλετών, για όλα τα γούστα, από όλες τις εποχές, σε όλες τις πιθανές φάσεις ανακατασκευής. Παρών ήταν και ο ευχάριστος παντογνώστης: Ο Ανδρέας Νικολάου, ένας άνθρωπος με βαθιά πείρα και γνώση στο αντικείμενο, φιλόξενος, με στυλ και άποψη, λάτρης φυσικά του αυτοκινήτου και της μοτοσυκλέτας, μα πάνω απ’ όλα φιλικός, ζεστός και ανεπιτήδευτος, ακομπλεξάριστος, με βαθύ περιεχόμενο – όπως όλοι οι πραγματικοί γνώστες κάθε αντικειμένου. Κάπως έτσι ονειρευόμουν πάντα τον δικό μου παράδεισο, τον δικό μου Θεό.

Μεγάλη η τύχη μου!

Καθίσαμε και τα είπαμε αρκετή ώρα (μακάρι να διέθετα περισσότερο χρόνο – υπόσχομαι στον εαυτό μου να ξαναπάω κάποια στιγμή) και τολμώ να πω πως ήταν μια πνευματική εμπειρία. Κανείς από τους δυο μας δεν αντιμετώπιζε τις μοτοσυκλέτες σαν υλικά αγαθά, που δεν ταιριάζουν σε πνευματικούς παραδείσους – το αντίθετο: Είναι οχήματα που κουβαλούν τόνους από το μεράκι, τα όνειρα και την αγάπη σχεδιαστών και κατασκευαστών, πρώην ιδιοκτητών και απλών θαυμαστών. Δεν έχει να κάνει με τα χρήματα ή τα συμφέροντα πολυεθνικών, αλλά με το πόσοι και πόσες γεύτηκαν τον αέρα, τον ήχο, τις μυρωδιές της φύσης, την αγκαλιά μιας ή ενός συντρόφου πάνω σε αυτά τα μεταλλικά πλάσματα.

Μουσείο

Όσο πιο παλιά είναι μια μοτοσυκλέτα, τόσο μεγαλύτερη είναι η πνευματική της αξία: Περισσότεροι την είδαν, την ερωτεύτηκαν, την αγόρασαν, τη βελτίωσαν, γνώρισαν πάνω της ένα νέο κόσμο, έναν τόπο ή ένα νέο έρωτα – Και το Μουσείο Ιστορικής Μοτοσυκλέτας Κύπρου έχει πολλές παλιές μοτοσυκλέτες, κάθε μια με μια μοναδική ιστορία. AJS, Matchless, Norton, BSA, MV Augusta, Triumph, Ariel, BMW, Moto Guzzi, James, Royal Enfield, Harley Davidson… Πολεμικές, απλές, ακόμα και ιστορικές: Από την αστυνομική συνοδεία του Αρχ. Μακαρίου, έως τη μοτοσυκλέτα του ήρωα της ΕΟΚΑ Στυλανού Λένα και του τουρκοκύπριου Ζέκι Ισα.

Επίλογος

Στο χώρο αυτό βλέπει κανείς ξεκάθαρα την εξέλιξη της τεχνολογίας και ταυτόχρονα την πολιτισμική κληρονομιά της Κύπρου (αλλά και της ανθρωπότητας) στα μηχανοκίνητα δίκυκλα.

Tο Μουσείο βρίσκεται στην οδό Γρανικού, αρ. 44 μέσα στην Παλιά Λευκωσία.
http://agrino.org/motormuseum/greekpage.htm

Όσοι πιστοί προσέλθετε… Λυπάμαι μόνο που η Κομοτηνή είναι τόσο μακρυά!

Του Ραξή Επιτρόπου MEng,
Μηχανολόγου Μηχανικού Οχημάτων

Εκπαιδευτή Οδηγών Σχολής GO

Email: repitropou@hotmail.com

Website: www.schoolgo.gr

Το βρήκες ενδιαφέρον; Μοιράσου το:
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrDigg thisShare on VKShare on RedditPrint this pageEmail this to someone

Σχόλια αναγνωστών

comments

Comments are closed.